I FSK 1478/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Zając po rozpoznaniu w dniu 2 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej "A." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2008 r., o sygn. akt III SA/Wa 937/08 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi "A." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 29 lutego 2008 r., Nr [...] w przedmiocie określenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług postanawia uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 czerwca 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 937/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę "A." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 29 lutego 2008 r., Nr [...] w przedmiocie określenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oraz zwrócił skarżącej uiszczony wpis sądowy w kwocie 2.000 zł. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że na mocy zarządzenia z dnia 18 kwietnia 2008 r., skarżąca wezwana została do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 28 kwietnia 2008 r., a zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął 5 maja 2008 r. (poniedziałek). Sąd I instancji podał, że jak wynika z dokumentacji księgowej Sądu dotyczącej opłat sądowych, jak również z przedłożonego przez skarżącą dowodu uiszczenia wpisu, opłata została uiszczona dopiero w dniu 6 maja 2008 r., a zatem po upływie ustawowego terminu. W związku z powyższymi ustaleniami Sąd, mając na względzie treść art. 230 § 1 i 2 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) uznał, że skarga jako nieopłacona w wymaganym prawem terminie podlega odrzuceniu. Na powyższe postanowienie skargę kasacyjną wniósł pełnomocnik skarżącej spółki. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przez Sąd przepisów postępowania, o którym mowa w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., tj. naruszenie art. 219 § 2 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 tej ustawy. Z uwagi na powyższe naruszenia wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie zwrotu poniesionych kosztów postępowania sądowego na rzecz skarżącej na podstawie art. 203 pkt 1 w związku z art. 166 p.p.s.a. Ponadto na podstawie art. 106 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. wniesiono o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z następujących dokumentów: - odpisu notarialnie poświadczonego oświadczenia z dnia 4 lipca 2008 r., wystawionego przez ABN Bank (Polska) S.A. potwierdzającego, iż polecenie przelewu, którym skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi w tej sprawie, zostało złożone przez skarżącą za pośrednictwem systemu bankowości elektronicznej i przyjęte do realizacji w dniu 5 maja 2008 r., a na obciążonym rachunku bankowym skarżącej w dniu przekazania polecenia przelewu znajdowały się środki wystarczające na realizację tego przelewu; - bankowego polecenia przelewu z dnia 6 maja 2008 r., wystawionego przez ABN AMRO Bank (Polska) S.A. potwierdzającego złożenie i przyjęcie polecenia przelewu, którym skarżąca uiściła wpis sądowy w tej sprawie, w dniu 5 maja 2008 r. W uzasadnieniu podstaw kasacyjnych, wskazując na poglądy prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz literaturze przedmiotu autor skargi kasacyjnej obszernie argumentował, że skoro dokonanie przelewu zostało zlecone przez skarżącą w dniu 5 maja 2008 r., tj. z zachowaniem terminu (świadczy o tym data złożenia polecenia przelewu oznaczona na załączonym do sprawy dokumencie), to nie budzi wątpliwości, że skuteczne złożenie zlecenia i przyjęcie go przez bank oraz obecność na rachunku bankowym środków wystarczających na realizację przelewu stanowią wszystkie warunki niezbędne do dochowania terminu uiszczenia wpisu sądowego. W swych wywodach strona skarżąca podkreślała kilkukrotnie, że w omawianej sprawie za datę uiszczenia wpisu w rozumieniu art. 219 § 2 p.p.s.a. należy uznać datę złożenia polecenia przelewu bankowi, w którym zlecający przelew ma rachunek z kwotą wystarczającą na pokrycie wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie i doktrynie utrwalone jest stanowisko, zgodnie z którym za datę wpisu dokonanego przelewem na rachunek bankowy uznaje się dzień przyjęcia zlecenia przelewu przez bank, w którym zlecający ma rachunek, na którym są środki na pokrycie transakcji (vide post. NSA z 12 maja 2005 r., FSK 1403/04, ONSA WSA 2006, nr 1, poz. 10; B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II.). Słusznie zatem wskazuje autor skargi kasacyjnej, że skoro zlecenie przelewu stosownej kwoty z rachunku skarżącej zostało przekazane przez spółkę za pośrednictwem bankowości elektronicznej i przyjęte do realizacji w dniu 5 maja 2008 r. (co wynika bez wątpienia z załączonych do akt sprawy dokumentów), to wbrew temu co przyjął Sąd pierwszej instancji strona nie uchybiła 7-dniowemu terminowi do uiszczenia opłaty, zakreślonemu w wezwaniu. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie winien wziąć pod uwagę załączone do akt sprawy dokumenty wskazujące na datę dokonania przez skarżącą spółkę polecenia przelewu bankowego na rachunek bankowy Sądu tytułem wpisu sądowego. Mając na względzie powyższe rozważania Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji. W razie uwzględnienia skargi kasacyjnej i uchylenia postanowienia sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi przepis art. 203 nie ma zastosowania niezależnie od zgłoszonego przez wnoszącego skargę kasacyjną wniosku o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego. Strona wnosząca skargę kasacyjną ma w takiej sytuacji możliwość odzyskania kosztów postępowania kasacyjnego po uwzględnieniu skargi w wyniku ponownego rozpoznania sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, jako że koszty te należy zaliczyć do kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw od organu na podstawie art. 200 p.p.s.a. Skoro więc w niniejszym postępowaniu kasacyjnym Sąd nie miał na celu wydania orzeczenia odnoszącego się do merytorycznego rozstrzygnięcia (zakończenia sporu), to z tego względu nie orzekł o zwrocie kosztów sądowych.