I OSK 527/08

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2008r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 stycznia 2008r., sygn. akt II SA/Wa 1454/07 o odrzuceniu skargi A. B. na działania Dyrektora Centrali Wojskowe Misje Pokojowe dotyczące wypłaty świadczeń pieniężnych z tytułu pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania A. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działania Dyrektora Centrali Wojskowe Misje Pokojowe dotyczące wypłaty świadczeń pieniężnych z tytułu pełnienia zawodowej służby wojskowej poza granicami państwa, wskazując w tej skardze pełnomocnika do doręczeń pism. Ponieważ skarga ta nie spełniała wymogów formalnych, pismem z dnia 6 września 2007 r. Sąd ten wezwał A. B. do jednoznacznego wskazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, który akt lub czynność uczynił przedmiotem skargi. Wezwanie to doręczono w dniu 14 września 2007r. na adres pełnomocnika do doręczeń - żony O. B.. W związku z tym, termin do wniesienia odpowiedzi na pismo z dnia 6 września 2007 r., upływał w dniu 21 września 2007 r. W dniu 20 września 2007 r. A. B. za pośrednictwem niemieckiego urzędu pocztowego wysłał odpowiedź na wezwanie Sądu, która to odpowiedź wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 24 września 2007 r., a więc po terminie. Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. B., wskazując, że stosownie do art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu, natomiast w sytuacji oddania pisma w zagranicznym urzędzie pocztowym, przyjmuje się, że jest on jedynie pośrednikiem, za pomocą którego nadawca oddaje pismo polskiemu urzędowi pocztowemu i tylko data oddania pisma polskiemu urzędowi pocztowemu ma znaczenie prawne, o którym mowa w art. 83 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na to postanowienie, skargę kasacyjną złożył pełnomocnik A. B., adwokat S. M. H., zarzucając mu naruszenie art. 83 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez niezawarcie pouczenia, że oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W związku z tym, w rozpoznawanej skardze kasacyjnej wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie A. B. terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że skarżący jest żołnierzem zawodowym tymczasowo zamieszkującym na terenie Niemiec, pełniąc służbę w międzynarodowym korpusie NATO. Wskazano, że w piśmie z dnia 6 września 2007 r. Sąd nie pouczył skarżącego o sposobie doręczania i obliczania terminów w stosunku do osób przebywających za granicą Polski i wysyłających korespondencję za pośrednictwem zagranicznych urzędów pocztowych. Podkreślono także, iż najbliższy Polski Urząd Pocztowy, licząc od miejsca pobytu skarżącego, znajduje się w odległości około 900 km. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 83 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Brzmienie tego przepisu oznacza, że jeżeli pismo nadano w zagranicznym urzędzie pocztowym, to o zachowaniu terminu nie decyduje data nadania go za granicą, lecz data przekazania go polskiemu urzędowi pocztowemu lub polskiemu urzędowi konsularnemu. W niniejszej sprawie, pismem z dnia 6 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do sprecyzowania żądań skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, zamieszczając pouczenie z art. 58 § 1 pkt 3 wskazanej ustawy. Jednak zauważyć należy, że pismo, o którym mowa, nie zawierało pouczenia skarżącego co do zachowania terminu w przypadku nadawania listu z zagranicznego urzędu pocztowego, zatem skarżący działający w tamtym czasie bez profesjonalnego pełnomocnika, mógł nie wiedzieć o regulacji zawartej w art. 83 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego też złożenie, przed upływem siedmiu dni, odpowiedzi na pismo Sądu w zagranicznej placówce pocztowej, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie wynikało z zaniedbania skarżącego, czy też braku dbałości o swoje interesy. W związku z tym oraz biorąc pod uwagę okoliczności i stan faktyczny niniejszej sprawy, jak również pamiętając o zasadzie, że należy tak interpretować przepisy obowiązującego prawa, aby nie zamykać stronie możliwości dochodzenia swych praw na drodze sądowej, o czym stanowi art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art. 6 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie w dniu 4 listopada 1950 roku (Dz. U. z 1993 r., nr 61, poz. 284 ze zm.), uznać należy, że skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Nadto podnieść należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie rozpoznał wniosku pełnomocnika skarżącego, złożonego w skardze kasacyjnej, o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, czym naruszył art. 86 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powinien rozpoznać wniosek o przywrócenie A. B. terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji.