I SA/Kr 1256/07

Sygn. akt I SA/Kr 1256/07 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 czerwca 2008r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Ewa Długosz-Ślusarczyk (spr), Sędziowie: NSA Józef Gach, Asesor WSA Maja Chodacka, Protokolant: Iwona Sadowska-Białka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2008r., sprawy ze skargi Spółdzielni [...] " K. N." w K., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie interpretacji przepisów co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób, prawnych, - s k a r g ę o d d a l a - Sygn. I SA/ Kr 1256/07 Uzasadnienie Strona Skarżąca Spółdzielnia Mieszkaniowa "K. " wnioskiem z dnia [...] marca 2007 r., zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o udzielenie pisemnej informacji w zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego tj. art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. Z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), a dokładnie o potwierdzenie stanowiska, że budynki mieszkalne, wyposażenie techniczne budynków mieszkalnych, budynki niemieszkalne uzupełniające budownictwo mieszkaniowe, urządzenie i uzbrojenie terenów, na których znajdują się wyżej wymienione budynki mieszczą się w zakresie pojęcia "gospodarka zasobami mieszkaniowymi", w związku z czym dochody uzyskane gospodarki tak zdefiniowanymi zasobami mieszkaniowymi, korzystają ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...]nr[...], odmówił uznania za prawidłowe powyższego stanowiska Strony Skarżącej. W uzasadnieniu postanowienia Naczelnik Urzędu Skarbowego wskazał pismo Ministerstwa Finansów z dnia 22.12.2006 r. Nr DD6-8213-438/WK 06/339/391 i stwierdził, że w świetle aktualnego brzmienia art. 17 ust. l pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych brak jest podstaw do zaliczenia do zasobów gospodarki mieszkaniowej lokali użytkowych w budynkach mieszkalnych, budynków handlowo usługowych, budynków dla osiedlowej działalności społeczno-wychowawczej i budowli sportowych. Strona Skarżąca złożyła zażalenie na w/w postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego. W zażaleniu Strona Skarżąca podtrzymała swoje stanowisko i zarzuciła iż Naczelnik Urzędu Skarbowego nie dokonał samodzielnej wykładni przepisów podatkowych, poprzestając na przytoczeniu stanowiska wyrażonego w piśmie Ministerstwa Finansów z dnia 22.12.2006 r. Nr DD6-8213-438/WK 06/339/391, z którym Strona Skarżąca nie zgadza się gdyż zawęża pojęcie "zasobów mieszkaniowych" i pozostaje w sprzeczności z przepisami ustawy o własności lokali oraz jest sprzeczna z ustaloną w polskim systemie prawa definicją tego terminu. Ponadto Spółdzielnia przytoczyła postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego [...]dotyczące interpretacji art. 16 c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z jednoczesną argumentacją, iż w w/w postanowieniu jednoznacznie stwierdzono, że pojęcie "zasobów mieszkaniowych" obejmuje m.in. budynki handlowo - usługowe, budynki osiedlowej działalności społeczno - wychowawczej, budowle sportowe, garaże wolnostojące i parkingi wielopoziomowe. Dyrektor Izby Skarbowej po przeanalizowaniu argumentów zawartych w zażaleniu Strony, uwzględniając treść przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa uznał że stanowisko zawarte w postanowieniu Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...]jest prawidłowe i wydał decyzję z dnia[...] nr[...], odmawiając zmiany kwestionowanego postanowienia. Strona złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. W skardze podniesiono zarzut naruszenia przepisu art. 17 ust. l pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Ponadto zarzuciła, iż w zaskarżonej decyzji nie wyjaśniono dlaczego nie zakwestionowano interpretacji art. 16c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zawartej w postanowieniu Naczelnika Urzędu Skarbowego. Strona Skarżąca wniosła o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w całości. W uzasadnieniu skargi Skarżąca zwróciła uwagę, że wobec braku definicji "zasobów mieszkaniowych" i "gospodarki zasobami mieszkaniowymi" w obowiązujących przepisach prawa należy przyjąć, że ustawodawca konstruując przepis art.17 ust. l pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych odwołał się do zastanego rozumienia tego pojęcia, traktując je jako tzw. "pojęcie zastane" w systemie prawa, a więc znane i ugruntowane zarówno w doktrynie jak i praktyce. Na poparcie swego stanowiska Strona Skarżąca powołała wyroki NSA oraz uchwałę nr 95 rady Ministrów z dnia 27.04.1973 r. w sprawie amortyzacji środków trwałych. Zdaniem Strony Skarżącej w/w uchwała zawiera definicję zasobów mieszkaniowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W odpowiedzi na skargę z dnia[...], [...], Dyrektor Izby Skarbowej nie zgodził się z zarzutem naruszenia art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej reguły wykładni systemowej pozwalają wywieść, iż przez zasoby mieszkaniowe należy rozumieć lokale mieszkalne oraz pozostałe pomieszczenia i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego lub znajdującego się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców, jak również ułatwiające im dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające sprawne jego funkcjonowanie i administrowanie. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art. 1 par. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych / DZ. U. Nr 153 , poz. 1269 ze zm./ stwierdzić należy , iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutu naruszenia przepisu art. 17 ust. l pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Sąd podziela dokonaną przez organy podatkowe interpretację art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a zwłaszcza pojęcie "zasobów mieszkaniowych". Do dnia 31 grudnia 2006 r. spółdzielnie mieszkaniowe korzystały ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4f ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Na mocy tego zwolnienia wolne od podatku były dochody spółdzielni mieszkaniowych uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi i innych źródeł przychodów w części przeznaczonej na cel związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych i inne cele statutowe, z wyjątkiem działalności gospodarczej. Zakres zwolnienia uległ zmianie z dniem 1 stycznia 2007 r. Przepis art. 1 pkt 18 ustawy z dnia 16.11.2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2006 r., nr 217, poz. 1589) wprowadził z dniem 1 stycznia 2007 r. nowy pkt 44 w art. 17 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z tym przepisem wprowadzone zostało nowe zwolnienie przedmiotowe, dotyczące m.in. dochodów spółdzielni mieszkaniowych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej, uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi. Istota niniejszego sporu sprowadza się do ustalenia prawidłowego zakresu desygnatów mieszczących się w pojęciu "zasoby mieszkaniowe". Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji legalnej pojęcia "zasoby mieszkaniowe". Definicji takiej nie zawiera również ustawa z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz.U. z 2003 r., nr 119, poz. 1116 z późń. zm.). Natomiast definicję "zasobów mieszkaniowych: zawiera ustawa z dnia 21.06.2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2005 r., nr 31, poz. 266). Zgodnie z art. 2 ust. l pkt 10 w/w ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o mieszkaniowym zasobie gminy należy przez to rozumieć lokale stanowiące własność gminy albo gminnych osób prawnych lub spółek handlowych utworzonych z udziałem gminy, z wyjątkiem towarzystw budownictwa społecznego, a także lokale pozostające w posiadaniu samoistnym tych podmiotów. Natomiast zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 4 tej ustawy pod pojęciem lokalu należy rozumieć lokal służący do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych a także lokal będący pracownią służącą twórcy do prowadzenia działalności w dziedzinie kultury i sztuki. Zdaniem Sądu, wobec braku definicji "zasobów mieszkaniowych" w ustawie podatkowej, w pełni uprawnione jest zastosowanie wykładni systemowej i nadanie temu pojęciu znaczenia, jaki zostało skonstruowane na gruncie innej ustawy, w tym wypadku na gruncie ustawy z dnia 21.06.2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego. Ponadto Sąd wskazuje, iż zawarta w w/w ustawie definicja pojęcia "zasoby mieszkaniowe" zgodna jest z potocznym rozumieniem tego pojęcia. Zatem w ocenie Sądu za zasadne należy uznać zaliczenie do zasobów mieszkaniowych lokali mieszkalnych z wyłączeniem budynków niemieszkalnych, budynków handlowo-usługowych czy też budowli sportowych. Dodać należy, iż stanowisko tutejszego Sądu znajduje odzwierciedlenie w aktualnych orzeczeniach sądów. Tytułem przykładu można wskazać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 28.12.2007 r., I SA/Po 1331/07, orzekł m.in., iż do pojęcia "zasoby mieszkaniowe" nie można zaliczyć lokali użytkowych, jeżeli nie są one niezbędne o prawidłowego korzystania z lokali mieszkalnych. Odnosząc się do drugiego z zarzutów, a mianowicie iż w zaskarżonej decyzji Dyrektor Izby Skarbowej nie wyjaśnił dlaczego nie zakwestionował interpretacji art. 16c pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zawartej w postanowieniu Naczelnika Urzędu Skarbowego, w ocenie Sądu zarzut ten również nie zasługuje na uwzględnienie. Interpretacja przepisów prawa podatkowego nie stanowi źródła prawa powszechnie obowiązującego. Powołana interpretacja Naczelnika Urzędu Skarbowego dotyczy innego podatnika, innego stanu faktycznego oraz innego przepisu ustawy podatkowej. Wobec tego interpretacja ta, a w szczególności ustalenia prawne dokonane w ramach uzasadnienia stanowiska Naczelnika Urzędu Skarbowego, nie mogą mieć zastosowania w niniejszej sprawie. Wobec powyższego Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego lub prawa procesowego, które uzasadniałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. W tym stanie rzeczy skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.).