II FSK 1514/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Bogusław Dauter (sprawozdawca), Sędziowie: NSA Antoni Hanusz, WSA del. Jadwiga Danuta Mróz, Protokolant Paweł Koluch, po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2010 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej B. sp. z o.o. w W. - następca prawny N. sp. z o.o. w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 2214/07 w sprawie ze skargi B. sp. z o.o. w W. - następca prawny N. sp. z o.o. w G. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 22 października 2007 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne oddala skargę kasacyjną. 1. Wyrokiem z 27 maja 2008 r., III SA/Wa 2214/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę N. sp. z o.o. z siedzibą w G. obecnie przejęta przez B. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Finansów z 22 października 2007 r., nr [...], w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną. 2. Rozstrzygnięcie to zapadło w następującym, przyjętym przez sąd pierwszej instancji stanie faktycznym: na podstawie tytułów wykonawczych z 30 marca 2007 r. od numeru [...] do nr [...], obejmujących należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, Narodowy Fundusz Zdrowia, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w G. wszczął postępowanie egzekucyjne do majątku N. Spółka z o.o. Zawiadomieniami z 30 marca 2007 r. nr [...], [...], [...], [...] Dyrektor Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w G., działając na podstawie art. 80 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r. Nr 229, poz. 1954, ze zm., dalej: u.p.e.a.), dokonał zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem. Odpisy tytułów wykonawczych oraz zawiadomień o zajęciu doręczono spółce 6 kwietnia 2007r. Pismem z 19 kwietnia 2007 r. pełnomocnik spółki złożył skargę na ww. czynność egzekucyjną. Wniósł on o uchylenie dokonanej czynności, zwrot pobranych środków pieniężnych oraz umorzenie postępowania egzekucyjnego z powodu naruszenia art. 67 § 1 i § 2 pkt 5 oraz art. 27a § 1 i § 2 u.p.e.a. poprzez zastosowanie środka egzekucyjnego na podstawie wadliwych zawiadomień o zajęciu, zawierających dane niezgodne z treścią tytułów wykonawczych z powodu zaokrąglenia odsetek za zwłokę do pełnego złotego. Okoliczność ta, w ocenie skarżącego, spowodowała naruszenie wyrażonej w art. 6 k.p.a. zasady praworządności. Pełnomocnik zarzucił też naruszenie § 39 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. Nr 137. poz. 1541, ze zm., dalej: rozporządzenie) poprzez zastosowanie środka egzekucyjnego na podstawie zawiadomień o zajęciu niestanowiących urzędowego druku, gdyż pominięto w nich treść pouczenia o sposobie wypełnienia zawiadomienia. Postanowieniem z 25 czerwca 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej w G. oddalił skargę stwierdzając, że ww. zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego zawierają wszystkie elementy wymienione w art. 67 § 2 u.p.e.a. oraz że zostały sporządzone zgodnie z wzorem zawiadomienia stanowiącego załącznik nr 14 do rozporządzenia. Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej w G. wskazał, że stosownie do art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2007r. Nr 11, poz. 74, ze zm., dalej u.s.u.s.) od nieopłaconych w terminie składek należne są od płatnika składek odsetki za zwłokę, na zasadach i w wysokości określonych w ustawie z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60, ze zm., dalej o.p.), dlatego odsetki za zwłokę od należności ujętych w ww. zawiadomieniach o zajęciu podlegały zaokrągleniu w sposób wskazany w art. 63 § 1 o.p. Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej w G. wyjaśnił, że w związku z zarzutami w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego na podstawie ww. tytułów wykonawczych, organ egzekucyjny wydał postanowienie 14 maja 2007r. nr [...], którym uznał za zasadny zarzut w sprawie prowadzenia egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] i umorzył postępowanie egzekucyjne w tej sprawie, natomiast nie uznał za zasadne zarzutów w przedmiocie prowadzenie egzekucji na podstawie pozostałych tytułów wykonawczych. Minister Finansów rozpoznając zażalenie na powyższe postanowienie podniósł, iż nie dopuszczono się uchybień formalnych w dokonanej czynności egzekucyjnej. Organ drugiej instancji uznał za niezasadne zarzuty dotyczące naruszenia art. 27a § 1 i § 2 u.p.e.a., jako że dane zawarte w ww. zawiadomieniach o zajęciu w zakresie wysokości odsetek za zwłokę nie są sprzeczne z postanowieniami tego przepisu. Zdaniem Ministra Finansów, przepis art. 27a § 1 u.p.e.a. odnosi się tylko do treści tytułu wykonawczego, nie dotyczy natomiast zakresu informacji, jakie powinny być zawarte w zawiadomieniu o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności. Również z treści § 2 tego artykułu wynika, iż przepis ten odnosi się tylko do sposobu zaokrąglania odsetek za zwłokę w tytule wykonawczym. Wskazano, że w tytułach wykonawczych ujętych w ww. zawiadomieniach o zajęciu wierzyciel dokonał zaokrąglenia odsetek do pełnych dziesiątek groszy, spełniając wymóg wynikający z art. 27 § 2 u.p.e.a. Wskazano, że w art. 67 § 2 u.p.e.a. zostały określone elementy, jakie powinno zawierać zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności. Jak wynika z akt sprawy, druk zajęcia rachunku bankowego zawiera elementy wskazane w art. 67 § 2 tej ustawy i odpowiada wzorowi określonemu dla tego rodzajów druków w załączniku nr 14 do rozporządzenia. Podniesiono, iż określony w załączniku nr 14 wzór zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego zawiera tylko pouczenie, że kwoty podaje się w złotych i groszach. Z kolei art. 67 § 2 pkt 5 u.p.e.a. wprowadzający zasadę, iż w zawiadomieniu o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności należy wskazać kwotę odsetek za zwłokę naliczonych do dnia wystawienia zawiadomienia, nie określa zasad zaokrąglania odsetek w zawiadomieniu o zajęciu. Zdaniem organu, ogólna zasada zaokrąglania przez wierzyciela w tytule wykonawczym odsetek za zwłokę nie może być stosowana na etapie realizacji tytułu w odniesieniu do należności podlegających odmiennym zasadom zaokrąglania odsetek za zwłokę, uregulowanych w odrębnych przepisach. Przyjęcie odmiennego poglądu oznaczałoby bowiem uznanie, iż przepisy u.p.e.a. kształtują zasady naliczania odsetek za zwłokę od egzekwowanych należności, co jest nieuprawnione, ponieważ zasady naliczania i zaokrąglania należności poszczególnych wierzycieli regulowane są odrębnymi przepisami, kształtującymi obowiązki zobowiązanego na rzecz wierzycieli. 3. W skardze do sądu administracyjnego pierwszej instancji pełnomocnik spółki dowodził, iż niezależnie, czy błąd organu egzekucyjnego jest korzystny, czy też niekorzystny dla zobowiązanego, przepisy u.p.e.a. i rozporządzenia nie dają organowi temu uprawnienia do wypełniania zawiadomień w sposób przezeń uczyniony. Ponieważ zawiadomienia nie odzwierciedlają treści tytułów wykonawczych określających wysokość wierzytelności i pozostają w sprzeczności ze wskazanymi w skardze przepisami prawa, stwierdzić należy, iż zastosowanie środka egzekucyjnego było wadliwe. 4. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie sąd pierwszej instancji wskazał, że wbrew twierdzeniom skargi, zaskarżone postanowienie nie narusza art. 27a u.p.e.a. W ocenie sądu słusznie Minister Finansów wskazał, że przepis ten reguluje sposób zaokrąglania odsetek w tytule wykonawczym. Przepis ten bowiem w § 1 - § 4 normuje materię związaną z treścią tytułu wykonawczego. Nie ma też przepisu odsyłającego do odpowiedniego stosowania postanowień art. 27a § 1 i § 3 u.p.e.a. do zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności. Jedyny przypadek kiedy stosuje się sposób zaokrąglania odsetek określony w § 1 i § 3 art. 27a u.p.e.a. został wskazany w § 2 i § 4 tego przepisu i dotyczy on wyłącznie kosztów egzekucyjnych. Ponieważ art. 27a § 1 - § 4 nie dotyczy zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności, zarzut naruszenia jego postanowień w niniejszej sprawie nie może być uznany za trafny. Organy nie mogły też naruszyć § 5 tego przepisu, jako że nie znajduje on zastosowania. Przepis ten normuje kwestię końcowego rozliczenia kwot uzyskanych z egzekucji, wynikających z zaokrąglenia kwot. Zdaniem sądu nie był również zasadny zarzut naruszenia art. 67 § 1 i § 2 pkt 5 u.p.e.a. Poddając ocenie wystawione w niniejszej sprawie zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem stwierdzono, iż zostały one, zgodnie z dyspozycją art. 67 § 1 u.p.e.a., sporządzone według wzoru określonego w rozporządzeniu (załącznik nr 14 do rozporządzenia) i zawierają wszystkie elementy określone w § 2 tego przepisu, włącznie z elementami wymienionymi we wskazywanym przez skarżącego pkt 5. Zatem nie było żadnych podstaw, by uznać, iż w rozpoznanej sprawie doszło do naruszenia art. 67 § 1 i § 2 pkt 5 u.p.e.a. Wskazano, iż żaden przepis ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie normuje sposobu (zasad) zaokrąglania odsetek za zwłokę w zawiadomieniu o zajęciu prawa majątkowego. Dlatego sposób zaokrąglenia odsetek za zwłokę w zawiadomieniu o zajęciu prawa majątkowego pozostaje bez wpływu na ważność tej czynności egzekucyjnej. Skoro bowiem nie można wykazać, iż dany przepis ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji został naruszony przy realizacji czynności egzekucyjnej, to tym bardziej nie można skutecznie podważyć ważności tej czynności. W żadnym razie w ocenie sądu nie można było uznać za normotwórczą uwagi zawartej w załączniku nr 14 do rozporządzenia zamieszczonej pod wzorem zawiadomienia, do której nawet nie ma odesłania we wzorze. Uwaga ta brzmi: "Kwoty podaje się w złotych i groszach". Uwaga ta nie ma rangi przepisu, poza tym nie odnosi się ona do sposobu zaokrąglania odsetek. Można ją w ocenie sądu traktować co najwyżej jako wskazówkę instruktażową, jeżeli żaden przepis prawa nie określa w jaki sposób wykazać kwotę. Słusznie Minister Finansów wskazał w niniejszej sprawie na postanowienia art. 23 ust. 1 u.s.u.s., według którego od nieopłaconych w terminie składek należne są odsetki za zwłokę na zasadach i w wysokości określonych w Ordynacji podatkowej. Skoro ustawa stanowiąca podstawę powstania wierzytelność reguluje również sposób obliczania odsetek (zasady obliczania i wysokość odsetek) od tej wierzytelności, to przepis materialny tej ustawy ma pierwszeństwo przed, chociażby wcześniej omówioną uwagą instruktażową. Celem egzekucji jest uzyskanie przez wierzyciela należnych mu kwot. Jeśli należną kwotą jest wierzytelność wraz z odsetkami i przepis prawa materialnego normuje wysokość wierzytelności i wysokość odsetek, to wierzyciel winien uzyskać kwotę wynikającą z tych przepisów, bez względu na to czy zapłata następuje dobrowolnie, czy w drodze egzekucji. W każdym z tych przypadków, w razie zwłoki w zapłaceniu wierzytelności, odsetki są obliczane w taki sam sposób. Zupełnie bez znaczenia pozostaje w ocenie sądu to, w którym Rozdziale Działu III Ordynacji podatkowej znajduje się art. 63 ust. 1, ponieważ ustawodawca w art. 23 ust. 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych nie odsyła do konkretnych przepisów, Rozdziałów, czy też Działów Ordynacji podatkowej, lecz nakazuje stosować te jej przepisy, bez względu na ich umiejscowienie w ustawie, które regulują zasady i wysokość obliczania odsetek za zwłokę. 5. W skardze kasacyjnej spółka zaskarżyła powyższy wyrok w całości zarzucając mu: - w oparciu o art. 174 pkt 2 p.p.s.a., naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit, a) i lit, c). art. 145 § 2. art. 151 p.p.s.a. w związku z art. 6 kpa i art. 18. art. 27a § 1. § 2. § 3. § 4 i § 5. art. 67 § 1 i § 2 pkt 5 i pkt 8. art. 70 § 1 u.p.e.a. w związku z § 39 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów 2 dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ustalającego wzór zawiadomienia o zajęciu egzekucyjnym (Załącznik nr 14). w związku z § 5 ust. 9 i § 13 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu postępowania w sprawach rozliczania składek, wypłaconych zasiłków z ubezpieczeń chorobowego i wypadkowego, zasiłków rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych oraz kolejności zaliczania wpłat składek na poszczególne fundusze (dalej rozporządzenie Rady Ministrów), w związku z art. 23 ust. 1 u.s.u.s. oraz w związku z art. 63 § 1 o.p., poprzez nie uwzględnienie zarzutów zawartych w skardze na postanowienie Ministra Finansów w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną, pomimo naruszeń przepisów prawa materialnego i procesowego, a tym samym bezzasadne oddalenie skargi i zaakceptowanie przez sąd, jako zgodnych z prawem działań organów egzekucyjnych, które były sprzeczne z regułami prawidłowego postępowania egzekucyjnego, co w oczywisty sposób wpłynęło na treść zaskarżanego postanowienia, ą w szczególności: art. 67 § 1 i § 2 pkt 5 u.p.e.a. poprzez wskazanie w treści zawiadomień o zastosowaniu środka egzekucyjnego kwoty odsetek za zwłokę w nieprawidłowej wysokości, tj. przez błędne zastosowanie zasad zaokrąglania kwot odsetek za zwłokę uregulowanych przepisami art. 63 § 1 o.p., a nie przepisami art. 27a u.p.e.a., co doprowadziło do wyegzekwowania od strony skarżącej należności w nieprawidłowej wysokości, art. 27a § 1, § 2, § 3, § 4 i 5 u.p.e.a. poprzez błędne uznanie, że przepisy te dotyczą jedynie zasad zaokrąglania odsetek za zwłokę wskazywanych w tytułach wykonawczych, a nie mają zastosowania do kwot odsetek za zwłokę wskazywanych w zawiadomieniach o zajęciu egzekucyjnym, - w oparciu o art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 134 § 1. art. 145 § 1 pkt 1 lit, c) i art. 151 p.p.s.a. w związku z § 5 ust. 9 i § 13 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów i art. 67 § 1 i § 2 pkt 5 u.p.e.a.. poprzez pominięcie obowiązku dokonania z urzędu kontroli zgodności z prawem postanowienia Ministra Finansów również w zakresie nie podnoszonym przez stronę skarżącą, a w którym pominięto fakt wskazania w treści zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem kwot należności pieniężnej z pominięciem zasad zaokrąglania przewidzianych w powołanych przepisach rozporządzenia Rady Ministrów, - w oparciu o art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 23 ust. 1 u.s.u.s. oraz art. 63 § 1 o.p. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, iż mają one zastosowanie w toku postępowania egzekucyjnego, w sytuacji gdy przepisy regulujące postępowanie egzekucyjne w administracji zwierają autonomiczne zasady zaokrąglania należności pieniężnych i odsetek za zwłokę. W związku z tak postawionymi zarzutami niesiono o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sadowi Administracyjnemu w Warszawie oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 6. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Wbrew jej wywodom dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Odnosząc się do poszczególnych zarzutów skargi kasacyjnej, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w pierwszej kolejności rozważenia wymaga zarzut naruszenia art. 27a u.p.e.a. Z § 1 tego przepisu wynikają trzy zasadnicze kwestie. Po pierwsze dotyczy on zaokrąglania kwot. Po drugie zaokrąglania kwot z tytułu należności pieniężnych i po trzecie zaokrąglania kwot z tytułu należności pieniężnych wskazanych w tytule wykonawczym. Z § 2 omawianego przepisu wynika nadto, że przepis § 1 stosuje się również do odsetek z tytułu niezapłacenia w terminie należności pieniężnej i kosztów egzekucyjnych. Wykładnia językowa i systemowa wewnętrzna obu tych przepisów wskazuje, że sposób zaokrąglania określony w § 1, a skonkretyzowany w § 3 art. 27a u.p.e.a. dotyczy wyłącznie należności pieniężnych oraz odsetek z tytułu niezapłacenia w terminie należności pieniężnej wskazanej w tytule wykonawczym oraz kosztów egzekucyjnych, które są konsekwencją przeprowadzonej egzekucji na podstawie wystawionego tytułu wykonawczego. Wbrew wywodom skargi kasacyjnej, ustawodawca w art. 27a § 1 u.p.e.a. wprost wskazał, że sposób zaokrąglania kwot do pełnych dziesiątek groszy odnosi się wyłącznie do tytułu wykonawczego, jako dokumentu urzędowego wystawionego przez wierzyciela stanowiącego podstawę wszczęcia postępowania egzekucyjnego, a nie do innych aktów (dokumentów) wystawianych w postępowaniu egzekucyjnym, np. zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności, stanowiących podstawę zastosowania środków egzekucyjnych. Wyjątek od zasady powiązania treści art. 27a § 1 i 2 u.p.e.a. z tytułem wykonawczym ustawodawca ustanowił w odniesieniu do kosztów egzekucyjnych, których jak słusznie podniósł autor skargi kasacyjnej, nie wskazuje się w tytułach wykonawczych. Konsekwencją zaokrąglania do pełnych dziesiątek groszy należności pieniężnych i odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie wskazanych w tytule wykonawczym oraz kosztów egzekucyjnych, jest stosowanie tych samych zasad zaokrąglania w przypadku częściowej realizacji egzekwowanej należności. Nie oznacza to jednak, że w przypadku zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności, zaokrąglanie odsetek za zwłokę od kwoty należności następuje według zasad określonych w art. 27a § 1 i 3 u.p.e.a. Zasadnie w związku z tym przyjął sąd pierwszej instancji, że organy egzekucyjne nie mogły naruszyć art. 27a § 5 u.p.e.a., gdyż przepis ten nie miał w sprawie zastosowania. Przedmiotem zaskarżenia było bowiem postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. oddalające skargę na czynność egzekucyjną Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w G. polegającą na zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem. Podstawę prawną tej czynności stanowił art. 67 § 1 i 2 u.p.e.a. Przepisu tego, a w szczególności jego § 2 pkt 5 i 8 sąd pierwszej instancji również nie naruszył. Pierwszy ze wskazanych punktów stanowi, że zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności zawiera kwotę należności, okres, za który należność została ustalona lub określona, termin płatności należności, rodzaj i stopę odsetek z tytułu niezapłacenia należności w terminie oraz kwotę odsetek naliczonych do dnia wystawienia zawiadomienia, drugi zaś, że zawiadomienie to zawiera pouczenie zobowiązanego i dłużnika zajętej wierzytelności o skutkach zajęcia. Jak zasadnie podniósł sąd pierwszej instancji przedmiotowe zawiadomienia, zgodnie z dyspozycją art. 67 § 1 u.p.e.a., sporządzone zostały według wzoru ustalonego na podstawie § 39 pkt 3 rozporządzenia i zawierały wszystkie elementy określone w art. 67 § 2, w tym pkt 5 i 8 u.p.e.a. Za chybiony w związku z tym należało uznać zarzut naruszenia art. 67 § 1 i § 2 pkt 5 u.p.e.a. Skoro tytuł wykonawczy nie zawierał kwoty odsetek z tytułu niezapłacenia w terminie należności pieniężnej, to kwotę tą należało określić zgodnie ze wskazaniami przywołanego wyżej przepisu w zawiadomieniu o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności. Dokonując zaokrąglenia tej kwoty zasadnie odwołano się do zasad określonych w art. 63 § 1 o.p., a nie w art. 27a § 1 u.p.e.a. Przedmiotem prowadzonego postępowania egzekucyjnego były należności wraz z odsetkami z tytułu zaległych składek na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych, Narodowy Fundusz Zdrowia, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, które to należności objęte są regulacjami ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Ponieważ przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie regulują sposobu zaokrąglania odsetek za zwłokę w zawiadomieniu o zajęciu prawa majątkowego, prawidłowo organy egzekucyjne, zgodnie z dyspozycją art. 23 ust. 1 u.s.u.s. powołały się w tym względzie na art. 63 § 1 o.p., zgodnie z którym kwotę odsetek zaokrągla się do pełnych złotych. Niezasadny jest zarzut skargi kasacyjnej, że sąd pierwszej instancji pominął przepisy § 5 ust. 9 oraz § 13 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów. Po pierwsze sposób zaokrąglania tam wskazany dotyczy kwot składek na ubezpieczenia społeczne oraz na ubezpieczenie zdrowotne, a nie odsetek z tytułu zaległych składek naliczanych w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego, a po drugie trudno sobie wyobrazić sposób zaokrąglania kwot do 0,50 grosza, skoro 1grosz jest najmniejszym nominałem. Nie ma również niekonsekwencji w działaniu organów egzekucyjnych, które zastosowały dwie odrębne metody zaokrąglania , jedną dla należności głównej i kosztów egzekucyjnych i drugą dla odsetek za zwłokę od tych należności. Wynika to z faktu, ze kwota należności głównej wynikała wprost z tytułu wykonawczego, zaś sposób zaokrąglania kwoty kosztów egzekucyjnych uregulowany został w art. 27a § 2 u.p.e.a. Ten niewątpliwy dysonans jest wynikiem niekonsekwencji ustawodawcy i de lege ferenda można tylko postulować jednolity sposób zaokrąglania kwot we wszystkich aktach prawnych, co niewątpliwie wyeliminowałoby tego rodzaju problemy interpretacyjne. Co się tyczy naruszenia art. 67 § 2 pkt 8 u.p.e.a. w związku z treścią pouczenia zawartego we wzorze zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem, stanowiącego załącznik nr 14 do rozporządzenia, to Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że pouczenie to adresowane jest do dłużnika zajętej wierzytelności i nie może stanowić o zasadach zaokrąglania kwot odsetek z tytułu niezapłacenia w terminie należności pieniężnej, stosowanych przez organ egzekucyjny w dacie wystawienia zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego. W konsekwencji powyższych wywodów Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się również naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania przed sądami administracyjnymi, tj. art. 134, art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) oraz art. 1 § 1 i 2 p.p.s.a. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 184 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.