II SA/Bd 61/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Grażyna Malinowska – Wasik sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Protokolant Magdalena Tambelli po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 lutego 2008r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę. II SA/Bd 61/08 Uzasadnienie Na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1 ust. 34 ust. 4 i art. 3 b ustawy z dnia [...] lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.) decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] Starosta Powiatu Ś. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę stacji tankowania gazem propan-butan na trenie istniejącej stacji paliw płynnych wraz z infrastrukturą towarzyszącą z planowaną lokalizacją na działce nr [...] przy ul. Ł. w P. dla "N." s.j. A. i A. Z. ul. L. [...] K. Od decyzji tej odwołanie wniosła M. W.. W odwołaniu skarżąca wskazała na konieczność sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko i naruszenie przepisów art. 6 i 7 kpa. Organ odwoławczy – Wojewoda [...] decyzją w dniu [...] lutego 2005 r. ([...]) uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, wskazując co należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. W dniu [...] kwietnia 2005 r. decyzją nr [...] S. Powiatu Ś. na podstawie ww. przepisów po ponownym rozpatrzeniu spawy, zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę jak wyżej. Od decyzji tej odwołanie wniosła M. W., wskazując na konieczność sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko oraz na nie zachowania bezpieczeństwa przeciwpożarowego oświadczając, że nie wyraża zgody na budowę tej stacji. Wojewoda [...] decyzją z [...] czerwca 2005 r. ([...]) na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i 104 kpa oraz art. 82 ust. 3 ww. ustawy z [...] lipca 1994 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, sporządza się przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu budowlanego, który jest przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko, a zdaniem organu projektowana inwestycja nie jest tego typu przedsięwzięciem. Ponadto wskazał, iż w świetle obowiązującego prawa nie istnieje obowiązek uzyskania zgody właściciela sąsiedniej działki na budowę. Ponieważ zostały przez inwestorów spełnione wszelkie wymagania określone w art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Na powyższą decyzję M. W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, wnosząc o jej uchylenie, podnosząc ponownie konieczność opracowania raportu o oddziaływaniu na środowisko. Ponownie wskazała też na zagrożenia związane z budową stacji tankowania gazem propan-butan. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sad Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 22 listopada 2005 r. – II SA/Bd 813/05 na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z 30 sierpnia 2005 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, wskazując na treść art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 2 ustawy z 8 grudnia 2003 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.). Sąd podkreślił, że w toku dalszego postępowania należy doprowadzić do ostateczności postanowień Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego i Starosty Powiatowego wskazujących, że inwestycja nie wymaga sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko, a dopiero potem zajdą warunki do wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł N. S. J. A. i A. Z. zaskarżając go w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 151 ww. ustawy procesowej: a) w zw. z art. 51 ust. 2 i ust. 5 ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez zastosowanie ich w brzemieniu obowiązującym w chwili wydawania zaskarżonego wyroku, nie zaś w brzmieniu obwiązującym w chwili wydawania decyzji administracyjnej przez organ administracji pierwszej instancji podczas, gdy przepisy ustawy z dnia 3 października 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw weszły w życie po ostatecznym zakończeniu postępowania przed organami administracji, b) w zw. z art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 i ust. 5 ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez przyjęcie, że wydanie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę winno być poprzedzone postępowaniem w sprawie konieczności sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, c) w zw. z art. 51 ust. 6 ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez jego niezastosowanie i przyjęcie, że w sprawie dopuszczalne było nakładanie na stronę przez organ wydający decyzję w sprawie pozwolenia na budowę obowiązku sporządzenia raportu - polegające na bezpodstawnym uchyleniu decyzji Wojewody z dnia [...] czerwca 2005 r. i poprzedzającej jej decyzji Starosty Powiatu Ś. podczas, gdy nie było ku temu podstaw a skarga winna na podstawie art. 151 wskazywanej ustawy procesowej ulec oddaleniu. Powołując się na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 grudnia 2007 r. II OSK 1650/56 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę WSA w Bydgoszczy do ponownego rozpoznania odstępując od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego od M. W. W uzasadnieniu wyroku wskazano, że zasadny jest zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy procesowej w związku z art. 51 ust. 2, ust. 5 i ust. 6 ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez zastosowanie ich w brzmieniu obowiązującym w chwili wydania zaskarżonego wyroku, nie zaś w brzmieniu obowiązującym w chwili wydania decyzji administracyjnej. Wskazano, że przepis art. 51 ustawy Prawo ochrony środowiska był wielokrotnie nowelizowany natomiast w chwili wydawania zaskarżonych decyzji obwiązywał w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 3 października 2003 r. o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 190, poz. 1865), która weszła w życie z dniem 8 grudnia 2003 r. Przepis powyższy został znowelizowany ustawą z dnia 18 maja 2005 r. o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 113, poz. 954), która weszła w życie dnia 28 lipca 2005 r. a więc już po wydaniu zaskarżonych decyzji. Zdaniem NSA należało także podzielić zarzut naruszenia art. 145 §1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w związku z art. 51 ust. 6 ustawy Prawo ochrony środowiska z uwagi na fakt niezastosowanie przez Sąd przepisów obowiązujących w chwili wydania decyzji. Rozważenia wymagało więc czy, jeżeli decyzja w sprawie pozwolenia na budowę była poprzedzona decyzją o warunkach zabudowy istnieje możliwość nakładania przez organ architektoniczno budowlany obowiązku sporządzenia raportu. Wprawdzie przepis art. 51 ust. 6 ustawy Prawo o ochronie środowiska został uchylony z dniem 27 lipca 2005 r. lecz obowiązywał w chwili wydania decyzji ostatecznej i w oparciu o jego treść należało zająć stanowisko czego nie uczyniono. Nadto NSA wskazał, iż zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 179, poz. 1490) przedmiotowe przedsięwzięcie dotyczące stacji tankowania gazu propan-butan ze zbiornikiem o pojemności 4, 85 m³ nie zostało zaliczone w § 2 tego rozporządzenia do inwestycji, dla której obligatoryjnie wymagane jest sporządzenie przedmiotowego raportu o oddziaływaniu na środowisko. Reasumując NSA wskazał, że przy powtórnym jej rozpoznaniu sprawy należy ocenić jeszcze raz zaskarżone decyzje z uwzględnieniem stanu prawnego obowiązującego w chwili wydania decyzji ostatecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszcz ponownie rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego. Oznacza to także, że rozpoznając skargę sąd bada legalność decyzji wyłącznie stosując kryterium legalności. Dokonując takiej kontroli sąd administracyjny czyni to z uwzględnieniem stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji i na podstawie materiału dowodowego zebranego do chwili jej wydania. Zmiana stanu prawnego powstała po wydaniu zaskarżonych decyzji nie może wpłynąć na wynik sądowej kontroli decyzji. Zaskarżona decyzja wydana została w dniu [...] czerwca 2005 r. Ponieważ skarżąca zarzuca, iż niesłusznie zaniechano w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę wydania raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, należało zbadać legalność decyzji w kontekście przepisów ustawy z dnia [...] kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, które w określonych tam sytuacjach przewiduje obowiązek sporządzenia takiego raportu. Przepisy te zawarte są w art. 51 tej ustawy. W tym miejscu zauważyć należy, iż przepis art. 51 ustawy Prawo ochrony środowiska był wielokrotnie nowelizowany. W chwili wydawania zaskarżonej decyzji obowiązywał on w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 3 października 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 190, poz. 1865), która weszła w życie z dniem 8 grudnia 2003 r. Przepisy te zostały następnie znowelizowane ustawą z dnia 18 maja 2005 r. o zmianie ustawy prawo ochrony środowiska oraz zamianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 113, poz. 954). Nowelizacja ta weszła w życie dnia 28 lipca 2005 r. a więc już po dniu 24 czerwca 2005 r., tj. po wydaniu zaskarżonej decyzji. Z przepisów art. 51 ww. ustawy obowiązujących w chwili wydania zaskarżonej decyzji wynikało m.in., że sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wymagają: 1) planowane przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, 2) planowane przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisku, dla którego obowiązek jest ustalony na podstawie ust. 2. Zaś w ustępie 2 tego przepisu wskazano, iż obowiązek sporządzenia raportu dla planowanego przedsięwzięcia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 stwierdza w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji, o której mowa w art. 46 ust. 4 pkt 1-7, określając jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; właściwy organ uwzględnia łącznie szczegółowe uwarunkowania w ust. 8 pkt 2 i ocenia potrzebę sporządzenia raportu dla przedsięwzięć określonych w ust. 8 pkt 1 z zastrzeżeniem ust. 7. Natomiast w art. 51 ust. 5 ustawy Prawo ochrony środowiska przyjęto, że na postanowienie w sprawie obowiązku sporządzenia i zakresu raportu przysługuje zażalenie. Natomiast z art. 51 ust. 6 ustawy Prawo ochrony środowiska - w wersji na dzień wydawania zaskarżonej decyzji - wynika, że jeżeli w postępowaniu w przedmiocie wydawania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu stwierdzono obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko, raport powinien być sporządzony także w postępowaniu o wydane pozwolenie na budowę dotyczącym tego samego przedsięwzięcia; gdy wydanie decyzji, której mowa w art. 46 ust. 4 pkt 2, tj. o pozwoleniu na budowę było poprzedzone wydaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego, przepis ustępu 2 nie stosuje się. W tym miejscu należy zaś szczególnie zaakcentować, że przepis ten został właśnie uchylony z dniem 28 lipca 2005 r., a więc już po dniu wydania zaskarżonej decyzji co - przypomnijmy - nastąpiło w dniu 24 czerwca 2005 r., w wyniku nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 18 maja 2005 r. o zamianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz następnych innych ustaw (Dz. U. Nr 113 poz. 954 – ust. 1).Interpretując powyższy przepis, odwołując się do argumentu a contrario - należy więc stwierdzić, że jeśli na etapie postępowania dotyczącego wydania decyzji o warunkach zabudowy nie stwierdzono obowiązku wydania przedmiotowego raportu, to obowiązku takiego nie było w dalszej fazie postępowania, tj. postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej danej decyzji. Zgodnie z ust. 133 § 1 (zd. 1) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy. A z analizy akt w niniejszej sprawie wynika, że przed wydaniem decyzji przez Wójta Gminy P. w dniu [...] lipca 2004 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla stacji tankowania propan -butan utrzymanej w mocy właśnie zaskarżoną decyzją wydano trzy postanowienia, w których uznano, że dla przedmiotowej inwestycji nie należy opracowywać raportu o oddziaływaniu na środowisko! Postanowienie tej treści wydali: Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Ś. w dniu [...] maja 2005 r., Starosta Ś. w dniu [...] maja 2004 r. jak i wójt Gminy P. w dniu [...] czerwca 2002 r. Nadto dodatkowo za Naczelnym Sądem Administracyjnym niezależnie nawet od powyższego należy zauważyć, iż zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r., w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 179, poz. 1490) przedmiotowe przedsięwzięcie dotyczące stacji tankowania gazu propan – butan ze zbiornikiem o pojemności 4,85 m³ nie zostało zaliczone w § 2 tego rozporządzenia do inwestycji, dla której obligatoryjnie wymagane jest sporządzenie przedmiotowego raportu oddziaływania na środowisko. Tak więc – realizując tym samym wskazania Naczelnego Sądu Administracyjnego - zważywszy na fakt, że decyzja w sprawie pozwolenia na budowę była poprzedzona decyzją o warunkach zabudowy, w której nie stwierdzono obowiązku sporządzenia przedmiotowego raportu, należy dojść do wniosku, że tym samym obowiązku takiego nie było na etapie postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją. To zaś wywołuje konkretny wniosek, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa obwiązującego w chwili jej wydania. A w tym miejscu należy także dodatkowo zauważyć, że rzeczą skarżącej było więc kwestionowanie braku raportu na etapie postępowania zakończonego decyzją o warunkach zabudowy, a nie dopiero na etapie zakończonego zaskarżoną decyzją. I dlatego na podstawie art. 151 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. należało skargę oddalić.