II OZ 1052/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia del. WSA Arkadiusz Despot-Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 15 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Towarzystwa [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2008r., sygn. akt VII SA/Wa 749/08 o oddaleniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Towarzystwa [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia oddalić zażalenie Postanowieniem z dnia 9 lipca 2008r., sygn. akt VII SA/Wa 749/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek skarżącego Towarzystwa [...] (zwane dalej Towarzystwem), o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do tego Sądu decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Sąd I instancji stanął na stanowisku, że wykonanie tej decyzji nie spowoduje zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej Ppsa. Decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego ma charakter formalny, nie nakłada na stronę obowiązków, wobec tego nie wymaga ona wykonania. Na powyższe postanowienie zażalenie wniosło Towarzystwo [...] podnosząc, że istotą wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji było wstrzymanie wcześniejszej decyzji merytorycznej Wojewody Ł. zezwalającej na budowę elektrowni wodnej w K. Dalej wnoszący zażalenie wywodzi zarzuty odnośnie decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], którą organ pozbawił mieszkańców wsi praw podmiotowych gwarantowanych przez Kodeks Cywilny I Konstytucję RP. Obecna lokalizacja elektrowni wodnej, zdaniem skarżącego, stanowi brutalną ingerencję obiektu przemysłowego w atrakcyjny krajobraz przyrodniczy i dlatego zaskarżona decyzja wywołuje nieodwracalne skutki dla mieszkańców i środowiska. Odpowiedź na zażalenie wniósł inwestor W. M., które to pismo (k. 107 akt sądu) jest w rzeczywistości listą pytań skierowanych do Towarzystwa [...] Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 Ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W odniesieniu do zarzutów zażalenia, wskazać należy, że celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny, a nie przesądzanie okoliczności faktycznych i prawnych rozpoznawanej sprawy. W świetle powyższego nie można uwzględnić argumentów skarżącego Towarzystwa dotyczących pozbawienia mieszkańców wsi praw podmiotowych przez umorzenie postępowania odwoławczego. Oparcie wniosku o ochroną tymczasową na niezgodności zaskarżonej decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcia Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (zob. postan. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28.04.2005 r. sygn. akt II OZ 184/05, Lex nr 302251). Podniesienie w zażaleniu zarzutów do decyzji Wojewody Ł. o udzieleniu zezwolenia na budowę elektrowni wodnej pozbawione jest skutku ponieważ postępowanie w niniejszej sprawie dotyczy skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o umorzeniu postępowania odwoławczego, a nie decyzję Wojewody. Należy podkreślić, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu art. 61 § 3 Ppsa mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego rozumie się spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegają, jak słusznie zauważył Sąd I instancji, akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. postan. WSA w Gdańsku z dnia 26.07.2005r sygn. akt II SA/Gd 396/05, Lex nr 220325). Skutków takich nie wywołuje decyzja o umorzeniu postępowania odwoławczego. Skoro zaskarżona decyzja z dnia [...] nie nadaje się do wykonania, instytucja wstrzymania przewidziana w art. 61 § 3 Ppsa nie może znaleźć zastosowania. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.