II SA/Sz 712/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Sędzia NSA Elżbieta Makowska, Protokolant Krzysztof Chudy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2007r. sprawy ze skargi P. C. na decyzję Inspektora Pracy z dnia [...] nr [...] w przedmiocie inspekcji pracy oddala skargę U z a s a d n i e n i e: Inspektor Pracy w S. decyzją z dnia "[...]", na podstawie art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 6 marca 1981r, o Państwowej Inspekcji Pracy (t.j. Dz.U. z 2001r. Nr 124, poz. 1362 ze zm.), art. 207 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (Dz.U. z 1998r. Nr 21, poz. 94 ze zm.), § 99 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz.U. z 2003r., Nr 169, poz. 1650), § 126 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 243, poz. 2063) w zw. z § 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz.U. z 2003r., Nr 169, poz. 1650) zobowiązał P. C. - Stacja Paliw Nr "[...]" ul. "[...]" w S. – do zapewnienia rozdzielnego składowania butli przenośnych z gazem płynnym i butli opróżnionych w wyznaczonych i oznakowanych miejscach. Termin wykonania nakazu określono do dnia 30 marca 2007r. P. C. w odwołaniu od tej decyzji podniósł, że § 126 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw (...) stanowi, że "Dopuszcza się magazynowanie w jednym pomieszczeniu butli opróżnionych i butli napełnionych gazem płynnym pod warunkiem ich oddzielnego składowania". Butle 11 kg. z gazem płynnym LPG sprzedawane na stacjach paliw, przechowywane są w kontenerach o konstrukcji ażurowej, których pod żadnym względem nie można zaliczyć do pomieszczeń. Pomieszczenie jest to bowiem wydzielona ścianami część mieszkania, domu lub budynku. Dlatego, zdaniem odwołującego się, wskazana podstawa prawna nakazu rozdzielnego składowania w jednym pomieszczeniu butli opróżnionych i butli napełnionych jest bezpodstawna. Okręgowy Inspektor Pracy, decyzją z dnia "[...]", na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 marca 1981r. o Państwowej Inspekcji Pracy (t.j. Dz.U. z 2001r., Nr 124, poz. 1362 ze zm.) – utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji wskazał, że organ I instancji wydał skarżoną decyzję, gdyż podczas kontroli inspektor pracy stwierdził, iż butle z gazem płynnym i butle opróżnione są przechowywane wspólnie w kontenerze o konstrukcji ażurowej. Zgodnie § 99 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, sposób składowania i stosowania materiałów niebezpiecznych powinien zapewniać rozmieszczenie materiałów w sposób umożliwiający prowadzenie kontroli składowania i składowanych materiałów. W ocenie inspektora pracy, wspólne składowanie butli napełnionych gazem płynnym i butli opróżnionych uniemożliwia kontrolę nad składanymi materiałami, a w przypadku pożaru uniemożliwia podjęcie prawidłowych działań ratowniczych. Organ odwoławczy uznał za trafne stanowisko odwołującego się, że § 126 rozporządzenia Ministra Gospodarki w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych (...) stanowi "jedynie", iż dopuszcza się magazynowanie w jednym pomieszczeniu butli opróżnionych i butli napełnionych gazem płynnym pod warunkiem ich oddzielnego składania, a kontener o konstrukcji ażurowej nie mieści się w pojęciu "pomieszczenia". Zdaniem organu odwoławczego nie ma jednak wątpliwości, że § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 6 września 1999r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy magazynowaniu, napełnianiu i rozprowadzeniu gazów płynnych (Dz.U. Nr 75, poz. 846) stanowi, iż w magazynach i składowiskach butli z gazem płynnym znajdujących się na placach, należy zapewnić dostęp do butli umożliwiający prowadzenie akcji ratowniczej. W ocenie organu I instancji, przechowywanie butli pełnych i pustych w kontenerze ażurowym czyni zadość powyższym wymogom w sposób częściowy, gdyż butle te są przechowywane wspólnie. Mając powyższe na względzie, organ odwoławczy uznał, że wspólne przechowywanie butli może utrudniać kontrolę nad składowanymi materiałami oraz podjęcia prawidłowych działań ratowniczych w razie pożaru i dlatego podzielił stanowisko organu I instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego P. C. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący zarzucił, że organ odwoławczy dokonał błędnej wykładni przepisów i bezzasadnie przyjął, że nakazują one osobne składanie w kontenerach ażurowych butli napełnionych gazem i butli opróżnionych. Przepis § 99 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia z dnia 26 września 1997r. nakazuje rozmieszczenie materiałów niebezpiecznych w sposób umożliwiający prowadzenie kontroli składowania i składowanych materiałów. Organ odwoławczy uznał, że łączne składanie butli pełnych i pustych "może utrudnić odpowiednią kontrolę nad składowanymi materiałami", lecz stanowiska tego nie uzasadnił i nie podał z jakich przyczyn, takie składowanie butli, mogłoby utrudniać kontrolę. Zdaniem strony powyższe stanowisko jest gołosłowne. Skarżący wskazał, że w jednym kontenerze ażurowym jest ok. 40 butli, dostęp do nich jest b. łatwy. W każdym czasie można policzyć butle puste i pełne. Dlatego nie ma żadnych podstaw by uznać, że niezbędne jest osobne składowanie butli pełnych i pustych. Z kolei § 11 ust. 2 rozporządzenia z dnia 6 października 1997r. nakazuje zapewnienie dostępu do butli umożliwiających prowadzenie akcji ratowniczej. Zdaniem skarżącego, przepis ten dotyczy wyłącznie magazynów i składowisk butli z gazem płynnym znajdujących się na placach, a więc nie dotyczy butli składowanych w kontenerach ażurowych na terenie stacji paliw. Kwestie dotyczące składowania butli na placach reguluje § 80 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005r., który dotyczy tylko baz gazu płynnego. Kontener znajdujący się na stacji benzynowej nie jest ani składowiskiem butli, ani tym bardziej magazynem znajdującym się na placu. Pojęcie "plac", ma na gruncie przepisów tego rozporządzenia ściśle określone znaczenie i oznacza wydzielone miejsce do składowania butli w bazie gazu płynnego. Teren stacji paliw na którym stoi kontener ażurowy z butlami, nie jest zatem placem w rozumieniu przepisu § 11 ust. 1 rozporządzenia z dnia 6 września 1997r. Skarżący wskazał też, że nawet gdyby przyjąć, iż § 11 ust. 1 rozporządzenia z dnia 6 września 1997r. ma zastosowanie do butli składowanych na terenie stacji paliw, to i tak nie można zasadnie twierdzić, że przepis ten wprowadza obowiązek osobnego przechowywania butli pełnych i opróżnionych. Przepis ten nakazuje jedynie "zapewnić dostęp do butli umożliwiający prowadzenie akcji ratowniczej". Zdaniem skarżącego, z przepisu tego wynika, że usytuowanie magazynów i składowisk na placu ma być takie aby był możliwy do nich dojazd samochodu ratowniczego bądź dojście ratowników z odpowiednim sprzętem. Natomiast wyprowadzenie z tego przepisu wniosków o konieczności osobnego składowania butli pełnych i pustych, jest bezpodstawne. Łączne składowanie butli pełnych i pustych nie utrudnia dostępu do tych butli. Okręgowy Inspektor Pracy odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji dokonana stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 169 ze zm.) według kryterium zgodności z prawem nie dostarczyła podstaw do stwierdzenia, że akt ten narusza prawo w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Podstawą materialnoprawną nałożenia na skarżącego obowiązku zapewnienia rozdzielnego składowania butli przenośnych z gazem płynnym i butli opróżnionych w wyznaczonych i oznakowanych miejscach, stanowiły przepisy : § 99 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (t.j. Dz.U. z 2003r. Nr 169, poz. 1650) i § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 6 września 1999r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy magazynowaniu, napełnianiu i rozprowadzeniu gazów płynnych (Dz.U. Nr 75 poz. 846 ze zm.). Zgodnie z § 99 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy – sposób składowania i stosowania materiałów niebezpiecznych powinien zapewniać : rozmieszczenie materiałów w sposób umożliwiający prowadzenie kontroli składowania i składowanych materiałów. Stosownie zaś do § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 6 września 1997r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy magazynowaniu, napełnianiu i rozprowadzeniu gazów płynnych – w magazynach i składowiskach butli z gazem płynnym znajdujących się na placach, należy zapewnić dostęp do butli umożliwiający prowadzenie akcji ratowniczej. Powołane w zaskarżonej decyzji przepisy stanowiące materialnoprawną podstawę nakazu służą realizacji dwóch celów a mianowicie możliwości przeprowadzenia czynności kontrolnych a także i co najważniejsze mają na względzie zasady bezpieczeństwa przeciwpożarowego. Ocena zgodności z prawem nałożonego na skarżącego obowiązku dokonywana zatem być musi w kontekście celu któremu nakaz ma służyć. Jednocześnie należy dostrzec, gdyż jak się wydaje skarżący tego nie dostrzega, że spór nie dotyczy miejsca składowania butli w sensie topograficznym, lecz samego sposobu ich składowania. Organ nie nałożył bowiem na stronę obowiązku składowania butli pełnych i pustych w określonych magazynach lub w określonych kontenerach usytuowanych w jakiś konkretny sposób. Swoboda wyboru przez skarżącego tego miejsca nie została zakwestionowana tzn. organ nie powiedział, że wspomniane butle nie mogą być składowane w kontenerach ażurowych ani też nie powiedział, że owe butle mają być składane w magazynie rozumianym jako pomieszczenie zamknięte lub częściowo zamknięte. Zaskarżona decyzja nakłada na skarżącego obowiązek takiego składania butli aby butle napełniane gazem i butle puste nie było pomieszane. Ponadto z nakazu wynika, że rozdzieleniu tych butli powinno towarzyszyć odpowiednie oznakowanie miejsc wyznaczonych dla butli pełnych i pustych. W ocenie Sądu, taki nakaz ma swoje logiczne uzasadnienie w ratio legis przepisów powołanych w podstawie prawnej decyzji. Należy zauważyć, że nie wszystkie reguły bezpieczeństwa można i potrzeba ujmować w formie przepisów prawnych, niektóre z nich wynikają z doświadczenia życiowego i logiki. Oczywiste jest, że zwrot normatywny "należy zapewnić dostęp do butli umożliwiający prowadzenie akcji ratowniczej" użyty w § 11 ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 6 września 1997r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy magazynowaniu, napełnianiu i rozprowadzaniu gazów płynnych, zawiera w sobie powinność przestrzegania wszystkich niezbędnych reguł umożliwiających prowadzenie akcji ratowniczej. Składowanie razem butli pełnych i pustych zarówno w magazynie jak i składowisku (w tym w kontenerach) bez ich oddzielenia od siebie utrudnia prowadzenie akcji ratowniczej, bowiem powoduje stratę czasu na ich zidentyfikowanie i szybkie usunięcie tych, butli które stanowią zagrożenie wybuchem w przypadku pożaru i innych nagłych nieprzewidzianych zdarzeń mogących do takiego wybuchu doprowadzić. Nie jest trudno sobie wyobrazić, że możliwość ustalenia w oparciu o odpowiednie oznakowanie, w którym miejscu są butle napełnione gazem a gdzie są butle puste, umożliwia prowadzenie akcji ratowniczej. Nie ma zatem racji skarżący, że obowiązek nałożony zaskarżoną decyzją nie znajduje umocowania prawnego. Z powyższych względów, skargę jako nieuzasadnioną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)