II SAB/Gd 39/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na bezczynność Rady Gminy w przedmiocie rozpoznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa wywołanego uchwałą dotyczącą uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 28 czerwca 2007 r. S. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Rady Gminy wskazując, iż bezczynność polegała na nie rozpoznaniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z wydania uchwały Rady Gminy z dnia 28 grudnia 2001 r. nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu obrębu R. W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że w dniu 28 stycznia 2001 r. złożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z podjęcia ww. uchwały. W odpowiedzi został poinformowany pismem z dnia 25 lutego 2002 r., iż jego wezwanie zostanie załatwione po opublikowaniu uchwały w dzienniku urzędowym. Wezwanie nie zostało do dnia wniesienia skargi w żaden sposób załatwione. W związku z powyższym skarżący wniósł zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na niezałatwienie sprawy w terminie, które to zażalenie nie zostało przez Radę Gminy przekazane Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu. Rada Gminy w odpowiedzi na skargę wniosła o odrzucenie skargi i umorzenie postępowania. Wskazał, że skarżący pismem z dnia 17 maja 2002 r. zwrócił się z prośbą o podjęcie uchwały w sprawie ujęcia w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części działki nr [...] pod budowę domu mieszkalnego jednorodzinnego. W ocenie organu złożenie przez skarżącego ww. pisma po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z wydania uchwały nr [...] powoduje, iż postępowanie w przedmiocie skargi na bezczynność stało się bezprzedmiotowe i należy je umorzyć. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na : 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Nadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach , w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Sądy administracyjne nie posiadają natomiast kompetencji do kontrolowania działalności organów administracji w innym zakresie. W okolicznościach niniejszej sprawy skarżący domagał się usunięcia naruszenia prawa wynikającego z wydania uchwały Rady Gminy z dnia 28 grudnia 2001 r. nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego fragmentu obrębu R., a wobec niepodjęcia działań przez Radę wniósł skargę na bezczynność polegającą na nierozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji kontrola sądu administracyjnego sprowadza się w pierwszej kolejności do sprawdzenia czy istotnie sprawa, w której skarżący zarzuca bezczynność podlega załatwieniu przez ten organ na drodze aktu administracyjnego wymienionego w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Z bezczynnością organu administracji mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie ustalonym przez prawo, organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub też nie podjął czynności do której był prawnie zobowiązany. W rozpatrywanym stanie faktycznym sprawa, w której skarżący zarzucał bezczynność nie podlegała załatwieniu przez Radę Gminy w drodze aktu administracyjnego czy też, jak tego domagał się skarżący, w drodze innej czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Rozstrzygnięcie wezwania do usunięcia naruszenia prawa wynikającego z uchwalenia aktu prawa miejscowego, czego domagał się skarżący nie podlega załatwieniu przez organ administracji w drodze decyzji, czy też innego aktu administracyjnego. Rozstrzygnięcie to nie jest bowiem decyzją, postanowieniem, czy też innym aktem administracyjnym czy też inną czynnością z zakresu administracji publicznej o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia prawa – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Organ, do którego skierowano wezwanie nie ma prawnego obowiązku udzielenia odpowiedzi na wezwanie. W sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania. W niniejszej sprawie nie występuje zatem przypadek określony w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Powyższe okoliczności uzasadniały odrzucenie wniesionej skargi , na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., albowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.