II OSK 1426/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Czapska-Górnikiewicz Sędziowie sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz (spr.) sędzia del. WSA Bogusław Cieśla Protokolant Agnieszka Kuberska po rozpoznaniu w dniu 22 września 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej F. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 kwietnia 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 2175/07 w sprawie ze skargi F. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia w postępowaniu wznowieniowym decyzji ostatecznej oddala skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2008r., sygn. akt VII SA/Wa 2175/07, oddalił skargę F. P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r., znak [...], w przedmiocie odmowy uchylenia w postępowaniu wznowieniowym decyzji ostatecznej. Wyrok został wydany w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy. Decyzją Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2007r. znak [...] na podstawie art. 151 § 1 pkt. 1 k.p.a. odmówił uchylenia ostatecznej decyzji tego organu z dnia 4 czerwca 2003 r. znak [...] utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łańcucie z dnia [...] lutego 2003r. udzielającej H. i A. Z. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie obiektu magazynowo-składowego na działce nr [...] w W. Na skutek odwołania F. P. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2007r. [...] utrzymał w mocy w/w decyzję. W motywach tego rozstrzygnięcia wskazano, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łańcucie postanowieniem z dnia [...] lipca 1999r. nakazał wstrzymanie robót budowlanych polegających na budowie budynku magazynowo-składowego na działce nr [...] w W., wykonywanych z odstępstwem od udzielonego pozwolenia na budowę. Następnie decyzją z dnia [...] września 1999r. ten organ nadzoru budowlanego w Łańcucie, działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia [...] lipca 1994 r. Prawo budowlane nakazał inwestorom H i A. H., dostarczenie w terminie do dnia [...] grudnia 1999r. określonych dokumentów celem doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Z uwagi na to, że inwestorzy nie wywiązali się w wyznaczonym terminie z nałożonego obowiązku, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łańcucie na podstawie art. 51 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, decyzją z dnia [...] kwietnia 2000r. nakazał rozbiórkę obiektu. Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2000r. uchylił powyższą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łańcucie, i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, z uwagi na okoliczność, że inwestorzy przedłożyli dokumenty, wymienione w decyzji z dnia [...] września 1999r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łańcucie decyzją z dnia [...] stycznia 2001r., umorzył postępowanie w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego. Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2001r. utrzymał w mocy ww. decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łańcucie. Następnie decyzją z dnia [...] lutego 2001r. na podstawie art. 51 ust. 1 a Prawa budowlanego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łańcucie udzielił H. H. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] sierpnia 2001r., uchylił ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Rozpatrujący ponownie sprawę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Łańcucie decyzją z dnia [...] stycznia 2003r., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, nakazał A. i H. H. wykonanie robót budowlanych polegających na zamurowaniu 2 otworów okiennych znajdujących się w podpiwniczeniu budynku od strony wschodniej oraz uzyskanie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Po stwierdzeniu wykonania przez inwestorów ww. robót budowlanych, decyzją z dnia [...] lutego 2003r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego udzielił A. i H. H. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie przedmiotowego budynku. Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2003r. utrzymał w mocy ww. decyzję zezwalającą na wznowienie robót budowlanych. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia [...] marca 2004r. sygn. akt SA/Rz 1503/01 po rozpatrzeniu skargi F. P. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2001r. stwierdził nieważność: - decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2000r. - decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łańcucie z dnia [...] stycznia 2001r., - decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2001r. Rozpatrując ponownie sprawę, w związku z w/w wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2004r. uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łańcucie z dnia [...] kwietnia 2000r., nakazującą rozbiórkę budynku i umorzył postępowanie organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 19 października 2005r., sygn. akt II SA/Rz 1030/04 uchylił ww. decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2004r. Rozpatrujący ponownie odwołanie od decyzji PINB z dnia [...] kwietnia 2000r. organ wojewódzki decyzją z dnia [...] maja 2006r. uchylił decyzję rozbiórkową i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Decyzja ta jak i decyzja rozbiórkowa z dnia [...] kwietnia 2000r. została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2007r. Pismem z dnia [...] grudnia 2005r. F. P. wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Podkarpackiego WINB z dnia [...] czerwca 2003r. w przedmiocie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. W uzasadnieniu wniosku skarżący powołał się na wyrok WSA w Rzeszowie z dnia [...] października 2005r. sygn. akt II SA/Rz 1030/04 uchylający decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2004r. Po rozpatrzeniu ww. wniosku F. P. Podkarpacki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007r., wznowił postępowanie a następnie decyzją z dnia [...] czerwca 2007r., odmówił uchylenia własnej ostatecznej decyzji z dnia 4 czerwca 2003r., wskazując, iż w sprawie nie zaistniała określona w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. przesłanka wznowieniowa. Rozpatrujący sprawę w wyniku odwołania strony Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2007r. utrzymał w mocy decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2007 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że decyzja organu wojewódzkiego jest prawidłowa i nie ma podstaw do jej uchylenia. Analizując wskazaną przesłankę wznowieniową tj. uchylenie wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] października 2005r. decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2004r., (w przedmiocie rozbiórki i umorzenia postępowania pierwszej instancji), organ odwoławczy w postępowaniu wznowieniowym stwierdził, iż pomiędzy decyzją organu wojewódzkiego z dnia [...] czerwca 2003r. a decyzją z dnia [...] października 2004r. (uchyloną przez Sąd) nie istnieje związek przyczynowy. Decyzja z dnia [...] października 2004r., zapadła już po wydaniu objętej postępowaniem wznowieniowym decyzji z dnia [...] czerwca 2003r. i nie stanowiła podstawy jej wydania. W związku z tym nie może być mowy o zaistnieniu przesłanki wznowienia z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł F. P. domagając się jej uchylenia bądź stwierdzenia nieważności wraz z decyzją poprzedzającą, jako naruszających jego interesy. Skarżący podniósł, że trudno się nie pogubić w ilości decyzji, ale dla niego decyzja o którą chodzi jest tożsama z budową budynku inwestora, a ponieważ jest on położony zbyt blisko działki skarżącego i do tego zbyt wysoki wyłączona jest legalizacja tej samowoli budowlanej, a to przesądza o tym że nie mogą być kontynuowane żadne roboty przy tym budynku. Skarżący podniósł, że 3 wyroki sądowe były dla niego korzystne i przesądziły o nieposiadaniu przez inwestora pozwolenia na budowę w zmienionej wersji. Według skarżącego nie można decydować o wznowieniu robót, skoro nie rozstrzygnięto kwestii pozwolenia a tak samo nierozstrzygnięta po ostatnim wyroku jest kwestia rozbiórki. A jeżeli nawet nie zaistniała przesłanka wznowieniowa, to zdaniem skarżącego, przytoczył on tyle nieprawidłowości, że winno to skutkować z urzędu stwierdzeniem nieważności decyzji o wznowieniu robót budowlanych. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi uznał, iż nie podlega ona uwzględnieniu gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu i tym samym na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę oddalił. Sąd wyjaśnił, że przedmiotowe postępowanie było prowadzone w trybie nadzwyczajnym wznowieniowym, umożliwiającym wzruszenie decyzji ostatecznych. Dotyczy ono kontroli prawidłowości wydanej decyzji ostatecznej, a podstawy wznowienia postępowania wymienione są enumeratywnie w art. 145 § 1 i art. 145 a k.p.a. Niedopuszczalna jest rozszerzająca wykładnia przesłanek z art. 145 § 1 i art. 145 a k.p.a. zważywszy na fakt, że wznowienie postępowania w sprawie zakończonej już decyzją ostateczną jest odstępstwem od zasady stabilności decyzji wyrażonej w art. 16 w/w ustawy. Właściwy organ orzeka po wznowieniu postępowania tylko wówczas, gdy stwierdzi, iż wystąpiła jedna z przesłanek ściśle określonych w art. 145 § 1 i art. 145 a k.p.a. i jednocześnie nie zachodzi żadna z negatywnych przesłanek wznowienia postępowania określonych w art. 146 k.p.a., a więc nie upłynął termin dopuszczalności wznowienia postępowania, ani w wyniku wznowienia postępowania nie zapadnie wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W przedmiotowej sprawie podstawą wniosku wznowieniowego skarżącego było wyeliminowanie z obrotu prawnego wyrokiem sądowym, decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2004r. w przedmiocie uchylenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującej inwestorowi rozbiórkę obiektu i umarzającej postępowanie pierwszej instancji, przy istnieniu decyzji organu wojewódzkiego z dnia [...] czerwca 2003r. udzielającej inwestorowi pozwolenia na wznowienie robót. Ta właśnie decyzja miała być objęta wznowionym postępowaniem. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. organ wznawia postępowanie zakończone decyzją ostateczną, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie zmienione lub uchylone. W ww. przepisie chodzi o sytuację, gdzie jedna decyzja lub orzeczenie sądu stanowi podstawę do wydania drugiej (innej) decyzji. Jak zaznaczył Sąd oznacza to, że wydanie tej drugiej decyzji nie jest możliwe bez uprzedniego wydania decyzji pierwszej. Pomiędzy decyzją organu administracji a inną decyzją lub orzeczeniem sądu musi bowiem istnieć związek przyczynowy. Pomiędzy decyzją Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2003r. a decyzją Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2004r. (uchyloną przez WSA w Rzeszowie) nie istnieje związek przyczynowy. Decyzja Podkarpackiego WINB z dnia [...] października 2004r. zapadła już po wydaniu decyzji Podkarpackiego WINB z dnia [...] czerwca 2003r. i nie stanowiła podstawy jej wydania. W związku z powyższym Sąd zgodził się ze stanowiskiem organu, że w niniejszej sprawie nie może być mowy o zaistnieniu przesłanki wznowienia postępowania określonej w art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Gdy chodzi zaś o argumentację skargi, że zapadły trzy wyroki sądowe korzystne dla skarżącego, to wyjaśniono, że zarówno wyrok sądowy z dnia 24 marca 2004r. jak i wyrok z dnia 11 stycznia 2007r. dotyczyły decyzji rozbiórkowej z dnia [...] kwietnia 2000r. i jej losów w postępowaniach odwoławczych. Żadną miarą decyzje te nie były podstawą dla wydania decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych, a zatem uchylenie tamtych decyzji nie ma związku z decyzją objętą wnioskiem wznowieniowym i nie może być podstawą postępowania wznowieniowego z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Tym samym uznano, iż prawidłowo w decyzji zaskarżonej i decyzji ją poprzedzającej organ odmówił w postępowaniu wznowieniowym uchylenia decyzji własnej (ostatecznej) z dnia [...] czerwca 2003r. dotyczącej udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Wyjaśniono też, iż postępowania nadzwyczajne tj. wznowieniowe i o stwierdzenie nieważności nie są postępowaniami zamiennymi i nie może być tak, jak chciałby skarżący, że nie zaistnienie wskazanej przesłanki wznowieniowej powinno skutkować postępowaniem nieważnościowym z urzędu. Oba postępowania są odrębnymi i prowadzonymi przez inne organy administracji wg ich właściwości, określonej przepisami kpa. Dlatego też postępowanie nieważnościowe nie może być zastosowane w zamian przeprowadzonego postępowania wznowieniowego, w którym nie stwierdzono wystąpienia wskazanej przesłanki z art. 145 § 1 kpa i które w tej sytuacji musiało zakończyć się odmową uchylenia decyzji nim objętej. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego F. P. i zaskarżając go w całości zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik postępowania, a to art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. przez błędne przyjęcie, że przewidziana w tym przepisie przesłanka wznowienia postępowania nie zachodzi w niniejszej sprawie i że wskazane przez skarżącego w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzje nie pozostają ze sobą w związku przyczynowym, o którym mowa w w/w przepisie. Wskazując na powyższą podstawę skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi poprzez uchylenie decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie z dnia [...] października 2007 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie oraz poprzedzających ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łańcucie z dnia [...] marca 2003 r. oraz utrzymującej ją w mocy decyzji Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z [...] czerwca 2003r. Ponadto, wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wskazano, że nie można uznawać "odrębności" decyzji i przyjmować, że nie mają na siebie wpływu, skoro dotyczą tego samego obiektu budowlanego i tych samych stron postępowania, a dodatkowo podkreślono, że wydane zostały ze względu na zaistnienie konkretnych okoliczności faktycznych tj. istotnego odstąpienia od warunków udzielonego pozwolenia na budowę. W niniejszej sprawie to właśnie znaczące odstąpienie przez inwestora od warunków tegoż pozwolenia spowodowało zarówno wszczęcie procesu legalizacyjnego jak też uchylenie udzielonego pozwolenia, dalej decyzję rozbiórkową i jednocześnie dotyczącą wznowienia robót budowlanych. Jest zdaniem skarżącego niedopuszczalne udzielanie pozwolenia na wznowienia robót do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia posiadania przez inwestorów pozwolenia na budowę. Skoro we wskazanych przez F. P. uprzednio postępowaniach sądowych przesądzono na chwilę obecną brak tegoż pozwolenia oraz istnieje konieczność wydania przez organ nowej decyzji merytorycznej na podstawie art. 51 Prawa budowlanego (tak uzasadnienie WSA w Rzeszowie z dnia 11 stycznia 2007r.), to tym samym do czasu wydania tegoż ostatniego inwestorzy nie mieli prawa uzyskać jakiegokolwiek pozwolenia na kontynuowanie robót budowlanych. Skarżący dodatkowo podkreślił, że uchybienie decyzji o wznowieniu robót jest na tyle duże, że w mniemaniu skarżącego na jego sygnalizację do właściwych organów wskazywaną jasno w jego dotychczasowej korespondencji właściwe organy winny z urzędu zareagować jeśli nie wznowieniem, to stwierdzeniem nieważności przedmiotowej decyzji. W odpowiedzi na skargę kasacyjną A. H., I. R., J. D. oraz J. H. wnieśli o jej oddalenie jako nie posiadającej usprawiedliwionych podstaw. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje : Stosownie do postanowień art. 183 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej. Z urzędu bierze pod uwagę tylko nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek nieważności postępowania, wymienionych w art. 183 § 2 ustawy. Sprawa ta mogła być zatem rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny tylko w granicach zakreślonych w skardze kasacyjnej. W rozpoznawanej sprawie skarżący zgłosił zarzut naruszenia prawa procesowego art. 145 § 1 pkt. 8 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że przypisana w tym przepisie przesłanka wznowienia postępowania nie zachodzi w niniejszej sprawie. Przystępując do rozpoznania tak określonego zarzutu skargi kasacyjnej przede wszystkim podnieść należy, iż w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przepis art. 145 § 1 pkt. 8 k.p.a. został wadliwie zakwalifikowany jako naruszenie prawa procesowego. Dla określenia charakteru prawnego danego przepisu nie jest istotne w jakim akcie normatywnym przepis ten jest zamieszczony ale decyduje jego treść i cel . Przepisami prawnomaterialnymi są przepisy regulujące bezpośrednio stosunki administracyjno-prawne (określają zachowanie podmiotów) oraz roszczenia wynikające z tych stosunków (nakładają obowiązki i przyznają prawa lub uprawnienia). Przepisami procesowymi są zaś normy instrumentalne, które określają drogę i sposób dochodzenia uprawnień wynikających z norm materialnoprawnych. Wskazany w skardze kasacyjnej przepis Kodeksu postępowania administracyjnego określa jedną z przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego i niewątpliwie jest to przepis materialnoprawny a w okolicznościach rozpoznawanej sprawy stanowił także podstawę materialoprawną żądania strony wznowienia postępowania administracyjnego. Skoro więc jest to przepis materialny zamieszczony w ustawie procesowej to nie można w takiej sytuacji zgłosić wobec niego zarzutu naruszenia prawa procesowego, jak to uczyniono w rozpoznawanej sprawie w trybie art. 174 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednakże w takim wypadku przyjąć należy, iż doszło do określenia podstawy kasacyjnej, a błędne nazwanie naruszenia przepisów prawa materialnego naruszeniem przepisów procesowych nie stoi na przeszkodzie uznaniu, że przez wskazanie konkretnego przepisu prawa materialnego zostały określone granice skargi kasacyjnej. Tym samym należało więc zbadać, czy nie doszło do naruszenia wskazanego przepisu w zakresie, o którym mowa w art. 174 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. naruszenia przepisów prawa materialnego. Natomiast przywołany w kasacji przepis art. 145 § 1 pkt. 8 k.p.a. stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Ósma przyczyna wznowienia postępowania administracyjnego odnosi się do sytuacji, która zaszła po wydaniu decyzji. Jak wynika z utrwalonych poglądów w judykaturze pomiędzy decyzją organu administracji a inną decyzją lub orzeczeniem sądu musi istnieć związek przyczynowy, na który wskazuje zwrot "w oparciu" (por. wyrok NSA z dnia 25 lutego 1982r., II SA 6/82, ONSA 1982, nr 1, poz. 19 ). Związek, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt. 8 k.p.a. można zobrazować jako pewną sekwencje działań prawnych organu administracji, zgodnie z logiką których jedna decyzja lub orzeczenie sądu stanowi podstawę innej decyzji (ta druga zależna jest od decyzji pierwotnej). Podkreślić przy tym trzeba, iż wydanie drugiej decyzji nie będzie możliwe bez wcześniejszego wydania decyzji pierwszej. Dotyczy więc to takiej sytuacji gdy decyzja oparta została na kompetentnym rozstrzygnięciu sądu lub innego organu, rozstrzygnięcie to wchodziło w skład szeroko rozumianej podstawy prawnej. Uchylenie lub zmiana tej podstawy musi wywrzeć odpowiedni wpływ na moc obowiązującą decyzji i doprowadzić do rozpatrzenia sprawy w nowych warunkach prawnych. Odnosząc te rozważania do sytuacji jaka zaistniała w rozpoznawanej sprawie to podnieść należy, iż przepis prawa materialnego wskazany w kasacji w okolicznościach rozpoznawanej sprawy niewątpliwie został prawidłowo zastosowany, bowiem ta przesłanka wznowieniowa nie zaistniała, stąd też zasadnie odmówiono uchylenia we wznowionym postępowaniu kwestionowanej decyzji w trybie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. Nie budzi wątpliwości Naczelnego Sądu Administracyjnego, że skarżący w dniu [...] grudnia 2005r. zgłosił wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] czerwca 2003r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łańcucie z dnia [...] lutego 2003r. znak [...] udzielającą A. i H. H. pozwolenia na wznowienie robót budowlanych przy budowie budynku magazynowo-składowego na działce nr [...] w W. Przesłanką podniesioną w tym wniosku było wydanie w dniu [...] października 2005r. wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie sygn. akt II SA/Rz 1030/04 w którym uchylono decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] października 2004 znak [...], która uchylała w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Łańcucie z dnia [...] kwietnia 2000 r. nakazującą rozbiórkę budynku i umarzającą postępowanie organu pierwszej instancji. Ta decyzja Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] października 2004 r. była wynikiem rozpatrzenia sprawy przez organ nadzoru budowlanego drugiej instancji po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie dnia 24 marca 2004 r. sygn. akt SA/Rz 1503/01. Jednakże to kolejny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 października 2005r sygn. akt SA/Rz 1030/04 spowodował uruchomienie przez stronę postępowania wznowieniowego. Natomiast tym właśnie wyrokiem wskazany Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uchylił przywołaną wyżej decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] października 2004r. Zatem w opisanych okolicznościach nie można było przyjąć, iż późniejsze rozstrzygniecie organu z dnia [...] października 2004 r. uchylone wyrokiem Sądu z dnia 19 października 2005 r. miało wpływ na wcześniejszą decyzję ostateczną z dnia [...] czerwca 2003r. Na pewno nie mogło stanowić jego podstawy. Niewątpliwie trafnie Sąd pierwszej instancji uznał, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy pomiędzy decyzją Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2003r.( której dotyczył wniosek o wznowienie) a uchyloną przez Sąd decyzją Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2004 r. nie istnieje związek przyczynowy. Decyzja późniejsza nie ma umocowania w decyzji wcześniejszej. Skoro więc decyzja późniejsza nie mogła stanowić podstawy decyzji wcześniejszej dlatego też zasadnie przyjęto, iż przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt. 8 k.p.a. nie zaistniała w rozpoznawanej sprawie. Poglądu powyższego nie może zmienić argumentacja skargi kasacyjnej wskazująca na tożsamość stron opisanych postępowań oraz to, że dotyczą one tego samego obiektu budowlanego. Nie jest to wystarczające do uchylenia we wznowionym postępowaniu wskazywanych decyzji udzielających pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Przede wszystkim podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia w tej sprawie miało to czy mamy do czynienia z wystąpieniem przesłanki wznowieniowej o jakiej mowa w art. 145 § 1 pkt. 8 k.p.a. skoro ta przesłanka stanowiła podstawę żądania strony. Prawidłowe ustalenia dokonane w sprawie wykazały, iż przesłanka ta nie wystąpiła. Dlatego też zastosowano konstrukcję prawną przewidzianą w art. 151 § 1 pkt. 1 k.p.a. Dotychczasowe rozważania prowadzą do wniosku, iż przestawiony zarzut kasacji pozostaje nieusprawiedliwiony. W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł o jej oddaleniu.