III SA/Łd 720/07

Dnia 7 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska, Sędziowie: Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Sędzia NSA Janusz Nowacki, Protokolant Asystent sędziego Anna Łuczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2008 roku sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] znak [...] w przedmiocie określenia niezaksięgowanej kwoty należności wynikającej z długu celnego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. z dnia [...] określającą niezaksięgowaną kwotę należności wynikającą z długu celnego w wysokości 37 701 PLN. Jako podstawę rozstrzygnięcia organ celny wskazał art. 233 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, art. 20 ust. 1, ust. 3 lit. a, b i c, art. 78 ust 2 i ust. 3 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny ( Dz. Urz. WE L 302 z dnia 19.10.1992 r. z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne – 2004 , rozdz. 2, t.4, str. 307 z późn. zm.), art. 1, art.2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej ( Dz. Urz. WE L 256 z 1987 r. z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne – 2004, rozdz. 2, t. 2, str.382 z późn. zm.), art. 1 rozporządzenia Komisji ( WE) zmieniający załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej ( Dz. Urz. WE L 286), art. 23 ust. 2, art. 65 ust. 5 oraz art. 73 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne ( Dz. U. Nr 68, poz. 622 z późn. zm. ). W stanie faktycznym sprawy, w dniu 23 czerwca 2006 r. A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu koncentraty białek serwatkowych – 9000 kg. (zgłoszenie celne nr [...]). Strona zadeklarowała w polu 33 kod 3502 20 99 00 Zintegrowanej Taryfy Wspólnot Europejskich - TARIC ze stawką celną 16,7 EUR/100kg. Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. w toku weryfikacji zgłoszenia celnego przeprowadził rewizję celną towaru, w wyniku której stwierdził, że zgłoszony towar stanowi "substancję w postaci jasno-beżowego proszku, zapakowaną w worki opisane wagą 20 kg oraz nazwą "WPC 80 Agri Mark Lactalbumin". W toku rewizji celnej, w obecności przedstawiciela importera pobrano próbki towaru, które przekazano do Centralnego Laboratorium Celnego w Otwocku celem wykonania badań laboratoryjnych. Po przeprowadzeniu analizy laboratoryjnej sporządzone zostało sprawozdanie z dnia 6 października 2006 r., z którego wynikało, że w składzie surowcowym badanej próbki znajduje się białko serwatkowe w postaci proszku, barwy kremowej, łatwo rozpuszczalne w wodzie o temperaturze pokojowej o swoistym zapachu, charakterystycznym dla białek serwatkowych o zawartości białka w suchej masie produktu 80,6 [% mas.]. W badanym produkcie stwierdzono obecność β- laktoglobuliny oraz laktozy. Naczelnik Urzędu Celnego l w Ł., mając na uwadze wyniki analiz laboratoryjnych wynikających ze sprawozdania Centralnego Laboratorium Celnego wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie zgłoszenia celnego zawartego w dokumencie SAD nr [...] z dnia 23.06. 2006 r. Po otrzymaniu postanowienia organu celnego wyznaczającego 7 dniowy termin do zapoznania się zebranym materiałem dowodowym i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, pełnomocnik strony wniósł o powołanie biegłego na okoliczność ustalenia szczególnych właściwości spornego towaru oraz na określenie cech albumin klasyfikowanych do kodów 3502 20 91 i 3502 20 99 (wyodrębnienia istotnych różnic), ponowne przebadanie próbek towaru na okoliczność jego składu mającego znaczenie dla klasyfikacji, dopuszczenie dowodu z opinii prof. dr hab. W. C., którą załączył oraz o umorzenie postępowania. W swoim piśmie podkreślał, że sporny towar jest specjalnie wyselekcjonowany przez producenta pod kontem doboru protein na indywidualne potrzeby zakładu produkcyjnego Spółki. Albumina w 100% zużywana jest do produkcji specjalnych wyrobów zastępujących w produkcji przemysłowej lodów, czekolad, polew czekoladowych mleko odtłuszczone Adpi Extra Grade lub mleko pełne Adpi Extra Grade. Zwracał uwagę, że sporny towar wprowadzany na obszar UE jest sprzedawany w opakowaniach jednostkowych po 20 kg, a nie w opakowaniach masowych typu big bagi, silosy. Wyprodukowany został ze specjalnie wyselekcjonowanej produkcji serów i tym różni się od innych albumin, które pochodzą z masowej produkcji wielu gatunków serów. Przeznaczony jest wyłącznie do dalszego przerobu w przeciwieństwie do masowych dostaw, podlegających jedynie przepakowaniu i dalszej dystrybucji. Wskazywał, że albumina mleka (poza niezdatną do konsumpcji) ma tylko dwa kody zastosowany przez Spółkę i 3502 20 91. Jego zdaniem kod 3502 20 99 obejmuje również albuminy suche, a kod 3502 20 91 ma zastosowanie do albumin podlegających dystrybucji, wprowadzaniu na rynek w stanie nieprzetworzonym, a więc kodem podstawowym dla typowych, masowych albumin występujących w obrocie. Wszystkie inne, specyficzne, szczególne nie nadające się do masowej dystrybucji winny być klasyfikowane do kodu "pozostałe". Z tych względów wnosił o uznanie zgłoszenia celnego dokonanego przez Spółkę za prawidłowe. Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. decyzją z dnia 14 marca 2007 r. określił niezaksięgowaną kwotę należności wynikających z długu celnego w tytułu importu towarów na kwotę 37.701 zł uznając, że sprowadzony towar powinien być zaklasyfikowany do kodu 3502 20 91 00 TARIC. W podstawie prawnej swojej decyzji wskazał art. 207 w zw. z art. 165 § 2 Ordynacji podatkowej, art. 6 ust. 2, art.20 ust.1 i ust.3 lit. a) i c), art. 67, art. 78 ust. 2 i 3., art. 79, art. 201, art. 214 ust. 1 i ust. 3, art. 220 ust. 1, art. 221 ust. 1, art. 222 ust. 1 lit.a) Wspólnotowego Kodeksu Celnego , art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej ( Dz. Urz. WE L 256 z 1987 r. z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne – 2004, rozdz. 2, t. 2, str.382 z późn. zm.) – zintegrowanej Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich TARIC, art. 51, art. 65 ust. 1,5,6, art. 73 ust. 1 Prawa celnego – ustawy z dnia 19 marca 2004 r. ( Dz. U. Nr 68 z 20.04.2004 r. ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych wymogów jakie winno spełniać zgłoszenie celne (DZ. U. Nr 94 poz.902 ze zm.). W uzasadnieniu swojej decyzji organ I instancji wskazał m.in., że na prawidłową taryfikację tego typu towaru nie ma wpływu ani wyjątkowość użytych składników w procesie produkcyjnym ani też sposób pakowania. Przy jego taryfikacji determinującym elementem jest jego postać ( wg ekspertyzy laboratoryjnej, sporny towar to- miałki proszek barwy kremowej, w której zawartość suchej masy w produkcie wynosi 93,0 +/- 0,6 [% mas.]. Zgodnie z notami wyjaśniającymi do taryfy celnej do pozycji 3502 – albuminy są proteinami zwierzęcymi lub roślinnymi (albuminy mleka – laktoalbuminy) i występują zwykle w postaci lepkich cieczy, przezroczystych żółtawych płatków lub bezpostaciowych proszków barwy białej, czerwonawej lub żółtawej. Podpozycja taryfy celnej o kodzie CN 3502 20 91 zgodnie z opisem, obejmuje suszone albuminy włącznie z koncentratami białek serwatki zdatne do konsumpcji przez ludzi w postaci proszku, łusek, płatków, arkuszy z wyłączeniem wszystkich innych, które ze względu na swój stan skupienia taryfikowane winny być do podpozycji 3502 20 99. Zatem błędny jest , zdaniem organu I instancji, wniosek strony, iż kod CN 3502 20 99 zawiera także suszone i zarazem wyjątkowe albuminy. W związku z przedstawioną przez pełnomocnika strony opinią dotyczącą spornego towaru organ zauważył, że w głównej mierze zawiera ona opis procesu technologicznego dotyczącego produkcji preparatu białkowego, z którym organ celny nie polemizuje. Z opinii wynika, iż sporny produkt jest wysuszonym koncentratem tylko jednego białka α – laktoalbuminy i jako taki nie może być zaklasyfikowany do kodu CN 3502 20 91 zawierającego "suszone koncentraty białkowe złożone z dwóch lub więcej białek serwatkowych". Odnosząc się do tej oceny organ zauważył, że koncentrat tylko jednego białka nie mógłby być klasyfikowany do wskazanego przez stronę kodu, gdyż pozycja 3502 20 obejmuje "albuminy mleka, włącznie z koncentratami złożonymi z dwóch lub więcej białek serwatki". Obecność przynajmniej dwóch białek w spornym koncentracie nie ulega wątpliwości i znajduje potwierdzenie zarówno w wynikach badań CLC jak i opinii prof. dr hab. W. C. Organ I instancji nie znalazł też uzasadnienia dla powoływania biegłego, o co wnioskowała Spółka, uznając, że wyniki badania laboratoryjnego przeprowadzonego przez CLC potwierdzają informacje zawarte w certyfikacie analiz załączonym przez zgłaszającego do SAD i w pełni odzwierciedlają skład produktu, co umożliwia jego jednoznaczne zaratyfikowanie. Dla dokonania prawidłowej klasyfikacji przedmiotowego towaru należało, zdaniem Naczelnika Urzędu Celnego zastosować regułę 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Od powyższej decyzji odwołanie do Dyrektora Izby Celnej w Ł. złożył pełnomocnik A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. Wnosił o jej uchylenie i umorzenie postępowania. W odwołaniu ponowił swoje wnioski o powołanie biegłego , dopuszczenie dowodu z opinii prof. dr hab. W. C. i ponowne zbadanie próbek towaru. Zarzucił decyzji organu I instancji naruszenie prawa, w szczególności ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej, a także art. 120, art. 121, art. 122 i art. 123 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu odwołania podtrzymał stanowisko zaprezentowane w piśmie z dnia 28 lutego 2007 r,. powtarzając zawarte tam argumenty. Dyrektor Izby Celnej w Ł. postanowieniem z dnia [...] dopuścił dowód w postaci pisma Centralnego Laboratorium Celnego z dnia 16 kwietnia 2006 r. zawierającego interpretację przeprowadzonych badań laboratoryjnych , następnie postanowieniem z dnia 11 lipca 2007 r. odmówił przeprowadzenia dowodu w postaci opinii biegłego na okoliczność ustalenia szczególnych właściwości towaru oraz na określenie cech albumin klasyfikowanych do kodów 3502 20 91 i 3502 20 99 oraz odmówił ponownego przebadania próbek towaru. W dniu 6 września 2007 r. Dyrektor Izby Celnej w Ł., wskazaną na wstępie decyzją [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Dyrektor Izby Celnej wskazał, iż zgodnie z art. 20 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (dalej WKC), w przypadku powstania długu celnego wymagane zgodnie z prawem należności określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich. Jak dalej wskazał organ, dla celów prawnych klasyfikację przeprowadza się stosując postanowienia zawarte w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej znajdujące się w załączniku l, części pierwszej - przypisy wstępne, sekcji l - Ogólnych reguł opublikowane w rozporządzeniu Komisji (WE) 1719/2006 z dnia 27 października 2005 r. zmieniającym załącznik l do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Stosowanie powyższych reguł zapewnia jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Ponadto dokonując klasyfikacji taryfowej należy uwzględniać informacje zawarte w Wyjaśnieniach do taryfy celnej. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod Taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną. Zdaniem organu odwoławczego, z faktury z dnia 30 maja 2006 r. załączonej do zgłoszenia celnego wynikało, że przedmiotem obrotu był towar o nazwie "Agri Mark Lactalbumin" o masie netto 18000 kg zapakowany w 900 worków o masie 20 kg każdy. W sprawozdaniu z badań towaru Centralne Laboratorium Celne stwierdziło, że badana próbka towaru stanowi białko serwatkowe w postaci proszku o zawartości białka w suchej masie produktu 80.6 % mas. Centralne Laboratorium Celne stwierdziło ponadto, że sprowadzony towar stanowi mieszaninę dwóch białek serwatkowych (α-laktoalbuminy, β-laktoglobuliny) o zawartości białka w przeliczeniu na masę suchą 80,6%. Występuje w postaci proszku, zawartość suchej masy wynosi 93,0+/-0,6 % masy. Organ wskazał, że w opinii z dnia 12 lutego 2007 r. dotyczącej preparatu białkowego zakupionego w Stanach Zjednoczonych pod nazwą "80 agri marc lactalbumin" prof. dr hab. W. C. stwierdził, że sprowadzony ze Stanów Zjednoczonych preparat jest koncentratem jednego białka serwatkowego α-laktoalbuminy w stężeniu ponad 80%. Stwierdził również obecność β-laktoglobuliny podkreślając, że jest ona w śladowych ilościach ( na podstawie wyników badań CLC). Opierając się na wynikach badań CLC i opiniach biegłych organ stwierdził, że sprowadzony towar stanowi mieszaninę dwóch białek serwatkowych α-laktoalbuminy i β-laktoglobuliny o zawartości białka w przeliczeniu na masę suchą 80,6%. Występuje w postaci proszku, zawartość suchej masy wynosi 93,0 +/- 0,6 [ % masy]. W świetle powyższych ustaleń, zdaniem organu sprowadzony towar należało zaklasyfikować do kodu 3502 20 91 00 TARIC obejmującego: Albuminy (nawet koncentraty z dwu lub więcej białek z serwatki, zawierające więcej niż 80% masy białka serwatki, w przeliczeniu na suchą masę), albuminiany i pozostałe pochodne albumin: - Albumina mleka, włącznie z koncentratami złożonymi z dwóch lub więcej białek serwatki: - - Pozostała (inna niż niezdatna lub uznana jako niezdatna do konsumpcji przez ludzi): - - - Suszona (np. w arkuszach, łuskach, płatkach, w proszku). Organ odwoławczy wyjaśnił, że powyższą klasyfikację przeprowadził stosując regułę 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej stanowiącą, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne, a dla celów prawnych klasyfikację ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i wszelkich uwag do sekcji lub działów, oraz o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag oraz regułę 6, zgodnie z którą klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji przeprowadzana jest zgodnie z treścią tych podpozycji i odnoszącymi się do niej uwagami, oraz mutatis mutandis z powyższymi regułami, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie są porównywalne. Poprawność klasyfikacji towaru do pozycji 3502 potwierdza dodatkowo – zdaniem organu – Wspólnotowe Świadectwo Weterynaryjne dla wwozu i przewozu (CVED) nr 1/1196/06 2006.0008295 sygnowane przez Urzędowego Lekarza Weterynarii, Granicznego Inspektora Weterynarii w Gdyni. W omawianym dokumencie dla sprowadzonego towaru Agri-Mark, koncentrat białek serwatkowych 80, w polu 12 określono jako właściwy kod, pozycję 3502 CN. W związku z tym organ podkreślił, że zgodnie z art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej, dokumenty urzędowe sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy administracji publicznej stanowią dowód tego co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Organ celny nie wnosi żadnych zastrzeżeń co do wiarygodności tego dokumentu i uważa, że dane w nim zawarte są okolicznościami stwierdzonymi urzędowo i mają moc wiążącą zarówno dla Spółki jak i organów celnych. Następnie organ odwoławczy wyjaśnił, że towary klasyfikowane do podpozycji 3502 20 91 00 TARIC obciążone są stawką celną dla krajów trzecich w wysokości 123,5 EUR/ 100 kg. Zgodnie z art. 18 WKC w celu określenia należności przywozowych stosuje się kursy publikowane w przedostatni dzień roboczy miesiąca w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich. Zgodnie z informacją Komisji z dnia 29 maja 2006 r. w dniu, w którym objęto towary procedurą dopuszczenia do obrotu tj. 23.06. 2006 r. kurs wymiany wynosił 1 EUR = 3,9223 PLN. Uwzględniając powyższe oraz fakt, że przedmiotem zgłoszenia było 9000 kg towaru kwota długu celnego wyliczona została na 43596 PLN. Jak wskazał organ, Spółka w zgłoszeniu celnym nieprawidłowo zaklasyfikowała towar do podpozycji 3502 20 99 00 TARIC, co spowodowało zaksięgowanie przez Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. kwoty długu celnego w wysokości 5895 zł , a więc kwoty niższej od prawnie należnej. Ponieważ Spółka nie wykazała, że podanie nieprawidłowych danych spowodowane było okolicznościami niewynikającymi z jej zaniedbania lub świadomego działania, na podstawie art. 65 ust. 5 Prawa celnego uzasadnione było pobranie odsetek od niezaksięgowanej kwoty należności wynikającej z długu celnego. Odnosząc się do zarzutu strony, że z żadnych wyjaśnień nie wynika aby do pozycji 3502 20 99 nie można było zaliczyć albumin suszonych, a założenie przez organ celny , że do pozycji tej mogą być zaliczone wyłącznie albuminy występujące w postaci cieczy jest niczym nie uzasadnione, Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że klasyfikacje towarów do właściwej podpozycji przeprowadza się stosując zasadę wynikającą z 6 Ogólnej Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej, w myśl której tylko podpozycje na tym samym poziomie są porównywalne. Klasyfikacja towaru do podpozycji 3502 20 91 00 lub 3502 20 99 00 TARIC odnosi się do albumin mleka (włącznie z koncentratami złożonymi z dwóch lub więcej białek serwatki), zdatnych lub uznanych jako zdatne do konsumpcji przez ludzi. Wskazanie właściwej podpozycji uzależnione jest wyłącznie od ustalenia formy w jakich preparaty występują w dniu zgłoszenia. Istotne z punktu widzenia klasyfikacji jest ustalenie czy sprowadzone preparaty występują w formie cieczy, roztworów, past czy też w formie suszonej (na przykład w arkuszach, łuskach, płatkach, proszku). Postępowanie takie wynika bezpośrednio z brzmienia podpozycji w myśl których preparaty mogą występować jako: - suszone (na przykład w arkuszach, łuskach, płatkach, proszku) - kod 3502 20 91 00 TARIC, - pozostałe (inne niż suszone) - kod 3502 20 99 00 TARIC. Powyższe postanowienia wykluczają, zdaniem Dyrektora Izby Celnej, możliwość klasyfikacji sprowadzonego towaru o nazwie handlowej "Agri Mark Lactalbumin", występującego w postaci proszku do kodu TARIC 3502 20 99 00, ponieważ podpozycja 3502 20 99 00 obejmuje albuminy mleka (włącznie z koncentratami złożonymi z dwóch lub więcej białek serwatki) w formie innej niż suszone. Odnosząc się do zarzutów pominięcia reguły 3c, która w ocenie skarżącej spółki winna mieć w niniejszej sprawie zastosowanie, organ odwoławczy wyjaśnił, że zasady interpretacji Nomenklatury Scalonej składają się z 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Pierwsze 4 służą do ustalenia właściwej pozycji towaru . Proces poszukiwania właściwej pozycji taryfy celnej, czyli czterocyfrowego kodu, dokonuje się poprzez stosowanie kolejno reguły 1, 2, 3 i 4. Jeżeli klasyfikacja taryfowa nie może zostać ustalona w oparciu o regułę 1, ustala się ją stosując w kolejności regułę 2, 3 i 4. W przypadku ustalenia pozycji w oparciu o regułę 1, brak jest podstaw prawnych do dalszych poszukiwań pozycji taryfowej o kolejne wymienione reguły. Podstawową regułą klasyfikacji jest reguła 1, która stanowi, iż tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikację ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i wszelkich uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji lub uwag. Zdaniem organu, w niniejszej sprawie ustalono w sposób wystarczający dla potrzeb klasyfikacji taryfowej rodzaj towaru. Sprowadzony produkt o nazwie handlowej "Agri Mark Lactalbumin" stanowi mieszaninę dwóch białek serwatkowych (α-laktoalbuminy, β-laktoglobuliny) o zawartości białka w przeliczeniu na masę suchą 80,6%. Powyższe dane są wystarczające do wskazania pozycji taryfy celnej TARIC, w niniejszej sprawie pozycji 3502 przy zastosowaniu reguły 1. Tak więc w przedmiotowej sprawie nie występuje możliwość klasyfikowania towarów do dwóch lub więcej pozycji nomenklatury scalonej. Brak zatem jest przesłanek do stosowania 3 ogólnej Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej, w tym przytoczonej przez Skarżącego reguły 3(c). Organ odwoławczy zwrócił także uwagę, że sama Spółka w zgłoszeniu celnym zaklasyfikowała towar do pozycji 3502 TARIC i nie kwestionowała poprawności klasyfikacji towaru w zażaleniu na postanowienie [...] z dnia [...]. Odnosząc się do zarzutu, że rozstrzygnięcie oparte zostało na Wiążącej Informacji Taryfowej , która nie była Stronie znana i nie znajdowała się w aktach sprawy, organ wyjaśnił, że dokonane przez Naczelnika Urzędu Celnego I w Ł. rozstrzygnięcie, w zakresie klasyfikacji taryfowej jest zgodne ze stanowiskiem Dyrektora Izby Celnej w W. określonym w WIT PLPL-WIT- 2004-00444. Przytoczenie jej miało jedynie podkreślić jednolite stosowanie prawa w zakresie klasyfikacji taryfowej przez organy celne, co jest sprawą zasadniczą dla Wspólnoty Europejskiej jako unii gospodarczej i celnej. Odnosząc się do twierdzeń Spółki, że sporny towar jest specjalnie wyselekcjonowany przez producenta pod kątem doboru protein na indywidualne potrzeby zakładu produkcyjnego Spółki, że jest przeznaczony wyłącznie do dalszego przerobu, że wyprodukowany jest ze specjalnie wyselekcjonowanej produkcji serów i tym różni się od innych albumin, które pochodzą z masowej produkcji wielu gatunków serów i z tego powodu został mu nadany kod CN 3502 20 99, Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że z punktu widzenia brzmienia pozycji 3502 20 TARIC uznanej przez Spółkę jako właściwej, klasyfikacja do dalszej podpozycji uzależniona jest od ustalenia, czy sprowadzony towar jest niezdatny lub uznany jako niezdatny do konsumpcji przez ludzi. W niniejszej sprawie, jak stwierdził organ, w sposób bezsporny stwierdzono, że sprowadzony towar wykorzystany zostanie do celów spożywczych. Powyższe obliguje z punktu widzenia Taryfy celnej do ustalenia czy sprowadzony produkt występuje w formie suszonej (na przykład w arkuszach, łuskach, płatkach proszku) czy też w innych formach, ponieważ te informacje mają istotne znaczenie dla przebiegu klasyfikacji taryfowej. Podnoszone natomiast w odwołaniu przesłanki dotyczące jakości składników użytych w procesie produkcyjnym, sposobu wytwarzania sprowadzonego towaru oraz zastosowanych opakowań nie mają żadnego znaczenia z punktu widzenia Taryfy celnej. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. złożyła "A." Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez swojego pełnomocnika, wnosząc o uchylenie obu zaskarżonych decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Spółka zarzuciła naruszenie powołanych w decyzji podstaw prawnych, a w szczególności Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej, a także art. 120, art. 121, art. 122, art. 123, art. 197 § 1 oraz art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca w całości podtrzymała swoje stanowisko zaprezentowane w toku postępowania administracyjnego. W szczególności ponownie podniosła, że sporny towar jest specjalnie wyselekcjonowany przez producenta pod kątem doboru protein na indywidualne potrzeby zakładu produkcyjnego Spółki. Wprowadzany na obszar UE towar jest sprzedawany w opakowaniach jednostkowych a'20 kg. a nie w opakowaniach masowych. Ponadto w przeciwieństwie do masowych dostaw, podlegających jedynie przepakowaniu i dalszej dystrybucji na rynku, ten jest przeznaczony wyłącznie do dalszego przerobu. Z tego też powodu, zdaniem skarżącej, został mu nadany kod CN 3502 20 99. Strona nie zgadza się również z oceną, że opinia prof. C. potwierdza, że w skład koncentratu wchodzą co najmniej dwa białka. Przeciwnie, stwierdza ona, że sprowadzony preparat jest koncentratem tylko jednego białka serwatkowego α – laktoalbuminy. Pominięcie opinii prof. C. oraz nie przeprowadzenie wnioskowanych dowodów miało , w ocenie strony skarżącej istotny wpływ na wynik sprawy. Spółka ponownie stwierdziła, że albumina mleka (poza niezdatną do konsumpcji) ma tylko dwa kody: zastosowany przez Spółkę i 3502 20 91, przy czym kod 3502 20 99 obejmuje również, jej zdaniem, albuminy suche. W ocenie Spółki kod 3502 20 91 ma zastosowanie do albumin podlegających dystrybucji, wprowadzaniu na rynek w stanie nieprzetworzonym a więc jest kodem podstawowym dla typowych, masowych albumin występujących w obrocie. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej w Ł. podtrzymał w całości swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wnosił o oddalenie skargi. Odnosząc się między innymi do zarzutu pominięcia dowodu z opinii prof. dr hab. W. C. Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że zgodnie z art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli w sprawie są wymagane wiadomości specjalne, organ administracji państwowej może zwrócić się do biegłego lub biegłych o wydanie opinii. Użyte w przepisie słowo "może" oznacza pozostawienie organowi swobody korzystaniu z tego środka dowodowego. Granice korzystania z tej swobody są wyznaczone przez zasadę prawdy obiektywnej, bo z niej wypływa obowiązek organu podjęcia wszelkich czynności mających na celu ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego sprawy. W niniejszej sprawie, w ocenie organu, stan faktyczny został ustalony w sposób wyczerpujący. Przytoczone zostały też obszerne fragmenty opinii prof. dr hab. W. C., która została wykorzystana w postępowaniu w części dotyczącej ustalenia rodzaju spornego towaru. Organ stwierdził, że informacje zawarte w omawianej opinii były w tym zakresie zbieżne z ustaleniami CLC , a skład spornego preparatu jest znany w stopniu wystarczającym dla potrzeb klasyfikacji taryfowej. Opinia nie została wykorzystana w zakresie sugestii dotyczących klasyfikacji taryfowej , ale klasyfikacja taryfowa jest uprawnieniem organów celnych. Na rozprawie w dniu 24 stycznia 2008 r. pełnomocnik strony skarżącej popierał skargę. Oświadczył, że kwestionuje zadeklarowany przez Spółkę w zgłoszeniu celnym kod CN 3502 20 99, ale nie podejmuje się wskazać kodu właściwego, gdyż jest to obowiązkiem organów celnych. Wnosił o dopuszczenie dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy III SA/Łd 719/07 i III SA/Łd 721/07 tj. faktury WPC 80-6125 z dnia 30 maja 2006 r., certyfikatów, świadectw pochodzenia i listów przewozowych na okoliczność, że towar zgłoszony do odprawy celnej nie jest towarem badanym przez organ i którego postępowanie w ogóle nie dotyczy. Wniosek ten został uwzględniony przez Sąd. Złożył także głos do protokołu rozprawy wnosząc o stwierdzenie nieważności obu decyzji z powodu rażącego naruszenia podstawowych zasad postępowania, a w szczególności z powodu nie przeprowadzenia żadnego postępowania dowodowego w sprawie towaru odprawionego za dokumentem [...] z 23.06.2006 r. i w sprawie towaru odprawionego za dokumentem nr [...] z dnia 25 lipca 2006 r. Wnosił o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego. Podniósł, że z akt spraw nie wynika jaki towar był odprawiany. W sprawach III SA/Łd 720/07 i III SA/Łd 719/07 mamy do czynienia z innym towarem niż w sprawie III SA/Łd 721/07, a badanie przeprowadzone przez CLC nie dotyczy towaru będącego przedmiotem spraw III SA/Łd 720/07 i III SA/Łd 719/07. Badanie to bowiem, w ocenie pełnomocnika strony skarżącej, przeprowadzone zostało na towarze pobranym w sprawie III SA/Łd 721/07 czyli w sprawie SAD 11538 z dnia 23 06 2006 r. Decyzja jest zatem oparta na dowodzie nie przeprowadzonym w niniejszej sprawie. Stwierdził także, że: z badań CLC nie wynika abyśmy mieli do czynienia z koncentratem dwóch lub więcej białek serwatki, z opinii przedstawionej przez stronę wynika, że mamy do czynienia z koncentratem tylko jednego białka serwatkowego, koncentraty białek serwatkowych mogą zawierać mieszaninę białek serwatkowych (α-laktoalbuminy, β-laktoglobuliny), ale przedmiotowy towar jest koncentratem tylko jednego białka serwatkowego α-laktoalbuminy, kod 3502 20 obejmuje koncentraty dwóch lub więcej białek serwatkowych – nie obejmuje koncentratu jednego białka serwatkowego, zatem do przedmiotowego towaru nie powinien być zastosowany kod 3502 20 lecz 3502 90. Pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w Ł. wnosił o oddalenie skargi. W piśmie z dnia 28 stycznia 2008 r. Dyrektor Izby Celnej udzielił odpowiedzi na zarzuty zawarte w głosie do protokołu i wyjaśnił, że w dniu 23.06.2006 r. Spółka zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu koncentraty białek serwatkowych. Przedmiotem zgłoszenia było 9000 kg towaru czyli połowa towaru wymienionego w załączonej do zgłoszenia celnego fakturze WPC 80-6125 z dnia 30.05.2006 r. Zgłoszenie celne zostało zaewidencjonowane pod numerem [...]. W tym samym dniu Spółka zgłosiła do procedury uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń pozostałe 9000 kg koncentratów białek serwatkowych z faktury WPC 80-6125 z dnia 30.05.2006 r. To zgłoszenie celne zostało zaewidencjonowane pod numerem [...]. Towar objęty powyższymi zgłoszeniami został przedstawiony w kontenerze o nr PONU 1654362 i z tego towaru pobrane zostały próbki w obecności przedstawiciela zgłaszającego. Następnie zgłoszeniem celnym z dnia 25.07.2006 r. Spółka zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu towar wcześniej objęty procedurą uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń. Procedurą dopuszczenia do obrotu SAD nr [...] z dnia 23. 06. 2006 r. oraz SAD nr [...] dnia 25.07.2006 r. objęto 18000 kg towaru. Powyższa ilość jest zatem zgodna z ilością towaru, o której mowa w fakturze WPC 80-6125 z dnia 30.05.2006 r. Organ wyjaśnił też, powołując się na wyjaśnienia do Taryfy celnej – załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 01.06.2006 r. (MP 86, poz. 880) jakie produkty klasyfikuje się do pozycji 3502 oraz zwrócił uwagę, że wskazana przez stronę skarżącą jako właściwa podpozycja 3502 90 obejmuje pozostałe albuminy ( czyli inne niż albuminy jaja i albuminy mleka) oraz albumiany i pozostałe pochodne albumin. W tym miejscu należy zaznaczyć, że ostateczne postanowienie wydane przez Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie zgłoszenia celnego SAD Nr [...] z dnia 23.06.2006 r. jest przedmiotem skargi rozpoznawanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w sprawie III SA/Łd 721/07, a ostateczna decyzja Dyrektora Izby Celnej w Ł. dotycząca zgłoszenia celnego z dnia 25 lipca 2006 r. SAD [...] jest przedmiotem skargi w sprawie III SA/Łd 719/07. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: 1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; 2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach; 3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach. Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji pod kątem jej zgodności z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Wychodząc z tych przesłanek Wojewódzki Sąd Administracyjny nie uwzględnił skargi, gdyż nie stwierdził, aby zaskarżona decyzja naruszała przepisy prawa materialnego lub przepisy postępowania administracyjnego w sposób wpływający na wynik sprawy, co w myśl art. 145 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mogłoby stanowić podstawę do jej uchylenia. W związku z zarzutami podniesionymi przez pełnomocnika strony skarżącej w głosie do protokołu rozprawy, na wstępie rozważań, zaznaczyć należy, że nie budzi wątpliwości fakt, iż będąca przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie decyzja Dyrektora Izby Celnej w Ł., wydana została w odniesieniu do koncentratu białek serwatkowych w ilości 9000 kg, objętych fakturą nr WPC80-6125 z dnia 30.05.2006 r. Towar ten zgłoszony został do procedury dopuszczenia do obrotu w dniu 23.06.2006 r. (SAD Nr [...]). Pozostałe 9000 kg koncentratu białek serwatkowych z kontenera PONU1654362, tak jak to wyjaśnił w piśmie z 28 stycznia 2008 r. Dyrektor Izby Celnej w Ł., skarżąca Spółka zgłosiła do procedury uszlachetniania czynnego w systemie zwieszeń ( SAD Nr [...]), a następnie ten sam towar ( w niezmienionej postaci) w dniu 25 lipca 2006 r. został przez Spółkę zgłoszony do procedury dopuszczenia do obrotu (SAD Nr [...]). Powyższe okoliczności znajdują pełne potwierdzenie w dokumentach znajdujących się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy oraz aktach administracyjnych spraw III SA/Łd 721/07 i III SA/Łd 719/07 i powinny być znane pełnomocnikowi Spółki, która dokonywała zgłoszenia. Nie ulega wątpliwości, że rachunek NR WPC 80-6126 z 30 maja 2006 r. obejmował towar pod nazwą AGRI MARK LACTALBUMIN w ilości 18000 kg (900 worków po 20 kg) (k-15 akt adm.) i taka sama ilość tego towaru znajdowała się kontenerze Nr PONU 165436-2 ( k -1 akt adm.). Towar o tej samej nazwie, tak samo zapakowany i znajdujący się w kontenerze o tym samym numerze objęty został rewizją celną, co odnotowane zostało m.in. na odwrocie dokumentu SAD w niniejszej sprawie. Z tego towaru pobrane zostały próbki w obecności przedstawiciela importera. Ten sam numer kontenera podany został w poz. 31 dokumentu SAD. Zarzuty pełnomocnika strony skarżącej zawarte w głosie do protokołu rozprawy, że nie wiadomo jaki towar i w jakiej ilości był przedmiotem odprawy celnej, nie są więc w żadnym stopniu uzasadnione. Ponadto wątpliwości tego rodzaju winny być zgłaszane przez stronę w postępowaniu przed organami celnymi, co w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsca. Zgodnie z art. 73 ust 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne ( Dz. U. Nr 68, poz.622 ze zm.), do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z prawa celnego. W skardze skierowanej do Sądu pełnomocnik skarżącej Spółki podniósł zarzut naruszenia zasad postępowania, w szczególności art. 120,121,122,123, 197 § 1 oraz 210 § 4 Ordynacji podatkowej. W ocenie Sądu zarzut ten, na tyle na ile został sprecyzowany w uzasadnieniu skargi, nie jest uzasadniony. Strona skarżąca podnosiła przede wszystkim, że nie zostały wyjaśnione szczególne właściwości spornego towaru i jego skład, co miało wpływ na wynik sprawy . W tym zakresie stwierdzić należy, że strona zgłosiła przedmiotowy towar jako "koncentrat białek serwatkowych" . Próbki towaru pobrane w dniu dokonania zgłoszenia przesłane zostały Centralnego Laboratorium Celnego . Sprawozdanie z tych badań z dnia 6 października 2006 r. oraz pismo CLC z dnia 16 kwietnia 2007 r. interpretujące wyniki badań potwierdziły, że badana próbka stanowi białko serwatkowe w postaci proszku o zawartości białka w suchej masie produktu 80,6 [% mas.] . Przedmiotowy produkt w swoim składzie zawiera w przeważającej części α-laktoalbuminę , choć w badanej próbce stwierdzono także obecność β- laktoglobuliny. Zawartość albumin w przeliczeniu na białko x 6,38 wynosi 80,83%, a zawartość globulin wynosi 0,42%. . Sporny produkt był suszony – znajdował się w postaci proszku. Fakt, że przedmiotowy towar stanowi koncentrat białka serwatkowego α-laktoalbuminy w stężeniu ponad 80% ( wysuszony) wynikał też z przedstawionej przez stronę skarżącą opinii prof. dr hab. W. C. Powyższe ustalenia, w tym zakresie niesporne między stroną skarżącą oraz organem, uzasadniały zaklasyfikowanie sprowadzonego preparatu do kodu 3502 20 91 00 , zamiast do kodu 3502 20 99 00 wskazanego przez Spółkę w zgłoszeniu celnym. Tak jak wskazał Dyrektor Izby Celnej w uzasadnieniu swojej decyzji, zgodnie z art. 20 ust.1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE Nr L 302 ze zm.) ( dalej WKC) w przypadku powstania długu celnego wymagane zgodnie z prawem należności określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich. Stosownie do art. 20 ust. 3 lit a, b i c WKC Taryfa Celna Wspólnot Europejskich obejmuje : a/ towarową Nomenklaturę Scaloną; b/ każdą inną nomenklaturę, która jest całkowicie lub częściowo oparta na Nomenklaturze Scalonej lub dodaje do niej dalsze działy i która została ustanowiona odrębnymi przepisami Wspólnoty w celu zastosowania w wymianie towarowej środków taryfowych; c/ stawki i inne elementy opłat normalnie stosowane do towarów objętych Nomenklaturą Scaloną odnośnie : - ceł , oraz - opłat przywozowych ustanowionych w ramach wspólnej polityki rolnej lub na podstawie odrębnych przepisów mających zastosowanie do niektórych towarów uzyskiwanych w wyniku przetworzenia produktów rolnych. Rozporządzenie Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej ( Dz. Urz. UE . L .87.256.1) zawiera w załączniku I, który jest corocznie modyfikowany, Nomenklaturę Scaloną i tabelę stawek Wspólnej Taryfy Celnej. Stosowanie Wspólnej Taryfy Celnej przez państwa członkowskie Wspólnoty Europejskiej powoduje, że cła na towary przywożone z państw Trzecich, w tym wypadku Stanów Zjednoczonych Ameryki, do wszystkich państw członkowskich oraz nomenklatura są jednolite. Nomenklatura Scalona (CN) jest podstawowym elementem Wspólnej Taryfy Celnej (WTC). Pozwala ona na sklasyfikowanie towarów w obrocie międzynarodowym. W myśl art. 1 ust. 2 wskazanego wyżej rozporządzenia Rady Nr 2658/87 Nomenklatura Scalona obejmuje: a/ nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego; b/ wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane "podpozycjami CN" w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna; c/ przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN. Elektroniczną bazą danych obejmującą m.in. taryfę wspólnotową jest Zintegrowana Taryfa Wspólnot Europejskich – TARIC ustanowiona art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87. Jest ona oparta na Nomenklaturze Scalonej (CN) i składa się z 10 cyfr ( w tym pierwsze osiem cyfr odpowiada CN, a dalsze dwie cyfry dotyczą informacji odnoszących się np. do zawieszenia cła, kwot taryfowych, preferencji celnych ceł antydumpingowych /..../. Dla celów prawnych klasyfikację przeprowadza się stosując postanowienia zawarte w "Ogólnych regułach interpretacji Nomenklatury Scalonej" znajdujące się w załączniku I , Części pierwszej – Przepisy wstępne, Sekcja I – Ogólne Reguły. Stosowanie tych reguł ma zapewnić jednolitą interpretację, tak aby dany towar był zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Tak jak podkreślił organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji, dokonując klasyfikacji taryfowej należy także uwzględniać informacje zawarte w Wyjaśnieniach do taryfy celnej. Pozycja 3502 Taryfy obejmuje albuminy ( włączając koncentraty dwu lub więcej białek serwatki, zawierające w przeliczeniu na suchą substancję więcej niż 80% masy białka serwatki) , albumiany i pozostałe pochodne albumin Podpozycja 3502 20 obejmuje albuminę mleka, włącznie z koncentratami złożonymi z dwóch lub więcej białek serwatki i dzieli się na: - - albuminę mleka niezdatną lub uznaną jako niezdatna do konsumpcji przez ludzi (kod CN 3502 20 10) i - - pozostałą, która z kolei obejmuje: - - - albuminę mleka suszoną ( na przykład w arkuszach, łuskach, płatkach, proszku) dla której Taryfa określa kod CN 3502 20 91 i stawkę celną 123,5 EUR/ 100kg /net oraz - - - albuminę mleka pozostałą z kodem CN 3502 20 99 i stawką celną 16,7 EUR /100 kg/net. Zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, oraz o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z regułami 2-6. W myśl reguły 6 klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej. W przedmiotowej sprawie, Dyrektor Izby Celnej trafnie ocenił zebrany w sprawie materiał dowodowy i trafnie zaklasyfikował zgłoszony towar do podpozycji 3502 20 91 obejmującej albuminę mleka, włącznie z koncentratami złożonymi z dwóch lub więcej białek serwatki występującą w postaci suszonej m.in. w postaci proszku. Elementem, który decyduje o tym czy albumina mleka zdatna do konsumpcji przez ludzi zaklasyfikowana zostanie do kodu CN 3502 20 91 czy do kodu CN 3502 20 99 jest zgodnie z treścią podpozycji, postać w jakiej produkt ten występuje tzn.. czy występuje w postaci lepkiej cieczy , czy postaci suszonej. Ponieważ nie jest przedmiotem sporu, że zgłoszony do procedury dopuszczenia do obrotu preparat był w postaci wysuszonej – proszku, zaliczenie go do kodu CN 3502 20 91, było w pełni uzasadnione. Spór co do tego, czy przedmiotowy produkt stanowi mieszaninę dwóch białek serwatkowych α-laktoalbuminy i β- laktoglobuliny o zawartości białka w przeliczeniu na masę suchą 80,6 % , tak jak to określił Dyrektor Izby Celnej, czy też jest to koncentrat tylko jednego białka serwatkowego α-laktoalbuminy , zawierający jedynie śladowe ilości β- laktoglobuliny, jak określa to strona skarżąca, opierając się na opinii prof. dr hab. W. C., nie ma znaczenia z punktu widzenia klasyfikacji tego towaru do kodu CN. Zarówno bowiem kod CN 3502 20 91 jak i kod CN 3502 20 99 jest właściwy dla "albuminy mleka, włącznie z koncentratami złożonymi z dwóch lub więcej białek". Z punktu widzenia klasyfikacji sprowadzonego koncentratu białek serwatkowych istotne było ustalenie, że koncentrat zawiera w przeliczeniu na suchą substancję więcej niż 80 % masy białka serwatki ( w rozpoznawanej sprawie 80,6 %) i że występuje w postaci suszonej. Okoliczności te wynikają w sposób nie budzący wątpliwości z dopuszczonych w sprawie dowodów i nie są kwestionowane przez stronę skarżącą. Nie mogły też mieć wpływu na klasyfikację, podnoszone przez pełnomocnika strony skarżącej zarówno w odwołaniu od decyzji organu I instancji, jak i w skardze złożonej do Sądu, okoliczności dotyczące sposobu produkcji towaru, zastosowanych opakowań i przeznaczenia produktu wyłącznie do dalszego przerobu. Organ prawidłowo ocenił, że z punktu widzenia podpozycji 3502 20 WTC klasyfikacja do dalszej podpozycji uzależniona jest od ustalenia, czy sprowadzony towar jest niezdatny lub uznany jako niezdatny do konsumpcji przez ludzi. Ponieważ w niniejszej sprawie bezsporne było, że towar zostanie wykorzystany do celów spożywczych, należało jedynie ustalić w jakiej postaci sprowadzony produkt występuje. Ponieważ produkt występował w postaci proszku właściwym był kod 3502 20 91. Inne okoliczności, z punktu widzenia Taryfy celnej pozbawione były znaczenia prawnego. W związku z powyższym brak było podstaw faktycznych i prawnych do przeprowadzania w sprawie kolejnych dowodów wnioskowanych przez pełnomocnika strony skarżącej. Zgodnie bowiem z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należ dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Przedmiotem dowodu musi być okoliczność mająca znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Brak podstaw aby przeprowadzać dowody celem wyjaśnienia innych spornych okoliczności, kiedy nie będzie to miało wpływu na treść orzeczenia. Reasumując, w ocenie Sądu ustalony przez organy celne stan faktyczny nie budzi wątpliwości, a poczynione ustalenia były wystarczające do dokonania prawidłowej klasyfikacji sprowadzonego towaru i wydania decyzji. W uzasadnieniu swojej decyzji Dyrektor Izby Celnej ustosunkował się do całego zgromadzonego w sprawie materiału oraz do zarzutów zgłoszonych przez stronę skarżącą. Organ obszernie wyjaśnił zasady dokonywania klasyfikacji towaru w oparciu o Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej i trafnie wskazał, że rozpoznawanej sprawie podstawowe znaczenie dla ustalenia właściwej pozycji taryfy celnej miała cytowana już wcześniej reguła 1 oraz reguła 6 dotycząca wskazania odpowiedniej podpozycji w ramach ustalonej pozycji. Poszukiwanie właściwej pozycji taryfy celnej następuje poprzez kolejne stosowanie reguł od 1 do 4 , a zatem w przypadku ustalenia pozycji w oparciu o regułę 1 nie było podstaw aby korzystać z reguły 3 c, jak tego domagał się pełnomocnik strony skarżącej. Ponadto w zgłoszeniu celnym strona skarżąca sama wskazała dla zgłoszonego towaru pozycję CN 3502 i taki też kod wskazany został we Wspólnotowym Świadectwie Weterynaryjnym dla wwozu i przewozu (CVED). Nie można uznać za uzasadniony zarzut pominięcia złożonej przez stronę opinii prof. dr hab. W. C. Organ celny w uzasadnieniu swojej decyzji odniósł się do tej opinii i wykorzystał ją w takim zakresie, w jakim informacje i wiadomości specjalne w niej zawarte miały znaczenie w sprawie. Fakt, że organ nie zgodził się z zaproponowaną w opinii klasyfikacją taryfową, nie oznacza że opinię pominął. Dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu w sprawie, w tym opinii biegłego, ma na celu dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego. Ocena tego materiału i następnie dokonanie klasyfikacji taryfowej towaru leży w sferze władztwa organów celnych. W rozpoznawanej sprawie zarówno ocena materiału, jak i wykładnia zastosowanych przepisów prawa materialnego została dokonana prawidłowo. Zgodnie z art. 78 ust. 2 WKC po dokonaniu zwolnienia towarów organy celne mogą, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem /.../. Organy te mogą również przeprowadzić rewizję towarów, o ile istnieje jeszcze możliwość ich okazania. Stosownie do art. 78 ust. 3 WKC , jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują, zgodnie z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują. Ustalenie, po wszczęciu postępowania że objęty zgłoszeniem celnym Nr OGL /361010/ 00/011537 towar należy klasyfikować do kodu CN 3502 20 91 00 zamiast do kodu CN 3502 20 99 00, oznaczało, że kwota należności wynikających z długu celnego zaksięgowana została w wysokości niższej od prawnie należnej tj. w kwocie 5895 PLN zamiast 43 596 PLN. Zgodnie z art. 220 ust. 1 WKC, jeżeli kwota należności wynikających z długu celnego nie została zaksięgowana zgodnie z art. 218 i 219 lub została zaksięgowana kwota niższa od prawnie należnej, to zaksięgowania kwoty należności do pokrycia lub pozostającej do pokrycia należy dokonać w terminie dwóch dni, licząc od dnia, w którym organy celne dowiedziały się o tej sytuacji i miały możliwość obliczyć kwotę prawnie należną, jak również określić dłużnika ( zaksięgowanie retrospektywne ) /.../. Niezwłocznie po dokonaniu zaksięgowania dłużnik zostaje powiadomiony o kwocie należności zgodnie z odpowiednią procedurą ( art. 221ust. 1WKC). Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne ( Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm. ) w art. 51. stanowi , że organ celny, w drodze decyzji, określa kwotę należności wynikającą z długu celnego powstałego na podstawie art. 202-205, art. 210, art. 211 i art. 216 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, a także niezaksięgowaną kwotę należności wynikającą z długu celnego, gdy istnieją podstawy do jej zaksięgowania retrospektywnego na podstawie art. 220 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. W rozpoznawanej sprawie przesłanki do zastosowania tego przepisu oraz naliczenia odsetek na podstawie art. 65 ust. 5 Prawa celnego zostały spełnione. W tym miejscu należy jedynie zwrócić uwagę, że podstawę prawną wydania decyzji określającej niezaksięgowaną kwotę należności wynikającą z długu celnego stanowi, tak jak to wskazał organ I instancji, art. 51 ustawy Prawo celne. Powołanie w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji art. 23 ust. 2 jest nieuzasadnione. Uchybienie to nie ma jednak wpływu na wynik sprawy i nie uzasadniało zatem uwzględnienia skargi. Z powyższych względów uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego, ani przepisów postępowania, w stopniu, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art.. 151 p.p.s.a. r.a.