II SAB/Gl 37/07
PostanowienieWSA w Gliwicach2008-02-07
Skład orzekający: Leszek Kiermaszek, Iwona Bogucka, Rafał Wolnik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest uzasadniona, jeśli organ wydał decyzję merytoryczną w toku postępowania sądowego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest uzasadniona, jeśli organ nie wydał decyzji w ustawowym terminie. Jednakże, jeśli organ wydał decyzję merytoryczną w toku postępowania sądowego, postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie. W takiej sytuacji sąd może zasądzić od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania, uznając zasadność skargi w chwili jej wniesienia.Stan faktyczny
Skarżący J. R. złożył skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta Z. dotyczącej pozwolenia na budowę. Wojewoda pozostawał bezczynny pomimo prawomocnego wyroku WSA w Warszawie uchylającego wcześniejsze decyzje umarzające postępowanie oraz oddalenia skargi kasacyjnej przez NSA. W toku postępowania sądowego Wojewoda wydał decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Z. Skarżący domagał się zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zasądzono od Wojewody na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant starszy referent Magdalena Jankowska, po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2008r.na rozprawie sprawy ze skargi J. R. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Wojewody [...] na rzecz skarżącego [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
J. R. w dniu [...] r. wniósł za pośrednictwem organu skargę na bezczynność Wojewody polegającą na nierozpatrzeniu wniosku z dnia [...] r. o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na przebudowę ulicy [...] w Z. na skrzyżowaniu z projektowaną autostradą [...] wraz z przebudową i budową sieci i urządzeń uzbrojenia terenu. J. R. w skardze domagał się również zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi wskazał, że Wojewoda pozostaje bezczynny w rozpatrzeniu tej sprawy pomimo uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 stycznia 2006 r. sygn. akt VII SA/Wa 1257/05 decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz Wojewody o umorzeniu postępowania z braku przymiotu strony. Wniesioną przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę kasacyjną od powyższego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wyrokiem z dnia 2 marca 2007 r. sygn. akt II OSK 462/06. Następnie skarżący podał, że nie odniosło również skutku zażalenie na niezałatwienie sprawy z dnia [...] r. wniesione do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, a Wojewoda w dalszym ciągu nie załatwia tej sprawy przez wydanie decyzji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że po zakończeniu postępowania sądowego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zwrócił akta administracyjne w dniu [...] r. Zostało wszczęte postępowanie, zawiadomiono o powyższym strony tego postępowania pismem z dnia [...] r. Po upływie terminu do wniesienia uwag i opinii zostanie wydana decyzja rozstrzygająca sprawę co do jej istoty.
W toku postępowania sądowego Wojewoda zawiadomił Sąd, iż w dniu [...] r. wydał decyzję, nr [...], którą odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r. w przedmiocie pozwolenia na budowę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył :
Z przedstawionych Sądowi akt administracyjnych sprawy wynika, że akta te zwrócone zostały Wojewodzie w dniu [...] r. przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wraz z prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 stycznia 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 1257/05. Oznacza to, że Wojewoda kierując się oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania zawartymi w powołanym orzeczeniu winien był kontynuować postępowanie administracyjne zainicjowane wnioskiem R. i J. R. z dnia [...] r,
Zgodnie z art. 35 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego organy obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie zaś sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego – jak w niniejszej sprawie – powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od wszczęcia postępowania (art. 35
§ 3 Kpa ). Zakładając więc, że sprawa dotycząca rozstrzygnięcia w przedmiocie nieważności decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r. jest sprawą szczególnie skomplikowaną, jej załatwienie przez wydanie decyzji administracyjnej winno było nastąpić do dnia [...] r. Wbrew poglądowi organu, którego bezczynność zaskarżono, terminu tego nie można liczyć od dnia [...] r., tj. sporządzenia pisma zawierającego zawiadomienie o wszczęciu postępowania, skoro organ postępowanie w trybie nadzwyczajnym w następstwie złożonego wniosku strony wszczął już w dniu [...] r. Wydanie przez sąd administracyjny wyroku uchylającego decyzje z dnia [...] r. ( Wojewody) i [...] r. ( Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego ) odniosło ten skutek, że właściwy organ winien był kontynuować postępowanie stosując się do oceny prawnej wyrażonej przez sąd administracyjny. Zbędne więc było dodatkowe zawiadomienie stron w dniu [...] r. o wszczęciu postępowania. Marginalnie należy zauważyć, że pismo to było zapewne reakcją na przekazanie przez organ wyższego stopnia informacji o wniesionym przez skarżącego zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 37 § 1 kpa.
W ocenie Sądu w dacie wniesienia skargi na bezczynność organu skarga ta była uzasadniona. Wojewoda pomimo upływu ustawowego terminu nie załatwił przedmiotowej sprawy przez wydanie decyzji. Bezczynności nie może usprawiedliwiać powoływanie się przez organ na chorobę pracownika wyznaczonego do prowadzenia sprawy, zresztą okoliczność ta nie została podana do wiadomości stron jako przyczyna zwłoki w załatwieniu sprawy. Bezczynność organu ustała jednak w toku postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...]r. Wojewoda orzekł o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta Z. z dnia [...] r., co odniosło ten skutek, że postępowanie sądowe ze skargi na bezczynność organu stało się bezprzedmiotowe. W świetle przepisu art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu władny jest jedynie do zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Skoro w toku niniejszego postępowania doszło do wydania decyzji zbędne i niedopuszczalne byłoby zobowiązanie organu do wydania takiej decyzji, nie jest również możliwa w tym postępowaniu merytoryczna kontrola podjętej decyzji.
Z tych więc powodów postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, co stwarza podstawę do umorzenia tego postępowania na mocy art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Uznanie zasadności skargi w chwili jej wniesienia usprawiedliwia jednocześnie zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, które sprowadzają się do wpisu od skargi w kwocie [...] zł. Można i trzeba bowiem przyjąć, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego spowodowało ustanie bezczynności organu. Niewydanie zaś decyzji w przedstawionym stanie spowodowałoby zaś uwzględnienie skargi. Stosując zatem odpowiednio przepis art. 200 P.p.s.a. należało zasądzić na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło