I OZ 1137/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.N. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 października 2009 r. sygn. akt III SAB/Łd 5/07 o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J.N. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi z dnia 2 kwietnia 1997 r., sygn. akt II SAB/Łd 63/96 postanawia: oddalić zażalenie W dniu 9.03.2009 r. J.N. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 14.01.2009 r. sygn. akt III SAB/Łd 5/07, odrzucające skargę o wznowienie postępowania sądowego. Jednocześnie skarżący zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił przyznania stronie prawa pomocy postanowieniem z dnia 5.06.2009 r. Zażalenie na to orzeczenie oddalone zostało przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7.08.2009 r., sygn. akt I OZ 767/09, w związku z czym zarządzeniem z dnia 26.10.2009 r., sygn. akt III SAB/Łd 5/07, Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wezwał J.N. do uiszczenia wpisu sądowego od postanowienia tego Sądu z dnia 14.01.2009 r. odrzucające skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Zażalenie na to zarządzenie wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego J.N. Rozpoznając zażalenie na zaskarżone zarządzenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, iż nie ma ono usprawiedliwionych podstaw. Wniesione przez stronę zażalenie jest bezzasadne w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis ten stanowi, iż Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. W tej sytuacji uznać należy, iż zaskarżone zarządzenie wydano zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 wskazanej ustawy.