VII SA/Wa 1924/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 stycznia 2008 r. sprawy ze skargi E. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2005 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę. I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego E. G. kwotę 460 (czterysta sześćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. VII SA/Wa 1924/07 UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 października 2007 r. w sprawie o sygn. II OSK 1292/06 ze skargi kasacyjnej E. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 246/06, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Wskazanym wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę E. G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2005 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na budowę. W motywach orzeczenia Wojewódzki Sąd Administracyjny przytoczył wówczas następujące okoliczności faktyczne i prawne sprawy: Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. po wszczęciu postępowania na wniosek E. G. stwierdził nieważność decyzji Starosty B. z dnia [...] kwietnia 2005 r. udzielającej J. i R. S. pozwolenia na przebudowę i nadbudowę budynku usługowo - handlowego zlokalizowanego na terenie działki nr [...] przy ul. P. w B. Organ I instancji uznał, iż z zatwierdzonego projektu budowlanego wynikało, że na granicy nieruchomości działki o nr [...], nadbudowany budynek na drugiej kondygnacji posiadać będzie cztery otwory okienne, a wody opadowe z dachu o kącie nachylenia 60 w stronę tej działki zbierane będą do rynny, która pełnym obrysem znajduje się w obszarze nieruchomości E. G. Ponadto na trzeciej kondygnacji nadbudowanego budynku na granicy nieruchomości o nr [...] i [...] zaprojektowany został taras. W ocenie organu, mimo wypełnienia otworów w ścianie w granicy luksferami lub materiałami o podobnych właściwościach, ich zaprojektowanie świadczy o przewidzianej dla nich funkcji okiennej, tj. oświetlenia wnętrza budynku, tym samym ograniczono możliwość kształtowania zabudowy sąsiedniej nieruchomości, co narusza przepisy § 12 ust. 3 pkt 2 i ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 poz. 690 ze zm.). Nadto zdaniem organu, naruszony został § 12 ust. 5 cytowanego rozporządzenia, który stanowi, iż okapy i gzymsy nie mogą pomniejszać odległości od granicy działki, o których mowa w ust. 1 § 12, o więcej niż 0,8m, natomiast części budynku takie jak balkony i tarasy o więcej niż 1,3m. Z tych względów w ocenie organu I instancji doszło do rażącego naruszenia prawa, które wypełniło dyspozycję art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Główny inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r., po rozpatrzeniu odwołania inwestorów – J. i R. S. uchylił zaskarżoną decyzję i odmówił, stwierdzenia nieważności decyzji Starosty B. z dnia [...] kwietnia 2005r. Organ odwoławczy nie podzielił stanowiska organu I instancji w kwestii usytuowania na drugiej kondygnacji planowanej nadbudowy budynku 4 otworów okiennych, bowiem jego zdaniem z wyrysu rzutu II - go piętra nie wynikało, iż w ścianie od strony działki nr [...] przewidziane są otwory okienne lub drzwiowe. W ocenie organu II instancji lokalizacja tarasu nie narusza § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, bowiem w sprawie ma zastosowanie § 12 ust. 4 pkt 2 tegoż rozporządzenia. W ścianie bezpośrednio przyległej do granicy działki znajduje się otwór okienny i drzwiowy, jednakże w odległości przekraczającej 4m, tj. ok. 4,08 m. Nadto organ wskazał, iż pomieszczenia, których ściana bezpośrednio przylega do ściany znajdującej się w granicy z działką nr [...] mają zapewniony dostęp światła, poprzez zaprojektowane okna, zaś przepis § 232 ust. 6 cytowanego rozporządzenia Ministra Infrastruktury dopuszcza możliwość wypełnienia ściany oddzielenia przeciwpożarowego luksferami. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł E. G., domagając się jej uchylenia podniósł, iż inwestor w trakcie realizacji budowy w ścianie granicznej wykonał cztery otwory okienne, a nadto w spornej ścianie wybudował dodatkowo taras oraz wykonał dach ze spadkami w stronę jego posesji. Skarżący twierdził, że decyzja Starosty B. z dnia [...] kwietnia 2005r. uniemożliwi mu kształtowanie zabudowy swojej działki, nie uwzględnia linii zabudowy, a nadto inwestor realizuje obiekt niezgodnie z projektem, np. projekt przewidywał dach dwuspadowy, a inwestor pobudował dach wielospadowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazanym na wstępie -uchylonym przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem oddalił skargę, stwierdzając, że analiza zatwierdzonego decyzją o pozwoleniu na budowę, projektu budowlanego w nie daje podstaw do uznania, iż przyjęte rozwiązania naruszają i to w sposób rażący przepisy Prawa budowlanego, czy też rozporządzenia Ministra infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75. poz. 690 ze zm.). Sąd podzielił pogląd organu odwoławczego, że projekt budowlany nie przewiduje otworów okiennych ani drzwiowych w ścianie usytuowanej w granicy z działką o nr ew. [...], a wypełnienie ściany materiałem przepuszczającym światło, takim jak luksfery czy cegła szklana, jeśli powierzchnia takiego wypełnienie nie przekracza 10% powierzchni ściany, jest dopuszczalna w myśl § 232 ust. 6 cytowanego rozporządzenia. Takie rozwiązanie nie utrudnia możliwości zabudowy działki sąsiedniej, a inwestor musi liczyć się z możliwością dobudowania ściany bezpośrednio przylegającej do ściany, w której znajduje się wypełnienie luksferami. Odprowadzenie wód opadowych zaprojektowano w ten sposób, aby od strony działki nr ew. [...] spływ wód odbywał się rynną do rury spustowej, przy czym rynna ta nie wystaje poza lico granicznej ściany, a tym samym nie narusza granicy działki. Na III kondygnacji budynku zaprojektowano taras w obrysie istniejącego budynku, co zdaniem Sądu powoduje, iż nie można uznać za zasadny zarzut dotyczący zbliżenia projektowanego obiektu do granicy, a tym samym w sprawie niniejszej nie ma zastosowania § 12 ust. 5 rozporządzenia wykonawczego. Ewentualna budowa ściany na działce nr ew. [...] spowoduje oddzielenie tarasu ścianą i ograniczenie widoczności na stronę wschodnią. Sąd I instancji wskazał nadto, że projekt przewiduje otwór okienny nad tarasem w ścianie równoległej do granicy, w odległości ponad 4m oraz okno i otwór drzwiowy w ścianie prostopadłej do granicy, czym nie narusza wymogów § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, w brzmieniu obowiązującym w dacie udzielenia pozwolenia na budowę. Badanie kontrolowanej w trybie nadzoru decyzji w kontekście jej zgodności z ustaleniami decyzji Burmistrza B. z dnia [...] listopada 2004r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zdaniem Sądu I instancji nie potwierdziło zarzutów skargi. Szczegółowe ustalenia dotyczące dachu (dwuspadowego) znalazły odzwierciedlenie w projekcie budowlanym przewidującym dach dwuspadowy -pseudomansardowy. Analogiczna uwaga jak wyjaśniono dotyczy zarzutu niezachowania przez inwestorów linii zabudowy. Obowiązek kontynuacji istniejącej linii zabudowy wyznaczonej przez budynek zlokalizowany na działce nr [...] oraz na działce nr [...] wynika z cytowanej decyzji Starosty B. z dnia [...] listopada 2004 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i został zrealizowany w projekcie budowlanym. Reasumując Sąd uznał, iż decyzja z dnia [...] grudnia 2005 r. nie jest dotknięta żadną z enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 kpa wad. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł pełnomocnik E. G. zaskarżając go w całości. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił: Niedokonanie przez Sąd pełnej oceny zgodności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku usługowo-handlowego z decyzją Burmistrza Gminy B. z dnia [...] listopada 2004r. o warunkach zabudowy dla budynku usługowo-handlowego i wadliwe przyjęcie, że: * dach przewidziany w projekcie budowlanym budynku jest dachem dwuspadowym, podczas gdy w rzeczywistości jest dachem wielospadowym * budynek zawiera się w ramach granicy działki inwestora, podczas gdy rynna przy ścianie przylegającej do granicy działki [...] znajduje się całym swoim obwodem po stronie tej działki W skardze kasacyjnej wskazano także, że Sąd I Instancji wadliwie przyjął, że ściana budynku położonego na terenie działki nr [...], przylegająca do granicy działki skarżącego, jest ścianą oddzielenia przeciwpożarowego, podczas gdy jest ścianą szczytową (graniczną) i nie spełnia funkcji ściany oddzielenia przeciwpożarowego, a otwory w niej znajdujące się są otworami w rozumieniu § 232 ust. 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690), podczas gdy są one otworami okiennymi, do których nie ma zastosowania ten przepis. Skarżący wskazał, że decyzja o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji (w pkt 2 ppkt a) przewiduje dach dwuspadowy -pseudomansardowy, z dolną połacią o kącie nachylenia połaci dachowej do 60° pod pokrycie ceramiczne -dachówka karpiówka w kolorze czerwonym, górna połać - o kącie nachylenia połaci dachowej 10 pod pokrycie papa termozgrzewalna w kolorze czerwonym; natomiast zatwierdzony projekt budowlany przewiduje dach wielospadowy o kącie nachylenia połaci w poszczególnych jego miejscach, odpowiednio 60o, 5o oraz 23o. Poza tym zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy (w pkt 2 ppkt d), projektowana inwestycja nie może powodować pogorszenia dotychczasowych warunków użytkowania działek sąsiednich; natomiast zatwierdzony projekt budowlany powoduje pogorszenie dotychczasowych warunków użytkowania przez skarżącego jego działki. W tym zakresie wskazano na zagrożeniem przelewania wód opadowych i śniegu na działkę skarżącego, taras skierowany w stronę działki skarżącego oraz otwory okienne na pierwszym piętrze, od strony działki skarżącego, rynnę usytuowaną całym swoim obwodem na terenie działki skarżącego. Pozwolenie budowlane wydane zgodnie z projektem budowlanym przewidującym taras i otwory okienne skierowane w stronę działki sąsiedniej w ostrej granicy działek, uniemożliwią skarżącemu dokonanie budowy własnego budynku. Jak bowiem wynika z § 12 ust. 4 pkt 2 ww. rozporządzenia, dopuszczalne jest usytuowanie ściany budynku przylegającej bezpośrednio przy granicy działki sąsiedniej, jeśli na działce sąsiedniej istnieje budynek bez otworów okiennych lub drzwiowych albo wydano decyzję o pozwoleniu na budowę tak usytuowanego budynku. Jeśli zatem, ściana budynku przylegająca do działki sąsiedniej posiada otwory okienne lub drzwiowe, nie jest możliwe na działce sąsiedniej wybudowanie ściany bezpośrednio przylegającej do ściany posiadającej otwory okienne. Zdaniem skarżącego Sąd Wojewódzki nie dokonał pełnej i dogłębnej analizy zgodności zatwierdzonego projektu budowlanego z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy, dochodząc do błędnego wniosku, iż projekt budowlany zgodny jest z warunkami zabudowy. W szczególności Sąd Wojewódzki oceniając możliwość wypełnienia luksferami ściany przylegającej do granicy z działką skarżącego stwierdził, że "wypełnienie ściany materiałem przepuszczającym światło, takim jak luksfery czy cegła szklana, jeśli powierzchnia takiego wypełnienia nie przekracza 10% powierzchni ściany, jest dopuszczalne w myśl § 232 ust. 6 cytowanego rozporządzenia. Zdaniem skarżącego Sąd nie zwrócił jednak uwagi, że możliwość stosowania § 232 ust. 6 ww. rozporządzenia odnosi się jedynie do otworów w ścianie oddzielenia przeciwpożarowego. Sąd błędnie utożsamił ścianę szczytową przylegającą do działki skarżącego ze ścianą oddzielenia przeciwpożarowego, a otwory okienne znajdujące się na drugiej kondygnacji tej ściany, z otworami w rozumieniu § 232 ust. 6 ww. rozporządzenia. W normalnych warunkach (czyli jak w przedmiotowej sprawie) ściana szczytowa nie pełni funkcji ściany oddzielenia przeciwpożarowego, a zatem nie stosuje się do niej § 232 ust. 6 ww. rozporządzenia. Po drugie, otwory, o których mowa w § 232 ust. 6 ww. rozporządzenia nie mogą być utożsamiane z otworami okiennymi (wręcz przeciwnie, chodzi o wszelkie otwory, które nie są otworami okiennymi). Naczelny Sąd Administracyjny uchylając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 maja 2006 r. i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania wskazał, że przedmiotowe pozwolenie na przebudowę i nadbudowę odnosi się do obiektu budowlanego zlokalizowanego w ostrej granicy z działką skarżącego a spór dotyczy umieszczenia w ścianie granicznej czterech otworów wypełnionych luksferami, zaprojektowania poza granicą działki inwestora rynny usytuowanej całym swoim obwodem na terenie działki skarżącego, jak też zaprojektowania dachu wielospadowego mimo, że przewidywano dwuspadowy typu peudomansardowego. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że rozpatrując wniosek inwestora o wydanie pozwolenia na budowę przy granicy z sąsiednią działką, organ powinien uwzględniać konstytucyjną zasadę równego traktowania stron jak również normę przepisu art. 144 kodeksu cywilnego, iż właściciel nieruchomości powinien powstrzymać się przy wykonywaniu swego prawa od działań, które zakłócałyby korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno - gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych. Warunki techniczne jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie służą między innymi ochronie własności i wyznaczają dopuszczalne granice ewentualnego ograniczenia tego prawa . W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego projekt budowlany zatwierdzony decyzją Starosty B. z dnia [...] kwietnia 2005 r. nie przewiduje okien w ścianie przebudowywanego i nadbudowywanego budynku będącego w ostrej granicy, lecz cztery otwory wypełnione luksferami w II kondygnacji. Ściana szczytowa, w której zaproponowano powyższe rozwiązanie może być ścianą oddzielenia przeciwpożarowego i ewentualne umieszczenie w niej otworów wypełnionych luksferami dopuszczalne jest wyłącznie tylko jeżeli zgodnie z § 232 ust. 6 cytowanego rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki, powierzchnia wypełnienia nie przekracza 10 % powierzchni ściany. Skoro jest to wyjątek dopuszczający w ścianie oddzielenia przeciwpożarowego wypełnienie otworów nie przekraczających 10 % powierzchni ściany to wyjątku tego nie można stosować w sposób dowolny czy też rozszerzający. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznając zastosowanie tej normy warunków technicznych w stosunku do przedmiotowych czterech otworów zobowiązany był wykazać, że zaprojektowane wypełnienie nie przekracza 10 % powierzchni ściany, jednak kwestia ta nie była przedmiotem oceny i rozważań Sądu I instancji. Nadto Sąd I instancji generalnie nie rozważył dopuszczalności wykonania otworów wypełnionych luksferami w ścianie oddzielenia przeciwpożarowego zbudowanej bezpośrednio przy granicy lub w osi granicy. Tymczasem przepis § 232 ust. 6 omawianego rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki, uściśla i zwiększa możliwości wykonania w ścianach oddzielenia przeciwpożarowego otworów zajmujących nie więcej niż 10 % ich powierzchni, wypełnionych materiałami przepuszczającymi światło. Zastosowanie tego przepisu stwarza szersze możliwości elastycznego projektowania układów funkcjonalnych pomieszczeń ograniczonych w całości lub części takimi przegrodami. Jednakże jak wynika z komentarza Władysława Korzeniewskiego - Warunki techniczne dla budynków i ich usytuowanie (POLEN - Warszawa 2004 Wydanie 5 str. 349) takich otworów nie wolno wykonywać w ścianie oddzielenia przeciwpożarowego zbudowanej bezpośrednio przy granicy (lub w osi granicy) z działką sąsiednią, chyba, że została uprzednio zawarta odpowiednia umowa notarialna miedzy właścicielami obydwu nieruchomości godzących się na ograniczenie warunków użytkowania nieruchomości spowodowane takim sposobem wykonania ściany na granicy działek. W tym kontekście Sąd I instancji nie wyjaśnił czy wyżej wskazany przepis § 232 ust. 6 warunków technicznych odnosi się również do ściany przylegającej do granicy z działką skarżącego i czy ewentualnie zaaprobowanie tego rozwiązania nie stanowi kwalifikowanego naruszenia prawa. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd I instancji popełnił błąd w ustaleniach faktycznych sprawy poprzez stwierdzenie, że projekt budowlany przyjmuje, iż budynek zawiera się w granicach działki inwestora, podczas gdy rynna przy ścianie przylegającej do granicy działki [...] znajduje się całym swoim obwodem po stronie skarżącego. Wadliwe ustalenie powyższego uniemożliwiło Sądowi I instancji odniesienie się do zarzutu naruszenia § 29 warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie stanowiącego, że dokonywanie zmiany naturalnego spływu wód opadowych w celu kierowania ich na teren nieruchomości sąsiedniej jest zabronione. Poza tym w decyzji o warunkach zabudowy Burmistrza B. z dnia [...] listopada 2004 r. dla budynku usługowo - handlowego przewidziano dach dwuspadowy - pseudomansardowy, z dolną połacią o kącie nachylenia połaci dachowej do 60° pod pokrycie ceramiczne - dachówka karpiówka w kolorze czerwonym, górna połać - o kącie nachylenia połaci dachowej 10° pod pokrycie papa termozgrzewalna w kolorze czerwonym. Natomiast jak wskazuje skarżący, projekt przewiduje dach o kącie nachylenia połaci w poszczególnych jego miejscach, odpowiednio 60°, 5° oraz 23°. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego konieczne jest ustalenie czy rzeczywiście zaprojektowany dach jest dwuspadowym a kwestia ta musi być wyjaśniona w kontekście zgodności z decyzją o warunkach zabudowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przedmiotem ponownej kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2005 r. wydana po rozpatrzeniu odwołania inwestorów – J. i R. S., uchylająca decyzję Wojewody [...]z dnia [...] listopada 2005 r. (stwierdzającą nieważność pozwolenia na budowę) i odmawiająca stwierdzenia nieważności decyzji Starosty B. z dnia [...] kwietnia 2005r. Na wstępie zaznaczyć należy, że zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawą dokonaną w sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Dokonana przez NSA wykładnia prawa wiąże jedynie na tle stanu faktycznego sprawy uznanego przez ten sąd za niewadliwy. W niniejszej sprawie jednak zasadniczym zagadnieniem było ustalenie stanu faktycznego a następnie jego ocena w kontekście przesłanek z art. 156 § 1 kpa Oceniając sprawę ponownie Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdza, iż organ odwoławczy nie dość dokładnie ustalił stan faktyczny, to przyjęte w projekcie budowlanym rozwiązania architektoniczne oraz ich zgodność z decyzją o warunkach zabudowy oraz przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690). Stwierdzenie jednak, że stan faktyczny nie został przez organ administracyjny prawidłowo ustalony, powoduje, że nie jest możliwa ocena subsumcji przepisów prawa materialnego jakiej organ dokonał wydając kwestionowane pozwolenie na budowę. Nakłada to tym samym na sąd pierwszej instancji obowiązek uchylenia takiego rozstrzygnięcia i nakazanie powtórzenia postępowania przed organem odwoławczym zobligowanym nie tylko do rozpatrzenia odwołania, ale także do ponownej merytorycznej oceny sprawy. Sądy administracyjne kontrolują bowiem rozstrzygnięcia organów a odmienna od przyjętej przez organ ocena sprawy powoduje, iż rozstrzygniecie organu zostaje uchylone z obowiązkiem ponownego wydania aktu administracyjnego z uwzględnieniem wskazań Sądu. Dokonana przez Naczelny Sąd Administracyjny we wskazanym wyroku ocena sprawy w sposób jednoznaczny wyznacza aktualny kierunek postępowania Sądu pierwszej instancji. Przekazując sprawę do ponownego rozpoznania Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wymaga ponownej analizy kwestia umieszczenia w ścianie granicznej czterech otworów wypełnionych luksferami, zaprojektowania poza granicą działki inwestora rynny usytuowanej całym swoim obwodem na terenie działki skarżącego, jak też zaprojektowania dachu wielospadowego mimo, że w decyzji o warunkach zabudowy przewidywano dach dwuspadowy typu peudomansardowego. Nie bez przyczyny w kontekście tych rozważań Naczelny Sąd Administracyjny przytoczył konstytucyjną zasadę równego traktowania stron, jak również przepisu art. 144 kodeksu cywilnego, iż właściciel nieruchomości powinien powstrzymać się przy wykonywaniu swego prawa od działań, które zakłócałyby korzystanie z nieruchomości sąsiednich ponad przeciętną miarę, wynikającą ze społeczno -gospodarczego przeznaczenia nieruchomości i stosunków miejscowych. Warunki techniczne jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie musza być ściśle przestrzegane gdyż służą z jednej strony ochronie własności a jednocześnie wyznaczają dopuszczalne granice ograniczenia tego prawa. Należy ocenić czy przedmiotowa decyzja o pozwoleniu na budowę zasadę równego traktowania stron naruszyła, co z kolei organ powinien uwzględnić przy ponownej merytorycznej ocenie decyzji w trybie nadzoru. Należy w szczególności zbadać, czy ściana szczytowa w której przewidziano cztery otwory wypełnione luksferami w II kondygnacji, może być ścianą oddzielenia przeciwpożarowego i czy wypełnienie to nie przekracza 10 % powierzchni ściany. Nadto czy w ogóle w tej konkretnej sprawie dopuszczalne było zaprojektowanie otworów wypełnionych luksferami w ścianie zbudowanej bezpośrednio przy granicy i czy jest to sytuacja o jakiej mowa w przepisie § 232 ust. 6 w/w rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki. Gdyby bowiem okazało się, iż w tym stanie faktycznym przepisy warunków technicznych nie dopuszczają takiego rozwiązania, to jego zaaprobowanie przez organ byłoby kwalifikowanym naruszeniem prawa. Skoro jako niewątpliwe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że projekt budowlany przewiduje rynnę przy ścianie przylegającej do granicy działki [...], która znajduje się całym swoim obwodem po stronie skarżącego, to organ musi rozważyć czy ta okoliczność powoduje, iż pozwolenie na budowę zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa. Poza tym konieczne jest ustalenie czy zaprojektowany dach jest dwuspadowym oraz czy jego konstrukcja jest zgodna z decyzją o warunkach zabudowy. Jeśli natomiast takiej zgodności nie ma, to jaki ma to wpływ na wydaną decyzję w świetle przesłanek z art. 156 § 1kpa. Przytoczone powyżej wskazania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, znajdujące oparcie w rozstrzygnięciu Naczelnego Sądu Administracyjnego organ zobowiązany będzie uwzględniać przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję. Ponadto na podstawie art. 152 w/w ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. orzeczono jak w pkt II wyroku. Rozstrzygnięcie o kosztach oparto na przepisie art. 200 wskazanej ustawy.