II FZ 151/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Zbigniew Kmieciak po rozpoznaniu w dniu 14.05.2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 6 marca 2008 r.. sygn.akt. I SA/Po 895/07 w zakresie zawieszenia z urzędu postępowania w sprawie ze skargi H. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 26 lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. postanawia: uchylić postanowienie. Postanowieniem z dnia 6 marca 2008 r., sygn.akt. I SA/Po 895/07, Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie ze skargi H. P. (podatnika) na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 26 lutego 2007 r., nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2003 r. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia sąd administracyjny pierwszej instancji wskazał art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270 z późn. zm. dalej p.p.s.a.) i uznał, że rozstrzygnięcie sprawy uzależnione będzie od orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie ze skargi kasacyjnej wniesionej przez H. P. L. ze względu na tożsamość stanu prawnego. Na powyższe postanowienie podatnik złożył zażalenie wskazując, że orzeczenie w sprawie ze skargi H. P. L. nie stanowi kwestii prejudycjalnej dla postępowania toczącego się w sprawie podatnika. Naczelny Sad Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zawieszenie postępowania z przyczyn wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny, powinno jednak być uzasadnione względami celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej. Uznanie sądu nie może wykraczać poza ustawowe ramy zakreślone ustawą. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 maja 2006 r., sygn. akt. I FZ 154/06, stwierdził, że sam fakt tożsamości stanu faktycznego i prawnego w spornej sprawie oraz w sprawie w której wniesiono skargę kasacyjną, nie może powodować zawieszenia postępowania, bowiem wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest niezbędny do stwierdzenia, czy zaskarżona decyzja w tej sprawie odpowiada prawu. W tym samym postanowieniu Sąd stwierdził, że zbyt szeroka interpretacja pojęcia prejudycjalności i zawieszenie postępowania w sytuacji opisanej powyżej może prowadzić do stwierdzenia, że sądy administracyjne pierwszej instancji mają podstawę do wstrzymywania się z wydawaniem orzeczeń poprzez zawieszenie postępowań w sprawach dotykających zagadnienia, które po raz pierwszy będzie rozpatrywane przez sąd kasacyjny, bądź w sprawach tożsamych podmiotowo i zbliżonych przedmiotowo. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 §1 w związku z art. 197 §2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.