I OW 38/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Lech (spr.) Sędziowie NSA Barbara Adamiak del. NSA Wiesław Czerwiński Protokolant Michał Zawadzki po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2008r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Naczelnikiem Urzędu Skarbowego w S. a Burmistrzem Miasta S. w przedmiocie wskazania organu właściwego w sprawie rozpoznania wniosku J. B. o wydanie zaświadczenia o wysokości przeciętnego dziennego zarobku uzyskiwanego z pracy na własnym gospodarstwie rolnym postanawia: odrzucić wniosek Naczelnik Urzędu Skarbowego w S., na podstawie art. 19 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) zwrócił się z wnioskiem do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie, który z organów, to jest Burmistrz Miasta S. czy Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. jest właściwy do rozpatrzenia wniosku J. B. o wydanie zaświadczenia o wysokości przeciętnego dziennego zarobku uzyskiwanego z pracy we własnym gospodarstwie rolnym. Z dołączonych do wniosku akt sprawy wynika, że J. B. w dniu [...] zwrócił się do Urzędu Miejskiego w S. o wydanie, na podstawie art. 306i ustawy - Ordynacja podatkowa "zaświadczenia o wysokości przeciętnego dziennego zarobku uzyskiwanego na własnym gospodarstwie rolnym" oraz podał, że zaświadczenie jest niezbędne do uzyskania zwrotu utraconego zarobku z tytułu stawiennictwa do sądu. Postanowieniem z dnia [...], wydanym na podstawie art. 306c ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), Burmistrz Miasta S. odmówił J. B. wydania zaświadczenia o wysokości przeciętnego dziennego zarobku uzyskiwanego z pracy na własnym gospodarstwie rolnym. Po rozpoznaniu odwołania, postanowieniem z dnia [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. uchyliło powyższe postanowienie i przekazało podanie J. B. Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w S. jako organowi właściwemu w sprawie wydania zaświadczenia, o którym mowa w art. 306i powołanej ustawy - Ordynacja podatkowa. Postanowieniem z dnia [...], Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. odmówił J. B. wydania zaświadczenia o wysokości przeciętnego dziennego zarobku uzyskiwanego z pracy na własnym gospodarstwie rolnym, wskazując, że Urząd Skarbowy w S. nie jest organem uprawnionym do wydania przedmiotowego zaświadczenia. Stosownie do art. 306b § 1 powołanej ustawy - Ordynacja podatkowa organ podatkowy obowiązany jest wydać zaświadczenie, jeżeli chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów lub innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Wskazano, że ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), określa kategorie przychodów podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Jednak przepisom tej ustawy nie podlegają przychody z działalności rolniczej (art. 2 ust. 1 pkt 1). Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. podkreślił, że Urząd Skarbowy w S. nie dysponuje żadnymi dokumentami umożliwiającymi wydanie tego zaświadczenia, bowiem nie prowadzi ewidencji gospodarstw rolnych ani rejestru podatników podatku rolnego, na podstawie których mógłby określić wysokość przeciętnego dziennego zarobku uzyskiwanego z pracy na własnym gospodarstwie rolnym. Organ zauważył ponadto, że J. B. przedłożył szczegółowy sposób wyliczenia takiego dochodu, natomiast z istoty wydawania zaświadczeń wynika, iż organ podatkowy jest obowiązany wydać zaświadczenie na podstawie prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów lub innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Organ podatkowy podał, iż nie kwestionuje, że zaświadczenie może być wydane w oparciu o zaświadczenie innego organu, ale to zaświadczenie powinno dotyczyć zadań należących do zakresu Urzędu Skarbowego. Po rozpoznaniu zażalenia J. B. Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z dnia [...] nr [...] uchylił postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] Nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia zalecając, aby Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. wystąpił z wnioskiem o ustalenie organu właściwego do rozpatrzenia wniosku o wydanie J. B. zaświadczenia o żądanej przez niego treści. W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego, Burmistrz S. wskazał, że to organ podatkowy wydaje zaświadczenia o wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych w oparciu o przepisy obowiązującego w chwili wydawania zaświadczenia Obwieszczenia Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Obecnie obowiązuje Obwieszczenie Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 20 września 2007 r. w sprawie wysokości przeciętnego dochodu z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego w 2006 r. Dochód z pracy w indywidualnych gospodarstwach rolnych z 1 ha przeliczeniowego wynosił w 2006 r. 1898 zł. Burmistrz podkreślił, że obwieszczenie daje możliwość ustalenia przeciętnego dochodu z 1 ha przeliczeniowego gruntów w stosunku rocznym, natomiast nie określa zasad na jakich organ podatkowy mógłby określić wynagrodzenie dzienne. W związku z tym w ocenie Burmistrza S., nie może on we własnym zakresie ustalić sposobu obliczenia wynagrodzenia dziennego uzyskiwanego z pracy w indywidualnym gospodarstwie rolnym. Wskazano, że J. B. osiąga jako osoba fizyczna różnego rodzaju dochody, a zatem organem właściwym do ustalenia jego dochodu pozostaje, w ocenie Burmistrza Miasta S., Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Spór o właściwość zachodzi tylko w powiązaniu z konkretną, indywidualną sprawą należącą do właściwości tych organów i załatwianą w formie władczego rozstrzygnięcia, najczęściej w drodze decyzji administracyjnej (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 sierpnia 1992 r. sygn. akt I SA 839/92, niepubl.; z dnia 16 stycznia 1995 r. sygn. akt I SA 40/95, ONSA 1995, nr 3, poz. 148 oraz z dnia 21 czerwca 1996 r. sygn. akt I SA 592/96, niepubl.). Oznacza to, że spory o wykładnię prawa prowadzone między organami administracji w oderwaniu od konkretnej sprawy administracyjnej nie mają charakteru sporu kompetencyjnego (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 1991 r. sygn. akt II SA 1043/91, ONSA 1991, nr 3-4, poz. 96). Spór o właściwość nie może także dotyczyć sprawy cywilnej, gdyż pojęcie właściwości należy odnosić wyłącznie do tej sfery działania administracji, w której jest ona upoważniona do podejmowania właściwych rozstrzygnięć. W niniejszej sprawie wnioskodawca wystąpił o rozstrzygnięcie, który organ jest właściwy do wydania zaświadczenia o określonej treści. Należy zaznaczyć, że wprawdzie Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawa - Ordynacja podatkowa normują postępowanie w sprawach wydawania zaświadczeń, lecz ma ono charakter uproszczony, jest znacznie odformalizowane. Postępowanie w sprawach zaświadczeń nie jest postępowaniem administracyjnym, jakiego dotyczy art. 1 § 1 pkt 1 k.p.a., a jedynie ma charakter administracyjny, ze względu na jedną z prawnych form działania administracji, do której się odnosi oraz ze względu na organy je stosujące (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz). Obowiązkiem organu administracji jest wydanie zaświadczenia wtedy, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Oznacza to, że nie zawsze organy mogą wydać zaświadczenie o określonej treści, jeśli żaden z nich nie prowadzi rejestrów czy danych, których stwierdzenia domaga się wnioskodawca. W niniejszej sprawie J. B. oparł swoje żądanie o wydanie zaświadczenia o wysokości przeciętnego dziennego zarobku uzyskiwanego z pracy we własnym gospodarstwie rolnym na podstawie art. 300i ustawy - Ordynacja podatkowa, który to przepis stanowi, że "Organ podatkowy na wniosek podatnika wydaje zaświadczenie o wysokości jego dochodu lub obrotu. W zaświadczeniach dotyczących wysokości dochodu lub obrotu stwierdza się wyłącznie, czy wnioskodawca jest lub nie jest podatnikiem: 1) podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego, z określeniem wysokości obrotu; 2) podatku dochodowego (we wszystkich formach opodatkowania); w przypadku opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach ogólnych - z określeniem wysokości dochodu przyjętego do podstawy opodatkowania, a w przypadku osób prawnych - z określeniem wysokości dochodu przyjętego do podstawy opodatkowania, jak również kwoty podatku należnego". Burmistrz Miasta S. i Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. mogli więc, oceniając wniosek z punktu widzenia posiadanych przez siebie rejestrów i danych odmówić wydania zaświadczenia o określonej treści. Notabene Burmistrz Miasta S. wydał w dniu [...] zaświadczenie w zakresie prowadzonych przez ten urząd danych dotyczących podatku rolnego. Interes osoby wnioskującej o wydanie zaświadczenia określonej treści chroniony jest przez to, że przysługuje jej zażalenie na postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia określonej treści, a następnie skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Organ wyższego stopnia rozpatrujący zażalenie, będzie oceniać w zakresie działania organu pierwszej instancji, czy odmowa wydania zaświadczenia nie narusza prawa, co następnie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny. Z przytoczonych powyżej względów uznać należy, że w niniejszej sprawie nie występuje spór o właściwość, o którym mowa w art. 4 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 166 i 193 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.