II SA/Gd 289/08
PostanowienieWSA w Gdańsku2008-04-28
Skład orzekający: Mariola Jaroszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę Rady Miejskiej nieuwzględniającą wezwania do usunięcia naruszenia prawa, która faktycznie dotyczy uchwały o przystąpieniu do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jest dopuszczalna w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym?Ratio decidendi
Skarga na uchwałę Rady Miejskiej nieuwzględniającą wezwania do usunięcia naruszenia prawa podlega odrzuceniu, jeśli skarżona uchwała nie jest aktem z zakresu administracji publicznej, a jedynie stanowi odpowiedź na wezwanie. Ponadto, skarga powinna dotyczyć uchwały, do której skierowano wezwanie, a nie uchwały będącej odpowiedzią na to wezwanie.Stan faktyczny
K. S. wezwał Radę Miejską do uchylenia lub zmiany uchwały z dnia 24 października 2007 r. o przystąpieniu do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Rada Miejska uchwałą z dnia 30 stycznia 2008 r. nieuwzględniła wezwanie. K. S. zaskarżył uchwałę z dnia 30 stycznia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Sąd odrzucił skargę z przyczyn procesowych.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Jaroszewska po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 30 stycznia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienie wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia odrzucić skargę.
Uchwałą z dnia 24 października 2007 r. Nr [...] Rada Miejska przystąpiła do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego śródmieścia B.
K. S. wezwaniem z dnia 6 stycznia 2008 r. wniósł o uchylenie wskazanej powyżej uchwały lub jej zmianę.
Zaskarżoną uchwałą Rada Miejska nieuwzględniła wezwania K. S. do usunięcia naruszenia prawa, uznając je za bezzasadne.
W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gdańsku K. S. domaga się uchylenia uchwały Rady Miejskiej z dnia 30 stycznia 2008 r. Nr [...].
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o jej oddalenie, ustosunkowując się merytorycznie do zarzutów podniesionych w skardze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu z przyczyn procesowych bez badania jej zarzutów merytorycznych.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w punktach 1 – 5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Na wstępie rozważań wskazać należy, iż zakres kognicji sądów administracyjnych wyznacza art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowiąc, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Oprócz katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustawodawca zastrzegł dla sądów administracyjnych uprawnienie do orzekania także w innych sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3).
Do takich przepisów zalicza się art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), który w ust. 1 stanowi, iż każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Warunkiem wniesienia skargi powszechnej do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest bezskuteczność uprzedniego wezwania tego organu do usunięcia naruszenia. Z wezwaniem tym można wystąpić w każdym czasie. Jego bezskuteczność jest, w myśl art. 101 ust. 1 ustawy, przesłanką zaskarżenia uchwały lub zarządzenia do sądu administracyjnego. Wezwanie do usunięcia naruszenia będzie bezskuteczne wtedy, gdy wezwany organ gminy wyraźnie odmówi usunięcia naruszenia bądź nie zajmie żadnego stanowiska w tej kwestii w terminie przewidzianym dla załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym.
Jak wynika z akt sprawy, Rada Miejska uchwałą z dnia 24 października 2007 r. Nr [...] przystąpiła do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego śródmieścia B. K. S. pismem z dnia 12 grudnia 2007 r. wniósł o uchylenie wskazanej powyżej uchwały lub jej zmianę, w następstwie czego Rada Miejska uchwałą z dnia 30 stycznia 2008 r. Nr [...] nieuwzględniła wezwania do usunięcia naruszenia prawa, co tłumaczyć należy jako odmowę usunięcia naruszenia prawa.
Z przytoczonej wyżej regulacji wynika, że warunkiem koniecznym dla złożenia skargi w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym jest bezskuteczne wezwanie do usunięcia naruszenia, które powinno być skierowane do organu samorządowego znajdującego się w strukturze organizacyjnej danej gminy. Forma odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia przybrać może, w ocenie Sądu, zarówno postać pisma – zawiadomienia skierowanego do osoby wzywającej o negatywnym załatwieniu wezwania, jak i formę uchwały. Ponieważ wezwanie skarżącego skierowane zostało do organu kolegialnego, jakim jest Rada Miasta, w kwestii tej, prawidłowo co do formy, podjęta została zaskarżona uchwała.
Dalsze zasadnicze znaczenie dla zbadania dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę Rady Miasta z dnia 30 stycznia 2008 r. jest ocena, czy uchwała ta została podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej. Zdaniem Sądu, zaskarżona uchwała nie mieści się w tym pojęciu, albowiem odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia lub brak takiej odpowiedzi stanowi jedynie element niezbędny dla ustalenia zachowania terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, nie rozstrzyga natomiast sprawy co do meritum. Natomiast w razie odmówienia przez właściwy organ gminy uwzględnienia wezwania - skargę należy wnieść za pośrednictwem tego organu gminy do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o stanowisku organu. Wskazać jednakże należy, iż skarga powinna dotyczyć uchwały, co do której skierowane zostało wezwanie, tj. w rozpoznawanej sprawie uchwały Rady Miejskiej z dnia 24 października 2007 r. Nr [...], w której to uchwale Rada przystąpiła do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego śródmieścia B. Natomiast tryb zaskarżania uchwał organu gminy, wskazany w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, nie obejmuje uchwały podjętej na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, jaką w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Miejskiej z dnia 30 stycznia 2008 r. Nr [...].
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niedopuszczalną odrzucił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło