II SA/Wa 511/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Ż. na uchwałę Rady Gminy W. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi dotyczącej działalności wójta gminy postanawia -odrzucić skargę- W dniu 10 kwietnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga A. Ż. z dnia 20 marca 2008 r. na uchwałę Rady Gminy W. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...]. Wspomnianą uchwałą Rada Gminy W., działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) w zw. z art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej powoływanej również jako k.p.a., uznała za bezzasadną skargę A. Ż. na działalność wójta tej gminy. W uzasadnieniu stwierdzono, że wnioski, które składa skarżąca, dotyczące wskazania podstawy wypłacania dodatku motywacyjnego w obniżonej wysokości, nie powinny być kierowane do Wójta. Podano też, iż A. Ż. przesłano uchwałę Rady Gminy z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] wraz z Regulaminem Wynagradzania Nauczycieli, który precyzuje sposób i wysokość przyznawania dodatku motywacyjnego. Zdaniem organu, jeżeli skarżąca miała jakiekolwiek wątpliwości w tym względzie, to o ich wyjaśnienie powinna zwrócić się do pracodawcy. W skardze z dnia 20 marca 2008 r. A. Ż. zarzuciła wydanie uchwały z dnia [...] lutego 2008 r. z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu podała między innymi, że zawiadomienie o sesji Rady Gminy, na której nastąpić miało rozpatrzenie, złożonej przez nią skargi na działania Wójta Gminy, otrzymała w dniu 4 marca 2008 r., zatem po podjęciu zaskarżonej uchwały. Wyjaśniła też, że treść uchwały Rady Gminy nr [...] oraz treść Regulaminu Wynagradzania Nauczycieli są jej dobrze znane, jednakże zainteresowana jest kwestią obniżenia dodatku motywacyjnego w jej konkretnym przypadku. W związku z tym, po wielokrotnych, bezskutecznych próbach uzyskania informacji w tym zakresie od dyrektora szkoły, w której jest zatrudniona, zwróciła się do Wójta. Nieudzielenie skarżącej żądanej informacji stanowi w jej ocenie naruszenie prawa. Ustosunkowując się do skargi, w piśmie z dnia 18 kwietnia 2008 r. organ stwierdził, że podtrzymuje stanowisko zawarte w zaskarżonej uchwale i wnosi o oddalenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 5 i pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz na inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Z kolei stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Oba powołane przepisy przewidują możliwość wniesienia do sądu administracyjnego skargi przez każdego czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Uchwała Rady Gminy W. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] została podjęta w trybie art. 229 pkt 3 k.p.a. i zawiera stanowisko Rady w sprawie skargi A. Ż. na działalność wójta tej gminy w związku ze sprawą dotyczącą wyjaśnienia podstawy prawnej i faktycznej obniżenia skarżącej dodatku motywacyjnego. Powołany w podstawie prawnej zaskarżonej uchwały art. 229 pkt 3 k.p.a. przewiduje kompetencje rady gminy do rozpatrywania skarg obywateli na działalność wójta i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, który podziela Sąd w przedmiotowej sprawie, że czynności - niezależnie od formy - podejmowane przez organy administracji publicznej w trybie przepisów działu VIII k.p.a. odnoszące się do skarg i wniosków nie mieszczą się w zakresie przedmiotowym objętym art. 3 ppsa i stąd nie podlegają kognicji sądu administracyjnego. Uchwała Rady Gminnej podjęta w trybie art. 229 pkt 3 k.p.a., która nie stanowi przepisów prawa miejscowego, jak również nie dotyczy zadań z zakresu administracji publicznej, powierzanych gminie na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego (zob. też postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2004 r. sygn. akt I SA 2226/03. LexPolonica nr 402387). Dodać należy, iż skarżąca nie wyczerpała także trybu wezwania do usunięcia naruszenia prawa przewidzianego w art. 101 ust. 1 powoływanej ustawy o samorządzie gminnym. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.