III SA/Wa 788/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 25 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na interpretację Ministra Finansów z dnia [...] grudnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis w kwocie 200 zł (słownie: dwieście złotych). Wnioskiem z 15 listopada 2007 r. W. M., dalej jako "Skarżący", zwrócił się do Ministra Finansów o wydanie w trybie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacji indywidualnej), którą Minister Finansów wydał w dniu [...] grudnia 2007 r., uznając stanowisko Skarżącego za nieprawidłowe. W dniu 18 stycznia 2008 r. Skarżący - działając przez pełnomocnika - wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, w odpowiedzi na które, Minister Finansów pismem z 4 lutego 2008 r. stwierdził brak podstaw do zmiany wspomnianej indywidualnej interpretacji. W piśmie tym zawarł pouczenie o przysługującym stronie prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, który wydał interpretację, w terminie 30 dni od dnia doręczenia przedmiotowej odpowiedzi. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 11 lutego 2008 r., o czym świadczy adnotacja na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (k. 35 akt administracyjnych). W dniu 12 marca 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła - skierowana do niego bezpośrednio - skarga Skarżącego na interpretację z [...]grudnia 2007 r. Ze stempla pocztowego na kopercie wynika, że przesyłka, zawierająca skargę, nadana została w urzędzie pocztowym w dniu 10 marca 2008 r. W dniu 14 marca 2008 r. (kserokopia koperty wraz ze stemplem potwierdzającym datę nadania - k. 32 akt sądowych) skargę tę przekazano organowi, który zwrócił ją następnie Sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej powoływanej jako "p.p.s.a.") skargę na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Skargę wniesioną po upływie tego terminu Sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie natomiast do postanowień art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przy czym zgodnie z art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271, z późn. zm.) w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co nastąpiło z dniem 1 stycznia 2004 r., skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a. Wskazany w przywołanym przepisie dwuletni okres, w trakcie którego skarga wniesiona bezpośrednio do sądu, z zachowaniem terminu do jej wniesienia, uznawana była za wniesioną ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a. upłynął z dniem 31 grudnia 2005 r. Stąd też w stosunku do skarg wnoszonych w okresie od dnia 1 stycznia 2006 r. omawiany przepis nie znajduje już zastosowania. Niemożność zastosowania wskazanego przepisu, a co za tym idzie przyjęcia skutku wniesienia skargi określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a. powoduje, iż brak jest w obecnie obowiązującym stanie prawnym regulacji, która przewidywałaby konsekwencje wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego oraz określałaby czynności jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi powinien podjąć sąd. Z tego też względu zasadne jest, zdaniem Sądu, przyjęcie poglądu wypracowanego na gruncie procedury cywilnej, odnoszącego się do analogicznej jak opisana wyżej sytuacji, w której apelację od orzeczenia wydanego przez sąd I instancji, wniesiono bezpośrednio do sądu odwoławczego, pomimo, iż zgodnie z art. 369 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z późn. zm.) apelację wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok (...). Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym zarówno w orzecznictwie (por. uchwała połączonych izb: Izby Cywilnej i Administracyjnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 28 listopada 1987 r., III CZP 33/87, OSNC 1988/6/73), jak i w doktrynie (por. K. Piasecki (red.) Kodeks postępowania cywilnego Komentarz, C.H. BECK Warszawa 2001, Tom I s. 1343 oraz T. Ereciński (red.) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis Warszawa 2004, Tom I s. 684) w sytuacji takiej, po wniesieniu apelacji do innego sądu niż ten, który wydał zaskarżony wyrok, sąd niewłaściwy do przyjęcia apelacji powinien ją przekazać sądowi właściwemu, a dla zachowania przewidzianego przepisami terminu decydująca jest data nadania w urzędzie pocztowym apelacji przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego, a nie data wpływu apelacji do sądu niewłaściwego. Odpowiednie zastosowanie przedstawionego poglądu pozwala przyjąć, iż skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien przekazać organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi decydująca jest data jej nadania w urzędzie pocztowym przez sąd. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, należy wskazać, że bieg terminu do wniesienia skargi rozpoczął się w dniu 11 lutego 2008 r. i upływał z dniem 12 marca 2008 r. (środa). O zachowaniu terminu do jej wniesienia nie może decydować nadanie skargi w dniu 10 marca 2008 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, gdyż - jak wskazano wyżej - jest to niezgodne z przewidzianym w art. 54 § 1 p.p.s.a. pośrednim trybem wnoszenia skarg. W takiej sytuacji za datę skutecznego wniesienia skargi do Sądu należało uznać dzień 14 marca 2008 r., kiedy to Sąd skargę tę przekazał Ministrowi Finansów. Oznacza to, że skarga Skarżącego wniesiona została po upływie wskazanego wyżej terminu i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.