II SA/Wa 124/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras (spraw.), Sędzia WSA - Ewa Grochowska-Jung, Sędzia WSA - Ewa Pisula-Dąbrowska, Protokolant - Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2008 r. sprawy ze skargi J. R. o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Państwowej Straży Pożarnej w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 438/07 postanawia - odrzucić skargę - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 czerwca 2007 r. sygn. akt II SA 438/07, uchylił decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] i poprzedzającą ją decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...], mocą której umorzono postępowanie w sprawie z wniosku skarżącego J. R. z dnia [...] maja 1999 r., domagającego się wszczęcia i przeprowadzenia postępowania w sprawie przyznania odszkodowania w związku z obniżeniem mu uposażenia zasadniczego i dodatku służbowego prawomocną decyzją Komendanta Rejonowego Państwowej Straży Pożarnej w G. z dnia [...] października 1993 r. Powyższy wyrok uprawomocnił się w dniu 9 października 2007 r., zaś akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu za pismem z dnia 24 października 2007 r., wpłynęły do Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej w dniu 29 października 2007 r., przy czym skarżący pismem z dnia 8 września 2007 r. wezwał [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej do wykonania powyższego wyroku. Następnie w dniu 7 listopada 2007 r., Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej, przesłał powyższy wyrok [...] Komendantowi Wojewódzkiemu Państwowej Straży Pożarnej w K. do wykonania i który został doręczony temuż ostatniemu organowi w dniu 13 listopada 2007 r. Z kolei skarżący w dniu 26 listopada 2007 r., skierował w trybie art. 37 § 1 k.p.a. w zw. z art. 35 i 36 k.p.a. zażalenie do Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej za pośrednictwem [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. Stwierdził w nim, że organ nie załatwił w terminie jego sprawy administracyjnej zainicjowanej wnioskiem z dnia [...] maja 1999 r., mimo wydania powyższego wyroku. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...], działając na podstawie art. 37 § 2 k.p.a. uznał, że [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. nie pozostaje w bezczynności i w uzasadnieniu powołał się na opisany powyżej stan faktyczny dodając jednocześnie, że w myśl art. 286 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa, liczy się od dnia doręczenia akt organowi. Jednakże w przedmiotowej sprawie, od dnia otrzymania przez właściwy organ prawomocnego wyroku do dnia złożenia zażalenia, upłynęło 12 dni i w związku z tym nie naruszono terminu określonego w art. 35 k.p.a. Natomiast [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...], mając za podstawę art. 66 § 3 k.p.a., zwrócił skarżącemu wniosek z dnia [...] maja 1999 r. z uwagi na fakt, że w sprawie właściwy jest sąd powszechny. Postanowienie to zostało doręczone J. R. w dniu 15 grudnia 2007 r. Po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego od powyższego postanowienia, Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...], utrzymał je w mocy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2007 r., a następnie sprecyzowanej pismami procesowymi z dnia [...] lutego 2008 r., [...] kwietnia 2008 r., [...] kwietnia 2008 r. oraz z dnia [...] maja 2008 r., skarżący J. R. wniósł o wymierzenie Komendantowi Głównemu Państwowej Straży Pożarnej grzywny na podstawie art. 154 § 1 cytowanej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2007 r. sygn. akt II SA 438/07. Natomiast w obszernym uzasadnieniu powołał się na przedstawiony powyżej stan faktyczny konstatując, że w żadnej mierze nie można uznać za wykonanie wyroku rozstrzygnięcie organu wyrażone w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej wniósł o jej oddalenie wskazując, że organ nie pozostaje w zwłoce w wykonaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2007 r. sygn. akt II SA 438/07 i przywołał opisany już powyżej stan faktyczny sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym kątem podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 czerwca 2007 r., sygn. akt II SA 438/07, uchylił decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] i poprzedzającą ją decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...], na mocy której umorzono postępowanie w sprawie z wniosku skarżącego J. R. z dnia [...] maja 1999 r. Jednakże warunkiem wniesienia skargi na ewentualną bezczynność organu i żądanie wymierzenia grzywny Komendantowi Głównemu Państwowej Straży Pożarnej było – w myśl powyższego przepisu – uprzednie pisemne wezwanie tegoż organu do wykonania wskazanego wyżej wyroku. Tymczasem w sprawie skarżący nie wezwał Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej do wykonania wyroku, bowiem za takie wezwanie nie może zostać uznane pismo z dnia [...] września 2007 r. skierowane do [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej, a więc do organu niewłaściwego, a z wyjaśnień przekazanych przez organ wynika, że takie wezwanie nie było do niego nigdy skierowane. Nie można ponadto uznać za wezwanie do wykonania wyroku zażalenia z dnia [...] listopada 2007 r., skierowanego w trybie art. 37 § 1 k.p.a. w zw. z art. 35 i 36 k.p.a. do Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej za pośrednictwem [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. Reasumując, wniesienie skargi było w niniejszej sprawie niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 160 cytowanej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.