II SA/Gl 677/07

WyrokWSA w Gliwicach2008-06-11

Skład orzekający: Iwona Bogucka, Włodzimierz Kubik, Daria Sachanbińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy spółka, która nabyła nieruchomość w drodze postanowienia o przysądzeniu własności po dacie 31 grudnia 1998 r., ale przed wydaniem decyzji stwierdzającej nabycie nieruchomości z mocy prawa przez Skarb Państwa, jest uprawniona do odszkodowania za tę nieruchomość zajętą pod drogę publiczną?
Ratio decidendi
Spółka, która nabyła nieruchomość w drodze postanowienia o przysądzeniu własności po 31 grudnia 1998 r., nie jest uprawniona do odszkodowania za tę nieruchomość zajętą pod drogę publiczną, ponieważ nabycie przez Skarb Państwa nastąpiło z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r., a odszkodowanie przysługuje wyłącznie tym podmiotom, które były właścicielami nieruchomości w dniu 31 grudnia 1998 r. i utraciły to prawo.
Stan faktyczny
Spółka złożyła wniosek o odszkodowanie za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną, która decyzją Wojewody z dnia [...] r. została stwierdzona nabyta z mocy prawa przez Skarb Państwa z dniem 1 stycznia 1999 r. Spółka nabyła własność tej nieruchomości na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego z dnia [...] r., które uprawomocniło się [...] r., czyli po dacie nabycia przez Skarb Państwa z mocy prawa, ale przed wydaniem decyzji Wojewody. Organy administracji odmówiły odszkodowania, uznając, że Spółka nie była właścicielem w dniu 31 grudnia 1998 r. WSA w Gliwicach uchylił poprzednie decyzje, wskazując na potrzebę uzupełnienia postępowania dowodowego. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organy ponownie odmówiły odszkodowania, co zostało zaskarżone przez Spółkę.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Sędzia WSA (del.) Daria Sachanbińska, Protokolant sekretarz sądowy Magdalena Jankowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 czerwca 2008r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. Wojewoda [...], na podstawie art. 73 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133, poz. 872 ze zm.), stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez Skarb Państwa własności nieruchomości drogowej, która wchodzi w pas drogowy drogi krajowej [...], położonej w C., oznaczonej w ewidencji jako działka nr [...], zapisanej w [...] SR w C., stanowiącej w dniu 31 grudnia 1998 r. własność "[...]" Spółki z o.o. w C. W uzasadnieniu wskazano, że nieruchomość była we władaniu Skarbu Państwa i stanowiła drogę krajową wymienioną w załączniku do uchwały Rady Ministrów nr 192 z 2 grudnia 1985 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg krajowych (M.P. z 1986 r., nr 3, poz. 16). Pismem z dnia [...]r. [...] spółka z o.o. w C. wystąpiła do Prezydenta Miasta C. z wnioskiem o ustalenie i przyznanie odszkodowania za tę nieruchomość. Podniosła, że zgodnie z art. 73 ust. 4 ustawy powołanej w decyzji Wojewody, odszkodowanie jest wypłacane na wniosek właściciela nieruchomości złożony w okresie od 1 stycznia 2001 r. do 31 grudnia 2005 r., po uprzednim wydaniu przez Wojewodę decyzji, stwierdzającej nabycie własności przez Skarb Państwa. W dacie wydania tej decyzji Spółka była właścicielem zajętej pod drogę działki. Spółka nabyła nieruchomość położoną w C. przy. [...], [...] i [...] o pow. [...] ha, wpisaną do [...] SR w C. postanowieniem Sądu Rejonowego w C. z dnia [...]r., sygn. akt [...], którym przysądzono jej prawo własności po uprzednim przeprowadzeniu egzekucji z nieruchomości i udzieleniu przybicia. Spółka uiściła zapłatę także za grunt zajęty pod drogę, zatem szkoda związana z przejściem prawa własności nieruchomości na Skarb Państwa wystąpiła nie w majątku podmiotu, który był jej właścicielem z dniu 31 grudnia 1998 r., lecz w majątku Spółki. Spółce zatem przysługuje prawo do uzyskania odszkodowania za poniesiony uszczerbek majątkowy. Podkreślono również, że Spółka ujawniła swoje prawo w księdze wieczystej. Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Prezydent Miasta C. odmówił Spółce ustalenia i wypłaty odszkodowania za działkę zajętą pod drogę wskazując, że nie była ona jej właścicielem w dacie nabycia własności przez Skarb Państwa. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...]r. Na skutek skargi wniesionej przez Spółkę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2006 r. sygn. akt II SA/GL 637/05 uchylił decyzje organów obu instancji. Jako podstawę uchylenia decyzji wskazano naruszenie przepisów procedury w zakresie prowadzenia postępowania dowodowego (art. 7,77 i 80 k.p.a.). Podano, że z materiału zgromadzonego w sprawie nie wynika jednoznacznie, czy przedmiotowa nieruchomość stanowiła własność skarżącej Spółki. Nie zostało określone, czy wchodzi ona w skład nieruchomości, której dotyczyło postanowienie Sądu o przysądzeniu własności nieruchomości. Materiał sprawy nie zawiera dokumentów potwierdzających ewentualny podział nieruchomości, wypisów z ksiąg wieczystych. Sąd wskazał również, że jeżeli przedmiotowa nieruchomość wchodziła w skład nieruchomości nabytej przez Spółkę, to do rozważenia pozostaje kwestia, czy prawo własności tej nieruchomości zostało skutecznie przez Spółkę nabyte i czy z faktu tego wynika uprawnienie do domagania się odszkodowania, przewidzianego w art. 73 ust. 1 i 2 mającej zastosowanie ustawy. Dla oceny skutków tego nabycia ma znaczenie charakter i data decyzji stwierdzającej nabycie własności przez Skarb Państwa. Jakkolwiek nabycie to następuje z mocy prawa i decyzja ma charakter deklaratoryjny, ale zawiera konieczny i sui generis element konstytutywny, dopiero bowiem od jej wydania Skarb Państwa może skutecznie powoływać się w obrocie na swoje prawo i prawem tym rozporządzać, a właściciel wystąpić o odszkodowanie. Ponownie rozpoznając sprawę Prezydent Miasta C. uzupełnił postępowanie dowodowe we wskazanym kierunku i ustalił, że działka nr [...] wchodziła w skład nieruchomości nabytej przez Spółkę w wyniku przeprowadzonego postępowania egzekucyjnego z nieruchomości. Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Prezydent Miasta C. odmówił Spółce ustalenia i wypłaty żądanego odszkodowania za przedmiotową nieruchomość zajętą pod drogę publiczną. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zgodnie z art. 73 pkt 2 ust. 4 przepisów wprowadzających ustawy reformujące administrację publiczną, odszkodowanie ustala się na wniosek i rzecz właściciela nieruchomości. W dniu 31 grudnia 1998 r. właścicielem nieruchomości był spółka "[...]". Skarżąca Spółka nabyła nieruchomość w drodze przysądzenia prawa własności. Postanowienie w tej kwestii ma charakter konstytutywny i z chwilą jego uprawomocnienia się dochodzi do przejścia praw. Brak zatem podstaw prawnych do ustalenia i wypłaty odszkodowania na rzecz wnioskodawcy. W odwołaniu od tej decyzji Spółka wniosła o jej uchylenie i ustalenie, że jest tym właścicielem, któremu przysługuje odszkodowanie. Zarzuciła, że wadliwe jest zawężenie rozumienia terminu "właściciel" do podmiotów, które były właścicielami w dniu 31 grudnia 1998 r. Podkreśliła, że w chwili wydania i uprawomocnienia się decyzji Wojewody [...] z dnia [...]r. była właścicielem i władającym przedmiotową działką. Odszkodowanie ustala się na wniosek właściciela złożony w okresie od 1 stycznia 2001 r. do 31 grudnia 2005 r. W dniu [...]r., gdy Wojewoda wydał decyzję otwierającą drogę do uzyskania odszkodowania, spółka "[...]" nie była już właścicielem i wniosku złożyć nie mogła. Zwrócono także uwagę na rekompensacyjny charakter odszkodowania i wskazano, że szkodę w majątku poniosła Skarżąca a nie poprzedni właściciel. Podano, że bez decyzji Wojewody o nabyciu z mocy prawa własności działki drogowej nie nastąpiłoby przeniesienie tego prawa na Skarb Państwa. Nadal zatem w księdze wieczystej widniałby wpis ujawniający prawo Spółki. W końcu Spółka podniosła, że wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie o sygn. II SA/GL 637/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przesądził, że podmiotem uprawnionym do odszkodowania jest właściciel działki z dnia wydania decyzji Wojewody. Wytyczne te są wiążące dla organu. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu wyjaśnił, że rozstrzygając sprawę związany był zaleceniami zawartymi w wyroku sądu. Zalecenia te dotyczyły uzupełnienia materiału dowodowego oraz rozważenia, jaki wpływ ma data wydania i uprawomocnienia się decyzji Wojewody o nabyciu nieruchomości przez Skarb Państwa z mocy prawa. Zgodnie z tymi zaleceniami ustalono, że działka oznaczona jako pgr [...] była objęta postępowaniem egzekucyjnym i dotyczyło jej postanowienie SR w C. z dnia [...]r., na podstawie którego Spółka nabyła własność. Z mocy prawa działki zajęte pod drogi stały się własnością Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego z dniem 1 stycznia 1999 r. a decyzja Wojewody z dnia [...]r. tylko potwierdził ten skutek. Przejście prawa własności nastąpiło za odszkodowaniem dla właścicieli. Uprawnionym do odszkodowania jest zatem ten, kto utracił prawo własności, podmiotem takim w niniejszej sprawie była spółka "[...]". Skarżąca stała się właścicielem działki na podstawie postanowienia Sądu z dnia [...]r. W skardze do sądu administracyjnego Spółka wniosła o uchylenie decyzji i ustalenie, że jest właścicielem, któremu przysługuje odszkodowanie za utraconą nieruchomość. W uzasadnieniu opisano dotychczasowy przebieg postępowania oraz podtrzymano zarzuty i argumenty zgłaszane w toku postępowania. Podkreślono, że w chwili uprawomocnienia się decyzji Wojewody [...] z dnia [...]r. Spółka była właścicielem działki zajętej pod drogę a prawo własności nabyła w postępowaniu egzekucyjnym. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko. Podkreślił, że niewątpliwie odszkodowanie za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną, która z mocy prawa przeszła na własność Skarbu Państwa przysługuje temu podmiotowi, który utracił własność, a podmiotem tym nie była skarżąca Spółka. Kwestii odszkodowawczych o charakterze cywilnoprawnym nie można natomiast rozstrzygnąć w trybie decyzji wydawanej na podstawie art. 73 ustawy – przepisy wprowadzające (...). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozważył, co następuje: W uprzednio wydanym w sprawie wyroku, sąd administracyjny wskazał, że należy ustalić, czy przedmiotowa działka wchodziła w skład nieruchomości, którą skarżąca Spółka nabyła w postępowaniu egzekucyjnym a następnie ocenić, czy nabycie to było skuteczne i czy z tego faktu wynika uprawnienie domagania się wypłaty odszkodowania. Zalecono także dokonanie oceny skutków wydania przez Wojewodę decyzji stwierdzającej nabycie własności przez Skarb Państwa z mocy prawa. Ze względu na fakt, że na ówczesnym etapie postępowania w ocenie Sądu nie został w ogóle wykazany fakt nabycia przez Spółkę prawa do przedmiotowej działki zajętej pod drogę, Sąd nie przesądził wyników postępowania administracyjnego. Zalecenia Sądu zostały przez organy wykonane. Ustalono, że prawomocnym postanowieniem z dnia [...]r. sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w C. przysądził prawo własności nieruchomości położonej w C. przy ul. [...], [...], [...] o pow. [...] ha, zapisanej w księdze wieczystej nr [...] nabywcy, którym była spółka [...]. Zebrany w sprawie materiał dokumentuje, że działka nr [...] o pow. [...] ha, obręb [...] była przedmiotem postępowania egzekucyjnego prowadzonego w stosunku do spółki "[...]" i wchodziła w skład nieruchomości, z której prowadzono egzekucję. Prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności jest aktem przenoszącym na nabywcę własność nieruchomości. Nabywca staje się właścicielem od dnia prawomocności postanowienia o przysądzeniu własności. Postanowienie z [...] r. przysądzające własność stało się prawomocne [...]r. i począwszy od tej daty Spółka jest właścicielem nieruchomości. Należy przy tym podkreślić, że prawomocne postanowienie sądu o przysądzeniu własności ma charakter konstytutywny. Wyrażono przy tym w piśmiennictwie pogląd (por. A. Oleszko: Glosa do wyroku SN z dnia 22 września 1997 r., II CKN 730/97, OSP 1998, nr 7-8, poz. 139), iż charakter konstytutywny postanowienia o przysądzeniu własności sprawia, iż własność nieruchomości przechodzi na nabywcę bez względu na to, kto dotąd był rzeczywistym właścicielem. Nabycie w trybie przysądzenia ma zatem charakter pierwotny, niezależny od zakresu uprawnień przysługujących poprzednikowi prawnemu. Decyzja Wojewody, dotycząca stwierdzenia nabycia przez Skarb Państwa własności działki została wydana w dniu [...]r., a zatem już po nabyciu prawa własności przez Spółkę. Nabycie przez Skarb Państwa nastąpiło jednak z mocy prawa 1 stycznia 1999 r. a zatem jeszcze przed nabyciem prawa własności przez Spółkę. Prawa swego Spółka nie wywodzi bowiem z następstwa prawnego. Uznać zatem należy, że po pierwsze, Spółka skarżąca nie może być uznana za następcę prawnego podmiotu, któremu z mocy prawa odjęto prawo własności przedmiotowej działki, po wtóre zaś, że nie można podzielić twierdzenia Skarżącej o powstaniu szkody i uszczerbku w jej majątku, skoro nabyła ona działkę należącą już do Skarbu Państwa. Stan faktyczny i prawny, jaki powstał na skutek wydanych orzeczeń, niewątpliwie wymaga uporządkowania. W przekonaniu sądu administracyjnego kwestii tych nie da się jednak rozstrzygnąć w trybie postępowania administracyjnego, prowadzonego na podstawie art. 73 ustawy – przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Zgodnie z art. 73 ust. 4 tej ustawy, odszkodowanie za nabyte nieruchomości wypłacane jest właścicielom tych nieruchomości. Przez właścicieli w rozumieniu tej ustawy należy rozumieć podmioty, którym prawo własności przysługiwało do dnia 31 grudnia 1998 r. i które prawo to utraciły. Skarżąca Spółka nie może zatem domagać się odszkodowania na działkę, której prawa własności nie utraciła i nadal je posiada. Nabycie nieruchomości zajętych pod drogi publiczne z mocy prawa na podstawie powoływanych przepisów było bowiem aktem jednorazowym i skutki jego nie niweczą rezultatów późniejszych czynności czy orzeczeń. Mając na uwadze podane argumenty, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło