I SA/Wa 2000/07
WyrokWSA w Warszawie2008-04-22
Skład orzekający: Monika Nowicka, Gabriela Nowak, Iwona Kosińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy stronie, która nie brała udziału w postępowaniu przed organem I instancji i dowiedziała się o wydaniu decyzji, gdy była ona już ostateczna, przysługuje wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania na podstawie art. 58 § 1 k.p.a., czy też na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.?Ratio decidendi
Stronie, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu i dowiedziała się o wydaniu decyzji, gdy była ona już ostateczna, przysługuje wniosek o przywrócenie terminu na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Nie przysługuje jej natomiast wniosek o przywrócenie terminu na podstawie art. 58 § 1 k.p.a., ponieważ nie został dla niej otwarty bieg terminu do wniesienia odwołania.Stan faktyczny
Przedsiębiorstwo złożyło wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Wojewody Świętokrzyskiego. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa (KKU) odmówiła przywrócenia terminu, uznając, że wnioskodawcy nie przysługuje prawo do złożenia takiego wniosku na podstawie art. 58 k.p.a. WSA uchylił wcześniejsze postanowienie KKU. Następnie KKU ponownie odmówiła przywrócenia terminu, powołując się na stanowisko sądu. Przedsiębiorstwo złożyło skargę do WSA, podnosząc zarzuty dotyczące naruszenia przepisów o postępowaniu i sposobu doręczenia postanowienia.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka Sędziowie Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Asesor WSA Iwona Kosińska Protokolant Anna Jurak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi [...] Przedsiębiorstwa [...] w K. Sp. z o. o. na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania oddala skargę.
I SA/Wa 2000/07
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] Krajowa Komisja uwłaszczeniowa po rozpatrzeniu wniosku [...] Przedsiębiorstwa [...] w K. o przywrócenie terminu do złożenia odwołania od decyzji Wojewody Świętokrzyskiego z dnia [...] maja 2005 r., nr [...] odmówiła przywrócenia terminu do złożenia odwołania.
Stan faktyczny sprawy ustalony w toku postępowania administracyjnego przedstawia się następująco:
W dniu [...] maja 2005 r. Wojewoda Świętokrzyski wydał decyzję nr [...] stwierdzającą nabycie z dniem 27 maja 1990 r. przez Gminę K. z mocy prawa nieodpłatnie własności mienia państwowego należącego do Przedsiębiorstwa Handlu [...] o w K.
Pismem z dnia 10 czerwca 2005 r. [...] Przedsiębiorstwo [...] w K. złożyło wniosek o uznanie go za stronę postępowania zakończonego wyżej wskazaną decyzją oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji.
Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r., nr [...] po rozpatrzeniu wniosku [...] Przedsiębiorstwa [...] o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody Świętokrzyskiego z dnia [...] maja 2005 r. postanowiło stwierdzić niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że skoro Przedsiębiorstwo nie zostało uznane za stronę postępowania nie przysługuje mu prawo złożenia odwołania, a tym samym nie może złożyć wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania.
[...] Przedsiębiorstwo [...] złożyło na postanowienie KKU z dnia [...] lipca 2008 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1854/05 Sąd uchylił zaskarżone postanowienie.
Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa odmówiła przywrócenia [...] Przedsiębiorstwu [...] w K. terminu do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu organ wskazał, że stosownie do stanowiska Sądu nietrafne było wcześniejsze rozważanie przez organ, czy skarżący miał przymiot strony w postępowaniu, czy też nie. Niezależnie bowiem od tego i tak nie przysługiwało mu prawo złożenia wniosku na podstawie art. 58 kpa, ponieważ nie został otwarty dla niego bieg terminu do wniesienia odwołania, ponieważ wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania wraz z odwołaniem nie został złożony w terminie przewidzianym dla stron postępowania, którym decyzję doręczono. Ponadto wskazano, że zgodnie ze stanowiskiem Sądu, sam fakt przesłania przez organ administracyjny decyzji, która nie została uprzednio doręczona stronie postępowania administracyjnego, nie może mieć bezpośredniego wpływu na bieg ustawowego terminu do wniesienia odwołania, a w szczególności nie otwiera on biegu terminu dla strony. Jednakże stronie, która nie brała udziału w postępowaniu przed organem I instancji przysługuje prawo do wniesienia odwołania wówczas, gdy podmiot ten, któremu organ nie doręczył ani nie ogłosił decyzji (a jest stroną w rozumieniu art. 28 kpa) wnosi odwołanie w terminie przewidzianym dla pozostałych stron postępowania, którym decyzje doręczono. W razie nieskorzystania przez strony z odwołań w podanym terminie decyzja staje się ostateczna, niezależnie od tego czy organ doręczył lub ogłosił ją wszystkim stronom, a wówczas stronie, która bez własnej winy, nie brała udziału w postępowaniu i dowiedziała się o wydaniu decyzji, gdy ta była już ostateczna, przysługuje wniosek na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), nie przysługuje jej natomiast wniosek, o którym mowa w art. 58 § 1 kpa.
W dniu 3 stycznia 2008 r. do Sądu wpłynęła skarga [...] Przedsiębiorstwa [...] w K. Sp. z o.o. na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej nr [...] z dnia [...] grudnia 2006 r.
Skarżący w uzasadnieniu skargi podniósł, że nie wnosi merytorycznych zastrzeżeń do zaskarżonego postanowienia, a jego skarga odnosi się wyłącznie do rażącego naruszenia przepisów o postępowaniu administracyjnym i do działań organu poprzedzających wydanie zaskarżonego postanowienia, a szczególnie formy i terminu doręczenia go skarżącemu będącemu wnioskodawcą rozpatrzenia sprawy przez KKU. Skarżący podniósł, że wiadomość o wydaniu postanowienia z dnia [...] grudnia 2006 r. została "powzięta" przez niego przypadkowo w sierpniu 2007 r., a zaskarżone postanowienie doręczone zostało Przedsiębiorstwu dopiero w dniu 23 października 2007 r., dopiero na skutek pisemnej interwencji. Skarżący wskazał, że skutkiem tego było uprawomocnienie się decyzji Wojewody Świętokrzyskiego z dnia [...] maja 2005 r., natomiast Prezydent Miasta K. "zdołał uzyskać wpis prawa własności w księdze wieczystej". Skarżący wniósł o "unieważnienie" zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte
w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył , co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez ocenę czy zaskarżone akty lub inne czynności organów administracji publicznej nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.
Zgodnie zaś z przepisem art. 134 § 1 powołanej wyżej ustawy wojewódzki sąd administracyjny orzeka w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nawet wówczas, gdy dany zarzut nie zostanie podniesiony w skardze.
Rozpatrując niniejszą sprawę Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa postępując zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1854/05 odmówiła [...] Przedsiębiorstwu [...] w K. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Organ drugiej instancji w zakresie rozpatrywania wniosku przeprowadził postępowanie prawidłowo, z zachowaniem przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i wydał zgodne z prawem rozstrzygnięcie.
Stosownie do art. 58 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.
Organ trafnie przyjął, że wniosek wraz z odwołaniem nie został złożony w terminie przewidzianym na jego złożenie, czyli w terminie przewidzianym dla stron postępowania, którym decyzję doręczono. Bowiem wnioskodawcy nie przysługiwało prawo złożenia wniosku na podstawie art. 58 § 1 kpa, ponieważ nie został dla niego otwarty bieg terminu do wniesienia odwołania.
Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 grudnia 1997 r., sygn. akt I SA 1329/95 (ONSA 1998, Nr 3, poz. 103) stronie, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu i dowiedziała się o wydaniu decyzji, gdy była ona już ostateczna, przysługuje wniosek na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa, natomiast z wniosku, o którym mówi art. 58 § 1 kpa może korzystać tylko strona, której organ doręczył decyzję.
Zaskarżone postanowienie jest prawidłowe pod względem merytorycznym i zgodne z przepisami prawa.
Jednakże zwrócić należy uwagę, że postanowienie to zostało wydane w dniu [...] grudnia 2006 r. natomiast doręczone wnioskodawcy – [...] Przedsiębiorstwu [...] w K. – w dniu 23 października 2007 r., czyli po dziesięciu miesiącach od daty wydania. Doręczenie zostało spowodowane dopiero (jak zostało podniesione w skardze) pisemną interwencją wnioskodawcy. Sytuacja ta zdaniem Sądu jest naganna i nie powinna mieć miejsca, ale nie ma wpływu na poprawność postanowienia pod względem merytorycznym, ani też pod względem formalnym.
Biorąc pod uwagę wskazane wyżej okoliczności należy uznać, że stan faktyczny i prawny sprawy został przez organ prawidłowo ustalony, co powoduje, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Motywy rozstrzygnięcia zostały przez organ prawidłowo uzasadnione.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło