III SA/Łd 149/08

Dnia 5 czerwca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 czerwca 2008 roku sprawy ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami i zobowiązania do zwrotu prawa jazdy postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić J. C. z Funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem wpisu od skargi, zaksięgowanego pod pozycją [...]. Decyzją nr [...] z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. nr [...] z dnia [...] w sprawie cofnięcia J. C. uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi i zobowiązania do zwrotu prawa jazdy. Na powyższą decyzję w dniu 21 lutego 2008 roku J. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga J. C. podlega odrzuceniu. Po myśli art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p. p. s. a. pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym obciążone opłatą stałą, a wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego powinny być opłacone bez wzywania do uiszczenia opłaty. W przypadku nieuiszczenia opłaty stałej pismo wniesione przez adwokata lub radcę prawnego podlega odrzuceniu. W przypadku skargi przyjmuje się, że wpis należy uiścić w terminie otwartym do jej wniesienia, a więc w terminie 30 dniowym, liczonym od doręczenia zaskarżonego aktu (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 25 września 1970 roku, sygn. akt III CZP 85/70, OSNCP 1971/9/146). Wyjaśnić należy, iż przepis art.221 p.p.s.a. stanowi przejaw rygoryzmu w traktowaniu w postępowaniu stron dysponujących profesjonalną wiedzą prawniczą. Adwokat jest podmiotem, który posiada stosowną wiedzę i doświadczenie praktyczne oraz w sposób zawodowy trudni się prowadzeniem sporów prawnych innych osób. Z faktu wykonywania zawodu adwokata płyną dlań przywileje procesowe, takie jak uprawnienie do występowania w imieniu klienta przed sądem w roli pełnomocnika procesowego czy też do sporządzania w jego imieniu pism procesowych. W szczególności adwokat korzysta z uprawnienia do samodzielnego dokonywania czynności procesowych zastrzeżonych dla wąsko zakreślonego kręgu podmiotów, jak np. wniesienia skargi kasacyjnej. Warto podkreślić, iż uprawnienia te przysługują nie tylko wówczas, kiedy adwokat występuje w roli pełnomocnika procesowego, ale także wówczas gdy prowadzi swe własne sprawy. Możliwość wykorzystania wszelkich przysługujących adwokatowi uprawnień procesowych także we własnej sprawie potwierdza bogate orzecznictwo sądowe (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 marca 2005 roku, sygn. akt III CZ 2/2005, Biuletyn Sądu Najwyższego 2005/6, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2007 roku, sygn. akt II GZ 68/07, niepubl.). W szczególności uprawnienie do wniesienia skargi kasacyjnej zastrzeżone dla wąskiego kręgu profesjonalistów przysługuje również adwokatowi w jego własnej sprawie. We wszystkich procedurach sądowych obciążono adwokata dodatkowymi obowiązkami wiążącymi się z prawniczym profesjonalizmem. Jednym z tych obowiązków jest powinność samodzielnego uiszczenia opłaty stałej od wnoszonych pism procesowych pod rygorem negatywnych skutków procesowych. Warto dodać, iż zasada ta obowiązuje także w postępowaniu cywilnym. W art. 130 2 § 2 k. p. c. przewidziano bowiem, iż pismo, od którego pobiera się opłatę stałą, a wniesione przez adwokata (oraz inne podmioty profesjonalnie trudniące się obsługą prawną), które nie zostało należycie opłacone, podlega zwrotowi. Swoje obowiązki procesowe adwokat winien należycie wykonywać zarówno w przypadkach występowania w roli pełnomocnika procesowego jak również w sytuacji gdy występuje we własnej sprawie. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 września 2006r. w sprawie II OZ 915/06 (ONSAiWSA nr 3 z 2007r. poz. 66) oraz z dnia 22 listopada 2007r. w sprawie II OSK 1673/07 (nie publikowany). W niniejszej sprawie adwokat wniósł skargę we własnej sprawie. Do skargi strona załączyła zaświadczenie o prawie wykonywania zawodu adwokata (k. 11). Sąd zobowiązany jest z urzędu okoliczność tę uwzględnić, gdyż spoczywa na nim płynąca z dyspozycji art. 133 § 1 p. p. s. a. powinność orzekania na podstawie akt sprawy. Kwestię wpisów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221 poz.2193 z późn. zm.). Przepis § 1 wymienionego rozporządzenia określa w jakich sytuacjach występuje wpis stosunkowy zaś przepis § 2 określa sprawy, w których występuje wpis stały. Skarga J. C. dotyczy cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami i zobowiązania do zwrotu prawa jazdy. Sprawa ta nie jest sprawą, o której mowa w §1 wymienionego rozporządzenia lecz jest to sprawa, w której pobierany jest wpis stały, w wysokości 200 zł, na podstawie § 2 ust.6 rozporządzenia z 16 grudnia 2003r. J. C. jest adwokatem i nie uiścił wpisu stałego wraz z wniesieniem skargi. Wpis zapłacił dopiero po upływie terminu do wniesienia skargi. Z uwagi na to, iż skarżący, będący adwokatem, nie uiścił wpisu stałego w wymaganym terminie, na podstawie art.221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Sąd odrzucił skargę J. C. Wobec tego, iż skarżący uiścił wpis od skargi po upływie terminu do wniesienia skargi, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1a.) p. p. s. a., Sąd zwrócił J. C. uiszczoną kwotę 200 złotych wpisu. e.o.