II OZ 1400/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2008r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Ł. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 września 2007r. sygn. akt II SA/Kr 172/07 o przyznaniu W. G. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od połowy wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi W. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie robót budowlanych postanawia: - oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 września 2007r., sygn. akt II SA/Kr 172/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyznał skarżącemu W. G. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od połowy wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że według oświadczenia wnioskodawca utrzymuje się z renty w wysokości ok. [...] zł. Skarżący jest współwłaścicielem ([...]) starego domu jednorodzinnego o powierzchni [...] m2 oraz nieruchomości rolnej o pow. [...] ha. Sąd przyjął, że skarżący mieszka sam i nie pozostaje z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła uczestniczka postępowania Ł. G.. Podniosła m.in., że Sąd pominął okoliczność, że skarżący był współwłaścicielem mieszkania spółdzielczego własnościowego w W. przy ul. [...]. W [...] skarżący i jego żona sprzedali to mieszkanie. W odpowiedzi na zażalenie W. G. wyjaśnił, że mieszkanie należało do odrębnego majątku żony, a z tytułu sprzedaży tego mieszkania nie otrzymał żadnej kwoty. Przedstawił kopię zaświadczenia Spółdzielni Mieszkaniowej w W. z dnia [...], z którego wynikało, że osobą uprawnioną do lokalu w tej dacie była M. G., przy czym małżonka wnioskodawcy była w nim zameldowana wraz z synem J. G.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, że instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od generalnej zasady wyrażonej w art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którą do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do Sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy Sąd może na wniosek osoby fizycznej przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, spoczywa na wnioskodawcy. Wniosek w tej sprawie powinien być rzetelnie sporządzony, a przedstawione w nim okoliczności powinny odpowiadać prawdzie. Stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji wnikliwie zbadał sytuację majątkową skarżącego i przeprowadził prawidłowe rozumowanie co do przesłanek udzielenia mu prawa pomocy. Uczestniczka postępowania Ł. G. nie wykazała, że skarżący W. G. dysponuje środkami finansowymi z tytułu sprzedaży mieszkania należącego do jego żony. Wystarczające wyjaśnienia w tym zakresie złożył W. G. uprawdopodobniając tę okoliczność stosownym zaświadczeniem. Fakt, że wnioskodawca jest w faktycznej separacji z żoną i prowadzi odrębne gospodarstwo domowe, ma znaczenie dla oceny jego sytuacji i w niniejszej sprawie uzasadnia przyjęcie, że zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od połowy wpisu sądowego, który w niniejszej sprawie jest znacznej wysokości, gdyż wynosi 500 zł. Z powyższych przyczyn orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.