I SA/Po 1684/07

WyrokWSA w Poznaniu2008-03-27

Skład orzekający: Gabriela Gorzan, Jerzy Małecki, Karol Pawlicki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja Dyrektora Izby Skarbowej zmieniająca postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego była prawidłowa pod względem formalnym i merytorycznym?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej była wadliwa formalnie, ponieważ jej sentencja i uzasadnienie były nieadekwatne. Organ odwoławczy, zmieniając postanowienie organu pierwszej instancji na podstawie art. 14b § 5 pkt 1 Ordynacji podatkowej, powinien był jednoznacznie uznać stanowisko podatniczki za prawidłowe lub nieprawidłowe, a nie wprowadzać niejasności co do aprobaty lub odrzucenia jej stanowiska. W związku z tym, naruszenie przepisów postępowania miało istotny wpływ na wynik sprawy, co skutkowało uchyleniem zaskarżonej decyzji.
Stan faktyczny
Skarżąca J. B. zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o interpretację przepisów prawa podatkowego dotyczącą dnia poniesienia kosztu dla podatników prowadzących księgę przychodów i rozchodów metodą uproszczoną (kasową). Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał jej stanowisko za nieprawidłowe. Dyrektor Izby Skarbowej, rozpatrując zażalenie, zmienił postanowienie organu pierwszej instancji, jednakże jego decyzja była niejasna co do faktycznego stanowiska w sprawie. Skarżąca wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Rozstrzygnięcie
Uchylenie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej, zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do chwili uprawomocnienia się wyroku.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Gorzan Sędziowie NSA Jerzy Małecki as. sąd. WSA Karol Pawlicki /spr./ Protokolant st. referent Paulina Budzyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2008 r. sprawy ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącej kwotę [...] ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. wstrzymuje wykonanie zaskarżonej decyzji do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku. /-/K.Pawlicki /-/G.Gorzan /-/J.Małecki ISA/Po 1684/07 UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] J B zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego z wnioskiem o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego. Zapytanie dotyczyło "dnia poniesienia kosztu" dla podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów, którzy ewidencjonują koszty metodą uproszczoną wynikającą z art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podatniczka uważa, że stosując uproszczoną metodę ewidencjonowania kosztów ( zwana inaczej metodą kasową), zgodnie z w/w przepisem należy ujmować koszty w podatkowej księdze w momencie ich zapłaty, ponieważ dodany ust. 6 b artykułu 22 powołanej ustawy nie ma zastosowania w stosunku do art. 22 ust. 4. Postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego, działając na podstawie art. 14 a § 1 oraz § 4 Ordynacji podatkowej, uznał przedstawione we wniosku stanowisko podatniczki za nieprawidłowe. Organ wyjaśnił, że zgodnie z ogólną regułą wyrażoną w art. 22 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od [...], koszty uzyskania przychodów są potrącalne tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione. Przedsiębiorcy, którzy stale w każdym roku podatkowym prowadzą podatkową księgę przychodów i rozchodów w sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów odnoszących się tylko do tego roku podatkowego, mogą stosować zasady określone w art. 22 ust. 5-5c dla prowadzących księgi rachunkowe. Uregulowanie takie zawarte zostało w przepisie art. 22 ust. 6 ustawy. W myśl natomiast do unormowań art. 22 ust. 6b za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, w przypadku podatników, o których mowa w ust. 6, uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu. Jednocześnie organ zauważył, że jeżeli podatniczka utożsamiała poniesienie wydatku z zapłatą i księgowała koszty wtedy, gdy zapłata została dokonana, to podatkowa księga przychodów i rozchodów była prowadzona nieprawidłowo. W zażaleniu z dnia [...] J B zarzuciła postanowieniu organu podatkowego naruszenie art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez przyjęcie, że za koszt poniesiony należy uznać wydatek, do którego zapłaty ,może nigdy nie dojść, a ponadto naruszenie art. 22 ust. 6 b w/w ustawy przez przyjęcie, że zawarta w nim definicja dnia poniesienia kosztu dotyczy także podatników, którzy ewidencjonują koszty metodą uproszczona zgodnie z art. 22 ust. 4, choć wyraźnie odwołuje się tylko do art. 22 ust. 6 ustawy. Decyzją z dnia [...], wydaną na podstawie art. 14 b § 5 pkt 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Izby Skarbowej zmienił zaskarżone postanowienie organu podatkowego pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia, po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania, organ odwoławczy stwierdził, że interpretacja co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego dokonana przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, dotycząca przepisów art. 22 ust. 4 oraz ust. 6 i ust. 6 b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od [...], tj. odnosząca się do daty poniesienia kosztu uzyskania przychodu z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej dla podatników rejestrujących zdarzenia gospodarcze w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, jest prawidłowa. Organ odwoławczy zastrzegł dalej, że nie może podzielić stanowiska wyrażonego w zaskarżonym postanowieniu w sprawie interpretacji "dnia poniesienia kosztu" dla podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów, którzy ewidencjonowali koszty metodą uproszczoną wynikającą z art. 22 ust. 4 w/w ustawy w stanie prawnym obowiązującym do końca [...]. W tym zakresie stanowisko podatniczki, zgodnie z którym do końca [...] poniesienie wydatku można było utożsamiać z dokonaniem zapłaty i księgować koszty w momencie faktycznego dokonania zapłaty, organ odwoławczy uznał za uzasadnione. W skardze z dnia [...] J B zarzuciła decyzji organu odwoławczego naruszenie art. 22 ust. 6 b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez przyjęcie, że zawarte w nim określenie dnia poniesienia kosztu uzyskania przychodów dotyczy podatników, o których mowa w art. 22 ust. 4 w/w ustawy, wbrew dyspozycji tegoż przepisu odwołującego się do treści ust. 6 art.22 ustawy. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje. Na podstawie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153 , poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Z kolei według art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W przedmiotowej sprawie skarga okazał zasadna, choć nie z przyczyn wskazanych w skardze. Na wstępie należy zauważyć, że zarówno postanowienie organu I instancji jak i decyzja organu odwoławczego zapadły w trybie przewidzianym w art. 14 a oraz 14 b Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym do [...]. Z mocy art. 4 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw ( Dz.U. Nr 217, poz. 1590) zarówno do wniosku o wydanie pisemnej interpretacji jak i do postępowania w sprawie zmiany lub uchylenia tychże interpretacji stosuje się dotychczasowe przepisy Ordynacji tj. sprzed nowelizacji. Przechodząc do oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji pod względem formalnym Sąd pragnie zauważyć, że zgodnie z art. 14 b § 5 pkt 1Ordynacji organ odwoławczy był uprawniony do zmiany lub uchylenia postanowienia organu podatkowego I instancji jeżeli uznał , że zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Nie budzi przy tym wątpliwości, że organ odwoławczy nie miał innych możliwości rozstrzygnięcia sprawy jak to ma miejsce np. w przypadkach przewidzianych w art. 233 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Trzeba przy tym pamiętać, że zgodnie z art. 14 a § 3 w/w ustawy interpretacja wydana przez organ I instancji zawierała ocenę prawną stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawa. W niniejszej sprawie skoro Naczelnik Urzędu Skarbowego uznał stanowisko podatniczki za nieprawidłowe ( por. sentencja postanowienia z dnia [...]. - k. [...] akt administracyjnych), to zmiana postanowienia w/w organu powinna polegać na uznaniu tego stanowiska za prawidłowe, bowiem przesłanką takiego rozstrzygnięcia jest to ,że zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Natomiast sentencja decyzji z dnia [...] jest w istocie nieadekwatna do jej uzasadnienia i to z dwóch powodów. Po pierwsze - powołanie się sentencji na omówiony wyżej art. 14 b § 5 pkt 1 Ordynacji i użycie sformułowania "zmieniam zaskarżone postanowienie organu podatkowego pierwszej instancji" mogło utwierdzić podatniczkę w przeświadczeniu , iż stanowisko zajęte przez nią w piśmie z dnia [...] znalazło aprobatę ze strony organu odwoławczego. Po drugie- uzasadnienie decyzji składa się w istocie z dwóch części. Na stronach [...] organ odwoławczy wskazał, dlaczego nie podziela stanowiska wyrażonego w interpretacji odnośnie "dnia poniesienia kosztu" według art.22 ust.4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stanie prawnym obowiązującym do końca [...]. Natomiast w dalszej części uzasadnienia organ aprobuje pogląd wyrażony przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w jego postanowieniu z dnia [...] ( str. [...] ). Z treści uzasadnienia można więc wyciągnąć wniosek, że organ nie zmienił zaskarżonego postanowienia według omówionego wyżej kryterium ( zażalenie zasługuje na uwzględnienie ), ale zmienił stanowisko organu I instancji w sprawie interpretacji zwrotu "dzień poniesienia kosztu". Należy w tym miejscu zauważyć, że problem poruszony przez podatniczkę w jej pytaniu dotyczył przepisów obowiązujących od dnia [...], tak więc stosowna odpowiedź wyrażona w urzędowej interpretacji winna dotyczyć tego właśnie zagadnienia. W dalszym postępowaniu organ odwoławczy powinien więc rozpatrzyć zażalenie skarżącej pod kątem istnienia przesłanki wskazanej w art. 14 b § 5 pkt 1 Ordynacji podatkowej . W tych okolicznościach Sąd uznał, że naruszenie przepisów postępowania, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i dlatego orzekł jak w punkcie I sentencji. Rozstrzygniecie o kosztach postępowania i wstrzymania wykonania decyzji znajduje oparcie w treści art. 152 i 200 w/w ustawy. /-/K. Pawlicki /-/G. Gorzan /-/J. Małecki M.R. - Ś.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło