III SA/Gd 88/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, Sędzia NSA Anna Orłowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Januszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 02 lipca 2008 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] z dnia 31 lipca 2007 r. nr [...] w przedmiocie wpisu do rejestru lekarzy przeprowadzających badania profilaktyczne oddal skargę. Pismem z dnia 27 czerwca 2007 r. A. S. wystąpił do Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...]. o ponowne wpisanie go na listę lekarzy uprawnionych do przeprowadzania badań profilaktycznych. W uzasadnieniu pisma wskazano, że z dołączonego do pisma odpisu świadectwa pracy z dnia 19 listopada 1993 r. wystawionego przez Klub Sportowy [...] w G. wynika, że wnioskodawca pracował na pełnym etacie lekarza ds. profilaktyki przez okres 21 lat. Nadto wskazano, że organ jest w posiadaniu zaświadczenia nr [...] z dnia 6 lutego 1993 r. z treści którego wynika, że A. S. jest uprawniony do przeprowadzania badań profilaktycznych. W odpowiedzi na powyższe Dyrektor Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] poinformował A. S., że przesłana przez niego kopia świadectwa pracy nie wpływa na zmianę stanowiska organu wyrażoną w piśmie z dnia 22 stycznia 2007 r. nr [...]. W piśmie tym organ poinformował A. S., że w wyniku przeprowadzonego postępowania w sprawie spełnienia przez niego dodatkowych wymogów kwalifikacyjnych do wykonywania badań profilaktycznych stwierdził, że nie spełnia on warunków określonych w § 7 ust. 1 pkt 2 lit a) – d) rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych dla celów przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz. U. Nr 69, poz. 332 ze zm.), a jedynie warunki określone w § 7 ust. 1 pkt 3 w/w rozporządzenia. Poinformowano go zatem, że może przeprowadzać badania profilaktyczne wyłącznie w stosunku do funkcjonariuszy i pracowników objętych opieką lekarską zakładów opieki zdrowotnej tworzonych i utrzymywanych przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. W związku z tym Dyrektor Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] skreślił go z rejestru podstawowych jednostek medycyny pracy. Nie zgadzając się ze stanowiskiem organu zawartym w piśmie z dnia 2 lipca 2007 r. A. S. w dniu 16 lipca 2007 r. wystąpił do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia 31 lipca 2007 r. organ udzielił odpowiedzi na skierowane do niego wezwanie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. W tym stanie rzeczy A. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na rozstrzygnięcie Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] z dnia 31 lipca 2007 r. znak [...] skreślające skarżącego z rejestru podstawowych jednostek medycyny pracy oraz odmawiające ponownego wpisu do przedmiotowego rejestru. W skardze zarzucono naruszenie art. 10 ust. 1 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy ( Dz. U. z 2004 r. Nr 125, poz. 1317 ze zm.) podnosząc, że wymienione tam czynności organu mają charakter czynności materialno-technicznych i sprowadzają się jedynie do sprawdzenia formalnej poprawności zgłoszenia. Skarżący powołał się przy tym na przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 30 sierpnia 2001r. w sprawie zgłaszania podjęcia lub zakończenia działalności lekarza lub pielęgniarki wykonujących zadania z zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracującymi oraz trybu przekazywania tych zgłoszeń ( Dz. U. Nr 97, poz. 1064 ) wskazując, że spełnia kryteria wymienione w § 1 ust. 2 rozporządzenia podkreślając przy tym, że nie został wykreślony z rejestru lekarzy przeprowadzających badania profilaktyczne. W dalszej części skargi skarżący wskazywał z jakich przyczyn zaskarżona przez niego czynność podlega kontroli sądu administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W pierwszej kolejności wskazano, że Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy [...] nie jest organem administracji publicznej i nie wydaje decyzji administracyjnych. W dalszej części przedstawiono przebieg toczącego się od 22 stycznia 2007 r. postępowania, jak też stwierdzono ponownie, że w związku nie spełnieniem wymogów wymienionych w przepisach rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych dla celów przewidzianych w Kodeksie pracy skarżący nie mógł figurować w rejestrze lekarzy posiadających uprawnienia do sprawowania opieki profilaktycznej nad pracownikami innymi niż MSWiA i został z tego rejestru wykreślony. W kolejnym piśmie z dnia 5 maja 2008 r. skarżący odnosząc się do treści odpowiedzi na skargę ponownie wskazał z jakich przyczyn, jego zdaniem, zaskarżona czynność należy do tych, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ). Nadto wskazał, że bez skutecznego zakwestionowania wpisu do rejestru lekarzy przeprowadzających badania profilaktyczne, czego ( jak dowodził wcześniej ) nie uczyniono, brak było w sprawie podstaw do wykreślenia go i odmowy wpisu do rejestru podstawowych jednostek medycyny pracy. W odpowiedzi na powyższe Dyrektor Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] stwierdził, że dokonanie wpisu do rejestru lekarzy przeprowadzających badania profilaktyczne jest wyłącznie czynnością materialno-techniczną i nie łączy się ona z nadawaniem uprawnień. Ponownie wskazano, z jakich przyczyn nie jest możliwe wpisanie skarżącego do rejestru lekarzy przeprowadzających badania profilaktyczne, a nadto stwierdził, że byłoby to działanie niezgodne z prawem. Zarządzeniem z dnia 25 marca 2008r. rozdzielono w/w skargi przez wyłączenie do odrębnego rozpoznania skargi na czynność polegającą na odmowie ponownego wpisu do rejestru, która została zarejestrowana w repertorium Sądu pod sygn. akt III SA/Gd 88/08. Tym samym zarządzeniem uiszczony przez skarżącego wpis sądowy Sąd zaliczył jako wpis od skargi zarejestrowanej pod sygn. akt III SA/Gd 88/08. Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2008 r. sygn. akt III SA/GD 63/08 Sąd odrzucił skargę A. S. na czynność Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] w przedmiocie skreślenia z rejestru podstawowych jednostek medycyny pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Postępowanie przed sądami administracyjnymi prowadzone jest zaś na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. W myśl art. 134 § 1 tej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W pierwszej kolejności Sąd pragnie zauważyć, że jakkolwiek skarżący stwierdził w skardze, że jej przedmiotem jest rozstrzygnięcie Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] z dnia 31 lipca 2007 r. znak [...] odmawiające wpisu go do rejestru podstawowych jednostek medycyny pracy, to - po dokonaniu analizy treści skargi, złożonych przez strony pism procesowym i akt sprawy, jak również mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa - Sąd uznał, że przedmiotem skargi jest czynność Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] z dnia 2 lipca 2007 r. nr [...], którą odmówiono dokonania wpisu do rejestru lekarzy przeprowadzających badania profilaktyczne. Wniosek o dokonanie takiego wpisu skarżący złożył w dniu 27 czerwca 2007 r., zaś organ udzielił na nie odpowiedzi w/w pismem z dnia 2 lipca 2007 r. podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w piśmie z dnia 22 stycznia 2007 r. Stwierdzono w nim, że skarżący nie spełnia warunków określonych w § 7 ust. 1 pkt 2 lit a-d rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30 maja 1996 r. w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych dla celów przewidzianych w Kodeksie pracy (Dz. U. Nr 69, poz. 332 ze zm.), a jedynie warunki określone w § 7 ust. 1 pkt 3 w/w rozporządzenia. Poinformowano go zatem, że może przeprowadzać badania profilaktyczne wyłącznie w stosunku do funkcjonariuszy i pracowników objętych opieką lekarską zakładów opieki zdrowotnej tworzonych i utrzymywanych przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Nadto stwierdzono, że w związku z powyższym Dyrektor Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy [...] skreślił go z rejestru podstawowych jednostek medycyny pracy. W tym miejscu należy zauważyć, że wojewódzki ośrodek medycyny pracy nie prowadzi rejestru podstawowych jednostek medycyny pracy, przyjmuje natomiast zgłoszenia podjęcia oraz zakończenia działalności lekarza profilaktyka w zakresie profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracującymi, co wynika z treści art. 10 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy ( Dz. U. z 2004 r. Nr 125, poz. 1317 ze zm.). Szczegółowo kwestia ta została uregulowana w przepisach rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 30 sierpnia 2001r. w sprawie zgłaszania podjęcia lub zakończenia działalności lekarza lub pielęgniarki wykonujących zadania z zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracującymi oraz trybu przekazywania tych zgłoszeń ( Dz. U. Nr 97, poz. 1064 ). W piśmie z dnia 22 stycznia 2007 r. organ wyraźnie odniósł się do braku u skarżącego kwalifikacji do przeprowadza badań profilaktycznych pracowników i tak też należy interpretować stanowisko przedstawione w piśmie z dnia 2 lipca 2007 r. oraz późniejszych pismach organu, w tym również tych kierowanych do Sądu w związku ze złożoną skargą. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. kognicji sądów administracyjnych poddane zostały także akty lub czynności z zakresu administracji publicznej inne niż decyzje administracyjne i postanowienia - dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Odnosząc powyższe do przedmiotu skargi Sąd uznał, że sprawa, której przedmiotem jest dokonanie wpisu do rejestru lekarzy przeprowadzających badania profilaktyczne - co jest równoznaczne z potwierdzeniem posiadania uprawnień do podejmowania czynności zawodowych - jest aktem z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Przepis § 7 powołanego wcześniej rozporządzenia w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych dla celów przewidzianych w Kodeksie pracy określa jakie dodatkowe wymagania kwalifikacyjne musi spełniać lekarz wykonujący badania profilaktyczne. Lekarz posiadający wymagane kwalifikacje i chcący wykonywać takie badania, w myśl § 8 ust. 1 w/w rozporządzenia musi zgłosić do wojewódzkiego ośrodka medycyny pracy, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania, wniosek o dokonanie wpisu do rejestru lekarzy przeprowadzających badania profilaktyczne. Lekarz wpisany do rejestru lekarzy otrzymuje zaświadczenie potwierdzające dokonanie wpisu, jak też musi posługiwać się pieczęcią o wzorze określonym w załączniku nr 6 do rozporządzenia ( § 8 ust. 2 rozporządzenia). Z przedstawionej wyżej konstrukcji wynika, że jakkolwiek uprawnienie lekarza do przeprowadzania badań profilaktycznych wynika z przepisów prawa – wystarczy jedynie spełnić wymienione tam wymagania kwalifikacyjne – to skorzystanie z tego uprawnienia uzależnione jest od czynności dokonania wpisu do rejestru lekarzy prowadzonego przez wojewódzki ośrodek medycyny pracy, czego potwierdzeniem jest uzyskanie od organu odpowiedniego zaświadczenia. A contrario odmowa dokonania wpisu do rejestru lekarzy wykonujących badania profilaktyczne uniemożliwia prowadzenie działalności zawodowej w takiej formie. Mając to na uwadze Sąd uznał, że podejmowane przez wojewódzki ośrodek medycyny pracy czynności polegające na dokonaniu wpisu do w/w rejestru bądź odmowie jego dokonania są czynnościami, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. ( podobnie swoją właściwość w takiej sprawie uznał Naczelny Sąd Administracyjny Ośr. Zam. we Wrocławiu, wyrok z dnia 29 czerwca 1999 r., sygn. akt II SA/Wr 1712/97, niepubl.). Sąd stwierdził również, że skarżący dopełnił wymogu, o którym mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. W myśl tego przepisu, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa - skarżący uczynił to pismem z dnia 16 lipca 2007 r. Skarga nie została uwzględniona albowiem zaskarżona czynność nie narusza prawa. W myśl § 7 ust. 1 rozporządzenia w sprawie przeprowadzania badań lekarskich pracowników, zakresu profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracownikami oraz orzeczeń lekarskich wydawanych dla celów przewidzianych w Kodeksie pracy badania profilaktyczne oraz profilaktyczną opiekę zdrowotną niezbędną z uwagi na warunki pracy wykonują , z zastrzeżeniem ust. 2-5, lekarze, którzy: 1) posiadają specjalizację w dziedzinie: medycyny pracy, medycyny przemysłowej, medycyny morskiej i tropikalnej, medycyny kolejowej, medycyny transportu, medycyny lotniczej lub higieny pracy, 2) byli zatrudnieni w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres co najmniej 6 lat przed dniem wejścia w życie rozporządzenia jako: a) rejonowi lekarze przemysłowi, b) lekarze poradni medycyny pracy lub poradni dla młodocianych, działających w przemysłowych publicznych zakładach opieki zdrowotnej, c) rejonowi lub zakładowi lekarze kolejowej służby zdrowia, d) lekarze rejonowi w zakładach opieki zdrowotnej dla szkół wyższych lub jednostek badawczo-rozwojowych, jeżeli sprawowali profilaktyczną opiekę zdrowotną nad pracownikami wykonującymi pracę na stanowiskach pracy, na których stwierdzono występowanie czynników szkodliwych dla zdrowia lub warunków uciążliwych, wymienionych we wskazówkach metodycznych, o których mowa w § 2 ust. 1, e) lekarze zakładowi w publicznych zakładach opieki zdrowotnej - wyłącznie w odniesieniu do pracowników tych zakładów, f) lekarze w poradniach rehabilitacyjnych dla inwalidów - wyłącznie w stosunku do pracowników zatrudnionych w spółdzielczości inwalidzkiej, 3) pełnili służbę lub byli zatrudnieni w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres co najmniej 3 lat jako lekarze w jednostkach wojskowych lub zakładach opieki zdrowotnej tworzonych i utrzymywanych przez Ministra Obrony Narodowej lub Ministra Spraw Wewnętrznych - wyłącznie w stosunku do pracowników objętych ich opieką w tych resortach. Z akt sprawy wynika, że skarżący ubiegał się o dokonanie wpisu do rejestru lekarzy uprawnionych do przeprowadza badań profilaktycznych w pełnym zakresie, bowiem posiada on uprawnienia do przeprowadzania badań profilaktycznych w stosunku do funkcjonariuszy i pracowników objętych opieką lekarską zakładów opieki zdrowotnej tworzonych i utrzymywanych przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Formułując taki wniosek skarżący wykazywał, że posiada wymagane kwalifikacje, o jakich mowa w § 7 ust. 1 cyt. wyżej rozporządzenia, powołując się przy tym na posiadaną przez organ dokumentację, jak również dołączając do wniosku z dnia 27 czerwca 2007 r. odpis świadectwa pracy z dnia 19 listopada 1993 r. wystawionego przez Klub Sportowy [...] w G., z którego wynika, że pracował tam na pełnym etacie lekarza ds. profilaktyki przez okres 21 lat. Ze znajdujących się w aktach sprawy zaświadczeń wynika, że poza w/w Klubem skarżący był nadto zatrudniony w następujących jednostkach: 1. Międzyzakładowa Przychodnia Lekarska przy Spółdzielni Pracy [...] w wymiarze ½ etatu od dnia 18 kwietnia 1983 r. do 31 października 1990 r. na stanowisku lekarza internisty-kierownika przychodni, 2. Przedsiębiorstwo Techniczno-Budowlane [...] - wykonywanie w okresie od dnia 4 maja 1990 r. do 31 grudnia 1996 r. profilaktycznej opieki zdrowotnej pracowników w pełnym zakresie z zachowaniem dyspozycyjności, 3. Przyzakładowa Przychodnia Rehabilitacyjna [...] Spółdzielni Usługowej w G. na stanowisku lekarza medycyny od dnia 13 lipca 1974 r. przez okres co najmniej 32 lat, 4. ZZOZ Zarządu Służby Zdrowia [...] w G. na stanowisku lekarza zakładowego w pełnym wymiarze czasu pracy od dnia 11 grudnia 1973 r. przez okres co najmniej 20 lat. Wynika z powyższego, że skarżący nie spełnia przesłanek, o których mowa w przepisie § 7 ust. 1 pkt 2 lit a) – d) w/w rozporządzenia, nie wynika z nich bowiem by trakcie swojej kariery zawodowej przez okres co najmniej 6 lat w pełnym wymiarze czasu pracy był zatrudniony na stanowiskach, o których w tym przepisie mowa. Skarżący spełnia natomiast kryteria, o jakich mowa w § 7 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia, tym samym zasadnie organ stwierdził, że posiada on uprawnienia do przeprowadzania badań profilaktycznych w stosunku do funkcjonariuszy i pracowników objętych opieką lekarską zakładów opieki zdrowotnej tworzonych i utrzymywanych przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, brak jest natomiast możliwości wpisania skarżącego do rejestru lekarzy przeprowadzających badania profilaktyczne w pełnym zakresie. Należy też zauważyć, że – z przyczyn wyżej wskazanych - przyjętego przez Sąd stanowiska nie może zmienić fakt, że skarżący ukończył w 2001 r. prowadzony przez Instytut Medycyny Pracy w Ł. kurs doskonalący, o którym mowa w § 7 ust. 2 powołanego rozporządzenia, czy też, że wcześniej uzyskał wpis do rejestru lekarzy przeprowadzających badania profilaktyczne, z którego jednak został później wykreślony. Reasumując powyższe, jakkolwiek można mieć zastrzeżenia do sposobu działania organu w niniejszej sprawie – chodzi zwłaszcza o ogólnikowość i brak precyzji w formułowaniu kierowanych do skarżącego pism – to naruszenia te nie są na tyle istotne by mieć wpływ na zmianę stanowiska Sądu w tej sprawie. W tym stanie rzeczy Sąd, na mocy art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.