I SA/Bd 774/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Mirella Łent (spr) Sędziowie: sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz Asesor WSA Urszula Wiśniewska Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Synakiewicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Kujawsko-Pomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej oddala skargę I SA/Bd 774/07 U Z A S A D N I E N I E Decyzją z dnia [...] Dyrektor Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, utrzymał w mocy decyzję wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ż., z [...] o odmowie przyznania pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej objętej planem rozwoju obszarów wiejskich. W uzasadnieniu wskazano, że w związku z przejęciem w posiadanie gospodarstwa rolnego oraz nowelizacją rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, skarżący złożył wniosek o pomoc finansową na działanie dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej w dniu 26 marca 2007 r. w BP w Ż.. Dołączył do wniosku plan dostosowania, kopię aktu notarialnego umowy darowizny z dnia [...] oraz oświadczenie o chęci kontynuacji przedsięwzięcia określonego w planie dostosowania opracowanym przez poprzedniego posiadacza gospodarstwa rolnego. W wyniku weryfikacji wniosku i załączników organ I instancji ustalił, iż producent rolny złożył wniosek o przejęcie płatności nie dochowując terminu 35 dni od dnia przejęcia posiadania całości gospodarstwa rolnego. W związku z powyższym Kierownik BP, na podstawie § 7b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2005 r., w dniu [...] wydał decyzję o odmowie przyznania pomocy finansowej. Organ II instancji rozpatrując odwołanie ustalił, że skarżący w celu uzyskania środków na dostosowanie gospodarstwa do standardów UE oraz w związku z nowelizacją rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2005 r., w dniu [...] złożył wniosek o przyznanie pomocy finansowej w Biurze Powiatowym ARiMR w Ż.. Przedmiotem wniosku było przejęcie płatności przyznanej poprzedniemu posiadaczowi gospodarstwa rolnego decyzją z dnia [...] Organ przywołał § 7b ust. l rozporządzenia i stwierdził, że pozytywną przesłanką niezbędną do przejęcia płatności, której dotyczył wniosek poprzedniego posiadacza gospodarstwa rolnego, jest między innymi złożenie stosownego wniosku w przewidzianym w ww. przepisie rozporządzenia terminie. Ponieważ przejął posiadanie całości gospodarstwa rolnego wskazanego przez poprzedniego wnioskodawcę w dniu [...], natomiast wniosek o przejęcie płatności został złożony [...] to w sprawie nie został dochowany 35 - dniowy termin na złożenie wniosku, w związku z czym nie ma możliwości przyznania pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów UE. Jednocześnie odnosząc się do zarzutu strony, iż pomimo dwukrotnej wizyty w Biurze Powiatowym w Ż. nie został poinformowany o konieczności złożenia wniosku o przejęcie płatności organ wyjaśnił, że złożone przez wnioskodawcę oraz poprzedniego właściciela gospodarstwa rolnego oświadczenie o chęci przejęcia płatności w ramach działania renty strukturalnej wskazuje, że producent rolny miał świadomość takiej możliwości. Podkreślił że informacje dotyczące nowelizacji rozporządzenia z sierpnia 2006 r., która wprowadziła możliwość przejęcia pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów UE, były rozpowszechniane zarówno przez ARiMR, chociażby poprzez wywieszenie informacji we wszystkich biurach powiatowych na tablicy ogłoszeń, jak i środki masowego przekazu. Organ wyjaśnia również, że przywołany w odwołaniu brak świadomości producenta rolnego o skutkach upływu terminu i obowiązku złożenia wniosku o przejęcie płatności nie może przesądzać o interpretacji prawnej niezgodnej z przepisami prawa. W skardze, zarzucono naruszenie art. 7, 8 i 9 kodeksu postępowania administracyjnego. W ocenie skarżącego, popieranie wniosku o przejęcie płatności zgodne jest z zasadami prawidłowej gospodarki jak i logiki każdej osoby prowadzącej gospodarstwo rolne. W niniejszej sprawie niezwłocznie po przekazaniu [...] gospodarstwa rolnego umową darowizny ojciec A.S. [...] złożył oświadczenie, w którym przekazał prawa do płatności z tytułu wniosku o pomoc na dostosowanie gospodarstwa do standardów Unii Europejskiej. W jego ocenie osoba odbierająca to oświadczenie, znająca tryb postępowania powinna była poinformować ojca, iż przejęcie płatności może nastąpić po złożeniu wniosku przez osobę przejmującą gospodarstwo, w odpowiednim terminie i w przepisanej prawem formie. Takiej informacji ojciec nie uzyskał. Jako nowy właściciel gospodarstwa rolnego w grudniu 2006 r. dwukrotnie odwiedził Biuro Powiatowe ARiMR w Ż. aby uzyskać informacje dotyczące prawidłowego toku postępowania tak aby nie stracić przyznanej ojcu pomocy finansowej. W jego ocenie przejęcie na mocy umowy darowizny całego gospodarstwa rolnego oznaczało wstąpienie w ogół praw i obowiązków poprzedniego właściciela, zarówno w jego długi jak i w możliwe do uzyskania korzyści. Skoro więc ojciec złożył oświadczenie o przekazaniu prawa do płatności a on nie uzyskał informacji, że brak wniosku w tym przedmiocie skutkował będzie odmową jej przyznania, stwierdził, że wszystko zostało załatwione poprawnie. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta nie narusza prawa materialnego i procesowego w takim stopniu, który nakazywałby ją uchylić. Sytuację, w której nastąpiła zmiana posiadacza gospodarstwa rolnego regulują przepisy rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 stycznia 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na dostosowanie gospodarstw rolnych do standardów Unii Europejskiej objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 17, poz. 142 ze zm). Zgodnie z § 7b ust. 1 cyt. rozporządzenia, w przypadku gdy w okresie od dnia wydania decyzji w sprawie przyznania płatności do dnia złożenia oświadczenia, o którym mowa w § 9 ust. 3 pkt 1 lit. b, nastąpi przeniesienie posiadania całości gospodarstwa rolnego na rzecz innego podmiotu w wyniku umowy sprzedaży albo innej umowy, płatność przysługuje temu podmiotowi, jeżeli w terminie 35 dni od dnia przeniesienia posiadania gospodarstwa rolnego podmiot ten: 1) złoży wniosek o przyznanie płatności, która przysługiwała poprzedniemu posiadaczowi gospodarstwa rolnego; 2) będzie realizował przedsięwzięcie określone w planie dostosowania opracowanym przez poprzedniego posiadacza gospodarstwa rolnego; 3) zobowiąże się do zapłaty na rzecz Agencji równowartości kwoty płatności uzyskanej przez poprzedniego posiadacza gospodarstwa rolnego, jaką posiadacz ten byłby obowiązany zwrócić, jeżeli nie zrealizowałby w terminie przedsięwzięcia określonego w planie dostosowania. Powyższe przepisy regulują zatem sytuację, w której następuje zmiana posiadacza gospodarstwa rolnego. Producent rolny chcący skorzystać z prawa do płatności, zobowiązany jest w terminie 35 dni od dnia przeniesienia gospodarstwa rolnego złożyć odpowiedni wniosek i zobowiązać się do kontynuacji realizacji rozpoczętego projekt. Z zebranego w sprawie materiału wynika, że skarżący złożył stosowny wniosek i zobowiązanie po terminie wskazanym w art. 7b ust. 1 cytowanego rozporządzenia Rady Ministrów, co jest bezsporne. Prawidłowe jest stanowisko Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T., że wskazane przez skarżącego okoliczności uchybienia terminowi do złożenia wniosku, jak niewiedza o obowiązku dotrzymania 35-dniowego terminu, nie mogą stanowić przesłanki pozytywnej dla załatwienia sprawy. Termin 35-dniowy nie może ulec przedłużeniu, a jego zachowanie leży w interesie wnioskodawcy i to on powinien dołożyć starań, aby go dochować. Powołana przez skarżącego niewiedza o tym wymogu prawidłowo została oceniona przez organ w świetle art. 9 kpa. Zgodnie z art. 9 k.p.a., organy administracji publicznej zobowiązane są do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania. Zobowiązane są również zapewnić stronom czynny udział w postępowaniu (art. 10 k.p.a.). Powyższa regulacja wskazuje, iż obowiązek udzielenia stronie informacji należy wprawdzie rozumieć możliwie szeroko, ale zawsze w zakresie prowadzonego przez organ postępowania. Informacja udzielana stronie w granicach przedmiotu postępowania powinna być zatem należyta i wyczerpująca, jednakże należy odróżnić ją od doradztwa prawnego w sprawie, a tym bardziej od doradztwa w odrębnej sprawie, potencjalnie z nią związanej. Nie można uznać, że ewentualne nieprawidłowości w procedowaniu przed organami administracyjnymi w postępowaniu dotyczącym praw ojca skarżącej rzutują na ocenę prawidłowości postępowania, a w konsekwencji legalności decyzji w przedmiotowej sprawie. Celem art. 9 k.p.a. nie jest zapewnienie stronie wszechstronnego doradztwa prawnego w zakresie przekraczającym granice postępowania prowadzonego w danej sprawie. Organy administracyjne nie mogą zastąpić profesjonalnego pełnomocnika - doradcy strony, kompleksowo informującego stronę o wszelkich aspektach podjętych przez nią czynności procesowych. Konkludując, obowiązek organu administracji, o którym mowa w art. 9 k.p.a., do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków będącym przedmiotem postępowania administracyjnego, nie obejmuje tych praw i obowiązków, które podlegają ustaleniu w innym postępowaniu ( por. 2006.11.21 wyrok NSA W-wa II GSK 188/06 LEX nr 287931). W sprawie, skarżący nie wykazał by udzielono mu błędnych informacji i nie podważał wskazanego przez organ faktu informowania o wymogach prawa w sposób, który umożliwił mu poznanie obowiązku dochowania stosownego terminu (ogłoszenie na specjalnych tablicach, czy środkach masowego przekazu). Zatem nie można również zarzucić naruszenia art. 7 i 8 kpa. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. H. Adamczewska - Wasilewicz M. Łent U. Wiśniewska