III SA/Gl 1589/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Sędziowie Asesor WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć (spr.), Protokolant St. ref. Aleksandra Doruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2008 r. przy udziale - sprawy ze skargi Elektrociepłowni "A" Sp. z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę. Działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. – dalej powoływana jako: O. p.), Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z dnia [...]r., nr: [...]utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w G. z dnia [...]r., nr: [...], określającą prawidłową wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiąc [...] r., w kwocie [...]zł oraz określającą wysokość zaległości podatkowej w podatku akcyzowym za miesiąc [...]r. w kwocie [...]zł, dla Elektrociepłowni "A" Spółka z o.o. z siedzibą w R. W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy w pierwszej kolejności przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego. W ramach tych wyjaśnił, że w wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono, iż skarżąca Spółka w rozliczeniu za miesiąc [...] r. zwolniła z podatku akcyzowego 6.660.563 kWh energii elektrycznej, jako energię pochodzącą ze źródeł niekonwencjonalnych. Różnica między ilością sprzedanej energii elektrycznej, a zwolnioną z podatku akcyzowego wynosiła 629.226 kWh. W dniu [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego w G. wydał decyzję w oparciu o art. 207 § 1 i § 2, art. 21 § 1 i § 3, art. 51 § 1, art. 53 § 1, § 3 i § 4, art. 55 § 1 O.p., art. 34 ust. 1, art. 35 ust. 1 pkt 3, art. 36 ust. 3, art. 37 ust. 1a ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm., dalej powoływana, jako ustawa o VAT), określając w odmienny sposób od podatnika rozliczenie w podatku akcyzowym. W uzasadnieniu stwierdził, iż źródłem energii w Elektrociepłowni "A" Sp. z o.o. jest instalacja, wytwarzająca energię elektryczną, zlokalizowana w R., wyposażona w cztery kotły zasilające w parę i dwa turbozespoły o łącznej zainstalowanej mocy elektrycznej 37 MW. Wskazał, iż energia elektryczna pochodzi z węgla kamiennego, który jest organicznym paliwem kopalnym, czyli źródłem konwencjonalnym oraz gazu koksowniczego. Organ I instancji zaakcentował, iż z treści § 11 pkt 14 lit. a) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 27, poz. 269.; dalej powoływane, jako rozporz. MF z 22.03.2002 r.) wynika, że na gruncie prawa polskiego za źródło energii uważa się instalację wytwórczą, a nie zasób, czyli nośnik pierwotny tej energii. Oznacza to, że w przypadku produkcji energii z wykorzystaniem źródeł konwencjonalnych wraz ze źródłami niekonwencjonalnymi czy odnawialnymi, zwolnienie od podatku akcyzowego nie może mieć miejsca, albowiem przysługuje wyłącznie w przypadku wykorzystania w instalacji wytwórczej źródeł niekonwencjonalnych bądź odnawialnych. Analizując i opisując cykl produkcyjny energii elektrycznej, który został przedstawiony na schemacie technologicznym, dostarczonym przez podatnika organ stwierdził, że: "Węgiel kamienny dostarczany był z kopalni "A" bezpośrednio z zakładu przeróbczego za pomocą kopalnianego taśmociągu nr 3 do wieży narożnej, skąd dalej kierowany jest do zbiornika jednej z suszarek. Po wysuszeniu, węgiel kierowany był do trzech młynów, skąd po zmieleniu skierowany był do zbiornika pyłu. Pył węglowy za pomocą pompy pneumatycznej podawany był do zbiornika trzykotłowego kotła parowego nr 1,3, 4. Para powstała w wyniku spalania pyłu węglowego, skierowana była na rozdzielacz pary nr 2 skąd zasilała turbogenerator nr 2 do produkcji energii w skojarzeniu." Gaz koksowniczy dostarczany był za pomocą rurociągu z Zakładów Koksochemicznych "B" S.A. Koksownia "C" do kotłów parowych nr 1, 3, 4. Para woda powstała w tych kotłach w wyniku spalania gazu koksowniczego skierowana była na rozdzielacz pary nr 2 skąd zasilała także turbogenerator nr 2 do produkcji energii w skojarzeniu". W zastrzeżeniach do protokołu kontroli pełnomocnik wnosił m.in. o uzupełnienie materiału dowodowego o opinię biegłego, celem stwierdzenia, czy gaz koksowniczy jest paliwem kopalnym i może być uznany za paliwo konwencjonalne w rozumieniu § 11 pkt 14) lit a) rozporz. MF z 22.03.2002 r. Odpowiadając na ten wniosek organ I instancji, w uzasadnieniu decyzji stwierdził, że: "powoływanie biegłego jest bezzasadne, ponieważ Elektrociepłownia "A" Spółka z o.o. w jednym źródle wytwarzającym energię elektryczną tj. Zakładzie nr 1 zlokalizowanym w R. przy ulicy K., zużywała do produkcji energii elektrycznej w całym okresie kontrolowanym węgiel kamienny i gaz koksowniczy. Węgiel kamienny jest tutaj bez wątpienia organicznym paliwem kopalnym, co eliminuje niniejsze źródło, jako źródło niekonwencjonalne". W odwołaniu, strona skarżąca zarzuciła organowi I instancji rażące naruszenie § 11 pkt 14 a rozporz. MF z 22.03.2002 r., poprzez uznanie, że w przypadku produkcji energii elektrycznej z wykorzystaniem źródeł konwencjonalnych wraz ze źródłami niekonwencjonalnymi w tym samym obiekcie zwolnienie podatkowe nie może mieć miejsca oraz naruszenie art. 120, 121, 122, 124, 125 O.p. i wniosła o uchylenie decyzji. W uzasadnieniu stwierdziła, że wywody organu nie są trafne, ponieważ organ przedmiotem sporu uczynił wyłącznie kwestię połączenia spalania węgla kamiennego i gazu koksowniczego w jednym obiekcie Elektrociepłowni "A" w R. Zarzuciła też organowi, nieprawidłowe zinterpretowanie schematu technologicznego oraz postanowień koncesji. Wskazała, że: "Elektrociepłownia "A" w R. pracuje w układzie kolektorowym, wyposażona jest w cztery kotły parowe produkujące parę dla potrzeb wytwarzania ciepła jak i energii elektrycznej (na turbozespołach). (...) Elektrociepłownia pracująca w układzie kolektorowym, pozwala w sposób bezinwestycyjny na selekcjonowanie ciągów technologicznych zarówno, co do techniki spalania paliw jak też transportu i produkcji mediów energetycznych (wytwarzania ciepła i energii elektrycznej)." W ocenie skarżącego kwestia oceny procesu i ciągu technologicznego oraz pojęcia instalacji wytwórczej, którym organ posłużył się w uzasadnieniu decyzji, wymaga opinii biegłego. Po rozpatrzeniu odwołania, zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu stwierdził, iż przedmiotem sporu jest interpretacja przepisu § 11 pkt 14 lit. a) rozporz. MF z 22.03.2002 r. Zdaniem organu treść tego przepisu oznacza zwolnienie z akcyzy sprzedaży energii elektrycznej, pochodzącej w całości ze źródeł niekonwencjonalnych. Z uwagi na fakt, iż w [...]r. podatnik produkował energię z węgla kamiennego oraz gazu koksowniczego, czyli z organicznego paliwa kopalnego, jakim jest węgiel kamienny i powstały w wyniku ogrzewania węgla kamiennego, bez dostępu powietrza gaz koksowniczy, nie można uznać, że była to energia niekonwencjonalna. Dyrektor Izby Celnej w K. podkreślił, iż organ I instancji prawidłowo określił wysokość zobowiązania podatkowego i zaległości podatkowej, natomiast odmienna interpretacja przepisu prawa dokonana przez organ II instancji mieści się w jego uprawnieniach. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Spółka wniosła o uchylenie decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji oraz o zasadzenie kosztów postępowania sądowego wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych, zarzucając organowi: a) rażące naruszenie § 11 pkt.14 lit. a) rozporz. MF z dnia 22.03.2003 r., poprzez uznanie, że produkcja energii elektrycznej poprzez spalanie gazu koksowniczego stanowi sprzedaż energii elektrycznej ze źródeł, które wykorzystują w procesie spalania organiczne paliwa kopalne, b) naruszenie przepisu art. 120, 121, 122, 124, 125 w zw. z art. 210 § 4 O.p., poprzez pominięcie w uzasadnieniu decyzji wyjaśnienia, dlaczego uznano, iż podatnik nie produkował energii elektrycznej pochodzącej ze źródeł niekonwencjonalnych tj. źródeł, które nie wykorzystują w procesie przetwarzania spalania organicznych paliw kopalnych. W uzasadnieniu skargi, pełnomocnik Spółki stwierdził, iż poglądy organów są nietrafne, albowiem z literalnej interpretacji przepisu § 11 pkt 14 lit a) rozporz. MF z 22.03.2002 r. nie wynika, by niedopuszczalnym było zwalnianie z podatku akcyzowego sprzedaży energii elektrycznej pochodzącej tylko ze spalania substancji nie będących organicznymi paliwami kopalnymi. Zaakcentował, że organy wprowadziły dodatkowy wymóg sprzedaż energii elektrycznej pochodzącej w całości ze źródeł niekonwencjonalnych. Skarżący wskazał, iż w jego ocenie, gaz koksowniczy nie jest organicznym paliwem kopalnym – jest on produktem sztucznym i wtórnym, surowcem wytworzonym w procesach technologicznych, a nie na skutek pozyskiwania paliwa kopalnego. Strona skarżąca za chybione uznała odwołanie się organu do regulacji ustawy Prawo energetyczne i do przepisów Unii Europejskiej, ponieważ te ostatnie przepisy nie dotyczą okresu sprzed przystąpienia Polski do UE. Nadto zarzuciła organowi, iż nie uzasadnił twierdzenia, iż w przedmiotowej sprawie nie była produkowana energia elektryczna ze źródeł niekonwencjonalnych, co spowodowało naruszenie wskazanych w skardze przepisów proceduralnych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej oddalenie. Odpowiadając na zarzuty powtórzył całość swojej argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przystępując do oceny zaskarżonej decyzji należy w punkcie wyjścia przypomnieć, że zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.): "Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej". "Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej" (art. 1 § 2 cyt. ustawy). Z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z ze zm.; dalej powoływana jako p.p.s.a.) wynika zaś, iż zaskarżona decyzja może ulec uchyleniu wyłącznie w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Nadto Sąd stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 K.p.a. (ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego – tekst jedn.: Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz.1071 ze zm.) lub w innych przepisach (art.145 § 1 pkt 2) p.p.s.a.). W ocenie Sądu przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W tym miejscu wskazać należy, iż bezspornym pomiędzy stronami jest następujący stan faktyczny: - z treści koncesji wydanej decyzją Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia [...] r., wynika, że skarżąca Spółka prowadziła działalność gospodarczą polegającą na wytworzeniu energii elektrycznej w jednym źródle własnym określanym, jako Elektrociepłownia "A", zlokalizowanym w R., wyposażonym w cztery kotły parowe, zasilające w parę dwa turbozespoły o łącznej zainstalowanej mocy elektrycznej 37 MW. Energia elektryczna pochodząca z przetworzenia paliwa węglowego oraz gazu koksowniczego, wytwarzana jest w skojarzeniu z wytwarzaniem ciepła; - Elektrociepłownia "A" w R. pracuje w układzie kolektorowym, wyposażona jest w cztery kotły parowe produkujące parę dla potrzeb wytwarzania ciepła jak i energii elektrycznej (na turbozespołach); - Elektrociepłownia wyprodukowała w miesiącu [...] r. energię eklektyczną pochodzącą ze źródła konwencjonalnego tj. źródła wykorzystującego w procesie przetwarzania spalanie organicznego paliwa kopalnego - węgla kamiennego. W procesie przetwarzania polegającego na spalaniu węgla wykorzystano również gaz koksowniczy pochodzący z innego procesu technologicznego: produkcji koksu polegającej na jego wytworzeniu z węgla kamiennego w procesie spalania. Spór toczy się wobec uznania przez stronę skarżącą, że sprzedaż energii elektrycznej pochodzącej ze źródła wykorzystującego w procesie przetwarzania energii, gazu koksowniczego jest zwolniona od podatku akcyzowego z mocy § 11 pkt 14 a) rozporządzenia wykonawczego z 22 marca 2002 r. (obowiązującego do 1 stycznia 2004 r.). W tym miejscu przypomnieć należy treść art. 34 ust.1 ustawy o VAT z 1993 r. w brzmieniu obowiązującym w 2002 r., z którego wynika, że: "Opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, zwanym dalej "akcyzą" podlegają czynności określone w art. 2, dotyczące towarów wymienionych w załączniku nr 6 do ustawy, zwanych dalej "wyrobami akcyzowymi", z zastrzeżeniem art. 35 ust. 2a". Załącznik nr 6 do ustawy o VAT z 1993 r. zawierający "Wykaz wyrobów akcyzowych" w pozycji 2a wymienia "energię elektryczną" (symbol PKWiU – 40.10.1). Generalnie zwolnienia od podatku od towarów i usług oraz od podatku akcyzowego zawiera art. 7 ust. 1 ustawy. Przepis ten nie wymienia wśród zwolnień jakiegokolwiek rodzaju "energii elektrycznej". Jednak zgodnie z delegacją zawartą w art. 47 ustawy o VAT z 1993 r. minister właściwy do spraw finansów publicznych do dnia 31 grudnia 2005 r. mógł, w drodze rozporządzenia, wprowadzić inne niż określone w art. 7 ust. 1 zwolnienia od podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, a także określić warunki stosowania tych zwolnień. Wykonując to upoważnienie ustawowe Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 22 marca 2002 r. w sprawie podatku akcyzowego, które weszło w życie od dnia 26 marca 2002 r. i obowiązywało do 31 grudnia 2003 r., a więc obowiązywało w [...]r., który objęty jest zaskarżoną decyzją. Zgodnie z § 11 pkt 14 a) rozporz. MF z 22.03.2002 r. zwolniona została od podatku akcyzowego: "sprzedaż energii elektrycznej pochodzącej: a) ze źródeł niekonwencjonalnych - źródeł, które nie wykorzystują w procesie przetwarzania spalania organicznych paliw kopalnych lub ze źródeł odnawialnych - źródeł wykorzystujących w procesie przetwarzania niezakumulowaną energię rzek, wiatru, biomasy oraz energię promieniowania słonecznego, W obowiązującym wówczas stanie prawnym, jedynie w tym rozporządzeniu była zamieszczona definicja źródła niekonwencjonalnego, a w drugiej części wskazanego przepisu definicja źródeł odnawialnych. W brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2003 r. przepis art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (tekst jednolity z 2006 r. Dz.U. Nr 89, poz. 625 ze zm.) wprowadził definicję odnawialnego źródła energii, nie definiując innych źródeł. W myśl tego przepisu - odnawialne źródło energii, to źródło wykorzystujące w procesie przetwarzania energię wiatru, promieniowania słonecznego, geotermalną, fal, prądów i pływów morskich, spadku rzek oraz energię pozyskiwaną z biomasy, biogazu wysypiskowego, a także biogazu powstałego w procesach odprowadzania lub oczyszczania ścieków albo rozkładu składowanych szczątek roślinnych i zwierzęcych;) Od 1 stycznia 2003 r. funkcjonowały zatem dwie definicje odnawialnego źródła energii: z rozporządzenia podatkowego oraz z ustawy Prawo energetyczne, ponadto do tej daty funkcjonowała definicja źródła niekonwencjalnego zawarta w rozporządzeniu podatkowym. Po 1 stycznia 2004 r., według § 10 pkt. 14 a) nowego rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie podatku akcyzowego z 23 grudnia 2003 r. (Dz.U. Nr 221, poz. 2196), zwolniona od podatku akcyzowego była sprzedaż energii pochodzącej ze źródeł odnawialnych - źródeł wykorzystujących w procesie przetwarzania energię wiatru, promieniowania słonecznego, geotermalną, fal, prądów i pływów morskich, spadku rzek oraz energię pozyskiwaną z biomasy, biogazu wysypiskowego, a także biogazu powstałego w procesach odprowadzania lub oczyszczania ścieków albo rozkładu składowanych szczątek roślinnych i zwierzęcych oraz metanu uwalnianego i ujmowanego przy dołowych robotach górniczych, w kopalniach węgla kamiennego, Od 1 stycznia 2004 r. do chwili obecnej w systemie prawnym brak jest definicji źródła niekonwencjonalnego. Zgodnie ze wskazanym rozporządzeniem podatkowym (§ 10 pkt. 14 a) oraz ustawą Prawo energetyczne (art. 3 pkt. 20), źródła energii można było podzielić na odnawialne i pozostałe nie zdefiniowane. Powracając zaś do stanu prawnego obowiązującego w 2002 r. i przenosząc go na grunt rozpoznawanej sprawy, zauważyć należy, że zasadniczym zagadnieniem jest udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy sprzedaż przez podatnika w [...]r. energii elektrycznej, do wytworzenia, której wykorzystano oprócz węgla kamiennego gaz koksowniczy, była zwolniona z akcyzy w tej części, która powstała w wyniku przetworzenia gazu koksowniczego. Inaczej mówiąc, należy odpowiedzieć na pytanie, czy słusznie podatnik uznał, że w ogólnej ilości sprzedanej energii, ta która mogłaby zostać wytworzona wyłącznie z gazu koksowniczego podlega zwolnieniu. Tym samym czy zasadnym jest twierdzenie podatnika, że ta część energii pochodzi ze źródła niekonwencjonalnego tj. takiego, które nie wykorzystuje w procesie przetwarzania spalania organicznych paliw kopalnych. Jak już wcześniej wskazano definicja legalna odnawialnych źródeł energii znajduje się w rozporządzeniu. Definicje legalne służą objaśnieniu podstawowych terminów zamieszczanych w tekstach aktów prawnych i odgrywają szczególną rolę w interpretacji prawa. Mogą mieć charakter wewnętrzny odnoszący się tylko do danego aktu prawnego mogą też wykraczać poza ten akt. Wykładni definicji legalnej pojęcia "źródła niekonwencjalnego" zawartej w rozporządzeniu podatkowym należy dokonać z uwzględnieniem definicji legalnych zawartych w ustawie Prawo energetyczne oraz wzajemnej relacji tych aktów prawnych. Niezdefiniowane w ustawie Prawo energetyczne źródła pozostałe przeciwstawiono zdefiniowanym w rozporządzeniu źródłom niekonwencjonalnym i źródłom odnawialnym. Zakres pojęciowy słowa źródło nie został zdefiniowany we wskazanej ustawie, ani w innym akcie prawnym. Należy nadmienić, iż samo pojecie źródła jest pojęciem nader różnie rozumianym. W ocenie Sądu pod tym pojęciem można rozumieć: 1) nośnik energii czyli paliwo – stałe, ciekłe i gazowe, 2) instalacje, w których następuje wytworzenie energii elektrycznej, czyli urządzenia z układami połączeń między nimi, 3) miejsce, czyli zakład produkcyjny - obiekt, w którym z zastosowaniem konkretnej technologii wytwarza się energię elektryczną, 4) podmiot, czyli przedsiębiorstwo energetyczne, który tę energię wytwarza. Zgodnie z art. 3 pkt 7 ustawy Prawo energetyczne – przetwarzanie jest jednym z technicznych procesów energetycznych. Samo przetwarzanie nie ma swojej definicji legalnej. Zgodnie z definicją słownikową: przetwarzać to "zmieniać coś, przerabiać coś przez nadanie mu innej postaci, formy, innego kształtu, właściwości; przekształcać, przeobrażać, przemieniać. Przetworzyć surowiec. Przetworzyć energię elektryczna na ciepło" (por. Słownik współczesnego języka polskiego. Red. B. Dunaj. T. 2. Warszawa 1999, s.190). Z kolei spalanie to: "proces fizykochemiczny będący gwałtownym utlenianiem substancji, podczas którego wydziela się duża ilość energii i ciepła i któremu towarzyszy świecenie" (por.: Słownik współczesnego....op. cit., s. 333). Mając na uwadze przytoczone rozumowanie uprawnionym jest twierdzenie, iż źródłem jest miejsce (i podmiot), w którym z zastosowaniem konkretnej technologii wytwarza się energię elektryczną, tj. energię przetworzoną w dowolnej postaci. Aby, dane źródło mogło być uznane za niekonwencjonalne, koniecznym jest, aby nie wykorzystywało w procesie przetwarzania spalania organicznych paliw kopalnych. Nie wykorzystywanie oznacza w tym wypadku, zaniechanie używania w procesie energetycznym tj. technicznym procesie w zakresie przetwarzania energii procesu spalania. Ani rozporz. MF z 22.03.2002 r., ani ustawa Prawo energetyczne nie definiują pojęcia "organiczne źródło kopalne". W wyjaśnieniu znaczenia tego terminu pomocne mogą być przepisy ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze (tekst jedn.: Dz. U z 2005 r., Nr 228, poz. 1947 ze zm.). Przepis art. 5 ust. 1 tej ustawy dzieli kopaliny na podstawowe i pospolite. Do kopalin podstawowych zalicza np.: gaz ziemny, ropę naftową i jej naturalne pochodne, węgiel brunatny węgiel kamienny i metan z węgla kamiennego. Kopaliny, w świetle tego przepisu, występują w złożu lub jednostce geologicznej. W świetle definicji słownikowej: "kopalina to surowiec mineralny o znaczeniu gospodarczym wydobywany z ziemi metodami górniczymi. Kopaliny użyteczne, np. węgiel, gaz ziemny, ropa naftowa" (Słownik współczesnego...op. cit. T. 1, s. 411). Określenie "organiczny" to: "taki, który odnosi się do świata zwierzęcego lub roślinnego, stanowiący część składową, element przyrody ożywionej" (por. Słownik współczesnego...op.cit.T. 1, s.688). Przenosząc te rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy zauważyć, iż źródłem w technicznym procesie przetwarzania energii była elektrociepłownia, która w tym procesie energetycznym wykorzystywała spalanie organicznego paliwa kopalnego — węgla kamiennego. To wykorzystanie polegało na tym, że: 1. Węgiel kamienny służył jako paliwo stałe będące nośnikiem energii; 2. Węgiel kamienny służył jako paliwo stałe w procesie spalania turbulentnego zapoczątkowanego zapłonem, bez rozprzestrzeniania się w postaci płomienia w procesie technologicznym produkcji koksu, w trakcie to którego wytworzono również gaz koksowniczy wykorzystany następnie w procesie przetwarzania energii. Z powyższych względów, nie można zgodzić się ze stanowiskiem strony skarżącej, ponieważ podzielenie tego stanowiska oznaczałoby, że również sprzedaż energii elektrycznej pochodzącej ze źródła wykorzystującego w procesie przetwarzania energii koks wyprodukowany w opisanym procesie technologicznym, wykorzystany jako drugie paliwo obok węgla kamiennego jest zwolniona od podatku akcyzowego z mocy §11 pkt. 14 a) rozporządzenia wykonawczego. Sąd nie podzielił też zarzutów skargi w zakresie naruszenia przepisów prawa procesowego, a to art. 120, art. 121, art. 122, art. 124 i art. 125 w związku z art. 210 § 4 ustawy O.p. Sąd uznał, że organy podatkowe wyczerpująco przedstawiły stan faktyczny sprawy, zebrały cały materiał dowodowy i oceniły go zgodnie zasadami ogólnymi postępowania dowodowego określonymi w przywołanych przepisach od art. 120 do 125 ustawy O.p. Sąd nie dopatrzył się też naruszenia art. 210 § 4 ustawy O.p. i uznał, że uzasadnienie decyzji jest pełne i zawiera zarówno analizę faktów, na których organ oparł swoje rozstrzygnięcie jak i wykładnię przepisów prawnych odniesionych do stanu faktycznego sprawy. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę, jako nieuzasadnioną.