I SA/Po 15/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Gorzan Sędziowie NSA Jerzy Małecki as. sąd. WSA Karol Pawlicki/spr./ Protokolant st. referent Paulina Budzyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2008 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. oddala skargę /-/K.Pawlicki /-/G.Gorzan /-/J.Małecki ISA/PO 15/08 UZASADNIENIE W dniu [...] K K złożyła w Urzędzie Skarbowym zeznanie podatkowe o wysokości dochodu osiągniętego w [...] sporządzając rozliczenie w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci, mimo że w dniu [...] zgłaszając działalność gospodarczą pod nazwą A. K K, wybrała zryczałtowaną formę opodatkowania, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Naczelnik Urzędu Skarbowego decyzją z dnia[...] Nr [...] określił K K inne, niż wynikające z zeznania, zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za [...] rok tj w kwocie [...] i nadpłatę w wysokości [...]. W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy powołując się na przepis art. 6 ust 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U z 2000 Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) stwierdził, że osoba samotnie wychowująca dzieci nie może korzystać z preferencyjnego sposobu opodatkowania, w sytuacji gdy do niej lub jej dziecka mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ( Dz.U Nr 144, poz.930 ze zm). Organ wskazał przy tym, że podatniczka na dzień [...] nadal figurowała na stronie internetowej Rejestru Przedsiębiorców w Urzędzie Miasta jako przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą A. K K. Od decyzji tej KK złożyła odwołanie wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu odwołania pełnomocnik skarżącej podniósł, iż zaskarżona decyzja została wydana w oderwaniu od stanu faktycznego. Jego zdaniem podatniczka wykazała, że zakończyła prowadzenie działalności gospodarczej z dniem [...], co oznacza, że nie prowadziła jej w [...]. Twierdził, że Kl K złożyła w [...] na odpowiednim formularzu informację, że z dniem [...] zakończyła prowadzenie działalności gospodarczej. Co prawda nie posiada kopii tego dokumentu, ani też nie dokonała wykreślenia wpisu z rejestru ewidencji działalności gospodarczej, ale wpis do rejestru nie przesądza o prowadzeniu takiej działalności. Ponadto do tej pory Urząd Skarbowy nie kwestionował prawdziwości składanych przez podatniczkę w zeznaniach podatkowych rozliczeń. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji uznał, że K K podlegała opodatkowaniu w formie ryczałtu i nie zlikwidowała działalności gospodarczej, jak również nie wybrała innej formy opodatkowania, wobec czego uznawana jest przez przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne za osobę prowadzącą taką działalność, do której mają zastosowanie przepisy tej ustawy. Wyklucza to możliwość opodatkowania uzyskanych przez podatniczkę w [...]. dochodów w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci, określony w art. 6 ust 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Organ wskazał, że K K w dniu [...] złożyła w Urzędzie Skarbowym formularz NIP-1 w celu zgłoszenia działalności gospodarczej zarejestrowanej w Ewidencji działalności Gospodarczej Urzędu Miasta pod nazwą A. K K, wybierając formę opodatkowania określoną w przepisach ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. W dniu [...] podatniczka złożyła w Urzędzie Skarbowym zgłoszenie identyfikacyjne osoby fizycznej nie prowadzącej działalności gospodarczej -formularz NIP-3, .bez wskazania w części "C" daty zakończenia działalności gospodarczej. Z uwagi na fakt, iż dane posiadane przez Urząd Skarbowy wskazywały na to, że K K nadal prowadzi działalność gospodarczą złożony formularz NIP-3 uznany został za nieprawidłowy. Dlatego też organ podatkowy pierwszej instancji [...] tj. [...]. oraz [...], wystosował do podatniczki wezwania, na które K K nie stawiła się. Następnie w dniu [...]. podatniczka złożyła druk NIP-3 jako zgłoszenie aktualizacyjne, podając zmianę numeru dowodu osobistego oraz adresu zamieszkania. Również w tym zgłoszeniu Podatniczka nie podała daty zakończenia działalności gospodarczej. Data zakończenia działalności - [...] została wskazana przez podatniczkę w piśmie z dnia [...] oraz w kolejnym formularzu NIP-3 złożonym w Urzędzie Skarbowym w dniu [...], do którego jednakże nie dołączono dokumentu potwierdzającego zakończenie tej działalności. Mając na względzie przedstawiony stan faktyczny organ odwoławczy zauważył, iż K K nie dokonała do dnia [...] zrzeczenia opodatkowania w formie ryczałtu .ewidencjonowanego. Nie skorzystała również z możliwości przewidzianej od [...] w art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych, zgłoszenia do [...] likwidacji działalności gospodarczej, nie dokonała także wyboru innej formy opodatkowania Na powyższą decyzję K K złożyła skargę do Sądu, wnosząc o jej uchylenie oraz o zwrot kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: art. 33 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej ( Dz.U Nr 173, poz 1807 z późn. zm.), art. 7e ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 listopada 1999r. - Prawo działalności gospodarczej ( Dz.U Nr 101 poz 1178 z późn. zm.), oraz art. 5 ust 4 b, w zw. z art. 9 ust 6 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1995r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t.j. Dz.U z 2004 Nr 269 poz 2681), poprzez błędną interpretację tych przepisów, - art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne poprzez błędne zastosowanie tych przepisów. W uzasadnieniu skargi podniosła te same zarzuty co w odwołaniu. Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie Sądy administracyjne dokonują kontroli legalności działań administracji publicznej zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) poprzez orzekanie w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Na podstawie art. 134 w/w ustawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zobowiązany jest natomiast do wzięcia z urzędu pod uwagę wszelkich naruszeń prawa, w tym także tych nie podnoszonych w skardze, które to związane są z materią zaskarżonych decyzji. Granice rozpoznania skargi przez Sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów podatkowych w zaskarżonej sprawie , a z drugiej przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego (zakaz reformationis in peius). Stosownie do przepisu art. 6 ust 4 ustawy z dnia 26 Iipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych od osób samotnie wychowujących w roku podatkowym dzieci, spełniające wymogi przewidziane w pkt 1-3 tego przepisu, podatek dochodowy może być określony na ich wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci. Jednakże sposób opodatkowania, o którym mowa w cytowanym przepisie nie ma zastosowania w sytuacji gdy do osoby samotnie wychowującej dzieci mają zastosowanie przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym ( ust. 8). Zatem negatywną przesłanką skorzystania z możliwości obliczenia podatku według wymienionych wyżej zasad jest sam fakt podlegania przepisom ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. W tym miejscu należy powołać przepisy ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Począwszy bowiem od [...], na gruncie przepisów tej ustawy obowiązuje zasada, w myśl której, jeżeli do dnia 20 stycznia roku podatkowego podatnik nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej lub nie dokonał wyboru innej formy opodatkowania, uważa się, że nadal prowadzi działalność opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych ( art. 9 ust. 1 ustawy) Z przepisu tego wynika, iż ustawodawca przyjął, że za prowadzenie działalności gospodarczej uważa się również sytuację, w której podatnik nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej w odpowiednim terminie, tj. do dnia 20 stycznia roku podatkowego. W związku z tym, gdy podatnik zryczałtowanego podatku dochodowego nie zlikwidował działalności gospodarczej, dochodzi do przyjęcia przez ustawodawcę fikcji prawnej, iż podatnik ten nadal prowadzi działalność opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Dotyczy to także sytuacji, gdy podatnik nie uzyskuje dochodów z tytułu tejże działalności. Tym samym do takiego podatnika, który nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej opodatkowanej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, mają zastosowanie przepisy ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Przyjęcie takiego założenia przez ustawodawcę wyklucza z kolei zastosowanie zasady opodatkowania przewidzianej w art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W miejsce bowiem ostatniego z wskazanych przepisów wchodzi dyspozycja art. 6 ust. 8 w/w ustawy. (w rozpoznawanej sprawie w brzmieniu obowiązującym w [...]), z którego wynika, że w sytuacji, gdy do osoby samotnie wychowującej dzieci mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 20 listopada 1998 r., o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, nie ma zastosowania sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4 art. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie zasługują na uwzględnienie również pozostałe zarzuty skarżącej, co do błędnej interpretacji powołanych w skardze przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, Prawa działalności gospodarczej oraz ustawy z dnia o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników . Sąd podziela stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej, że przepisy te nakładają na podatnika określone obowiązki, związane z zawiadomieniem o zaprzestaniu wykonywania działalności gospodarczej, a które winny być wypełnione w czasie wynikającym z tych przepisów. Skarżąca nie wykazała, że w odpowiednim czasie dopełniła tych obowiązków. Nie kwestionuje przy tym faktu, że jeszcze w [...] figurowała na stronie internetowej Rejestru Przedsiębiorców Urzędu Miasta jako przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą. Jednocześnie z akt administracyjnych wynika, że organ podatkowy dwukrotnie zwracał się do podatniczki z wezwaniem do stawienia się w celu wyjaśnienia, czy informacje aktualizacyjne są przez nią zgłaszane na prawidłowych formularzach NIP (k. [...] i [...]). Powyższego ani w odwołaniu, ani w skardze strona skarżąca nie kwestionowała. Nie przedstawiła również żadnego dowodu na okoliczność, że na początku [...] złożyła we właściwym urzędzie skarbowym informację o zakończeniu działalności gospodarczej. Biorąc powyższe pod uwagę należało stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega oddaleniu /-/K. Pawlicki /-/G.Gorzan /-/ J. Małecki M.R.-Ś.