II OZ 406/08

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2008-05-07

Skład orzekający: Bożena Walentynowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżąca wykazała przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, czy też jedynie w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 PPSA?
Ratio decidendi
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (przesłanka z art. 246 § 1 pkt 1 PPSA). Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że skarżąca jest w stanie ponieść część kosztów sądowych bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca D. W. wniosła zażalenie na postanowienie WSA we Wrocławiu, które przyznało jej prawo pomocy w zakresie częściowym (zwolnienie z opłaty sądowej ponad 50 zł) i odmówiło w pozostałym zakresie. WSA oparł swoje rozstrzygnięcie na analizie sytuacji majątkowej skarżącej, która przedstawiła dochody z emerytur i wydatki na podstawowe potrzeby, wskazując na brak możliwości pokrycia wszystkich kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania rodziny. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Bożena Walentynowicz po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 125/04 w punkcie pierwszym przyznające D. W. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z obowiązku uiszczania każdorazowej opłaty sądowej w części przekraczającej kwotę 50 złotych oraz w punkcie drugim odmawiające przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie w sprawie ze skargi D., M., M. i J. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 19 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 125/04, w punkcie pierwszym przyznał D. W. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z obowiązku uiszczania każdorazowej opłaty sądowej w części przekraczającej kwotę 50 złotych oraz w punkcie drugim odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie w sprawie ze skargi D., M., M. i J. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki budynku mieszkalnego i budynku gospodarczego. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 5 października 2007 r., sygn. akt. II OZ 906/07, uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 czerwca 2007 r., przyznające skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w części przekraczającej kwotę 50 zł, zobowiązując ten Sąd do rozpoznania wniosku skarżącej w kontekście obecnych oraz ewentualnych przyszłych kosztów, do jakich poniesienia może być skarżąca zobowiązana w toku tego postępowania i w oparciu o aktualne dane dotyczące sytuacji majątkowej skarżącej. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zarządzeniem z dnia 3 stycznia 2008 r. zobowiązał skarżącą do przedstawienia dodatkowych dokumentów i oświadczeń. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca uaktualniła wcześniejsze dane załączone do wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazując między innymi na to, iż łączny dochód rodziny wynosi obecnie [...] zł (emerytury D. i M. W.) z czego składająca się na ten dochód jedna z emerytur przeznaczana jest na opłacenie [...] procesów zaś drugą emeryturę skarżąca i jej rodzina wydaje na podstawowe artykuły żywnościowe, opłaty ksero i opłaty pocztowe. Ponadto skarżąca oświadczyła, iż ani ona ani jej mąż i dzieci nie pobierają zasiłku dla bezrobotnych, nie są oni też zarejestrowani w Urzędzie Pracy jak również nie pobierają świadczeń z opieki i nigdy z takowej nie korzystali, nie posiadają kont bankowych nie korzystają z pomocy osób trzecich oraz nie mają oszczędności ani zdolności kredytowej. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd I instancji uznał, że na podstawie przedstawionych przez stronę dowodów i oświadczeń nie zostały wypełnione przesłanki z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", co uniemożliwia przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jednakże Sąd uznał, że skarżąca wykazała, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i dla rodziny, dlatego też przyznał jej prawo pomocy w zakresie częściowym uznając, iż spełnia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła D. W. wyrażając swoje niezadowolenie z powyższego rozstrzygnięcia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i dla rodziny. Zgodnie z art. 252 ppsa wniosek o przyznanie prawa pomocy winien być złożony na urzędowym formularzu, zaś w myśl art. 255 jeżeli oświadczenie strony w nim zawarte okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Z powyższych przepisów wynika, że obowiązek wykazania, iż zachodzą przesłanki z art. 246 ppsa spoczywa na wnioskodawcy, a ich niewskazanie skutkuje oddaleniem wniosku o przyznanie prawa pomocy. Orzeczenie w tej sprawie Sąd wydaje na podstawie oświadczeń strony mając na uwadze okoliczności podane w tym oświadczeniu i w razie potrzeby przedstawione przez stronę dowody. Sąd I instancji prawidłowo, stosownie do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 października 2007 r., sygn. akt. II OZ 906/07, wezwał skarżącą do złożenia dodatkowych dokumentów i oświadczeń, a swoje rozstrzygnięcie oparł na tak zgromadzonym materiale dowodowym biorąc pod uwagę ewentualne przyszłe koszty, do jakich poniesienia może być skarżąca zobowiązana w toku tego postępowania. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zgodzić się z dokonaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oceną sytuacji finansowej i możliwości płatniczych skarżącej, bowiem przedstawione przez nią dowody nie wystarczają aby stwierdzić, że wypełnione zostały przesłanki z art. 246 § 1 pkt 1 ppsa, a zatem zasadne było uznanie, iż D. W. jest w stanie ponieść w części ciężar kosztów sądowych w niniejszej sprawie, bez uszczerbku dla swojego utrzymania. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art.197 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło