I OSK 757/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska, Sędzia NSA Anna Lech (spr.), Sędzia WSA del. do NSA Monika Nowicka, Protokolant Kamil Wertyński, po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2009r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2008r. sygn. akt I SA/Wa 1905/07 w sprawie ze skargi K. Ś. i Z. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z dnia [...] września 2007r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce na rzecz K. Ś. i Z. Ś. kwotę 137 (sto trzydzieści siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wyrokiem z dnia 26 lutego 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1905/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z dnia [...] września 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania. W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd wskazał na następujący stan faktyczny i prawny sprawy: Burmistrz Miasta Ostrowi Mazowieckiej decyzją z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...] zatwierdził projekt podziału działki oznaczonej nr [...], położonej w Ostrowi Mazowieckiej przy ul. [...], stanowiącej własność Z. i K. małżonków Ś. W związku z tym, Burmistrz Miasta Ostrowi Mazowieckiej decyzją z dnia [...] kwietnia 2006 r., Nr [...], ustalił opłatę adiacencką w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości przedmiotowej nieruchomości związanej z wydaniem decyzji o zatwierdzeniu jej podziału. Po rozpatrzeniu odwołania K. i Z. Ś. od wskazanej wyżej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ostrołęce, decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 listopada 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1361/06, uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z dnia [...] czerwca 2006 r., wskazując, że skarżący w postępowaniu administracyjnym zgłaszali uwagi dotyczące sporządzonego operatu szacunkowego oraz wnioskowali o umożliwienie im wzięcia udziału w rozprawie przed organem, natomiast organ drugiej instancji w żaden sposób nie odniósł się do wniosków skarżących i wydał decyzję bez przeprowadzenia rozprawy. Ponownie rozpatrując odwołanie K. i Z. Ś. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ostrołęce decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] uchyliło w całości decyzję Burmistrza Miasta Ostrowi Mazowieckiej z dnia [...] kwietnia 2006 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Pismem z dnia [...] lipca 2007 r. K. Ś. poinformowała Urząd Miasta w Ostrowi Mazowieckiej, że wraz z mężem w dniach od [...] lipca do [...] lipca 2007 r. będą przebywali poza stałym miejscem pobytu, w związku czym wszelką korespondencję będą mogli odebrać dopiero po powrocie. Burmistrz Miasta Ostrowi Mazowieckiej decyzją z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] ustalił na rzecz K. i Z. małżonków Ś. opłatę adiacencką w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości związanej z wydaniem decyzji o zatwierdzeniu podziału nieruchomości położonej w Ostrowi Mazowieckiej przy ul. [...]. Powyższa decyzja doręczona została właścicielom przedmiotowej nieruchomości zastępczo, bowiem po dwukrotnym awizowaniu, wróciła do nadawcy nie podjęta. Sekretarz Miasta Ostrowi Mazowieckiej, działający w imieniu Burmistrza, pismem z dnia [...] lipca 2007 r. poinformował właścicieli przedmiotowej nieruchomości, że w sprawie została wydana decyzja ustalająca opłatę adiacencką. K. i Z. Ś. pismem z dnia [...] sierpnia 2007 r. wystąpili o przesłanie tej decyzji. Decyzję Burmistrza Miasta Ostrowi Mazowieckiej z dnia [...] lipca 2007 r. doręczono wnioskodawcom przy piśmie z dnia [...] sierpnia 2007 r. Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2007 r. K. i Z. Ś. wystąpili do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] lipca 2007 r. załączając do niego odwołanie od decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ostrołęce postanowieniem z dnia [...] września 2007 r., nr [...] odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a następnie postanowieniem z [...] września 2007 r. nr [...] orzekło o wniesieniu odwołania z uchybieniem ustawowego terminu przysługującego do jego wniesienia. Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z dnia [...] września 2007 r., nr [...], K. i Z. Ś. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, to jest art. 58 § 1 kpa oraz art. 41 § 1 i 2 k.p.a., poprzez bezzasadne uznanie, iż skarżący nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, że ze swojej strony dopełnili ciążących na nich obowiązków i poinformowali o czasowej nieobecności w stałym miejscu zamieszkania, a zatem nie mogą ponosić ujemnych konsekwencji prawidłowego postępowania w sprawie. Wyrokiem z dnia 26 lutego 2008 r., sygn. akt I SA/Wa 1905/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z dnia [...] września 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania, wskazując, że zasadniczego znaczenia w niniejszej sprawie nabiera ustalenie spełniania przez skarżących wymogu braku winy w uchybieniu terminowi, który miał zostać przywrócony i właściwego uprawdopodobnienia tej okoliczności. Sąd wskazał, że kryterium braku winy jako przesłanka wniosku o przywrócenie terminu wiąże się bowiem z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd podkreślił, że przywrócenie nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W związku z tym Sąd zaznaczył, że przeszkody powodujące uchybienie terminu muszą mieć charakter obiektywny, niezależny od zainteresowanego oraz trwać przez cały bieg terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. Sąd pierwszej instancji zwrócił uwagę, że jak wynika z akt niniejszej sprawy, K. Ś. pismem z dnia [...] lipca 2007 r., złożonym w tym samym w dniu w Urzędzie Miasta Ostrowi Mazowieckiej, poinformowała organ, że wraz z mężem w dniach od [...] lipca do [...] lipca 2007 r. będą przebywali poza stałym miejscem zamieszkania, w związku czym wszelką korespondencję będą mogli odebrać dopiero po powrocie. Pomimo tego jednak Burmistrz Miasta Ostrowi Mazowieckiej w dniu [...] lipca 2007 r. wydał decyzję, którą nadano w urzędzie pocztowym na adres skarżących w dniu [...] lipca 2007 r. Pismem z dnia [...] lipca 2007 r. Urząd poinformował właścicieli przedmiotowej nieruchomości, że w sprawie zapadła decyzja ustalająca opłatę adiacencką, w związku z czym w dniu [...] sierpnia 2007 r. skarżący wystąpili o przesłanie przedmiotowego orzeczenia. Decyzję Burmistrza Miasta Ostrowi Mazowieckiej z dnia [...] lipca 2007 r. doręczono im przy piśmie z dnia [...] sierpnia 2007 r. W dniu [...] sierpnia 2008 r. skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, załączając do niego stosowne odwołanie. Zdaniem Sądu okoliczności te nie zostały jednak w żaden sposób uwzględnione podczas rozstrzygania w zakresie przywrócenia uchybionego terminu. Organ drugiej instancji uznał bowiem, że skarżący powinni wskazać adres do korespondencji, bądź ustanowić pełnomocnika, a skoro tego nie uczynili, to nie uprawdopodobnili braku winy w niedochowaniu terminu. Sąd pierwszej instancji wskazał, że w niniejszej sprawie wszystkie przesłanki przywrócenia terminu zostały spełnione. Sąd stwierdził jednocześnie, że fakt poinformowania organu o nieobecności skarżących w miejscu zamieszkania w dniach od [...] lipca do [...] lipca 2007 r. nie powodował niemożności wydania we wskazanym okresie przez Burmistrza Miasta Ostrowi Mazowieckiej decyzji i jej doręczenia stronom postępowania. Dopełnienie jednak przez skarżących obowiązku poinformowania organu o swojej nieobecności, co skutkowało nieodebraniem decyzji, a tym samym wniesieniem odwołania z uchybieniem ustawowego terminu, stanowi natomiast, zdaniem Sądu, pozytywną przesłankę do przywrócenia tego terminu. Od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną złożyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ostrołęce, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania, to jest: 1) art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. N 153, poz. 1270 ze zm.) przez niewzięcie pod uwagę z urzędu przy rozstrzyganiu sprawy przepisu art. 41 § 1 i 2 K.p.a., który powinien mieć również zastosowanie w sprawie; 2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c wskazanej ustawy, przez uwzględnienie skargi na skutek błędnego przyjęcia, że zaskarżone postanowienie organu administracji drugiej instancji zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, które to miało istotny wpływ na wynik sprawy, choć w postępowaniu administracyjnym przed tym organem naruszenie takie faktycznie nie miało miejsca; 3) art. 141 § 1 pkt 4 wskazanej ustawy, przez wadliwe uzasadnienie wyroku, nieodpowiadające wymogom przepisu tego artykułu; 4) art. 151 wskazanej ustawy, przez niezastosowanie normy tego przepisu, kiedy to skarga jako nieuzasadniona powinna być oddalona. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że w rozpoznawanej sprawie podstawę czynności podjętych przez organ administracji drugiej instancji, stanowił przepis art. 58 § 1 K.p.a., zgodnie z którym, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, co oznacza, że to strona powinna uwiarygodnić swoją staranność przy dokonywaniu czynności procesowych oraz fakt, że przeszkoda w dokonaniu czynności była od niej niezależna. Wskazano, że do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się takie przeszkody, jak przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwala na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp., przy czym jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy. Zdaniem organu w niniejszej sprawie K. i Z. Ś. nie uprawdopodobnili braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Okolicznością taką nie jest bowiem, zdaniem Kolegium, okoliczność jedynie poinformowania przez nich organu pierwszej instancji o swojej nieobecności w dniach od [...] lipca do [...] lipca 2007 r., gdyż w świetle poglądów wyrażanych w orzecznictwie sądów administracyjnych nie jest to obiektywna przeszkoda, niezależna od strony, uniemożliwiająca im złożenie odwołania w terminie. Podniesiono, że skarżący nie poinformowali pod jakim adresem będą tymczasowo przebywać i pod jaki adres ma być kierowana do nich korespondencja, czym nie dopełnili obowiązku wynikającego z art. 41 § 1 K.p.a., który stanowi, że w toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swego adresu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ostrołęce wskazało, że nie bez znaczenia dla niniejszej sprawy jest też okoliczność, iż działanie skarżących polegające na wyjeździe w terminie od [...] lipca do [...] lipca 2007 r., bez umożliwienia doręczenia decyzji pod innym adresem, czy też doręczenia jej pełnomocnikowi stron, doprowadziłoby do niemożności ustalenia opłaty adiacenckiej w związku ze wzrostem wartości nieruchomości związanej z wydaniem decyzji o zatwierdzeniu podziału nieruchomości z dnia [...] lipca 2004 r., Nr [...], która stała się ostateczna w dniu [...] sierpnia 2004 r. W związku z tym, zdaniem organu, można dojść do wniosku, że działanie skarżących miało na celu doprowadzenie do niemożności wydania ostatecznej decyzji do dnia [...] sierpnia 2007 r. i w konsekwencji do przekroczenia trzyletniego terminu pozwalającego na ustalenie opłaty adiacenckiej. Zwrócono przy tym uwagę, że gdyby nawet uznać, iż skarżący dopełnili jednak obowiązku poinformowania organu o swojej czasowej nieobecności poza stałym miejscem zamieszkania, zaś okoliczność ta sama w sobie stanowić może przesłankę uprawdopodobniającą brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, to przeszkoda powodująca uchybienie terminu nie trwała przez cały bieg terminu przewidzianego do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Organ wskazał bowiem, że przedmiotowa decyzja została doręczona w trybie art. 44 K.p.a. ze skutkiem prawnym w dniu [...] lipca 2007 r., w związku z czym od dnia następnego zaczął biec czternastodniowy termin do wniesienia odwołania, który mijał z upływem dnia [...] sierpnia 2007 r. na co wskazywał też organ drugiej instancji. Autor skargi kasacyjnej podniósł, iż nawet przyjmując za wiarygodną argumentację skarżących, że ich czasowa nieobecność poza miejscem stałego zamieszkania trwała istotnie od [...] lipca do [...] lipca 2007 r., to skarżący mieli jeszcze 5 dni na to, aby zorientować się o nadejściu przesyłki poleconej zawierającej decyzję, odebrania wiadomości o pozostawieniu pisma w placówce urzędu pocztowego tzw. awizem, udania się do urzędu pocztowego, następnie do Urzędu Miasta Ostrowi Mazowieckiej, odebrania decyzji i wniesienia od niej odwołania. W końcowej części uzasadnienia skargi kasacyjnej podniesiono, że skoro Sąd pierwszej instancji przyjął, że decyzja organu pierwszej instancji została prawidłowo doręczona (w trybie art. 44 K.p.a.), to zgodnie z treścią art. 41 § 2 K.p.a., powinien przyjąć, iż skarżący zaniedbali jednak obowiązku określonego w § 1 tego artykułu. W przeciwnym wypadku powinien przyjąć, że decyzja ta skierowana pod adres miejsca stałego zamieszkania, została wadliwie doręczona. Wskazano także, iż Sąd pierwszej instancji w ogóle nie rozważał w uzasadnieniu swojego wyroku, czy powołany w uzasadnieniu postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce, art. 44 K.p.a. ma zastosowanie w niniejszej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 powołanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Stosownie do art. 174 pkt 1 i 2 wskazanej ustawy, skarga kasacyjna może być oparta na naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, a także na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skuteczne natomiast zakwestionowanie prawidłowości sprawowanej kontroli przez sąd administracyjny pierwszej instancji jest możliwe w przypadku wskazania przepisów prawa, które naruszył sąd, a następnie powiązanie zarzutów z nimi związanych z odpowiednimi normami prawa procesowego bądź materialnego, które wadliwie zastosowano w postępowaniu administracyjnym, a nadto wykazanie, że mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazać należy, że w niniejszej sprawie jej przedmiotem jest odmowa przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji Burmistrza Miasta Ostrowi Mazowieckiej z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] ustalającej opłatę adiacencką. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie zauważyć, że do postępowania przed samorządowymi kolegiami odwoławczymi stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego między innymi o terminach, którą to kwestię reguluje dział I rozdział 10 tegoż Kodeksu. Przepis art. 58 § 1 k.p.a. stanowi, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Brzmienie powołanego przepisu oznacza, że strona powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność przy dokonywaniu czynności procesowych oraz fakt, że przeszkoda w dokonaniu czynności była od niej niezależna. Przywrócenie terminu może mieć zatem miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, przy czym jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy zatem przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy. W związku z tym należy przyjąć, że ocena, czy zachodzą przesłanki do zastosowania art. 58 k.p.a. musi odbywać się z odwołaniem do okoliczności konkretnego przypadku, przy założeniu, że od strony postępowania można oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw i w tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu. Zaznaczyć należy, że przewidziana w treści art. 58 § 1 k.p.a. instytucja uprawdopodobnienia nie zwalnia organu, wydającego na jego podstawie stosownego postanowienia, z obowiązku podjęcia wszelkich działań, których celem, z uwagi na słuszny interes obywateli, będzie dokładne wyjaśnienie okoliczności sprawy. W niniejszej sprawie pismem z dnia [...] lipca 2007 r. K. Ś. poinformowała Urząd Miasta w Ostrowi Mazowieckiej, że wraz z mężem w dniach od [...] lipca do [...] lipca 2007 r. będą przebywali poza stałym miejscem pobytu, w związku czym wszelką korespondencję będą mogli odebrać dopiero po powrocie. Pomimo tego jednak Burmistrz Miasta Ostrowi Mazowieckiej w dniu [...] lipca 2007 r. wydał decyzję, którą nadano w urzędzie pocztowym na adres skarżących w dniu [...] lipca 2007 r. Natomiast wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2007 r. K. i Z. Ś. wystąpili do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] lipca 2007 r. załączając do niego odwołanie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego mając na uwadze stan faktyczny niniejszej sprawy i okoliczności jej towarzyszące, zasadnie Sąd pierwszej instancji uznał, że zostały spełnione wszystkie przesłanki przywrócenia terminu, jednak okoliczności te nie zostały w żaden sposób uwzględnione przez organ administracyjny podczas rozstrzygania w zakresie przywrócenia uchybionego terminu. Podkreślić w tym miejscu należy, że fakt, iż strona mogła wcześniej dokonać czynności, lecz zwlekała z tym do ostatniego dnia ustawowego terminu, w którym zaistniała przeszkoda do dokonania tej czynności, nie może stanowić podstawy odmowy uwzględnienia wniosku z art. 58 k.p.a. Nie zasługuje zatem na uwzględnienie zarzut skargi kasacyjnej stanowiący, że nawet przyjmując za wiarygodną argumentację skarżących, że ich czasowa nieobecność poza miejscem stałego zamieszkania trwała istotnie od [...] lipca do [...] lipca 2007 r., to skarżący mieli jeszcze 5 dni na to, aby zorientować się o nadejściu przesyłki poleconej zawierającej decyzję, odebrania wiadomości o pozostawieniu pisma w placówce urzędu pocztowego tzw. awizem, udania się do urzędu pocztowego, następnie do Urzędu Miasta Ostrowi Mazowieckiej, odebrania decyzji i wniesienia od niej odwołania. Na uwzględnienie nie zasługuje także zarzut skargi kasacyjnej o naruszeniu w zaskarżonym wyroku art. 134 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 41 § 1 i 2 k.p.a., bowiem w art. 41 § 1 k.p.a. chodzi na przykład o adres mieszkania, w którym strona stale przebywa. Natomiast w niniejszej sprawie należy zwrócić uwagę na okoliczność, że skarżący nie zmienili adresu, gdyż nie wyprowadzali się ze swojego mieszkania, lecz tylko byli nieobecni w związku z wyjazdem na pewien czas. Uznać zatem należy, że nie miały do nich zastosowania skutki, o których mowa w § 2 tego artykułu, to jest przyjęcia fikcji doręczenia. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono także naruszenie art. 145 § 1 pkt lit.1 lit. c powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Brzmienie przywołanego przepisu nie pozostawia w zasadzie wątpliwości co do tego, że obejmuje on wyłącznie przypadki, w których gdyby nie naruszono przepisów postępowania, to najprawdopodobniej zapadłaby decyzja o innej treści. Można zatem zarzucić Sądowi pierwszej instancji naruszenie wyżej wymienionego przepisu tylko wówczas, gdy Sąd ten stwierdził naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mimo to Sąd ten nie spełnił dyspozycji tej normy prawnej i nie uchylił zaskarżonej decyzji. Jeśli zatem z wyroku wynika, że Sąd pierwszej instancji dopatrzył się naruszenia przepisów, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, to uznać należy, że rozstrzygnięcie to jest zgodne z dyspozycją stosowanej przez Sąd pierwszej instancji normy prawnej. Nie jest także usprawiedliwiony zarzut naruszenia w zaskarżonym wyroku art. 141 § 4 (błędnie przywołany w skardze kasacyjnej jako art. 141 § 1 pkt 4) oraz art. 151 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uzasadnienie zaskarżonego wyroku nie budzi bowiem zastrzeżeń, a Sąd pierwszej instancji, choć nie dał organowi jednoznacznych wskazówek, to jednak jasno określił, jakie, zdaniem Sądu, uchybienia popełnił organ wydając decyzję. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie 204 pkt 2 wskazanej ustawy.