III SA/Lu 74/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak (sprawozdawca), Sędzia NSA Jerzy Marcinowski, Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Referent Monika Kutarska, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 27 maja 2008 r. sprawy ze skargi Wójta Gminy N. na uchwałę Rady Gminy L. z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy. 1) stwierdza wydanie zaskarżonej uchwały z naruszeniem prawa; 2) zasądza od Rady Gminy L. na rzecz skarżącego kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Rada Gminy L. zaskarżoną uchwałą nr [...] z dnia [...] lutego 2007 r. w sprawie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 i art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku Wójta Gminy N. z dnia [...] grudnia 2006 r. postanowiła odmówić wyrażenia zgody na odwołanie K.K. z dotychczas zajmowanego stanowiska. W uzasadnieniu stanowiącym załącznik do uchwały Rada Gminy L. wskazała, że we wniosku Wójta Gminy L. stwierdzono, iż odwołanie ze stanowiska nie jest związane z wykonywaniem przez K.K. mandatu radnego. Wiceprzewodniczący Rady Gminy L. w dniu [...] stycznia 2007 r. wysłuchał wyjaśnień wójta S.C. oraz K.K.. Podczas składanych wyjaśnień Wójt podkreślał, że decyzję o odwołaniu podjął tylko i wyłącznie ze względów merytorycznych i relacji przełożony-podwładny. K.K. stwierdził, że stosunek pracy został z nim nawiązany w dniu [...] maja 2003 r. w wyniku powołania na stanowisko sekretarza gminy. Współpraca z Wójtem była według K.K. nienaganna, nie dawała powodów do utraty zaufania i stosowania kar. W tym czasie otrzymywał wielokrotnie nagrody przyznawane przez Wójta Gminy N. Wobec powyższego Rada Gminy L. zauważyła, że okolicznością, która zaszła w okresie od dnia [...] maja 2003 r. do chwili obecnej, mogącą wpłynąć na przyczyny odwołania K.K. jest jego wybór w dniu [...] listopada 2006 r. na radnego Rady Gminy L. Na uchwałę z dnia [...] lutego 2007 r. Wójt Gminy N. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, zarzucając naruszenie interesu prawnego oraz uprawnienia Wójta Gminy N. w postaci swobodnego dobierania sobie współpracowników, którym powierza prowadzenie określonych spraw gminy w swoim imieniu (art. 33 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym). Zdaniem skarżącego zaskarżona uchwała nie ma racjonalnego uzasadnienia, podjęta została w sposób arbitralny, z przekroczeniem granic swobodnego uznania, przez co naruszyła interes prawny oraz uprawnienia wójta gminy. Rada Gminy oparła się na przypuszczeniu, że przyczyną rozwiązania stosunku pracy z K.K. może być uzyskanie przez niego mandatu radnego. Rada przyjęła takie założenie wbrew stanowisku Wójta Gminy wyrażonemu w piśmie z dnia [...] grudnia 2007 r. (błąd skarżącego; prawidłowo: 2007 r.) Wójt powołał się na utratę zaufania wobec K.K., niezbędnego do dalszej współpracy. Spowodowana ona była licznymi uchybieniami natury formalno-prawnej, których K.K. dopuścił się pełniąc funkcję Sekretarza Gminy N., narażając gminę nie tylko na zarzuty ze strony organów kontroli, ale przede wszystkim na straty materialne związane z utratą części dotacji z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w kwocie [...] zł. W okresie pełnienia funkcji Sekretarza Gminy N. K.K. dopuścił się również szeregu uchybień w dokonywaniu czynności w sprawach należących do jego zakresu obowiązków w szczególności w realizowaniu czynności z zakresu prawa pracy. Wójt stwierdził, że wprawdzie wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym pozostawione zostało woli rady gminy, to jednak rada gminy nie ma pełnej swobody w tym zakresie, a jedynym ograniczeniem jest zdanie drugie art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Zdaniem skarżącego tylko w tym przypadku rada może odmówić wyrażenia zgody, a inna wykładnia stanowiłaby nadużycie przez przyznanie radzie niczym nieograniczonego władztwa, dającego uprawnienie do narzucania pracodawcy obowiązku utrzymywania stosunku pracy z radnym w każdej sytuacji, naruszając jego uprawnienia i interes prawny. Art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym nie może być interpretowany w sposób rozszerzający, natomiast Rada Gminy L. zastosowała wykładnię rozszerzającą do tego przepisu. Skarżący wskazał, że rada w sposób nieuprawniony ingeruje w samodzielność podejmowania działań kadrowych przez Gminę N. i jej Wójta, bezpodstawnie przypuszczając, iż przyczyną rozwiązania stosunku pracy z K.K. mogło być uzyskanie przez niego mandatu radnego. Ponadto w uzasadnieniu skarżonej uchwały Rada Gminy L. nie wskazała faktów, które rada uznała za decydujące dla niewyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym. Podejmowana uchwała wymagała przeanalizowania wszystkich istotnych w sprawie okoliczności, co powinno znaleźć swój wyraz w uzasadnieniu podjętej uchwały. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy L. wniosła o odrzucenie skargi, wskazując, że przedmiotowa uchwała została zaskarżona dwa razy, po raz pierwszy przez Radę Gminy N., obecnie przez Wójta Gminy N.. Zgodnie z art. 18 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym do kompetencji ustawowych rady gminy należy powoływanie i odwoływanie sekretarzy na wniosek wójta. Odwołanie sekretarza ze stanowiska jest równoznaczne z rozwiązaniem stosunku pracy, wójt więc nie podejmuje żadnych innych czynności z tym związanych. Zgodnie natomiast z art. 30 i art. 31 ustawy wójt wykonuje uchwały rady gminy i inne zadania gminy, podlega radzie gminy i reprezentuje gminę na zewnątrz. Z powyższego wynika, że zarówno rada gminy, jak i wójt, wykonując zadania gminy zastrzeżone do ich kompetencji, wzywając do usunięcia naruszenia prawa oraz zaskarżając uchwały do sądu administracyjnego, dokonują tego w imieniu gminy. Interes prawny, do którego nawiązuje art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym musi wynikać z normy prawa materialnego kształtującego sytuację prawną wnoszącego skargę. Musi więc to być interes "własny" czyli nie można go wywodzić z sytuacji prawnej innego podmiotu. Zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2002 r. wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia określone w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie, następne pisma w tej sprawie pochodzące od tego samego podmiotu, nie są wezwaniami w rozumieniu tego przepisu. Ta sama osoba nie może wielokrotnie składać wezwania do tego samego organu w tej samej sprawie dotyczącej tej samej uchwały. Uwzględniając powyższe, Rada Gminy L. stwierdziła, że "tą osobą" w rozumieniu orzecznictwa sądowego jest Gmina N. i wniesienie wezwania do naruszenia prawa przez Radę Gminy N. z dnia [...] marca 2007 r. i skargi na uchwałę Rady Gminy z dnia [...] listopada 2007 r. spowodowało, że wezwania do naruszenia prawa i skargi na uchwałę Rady Gminy L. nie mógł już składać do Rady Gminy Wójt Gminy N., ponieważ dotyczy tego samego tj. stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy L. Nr [...] w sprawie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy. Ustosunkowując się jednak do zarzutów skargi Wójta Gminy N. na przedmiotową uchwałę Rady Gminy L., rada nie podziela argumentów podnoszonych w skardze. Zgodnie z art. 25 ust 2 ustawy o samorządzie gminnym rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej zgody rady gminy, której jest członkiem. Rada Gminy odmówi zgody na rozwiązanie tego stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. Uchwała, którą podjęła Rada Gminy L., jest zgodna z prawem, ponieważ z przepisu wyżej wymienionego wynika, że wyrażenie zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy lub odmowa jest pozostawione uznaniu rady gminy z wyjątkiem sytuacji, gdy rada dojdzie do przekonania, że podstawą rozwiązania tego stosunku pracy są zdarzenia związane z wykonywaniem mandatu przez radnego. Rada Gminy L. nie dopuściła się rozszerzającej interpretacji uprawnień jej przysługujących, lecz kierowała się obowiązującym prawem i linią orzecznictwa sądów w tym zakresie, uzasadniając podjętą uchwałę, podając argumenty jakimi się kierowała przyjmując uchwałę. Rada Gminy L. uznała więc, że jest zobowiązana do odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy, ponieważ powodem rozwiązania stosunku pracy z K.K. jest jego wybór na radnego Rady Gminy L.. Inne okoliczności, na istnienie których w sposób lakoniczny powołuje się Wójt Gminy N., w ocenie Rady Gminy L., nie uzasadniały wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona uchwała Rady Gminy L. z dnia [...] lutego 2007 r. wydana została z naruszeniem przepisów art. 25 ust. 2 oraz art. 33 ust. 4,5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) zwanej dalej (u.sam.gmin.). Ocena legalności uchwały będącej przedmiotem osądu wymaga w pierwszej kolejności omówienie problematyki podziału kompetencji pomiędzy organami gminy, którego to zagadnienia nie sposób pominąć wobec zarzutu podniesionego w odpowiedzi na skargę przez Gminę L., iż skarga Wójta Gminy N. podlega odrzuceniu, skoro uchwała przedmiotowa była już poddana kontroli sądowej na skutek skargi Rady Gminy N. działającej w imieniu Gminy N.. Według art. 169 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej jednostki samorządu terytorialnego (w tym gminy) wykonują swoje zadanie za pośrednictwem organów stanowiących i wykonawczych. Stosownie do art. 11a ust. 1 u.sam.gmin. organami gminy są: rada gminy oraz wójt, burmistrz, prezydent miasta. Wójtowie są organami wykonawczymi gmin wiejskich. Jednakże poza tą funkcją wójt jest jednocześnie organem pierwszej instancji właściwym do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej oraz organem podatkowym pierwszej instancji. Stosownie zaś do art. 3 pkt 14 i art. 376 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tj. Dz.U. z 2008, Nr 25, poz. 150), wójt jest organem administracji do spraw ochrony środowiska, czyli organem ochrony środowiska. Dalsze zadania, funkcje i kompetencje wójta wynikają zarówno z przepisów ustawy o samorządzie gminnym jak i z przepisów innych aktów prawnych. Zadania te nałożone ustawami są ściśle związane ze stanowiskiem co oznacza, że w razie utraty stanowiska wójta (np. wygaśnięcie mandatu) jak też zawieszenia wójta w pełnieniu jego obowiązków traci on te kompetencje. Jak wynika z ustawy o samorządzie gminnym to wójt kieruje sprawami bieżącymi gminy i jest ustawowo umocowany do reprezentowania gminy (art. 31), wykonuje zadania w zakresie ochrony przeciwpożarowej oraz zadania związane z wprowadzeniem stanu klęski żywiołowej (art. 31a i 31b), kieruje urzędem gminy, wykonuje uprawnienia zwierzchnika służbowego w stosunku do pracowników urzędów oraz kierowników gminnych jednostek organizacyjnych (art. 33 ust. 5). Z innych ustaw wynikają kompetencje, zadania wójta m.in. w zakresie: 1/ ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami oraz geodezji i kartografii, 2/ gospodarki wodnej i leśnej, ochrony zwierząt i roślin, łowiectwa, 3/ dróg publicznych, ruchu i transportu drogowego, przewozów, 4/ czystości i porządku, gospodarki odpadami, zaopatrzenia w energię i wodę, odprowadzenia ścieków, 5/ zamówień publicznych i spraw gospodarczych, 6/ oświaty, wychowania oraz kultury i sztuki, kultury fizycznej i turystyki, opieki nad zabytkami i cmentarzami, 7/ ochrony zdrowia i pomocy społecznej, 8/ obronności państwa, bezpieczeństwa i porządku publicznego, 9/ aktów stanu cywilnego, 10/ udostępnienia informacji, 11/ egzekucji administracyjnej, 12/ prowadzenia ewidencji rejestrów. Ustawodawca w art. 33 ust. 4 u.sam.gmin. z uwagi na rozległości różnorodność zadań przyznanych wójtowi, przewidział możliwość powierzenia niektórych jego zadań zastępcy wójta i sekretarzowi gminy. Powierzenie zastępcy wójta lub sekretarzowi gminy prowadzenia określonych spraw gminy nie skutkuje daniem tym osobom statusu organu gminy. W dalszym ciągu za należyte wykonanie nałożonych zadań i działanie w granicach prawa odpowiedzialny jest wójt. Dlatego też ustawodawca w art. 18 ust. 2 pkt 3 u.sam.gmin., nadał mu prawo do inicjowania powołania i odwołania przez radę gminy wskazanej przez niego osoby na sekretarza gminy. Niedopuszczalne jest powołanie przez radę na sekretarza osoby niezgłoszonej przez wójta. Oznacza to, że osoba wybierana na to stanowisko przez radę gminy, musi posiadać zaufanie wójta, iż rzetelnie, fachowo i uczciwie poprowadzi powierzone mu czynności. Zakres działania sekretarz w gminie określa w całości wójt. Powyższe uzasadnia wystąpienie Wójta Gminy N. jako pracodawcy i bezpośredniego przełożonego do Rady Gminy L. o wyrażenie zgody na odwołanie K.K. ze stanowiska sekretarza gminy (art. 25 ust. 2 u.sam.gmin.). Zgodnie z art. 101 ust. 1 u.sam.gmin., każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Tak skonstruowany przepis art. 101 u.sam.gmin. rzutuje na legitymację skarżącego, bowiem uprawnionym do wniesienia skargi z tego artykułu może być jedynie podmiot, którego interes lub uprawnienie zostały naruszone. Przepis powyższy zobowiązuje sąd administracyjny do badania czy skarga spełnia wymagania formalne: termin, wezwanie do usunięcia prawa, charakter sprawy objętej zaskarżeniem i legitymację skarżącego. W tej sprawie skarżący spełnił zarówno warunki formalne jak i posiada legitymacje do wniesienia skargi. Wójt Gminy N. pismem z dnia [...] listopada 2007 r. wezwał Radę Gminy L. do usunięcia naruszenia prawa. Rada na wezwanie odpowiedziała pismem z dnia [...] grudnia 2007 r. (data doręczenia 19 grudnia 2007 r.). Skargę w swoim imieniu wójt wniósł [...] stycznia 2007 r. (data stempla pocztowego na kopercie, w której umieszczono skargę), a więc z zachowaniem 30 dniowego terminu. Jak wyżej podkreślono niezbywalnym prawem wójta (art. 18 ust. 2 pkt 3 u.sam.gmin.) jest wskazywanie osoby, którą rada gminy powołuje i odwołuje ze stanowiska sekretarza gminy. Uchwała, w której Rada Gminy L. nie wyraziła zgody na odwołanie sekretarza gminy N., który jednocześnie jest radnym Rady Gminy L. narusza interes prawny wójta jako pracodawcy. Uchwała ta odebrała mu prawo do swobodnego kształtowania polityki kadrowej w Urzędzie Gminy w N., a także pozbawiła go możliwości powierzenia wykonania spraw gminy zaufanemu pracownikowi. Tylko wójt gminy ma prawo na mocy art. 18 ust. 2 pkt. 3 u.sam.gmin. wskazywania imiennie osoby którą chce powołać na stanowisko sekretarza gminy. Uchwała z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] w sprawie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy była już przedmiotem skargi Rady Gminy N. i postanowieniem z dnia [...] lutego 2008 r. w sprawie III SA/Lu 588/07 wydanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie została odrzucona. Odrzucenie skargi nie powoduje powagi rzeczy osądzonej co do postanowienia odrzucającego skargę (patrz postanowienie z dnia 23 czerwca 2005 r. OSK 1708/04 Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie). Podzielając powyższy pogląd, Sąd w tym składzie orzekającym uważa, iż wójtowi gminy jako organowi administracji publicznej służy własna legitymacja procesowa do zaskarżenia w trybie art. 101 u.sam.gmin. przedmiotowej uchwały. Jak już wskazywano powyżej, to wójt gminy przy pomocy zaufanych i kompetentnych pracowników wykonuje swoje obowiązki powierzając im do wykonania część zadań nałożonych ustawami na ten urząd. W sprawie dotyczącej wyrażenia zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy sąd administracyjny nie dokonuje oceny wykonywania obowiązków pracowniczych przez radnego. Kwestie te mogą być przedmiotem, oceny przez sąd powszechny w razie zawiśnięcia sprawy przed sądem pracy. Sąd administracyjny bada natomiast czy kwestionowana uchwała nie narusza prawa materialnego i odpowiada warunkom formalnym. Podstawą materialnoprawną podjętej przez Radę Gminy L . uchwały z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] był art. 25 ust. 2 u.sam.gmin. Zgodnie z art. 25 ust. 2 u.sam.gmin. rozwiązanie z radnym stosunku pracy wymaga uprzedniej zgody rady gminy, której jest członkiem. Rada gminy odmówi zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. Z treści tego przepisu wynika, że tylko w jednym przypadku, gdy podstawą rozwiązania stosunku pracy są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu, rada gminy nie może wyrazić zgody na rozwiązanie stosunku pracy. Takie zredagowanie zdania drugiego ust. 2 art. 25 zobowiązuje radę do wyjaśnienia w każdej sytuacji, czy faktyczne powody skłaniające pracodawcę do wystąpienia z wnioskiem o wyrażenie takiej zgody nie mieszczą się w przesłankach negatywnych, wyłączających możliwość jej udzielenia. W tym świetle, podjęcie uchwały winno być poprzedzone postępowaniem w celu zbadania okoliczności wystąpienia pracodawcy z wnioskiem o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym. Zdaniem Sądu, powinność uprzedniego zbadania stanu faktycznego jest warunkiem uznania, że podejmujący przedmiotową uchwałę organ nie postąpił w sposób arbitralny, w oderwaniu od konkretnych okoliczności danego przypadku. Zgodnie z art. 7 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Rodzi to obowiązek uzasadnienia każdego rozstrzygnięcia organu administracji publicznej przez odwołanie się do obowiązującego prawa (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2006 r. II OSK 410/06 publ. ONSA i WSA, stwierdzający, że uchwała rady gminy w przedmiocie wyrażenia zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy, o której mowa w art. 25 ust. 2 u.sam.gmin., powinna zawierać uzasadnienie). W konsekwencji godzi się podzielić w pełni argumentację Wójta Gminy N. przytoczoną w uzasadnieniu skargi, iż z protokołu sesji Rady Gminy L., na której przedmiotowa uchwała została podjęta, nie wynika jednoznacznie jakie w omawianej materii przyczyny legły u podstaw jej przyjęcia, w szczególności jeśli zważyć, że w znacznej części z wypowiedzi radnych wynika, iż nie chcieli nawet ustalić stanu faktycznego przedstawionego im pod głosowanie problemu. Wypowiedzi radnych odnosiły się tylko do osoby radnego K.K. i jego funkcji pełnionej w radzie gminy, nie rozważono natomiast argumentów z wniosku jego pracodawcy. Należy wprawdzie zauważyć, iż wniosek o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym zawierał bardzo enigmatyczne uzasadnienie, co jednak nie zwalniało organu uchwałodawczego ani od podjęcia próby uzyskania bliższego wyjaśnienia ze strony pracodawcy (taką gotowość stawiennictwa na sesję rady zgłaszał Wójt Gminy N.) celem zbadania okoliczności faktycznych odnośnie przesłanek zamiaru odwołania z funkcji sekretarza gminy K.K., ani nie uprawniało do lakonicznego sporządzenia uzasadnienia uchwały. W rozpoznawanej sprawie należy zgodzić się ze skarżącymi, że nieznane są powody, dla których Rada Gminy odmówiła zgody na odwołanie K.K. z funkcji sekretarza gminy N.. Brak jednoznacznych ustaleń poczynionych przez radę i ich oceny uniemożliwia sądową kontrolę legalności zaskarżonej uchwały. Uzasadnienie podjętej przez Radę Gminy uchwały sprowadza się wyłącznie do przytoczenia wniosku pracodawcy o wyrażenie zgody na odwołanie sekretarza gminy, wypowiedzi i szerokiej argumentacji radnego K.K. oraz treści podjętej uchwały odmawiającej wyrażenia zgody na odwołanie radnego z zajmowanego stanowiska. W uzasadnieniu zaskarżonej uchwały brak jest choćby jednego zdania odnośnie przyczyn, dla których Rada Gminy nie podzieliła i nie przyjęła argumentacji Wójta Gminy N. odnośnie odwołania tego radnego ze stanowiska sekretarza gminy. Jeszcze raz należy podkreślić, iż Radzie Gminy obojętne były wnioski Wójta o rzeczywistej przyczynie odmowy wyrażenia zgody na odwołanie ze stanowiska radnego K.K., wynika to z protokołu obrad sesji Rady Gminy z dnia [...] lutego 2007 r. Radni nawet nie podjęli próby zweryfikowania wniosku pracodawcy. Swoją dyskusję ograniczyli do domniemań i przypuszczeń jakimi kierował się Wójt Gminy N.. Stwierdzone przez Sąd uchybienia formalnoprawne, to jest brak uzasadnienia uchwały i niepoprzedzenie jej wystarczającym postępowaniem wyjaśniającym w konkretnej indywidualnej sprawie skutkowały stwierdzeniem, iż zaskarżona uchwała z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] zapadła z naruszeniem prawa. Upływ roku od jej podjęcia skutkował tym, iż Sąd nie mógł stwierdzić nieważności zaskarżonej uchwały. Z tych też względów Sąd na podstawie art. 147 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 94 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. Orzeczenie o kosztach uzasadnia treść art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.