I OSK 1198/08

WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2009-07-07

Skład orzekający: Irena Kamińska, Joanna Runge-Lissowska, Arkadiusz Despot-Mładanowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarzut naruszenia prawa materialnego, oparty na przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, może stanowić skuteczną podstawę skargi kasacyjnej?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna nie może być uwzględniona, jeśli opiera się na błędnym zakwalifikowaniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego jako przepisów prawa materialnego. Ponadto, organ administracji oraz sąd administracyjny są związane oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w prawomocnym orzeczeniu sądu administracyjnego, zgodnie z art. 153 PPSA.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W.K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej, która utrzymała w mocy decyzję odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej. Powodem odmowy było brak dowodu doręczenia rozkazu, co uniemożliwiało stwierdzenie jego nieważności. W.K. wniósł skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie przepisów K.p.a.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę kasacyjną.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska Sędziowie NSA Joanna Runge-Lissowska (spr.) del.WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz Protokolant Edyta Pawlak po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej W. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 313/08 w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 6 czerwca 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 313/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę W.K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...], którą utrzymana została w mocy decyzja tegoż organu z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...], odmawiająca wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] czerwca 1991 r. nr [...] o zwolnieniu W.K. z zawodowej służby wojskowej z dniem 31 maja 1991 r. Decyzje te zostały wydane na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 1086/08, którym uchylone zostały decyzje Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 2005 r. i [...] kwietnia 2006 r. odmawiające stwierdzenia nieważności ww. rozkazu personalnego o zwolnienie, z tego względu, że ponieważ w aktach sprawy nie było żadnego dowodu doręczenia W.K. rozkazu o zwolnieniu, to - zdaniem Sądu - brak było przedmiotowej przesłanki do wszczęcia postępowania sądowego. Oddalając skargę na decyzję o odmowie wszczęcia postępowania nadzorczego, Wojewódzki Sąd stwierdził, że w sprawie wystąpiła niedopuszczalność wszczęcia postępowania o charakterze przedmiotowym, gdyż brak było przedmiotu sporu, wobec braku dowodu doręczenia rozkazu personalnego o zwolnieniu ze służby, o stwierdzenie nieważności którego W.K. wystąpił, zatem rozkaz ten nie wszedł do obrotu prawnego i wystąpił brak możliwości merytorycznego przeprowadzenia postępowania nadzorczego. Nadto Sąd wskazał na związanie wytycznymi prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2006 r. sygn. akt II SA/Wa 1086/06, wskazanego wyżej. Reprezentowany przez adwokata, W.K. wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku, domagając się jego uchylenia oraz uchylenia decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] lub po uchyleniu wyroku, przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi do ponownego rozpoznania i zarzucając naruszenie prawa materialnego, a to art. art. 156, 157 § 3 K.p.a. w zw. z art. art. 1, 6, 8, 9, 10, 12, 61, 77 § 4 i art. 88 K.p.a. W uzasadnieniu wywodzono, że nierozpoznanie merytoryczne sprawy jest błędne, gdyż wydane zostały decyzje o odmowie wszczęcia postępowania nadzorczego, choć wcześniej wydano postanowienie o jego wszczęciu, a nadto, że nie zapoznano skarżącego ze zgromadzonym materiałem przed podjęciem decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył,co następuje: Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Postawiono w niej zarzut naruszenia prawa materialnego, a jako przepisy tego prawa wskazano przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Należy wyjaśnić, iż Kodeks postępowania administracyjnego jest aktem procesowym, a nie prawa materialnego, zatem już takie przytoczenie podstaw skargi kasacyjnej czyni je nieuzasadnionymi. Jednak istota tej sprawy polega zupełnie na czym innym. Sprawa wniosku W.K. o stwierdzenie nieważności rozkazu personalnego o zwolnieniu go z zawodowej służby wojskowej była już przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, bowiem Sąd ten w wyroku z dnia 8 listopada 2006 r. sygn . akt II SA/Wa 1086/06 zajął już stanowisko i wyraził swoją ocenę w tej kwestii. W wyroku tym Sąd przesądził bowiem, że brak jest przedmiotowej przesłanki do wszczęcia postępowania nadzorczego. Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą w sprawie ten Sąd oraz organ, którego rozstrzygnięcie było przedmiotem zaskarżenia. Wobec uchylenia decyzji odmawiających stwierdzenia nieważności rozkazu personalnego ww. wyrokiem i zawarciem w nim oceny i wytycznych co do dalszego postępowania w sprawie rozstrzygnięcia wniosku W.K. zarówno Minister Obrony Narodowej, jak i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie były związane oceną i wytycznymi przy ponownym rozpoznawaniu sprawy. Związanie oznaczało tyle, że organ był zobligowany do wydania decyzji odmawiającej wszczęcia postępowania nadzorczego, a skarga na takie rozstrzygnięcie mogła być tylko oddalona. Niezastosowanie się do oceny i wytycznych mogłoby mieć miejsce tylko wobec zmiany stanu prawnego, co nie miało miejsca w sprawie. W tym stanie rzeczy skargę kasacyjną należało oddalić, na podstawie art. 184 cyt. wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło