IV SO/Wa 162/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. W. w przedmiocie wymierzenie Ministrowi Środowiska grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia: 1. wymierzyć Ministrowi Środowiska grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych, 2. zasądzić od Ministra Środowiska na rzecz J. W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 26 września 2007r. zatytułowanym "Prośba", J. W. zwrócił się do Ministra Środowiska o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia od postanowienia Wojewody D. z dnia (...) czerwca 2006r. znak (...) o określeniu pełnego zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w trybie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, dla inwestycji polegającej na budowie autostrady (...) na odcinku Z.-K. (od km (...) do km (...)). Jednocześnie, w piśmie tym, J. W. złożył zażalenie na postanowienie Wojewody D. z dnia (...) czerwca 2006r. W dniu 12 listopada 2007r., za pośrednictwem organu, J. W. złożył skargę na bezczynność Ministra Środowiska z uwagi na nierozpatrzenie w terminie określonym w art. 35 kpa wniosku z dnia 26 września 2007r. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia oraz zażalenia na postanowienie Wojewody D. z dnia (...) czerwca 2006r. W dniu 17 grudnia 2007r. J. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. / o wymierzenie Ministrowi Środowiska grzywny za nieprzekazanie do sądu w terminie określonym w art. 54 § 2 w/w ustawy skargi na bezczynność Ministra Środowiska z dnia 12 listopada 2007r. Pismem z dnia 7 stycznia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do Ministra Środowiska o zajęcie stanowiska w związku z wnioskiem J. W. o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Minister Środowiska pismem z dnia 16 stycznia 2008r. udzielił odpowiedzi na wniosek o wymierzenie organowi grzywny. W odpowiedzi Minister Środowiska wskazał, że pismem z dnia 15 stycznia 2008r. udzielił odpowiedzi J. W. na jego wniosek z dnia 26 września 2007r. o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewody D. z dnia (..) czerwca 2006r. Ponieważ wniosek ten nie kwalifikował się do rozstrzygnięcia w drodze postanowienia, skarga na bezczynność w ocenie organu jest niezasadna. W dniu 16 stycznia 2008r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) Minister Środowiska przekazał skargę na bezczynność organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Według zaś art. 55 §1 powołanej ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków przekazania skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy w wyznaczonym ustawą terminie, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy. Jak wynika z akt administracyjnych skarga na bezczynność wpłynęła do organu w dniu 12 listopada 2007r. Zgodnie z art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Minister Środowiska obowiązany był przekazać tę skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do dnia 12 grudnia 2007r. Skarga została przekazana sądowi dopiero w dniu 16 stycznia 2008r., a więc z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 w/w ustawy. Wprawdzie w dniu rozpoznawania przez sąd wniosku o wymierzenie Ministrowi Środowiska grzywny, skarga na bezczynność tego organu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przekazana sądowi, ale nastąpiło to z uchybieniem ustawowego terminu. Wymierzenie grzywny jest środkiem, który ma zdyscyplinować organ do wykonania obowiązków procesowych, nie ogranicza to jednak możliwości wymierzenie kary grzywny jedynie do przypadków, w których organ nie spełni któregoś z obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 cyt. ustawy. Oznaczałoby to bowiem możliwość dowolnego traktowania trzydziestodniowego terminu określonego w powyższym artykule w zależności od okoliczności sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 6 maja 2005r. II OZ 171/05). Mimo zatem wypełnienia obowiązku przez organ w dniu orzekania w przedmiocie grzywny Sąd uznał, że wymierzenie grzywny w okolicznościach niniejszej sprawy jest uzasadnione. W sprawie nastąpiło bowiem przekroczenie trzydziestodniowego terminu z art. 54 § 2 cyt. ustawy, a wyjaśnienia organu dotyczące przyczyn tego przekroczenia nie są w ocenie Sądu wystarczające. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 i art. 200 w zw. z art. 64 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jaków sentencji postanowienia.