VII SA/Wa 237/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska - Rzepecka, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2008 r. sprawy ze skargi W. O. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2007 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2007 r. znak [...], II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego W. O. kwotę 460 (czterysta sześćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2007r. znak: [...] odmówił wszczęcia na wniosek W. O. postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004r. utrzymującej w mocy decyzję Starosty T. z dnia [...] lutego 2004r., Nr [...] o pozwoleniu na budowę stacji gazu płynnego, zlokalizowanej na działce nr [...] i [...] w S. wraz z infrastrukturą techniczną. W uzasadnieniu podał, iż stosując się do wytycznych zawartych w uzasadnieniu wyroku WSA w Warszawie z dnia 2 lutego 2007r., sygn. akt. VII SA/Wa 2158/06 uchylającym poprzednie decyzje, ponownie przeanalizował akta sprawy stwierdzając, że żądający wszczęcia postępowania nadzorczego W. O. nie posiada przymiotu strony. Zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są zgodnie z art. 28 ust. 2 znowelizowanego prawa budowlanego, inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. W przedmiotowej sprawie obszar oddziaływania obiektu obejmuje działki nr ew. [...], [...], [...], [...] i [...] położone w S. W. O. nie powołał żadnego z ww. tytułów prawnych do żadnej z działek znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] listopada 2007r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 127 § 3 kpa utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] września 2007r. znak: [...]. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko braku interesu prawnego W. O. do żądania wszczęcia postępowania nadzwyczajnego o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę. W ocenie organu w sprawie nie ma zastosowania powołany przez W. O. (współspadkobiercę działki nr [...]) przepis § 75 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 20 września 2000r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi dalekosiężne do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz. U. nr 96, poz. 1067). Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł W. O. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisu art. 3 pkt 20 w zw. z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane poprzez błędną ich interpretację, wnosząc o uchylenie obu decyzji. Skarżący podniósł, iż jest współwłaścicielem zabudowanej nieruchomości oznaczonej jako działki nr ew. [...] i [...], położonej w S. Zdaniem skarżącego przedmiotowa nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji bowiem stacja paliw wpływa nie tylko na nieruchomości położone w jej bezpośrednim sąsiedztwie lecz oddziaływuje również na nieruchomości położone w dalszej odległości. W ocenie skarżącego, w chwili obecnej nie może zagospodarować swoich działek ani też wykonywać takich czynności, które mogłyby stwarzać zagrożenie dla istniejącej stacji paliw. W odpowiedzi na skargę, organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Przepis art. 157 § 3 kpa stanowiący podstawę prawną odmowy wszczęcia postępowania nadzwyczajnego jakim jest postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty T. z dnia [...] lutego 2004r., Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej P. K. S.- A. M. pozwolenia na budowę stacji gazu płynnego, zlokalizowanej na działce nr [...] i [...] w S. wraz z infrastrukturą techniczną ma zastosowanie w sytuacji, gdy z żądania wszczęcia postępowania wynika w sposób oczywisty, że jednostka wnosząca żądanie nie ma w sprawie interesu prawnego. W sytuacji gdy ustalenie interesu prawnego wymaga podjęcia czynności ustalenia, czynności te mogą być podjęte wyłącznie w toku postępowania, a w razie wyniku negatywnego są podstawą zakończenia postępowania decyzją umarzającą postępowanie w sprawie ( wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2006r., sygn. I OSK 725/2005, LEX nr 209119, wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2005r., sygn. akt OSK 1534/2004, LEX nr 190574 ). W związku z tym co powiedziano wyżej stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia z wadliwie przeprowadzonym postępowaniem co stanowi podstawę do uchylenia przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie rozważył dokładnie kwestii położenia nieruchomości skarżącego w stosunku do miejsca lokalizacji spornej inwestycji, a także nie wykazał, iż nieruchomość skarżącego nie znajduje się w obszarze oddziaływania spornej inwestycji. Lakoniczne stwierdzenie organu, iż nieruchomość skarżącego nie znajduje się w obszarze oddziaływania spornej inwestycji nie zostało poparte żadnymi dowodami na podstawie których Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, iż nieruchomość skarżącego nie jest położona w obszarze oddziaływania obiektu stosownie do art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego. Brak wyjaśnienia tej kwestii oraz wyjaśnienia kwestii oddziaływania przedmiotowej inwestycji na nieruchomość skarżącego nie pozwalał na definitywne przyjęcie, że skarżącemu nie przysługuje status strony postępowania nieważnościowego. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego stroną postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest nie tylko strona postępowania zwykłego zakończonego wydaniem kwestionowanej decyzji, lecz również każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności decyzji. Jest to konsekwencją rozpoznania przez organ nadzoru nowej sprawy w stosunku do załatwionej kwestionowana decyzją, dlatego też otwiera się następnie dla wszystkich stron tego postępowania droga weryfikacji takiej decyzji (por. wyrok NSA z 1 lutego 2001r., sygn. akt IV S.A. 2085/98, LEX nr 55752). Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego odmawiając wszczęcia postępowania nadzorczego nie wziął pod uwagę, że skarżący W. O. jest spadkobiercą (synem) zmarłego S. O., który był stroną postępowania zwykłego zakończonego decyzją o pozwoleniu na budowę. Jako następca prawny S. O., skarżący wstąpił w prawa i obowiązki swego ojca co oznacza, że nie można odmówić mu przymiotu strony postępowania nadzorczego. Zauważyć należy również, iż Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał za stronę postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty T. z dnia [...] lutego 2004r., Nr [...] W. O. matkę skarżącego będącą współwłaścicielką tych samych co skarżący nieruchomości. Przeprowadził na jej wniosek postępowanie o stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004r. utrzymującej w mocy decyzję Starosty T. z dnia [...] lutego 2004r., Nr [...] i decyzją z dnia [...] grudnia 2004r. utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] października 2004r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2004r. W uzasadnieniu wyroku z dnia 2 lutego 2007r., sygn. akt. VII SA/Wa 2158/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podkreślił, iż " możliwe jest ponowne odmówienie stwierdzenia nieważności kwestionowanej decyzji z przyczyn takich, jakimi kierował się organ wydając wcześniejszą decyzję w tym przypadku decyzję z dnia [...] grudnia 2004r". W świetle powyższych rozważań, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał za celowe na podstawie art. 145§1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) uchylić decyzje Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 w/w ustawy.