II OSK 154/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Łuczaj Sędziowie sędzia NSA Maria Czapska-Górnikiewicz sędzia (del.) NSA Janusz Furmanek (spr.) Protokolant Agnieszka Kuberska po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2010r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej A. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 października 2008 r. sygn. akt II SA/Gd 406/08 w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie opłaty związanej ze wzrostem wartości nieruchomości oddala skargę kasacyjną. WYROKIEM Z DNIA 8 PAŹDZIERNIKA 2008 R. WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU ODDALIŁ SKARGĘ A. B. NA DECYZJĘ SAMORZĄDOWEGO KOLEGIUM ODWOŁAWCZEGO W GDAŃSKU Z DNIA [...] KWIETNIA 2008 R., NR [...] W PRZEDMIOCIE OPŁATY ZWIĄZANEJ ZE WZROSTEM WARTOŚCI NIERUCHOMOŚCI. ZASKARŻONĄ PRZEZ A. B. DECYZJĄ SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE W GDAŃSKU UTRZYMAŁO W MOCY DECYZJĘ WÓJTA GMINY LUZINO Z DNIA [...] GRUDNIA 2007R. NR [...], KTÓRĄ USTALONO JEDNORAZOWĄ OPŁATĘ Z TYTUŁU WZROSTU WARTOŚCI NIERUCHOMOŚCI W ZWIĄZKU Z UCHWALENIEM MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO (RENTA PLANISTYCZNA). WSKAZANA POWYŻEJ DECYZJA KOLEGIUM ZOSTAŁA WYDANA NA PODSTAWIE ART. 138 § 1 PKT 1 W ZW. Z ART. 7, ART. 8, ART. 9 USTAWY Z DNIA 14 CZERWCA 1960 R. KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO (DZ. U. 2000R., NR 98, POZ. 1071 ZE ZM.) W ZW. Z ART. 36 UST. 4, ART. 37 UST. 1, UST. 3, UST. 4 I UST. 11 USTAWY Z DNIA 27 MARCA 2003 R. O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM (DZ. U. NR 80, POZ. 717 ZE ZM.), ORAZ W ZW. Z ART. 150 UST. 1 PKT 1, UST. 2 I UST. 5, ART. 151 UST. 1, ART. 152, ART. 153 UST. 1, ART. 154 UST. 1 USTAWY Z DNIA 21 SIERPNIA 1997 R. O GOSPODARCE NIERUCHOMOŚCIAMI (DZ. U. 2004R. NR 261, POZ. 2603 ZE ZM.), A TAKŻE W ZW. Z § 1 I § 3 UCHWAŁY RADY GMINY LUZINO Z DNIA 15 PAŹDZIERNIKA 2003 R. NR IX/77/2003 W SPRAWIE UCHWALENIA MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO FRAGMENTÓW WSI LUZINO (DZIAŁKA NR CZ. [...]) W GMINIE LUZINO (DZ. URZ. WOJ. POMORSKIEGO Z 2004R. NR 50, POZ. 1005). POWYŻSZE ROZSTRZYGNIĘCIE WYDANE ZOSTAŁO W OPARCIU O NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY: WÓJT GMINY LUZINO DECYZJĄ Z DNIA [...] GRUDNIA 2007 R. USTALIŁ WOBEC A. B. JEDNORAZOWĄ OPŁATĘ W WYSOKOŚCI 5.865,00 ZŁ Z TYTUŁU WZROSTU WARTOŚCI NIERUCHOMOŚCI POŁOŻONEJ W LUZINIE (DZIAŁKI NR [...] I NR [...]) W ZWIĄZKU Z UCHWALENIEM MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO I ZBYCIEM TEJ NIERUCHOMOŚCI. ODWOŁANIE OD POWYŻSZEJ DECYZJI WNIOSŁA A. B., ZARZUCAJĄC BŁĄD W USTALENIACH FAKTYCZNYCH PRZYJĘTYCH ZA PODSTAWĘ WYDANIA ZASKARŻONEJ DECYZJI, POPRZEZ WSKAZANIE ŻE DZIAŁKA NR [...] NIE JEST PRZEZNACZONA JAKO DZIAŁKA GRUNTU ROLNEGO; NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO, TJ. ART. 36 UST. 4 I ART. 37 UST. 3, 4, I 6 USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM W ZW. Z UCHWAŁĄ RADY GMINY LUZINO NR IX/77/2003 Z DNIA 15 PAŹDZIERNIKA 2003R., POPRZEZ BŁĘDNĄ ICH WYKŁADNIĘ I NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE; NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO ART. 37 UST. 1 USTAWY Z DNIA 27 MARCA 2003R. O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM POPRZEZ WADLIWĄ JEGO WYKŁADNIĘ, A W SZCZEGÓLNOŚCI ZASTOSOWANIA TEGO PRZEPISU DO ZDARZENIA PRAWNEGO - DAROWIZNY NIERUCHOMOŚCI NA RZECZ SYNA SKARŻĄCEJ, JEŻELI PRZEPIS DOPUSZCZA JEGO ZASTOSOWANIE TYLKO DO SPRZEDAŻY I NIE WSKAZUJE NA DAROWIZNĘ; NARUSZENIE PRAWA PROCESOWEGO, TJ. ART. 7, ART. 8, ART. 9 ART. 10 K.P.A., POPRZEZ BRAK ICH ZASTOSOWANIA, A W SZCZEGÓLNOŚCI BRAK PRZEPROWADZENIA KONTROLI OPINII RZECZOZNAWCY MAJĄTKOWEGO. WOBEC POWYŻSZEGO SKARŻĄCA WNIOSŁA O UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI. W UZASADNIENIU ODWOŁANIA SKARŻĄCA PRZEDSTAWIŁA SZCZEGÓŁOWĄ ARGUMENTACJĘ NA POPARCIE POWYŻSZYCH ZARZUTÓW I SWOJEGO ŻĄDANIA. SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE W UZASADNIENIU ZASKARŻONEJ DECYZJI STWIERDZIŁO, ŻE PRZEDMIOTEM POSTĘPOWANIA W NINIEJSZEJ SPRAWIE JEST TYLKO I WYŁĄCZNIE KWESTIA USTALENIA RENTY PLANISTYCZNEJ, W ZWIĄZKU Z CZYM NIE MOŻE TUTAJ BYĆ ROZPATRYWANA KWESTIA KOSZTÓW ZWIĄZANYCH Z UCHWALENIEM MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO, CZEGO ŻĄDA SKARŻĄCA. MAJĄC NA UWADZE PRZEPISY ART. 36 UST. 3 I 4 ORAZ ART. 37 UST. 1 USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM KOLEGIUM PODKREŚLIŁO, ŻE ORGAN I INSTANCJI - W NINIEJSZEJ SPRAWIE WÓJT - JEST ZOBLIGOWANY POBRAĆ OPŁATĘ OKREŚLONĄ W TYM PRZEPISIE. KWESTIA POBRANIA OPŁATY NIE ZALEŻY OD UZNANIA ORGANU ADMINISTRACJI. W PRZEPISIE ART. 36 UST. 4 OMAWIANEJ USTAWY JEST MOWA O "ZBYCIU" NIERUCHOMOŚCI, POD KTÓRYM TO POJĘCIEM ROZUMIE SIĘ M.IN. DOKONANIE SPRZEDAŻY NIERUCHOMOŚCI, DOKONANIE DAROWIZNY NIERUCHOMOŚCI. OBECNE BRZMIENIE TEGO PRZEPISU JEST WYNIKIEM NOWELIZACJI OMAWIANEJ USTAWY, DOKONANEJ NA MOCY USTAWY Z DNIA 28 LISTOPADA 2003 R. O ZMIANIE USTAWY O GOSPODARCE NIERUCHOMOŚCIAMI ORAZ O ZMIANIE NIEKTÓRYCH INNYCH USTAW (DZ. U. 2004R. NR 141, POZ. 1492 ZE ZM.). NA MOCY ART. 10 PKT 3 USTAWY ZMIENIAJĄCEJ, Z DNIEM 22 WRZEŚNIA 2004 R. W ART. 36 UST. 4 USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM, WYRAZ "SPRZEDAJE" ZASTĄPIONO WYRAZEM "ZBYWA". W KONSEKWENCJI CHYBIONYM JEST ZARZUT, ŻE ART.36 UST.4 USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM MA ZASTOSOWANIE JEDYNIE DO SPRZEDAŻY NIERUCHOMOŚCI. KOLEGIUM PODAŁO NADTO, ŻE NA MOCY UCHWAŁY RADY GMINY LUZINO NR IX/77/2003 Z DNIA 15 PAŹDZIERNIKA 2003R. W SPRAWIE UCHWALENIA MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO FRAGMENTÓW WSI LUZINO (DZIAŁKA NR CZ. [...]) W GMINIE LUZINO, SPEŁNIONY ZOSTAŁ WARUNEK UCHWALENIA MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO. W § 3 TEJ UCHWAŁY USTALONO 30% STAWKĘ SŁUŻĄCĄ DO NALICZANIA RENTY PLANISTYCZNEJ, A WIĘC SPEŁNIONY ZOSTAŁ WYMÓG STATUOWANY PRZYTOCZONYM WYŻEJ ART. 36 UST. 4 ZDANIE DRUGIE USTAWY. KOLEGIUM NADTO WYJAŚNIŁO, ŻE Z § 1 UST. 1 PRZEDMIOTOWEGO PLANU WYNIKA, ŻE DZIAŁKA NR [...] (KTÓRA POWSTAŁA NA SKUTEK PODZIAŁU DZIAŁKI NR [...]) NIE JEST DZIAŁKĄ ROLNĄ. Z PRZEDŁOŻONYCH PRZEZ ORGAN I INSTANCJI AKT WYNIKA, ŻE DZIAŁKA NR [...] ZOSTAŁA SPRZEDANA PRZEZ A. B. W DNIU [...] SIERPNIA 2007R. (DOWÓD: AKT NOTARIALNY REPERTORIUM A NR [...]), A WIĘC ZOSTAŁ SPEŁNIONY WARUNEK ZBYCIA TEJŻE NIERUCHOMOŚCI, I TO ZBYCIA PRZED UPŁYWEM 5 LAT OD DATY WEJŚCIA W ŻYCIE UCHWALONEGO PLANU (ART. 36 UST. 4 W ZW. Z ART. 37 UST. 3 I 4 USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM). JEŻELI CHODZI O DRUGĄ DZIAŁKĘ (NR [...]) TO NA MOCY UMOWY DAROWIZNY Z DNIA [...] WRZEŚNIA 2007 R., ZOSTAŁA ONA ZBYTA NA RZECZ SYNA SKARŻĄCEJ - Ł. B. (AKT NOTARIALNY REPERTORIUM A NR [...]), A WIĘC RÓWNIEŻ ZOSTAŁ SPEŁNIONY WARUNEK ZBYCIA TEJŻE DZIAŁKI, PRZED UPŁYWEM 5 LAT OD DATY WEJŚCIA W ŻYCIE UCHWALONEGO PLANU. W KONSEKWENCJI - DLA ROZSTRZYGNIĘCIA NINIEJSZEJ SPRAWY NIE MOŻE MIEĆ ZNACZENIE ARGUMENTACJA SKARŻĄCEJ ODWOŁUJĄCA SIĘ DO USTAWY O KSZTAŁTOWANIU USTROJU ROLNEGO Z DNIA 11 KWIETNIA 2003 R. KOLEGIUM PODNIOSŁO, ŻE W NINIEJSZYM POSTĘPOWANIU ORGANY ADMINISTRACJI SĄ ZWIĄZANE TYMŻE AKTEM NOTARIALNYM - ORGANY NIE SĄ WŁADNE W JAKIKOLWIEK SPOSÓB WERYFIKOWAĆ JEGO TREŚCI, NP. POD KĄTEM SPEŁNIENIA PRZEZ Ł. B. WARUNKÓW DO NABYCIA PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI. JEŻELI CHODZI O OSTATNI WARUNEK, OD KTÓREGO SPEŁNIENIA UZALEŻNIONE JEST USTALENIE RENTY PLANISTYCZNEJ, A WIĘC WZROST WARTOŚCI NIERUCHOMOŚCI (SPOWODOWANY UCHWALENIEM MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO) KOLEGIUM WYJAŚNIŁO, ŻE ZGODNIE Z ART. 37 UST. 11 USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM, W ODNIESIENIU DO ZASAD OKREŚLANIA WARTOŚCI NIERUCHOMOŚCI ORAZ ZASAD OKREŚLANIA SKUTKÓW FINANSOWYCH UCHWALANIA LUB ZMIANY PLANÓW MIEJSCOWYCH, A TAKŻE W ODNIESIENIU DO OSÓB UPRAWNIONYCH DO OKREŚLANIA TYCH WARTOŚCI I SKUTKÓW FINANSOWYCH STOSUJE SIĘ PRZEPISY O GOSPODARCE NIERUCHOMOŚCIAMI, TJ. PRZEDE WSZYSTKIM PRZEPISY USTAWY Z DNIA 21 SIERPNIA 1997R. O GOSPODARCE NIERUCHOMOŚCIAMI. ZGODNIE Z ART.150 UST. 1 PKT 1 TEJŻE USTAWY O GOSPODARCE NIERUCHOMOŚCIAMI, W WYNIKU WYCENY NIERUCHOMOŚCI DOKONUJE SIĘ OKREŚLENIA WARTOŚCI RYNKOWEJ. TEGO RODZAJU WARTOŚĆ OKREŚLA SIĘ DLA NIERUCHOMOŚCI, KTÓRE SĄ LUB MOGĄ BYĆ PRZEDMIOTEM OBROTU (ART. 150 UST. 2 USTAWY O GOSPODARCE NIERUCHOMOŚCIAMI), CO MIAŁO MIEJSCE W NINIEJSZE SPRAWIE, ALBOWIEM PRZEDMIOTOWE DZIAŁKI ZOSTAŁY ZBYTE PRZEZ SKARŻĄCĄ. ORGAN POWOŁAŁ BRZMIENIE ART. 150 UST. 1 PKT 1, UST. 5, ART. 151 UST. 1, ART. 152 UST. 1, 2 I 3 ORAZ ART. 154 UST 1 USTAWY O GOSPODARCE NIERUCHOMOŚCIAMI WSKAZUJĄC, ŻE W NINIEJSZEJ SPRAWIE ZASTOSOWANIE ZNALAZŁO PODEJŚCIE PORÓWNAWCZE (METODA KORYGOWANIA CENY ŚREDNIEJ), KTÓRE STOSUJE SIĘ, JEŻELI SĄ ZNANE CENY NIERUCHOMOŚCI PODOBNYCH DO NIERUCHOMOŚCI WYCENIONEJ. ANALIZUJĄC ZASKARŻONĄ DECYZJĘ ORAZ ZEBRANY MATERIAŁ DOWODOWY, A ZWŁASZCZA OPERAT SZACUNKOWY Z DNIA 11 PAŹDZIERNIKA 2007R., DOTYCZĄCY PRZEDMIOTOWEJ NIERUCHOMOŚCI, SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE NIE DOPATRZYŁO SIĘ NIEZGODNOŚCI Z POWOŁANYMI WYŻEJ PRZEPISAMI PRAWA. ODNOSZĄC SIĘ DO ZARZUTU NARUSZENIE PRAWA PROCESOWEGO, TJ. ART. 7, ART. 8, ART. 9 ART. 10 K.P.A., POPRZEZ BRAK ICH ZASTOSOWANIA, A W SZCZEGÓLNOŚCI BRAK PRZEPROWADZENIA KONTROPINII RZECZOZNAWCY MAJĄTKOWEGO, KOLEGIUM STWIERDZIŁO, ŻE OPERAT SZACUNKOWY SPORZĄDZONY DLA POTRZEB NINIEJSZEJ SPRAWY JEST WIARYGODNY I CZYTELNY, SPORZĄDZONY ZOSTAŁ W SPOSÓB RZETELNY, W ZWIĄZKU Z CZYM ORGAN I INSTANCJI ZASADNIE ODMÓWIŁ SPORZĄDZENIA KONTROPERATU, A W KONSEKWENCJI - ZARZUT NARUSZENIA PRZYTOCZONYCH WYŻEJ PRZEPISÓW KPA NALEŻAŁO ZDANIEM KOLEGIUM UZNAĆ ZA CHYBIONY (KOLEGIUM WSKAZAŁO, ŻE NIE BARDZO WIADOMO JAKI JEST ZWIĄZEK ZASADY CZYNNEGO UDZIAŁU STRON W POSTĘPOWANIU Z ODMOWĄ SPORZĄDZENIA KONTROPERATU). KOLEGIUM WYJAŚNIŁO, ŻE OPERAT MA CHARAKTER "SZACUNKOWY", CO WYNIKA Z JEGO NAZWY , A JEDNOZNACZNE USTALENIE WARTOŚCI NIERUCHOMOŚCI MOŻE MIEĆ MIEJSCE EWENTUALNIE JEDYNIE W PRZYPADKU DOKONANIA TRANSAKCJI SPRZEDAŻY NIERUCHOMOŚCI. TYM SAMYM - Z UWAGI NA SPEŁNIENIE OKREŚLONYCH W PRZYTOCZONYCH WYŻEJ PRZEPISACH - USTALENIE RENTY PLANISTYCZNEJ WOBEC A. B. NALEŻY UZNAĆ ZA UZASADNIONE. W SKARDZE NA POWYŻSZĄ DECYZJĘ SKARŻĄCA ZARZUCIŁA KOLEGIUM BŁĄD W USTALENIACH FAKTYCZNYCH PRZYJĘTYCH ZA PODSTAWĘ WYDANIA PRZEDMIOTOWEJ DECYZJI POPRZEZ WSKAZANIE, ŻE DZIAŁKA 1199/24 NIE JEST PRZEZNACZONA JAKO DZIAŁKA GRUNTU ROLNEGO, MIMO, ŻE ZAŁĄCZONE DO ODWOŁANIA OD DECYZJI ORGANU I INSTANCJI DOWODY ŚWIADCZĄ, IŻ DZIAŁKA TA BĘDZIE WYKORZYSTYWANA PRZEZ SYNA SKARŻĄCEJ JAKO SIEDLISKO W GOSPODARSTWIE ROLNYM. ZARZUCIŁA NADTO NARUSZENIE ART. 36 UST. 4 I ART. 37 UST. 3, 4 I 6 USTAWY Z DNIA 27 MARCA 2003R. O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM POPRZEZ JEGO BŁĘDNĄ WYKŁADNIĘ I NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE. WSKAZAŁO RÓWNIEŻ NA NARUSZENIE PRAWA PROCESOWEGO, TJ. ART. 7, ART. 8, ART. 9 ART. 10 K.P.A., POPRZEZ BRAK ICH ZASTOSOWANIA. PONADTO W OCENIE SKARŻĄCEJ DOSZŁO DO NARUSZENIA ART. 77, ART. 78 § 1, ART. 84 K.P.A. POPRZEZ NIEPRZEPROWADZENIE PRZEZ KOLEGIUM KONTROPINII RZECZOZNAWCY MAJĄTKOWEGO W CELU ZWERYFIKOWANIA PRZEDSTAWIONYCH PRZEZ SKARŻĄCĄ ZARZUTÓW ORAZ NIEUSTOSUNKOWANIE SIĘ DO TYCH ZARZUTÓW PRZEZ RZECZOZNAWCĘ MAJĄTKOWEGO – A. P.. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ SAMORZĄDOWE KOLEGIUM ODWOŁAWCZE WNIOSŁO O JEJ ODDALENIE PODTRZYMUJĄC DOTYCHCZASOWĄ ARGUMENTACJĘ W SPRAWIE. W UZASADNIENIU ZASKARŻONEGO WYROKU WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W GDAŃSKU WSKAZAŁ, ŻE TAK AKTUALNY SPOSÓB KORZYSTANIA Z DZIAŁKI JAK I ZAMIERZENIA JEJ NOWEGO WŁAŚCICIELA NIE MAJĄ ZNACZENIA PRAWNEGO W ŚWIETLE POWOŁANEGO ART. 36 USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM. PRZEPIS TEN REGULUJE RÓŻNE KONSEKWENCJE, KTÓRE NIESIE Z SOBĄ UCHWALENIE PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO BĄDŹ JEGO ZMIANA (TAK ZWIĄZANE ZE WZROSTEM WARTOŚCI NIERUCHOMOŚCI, JAK I OBNIŻENIEM TEJ WARTOŚCI). OŚWIADCZENIE, JAKIE ZŁOŻYŁA SKARŻĄCA PRZED NOTARIUSZEM W TRAKCIE ZAWIERANIA UMOWY DAROWIZNY I KTÓRE DOTYCZYŁO DZIAŁKI NR [...] (OKREŚLIŁA W/W DZIAŁKĘ MIANEM NIERUCHOMOŚCI ROLNEJ - § 3 PKT 5 UMOWY) NIE WYWOŁUJE SKUTKÓW PRAWNYCH NA GRUNCIE PRZEPISÓW POWOŁANEJ W PODSTAWIE PRAWNEJ WYDANYCH DECYZJI USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM. W ROZWAŻANYM PRZYPADKU MAMY DO CZYNIENIA ZE WZROSTEM WARTOŚCI NIERUCHOMOŚCI, KTÓRY ZOSTAŁ SPOWODOWANY ZMIANĄ PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO. WZROST WARTOŚCI ZOSTAŁ OKREŚLONY W WYKONANYM (NA PODSTAWIE ROZPORZĄDZENIA RADY MINISTRÓW Z DNIA 21 WRZEŚNIA 2004 R. - W SPRAWIE WYCENY NIERUCHOMOŚCI I SPORZĄDZANIA OPERATU SZACUNKOWEGO - DZ. U. NR 207, POZ. 2109) - OPERACIE SZACUNKOWYM A KONSEKWENCJĄ BYŁO PROWADZENIE PRZEZ ORGAN ADMINISTRACJI POSTĘPOWANIA W OPARCIU O ART. 36 UST. 4 W/W USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM. PONADTO W UZASADNIENIU SKARGI SKARŻĄCA NIE ROZWINĘŁA ZARZUTU NARUSZENIA PRZEZ ORGANY ORZEKAJĄCE W SPRAWIE PRAWA MATERIALNEGO (POWOŁANY W PKT 2 SKARGI) I NIE WSKAZAŁA NA CZYM MIAŁOBY, JEJ ZDANIEM, POLEGAĆ NARUSZENIE ART. 36 I 37 W/W USTAWY. SĄD WSKAZAŁ, ŻE PODSTAWOWYM ŚRODKIEM DOWODOWYM W POSTĘPOWANIU O USTALENIE OPŁATY PLANISTYCZNEJ JEST OPERAT SZACUNKOWY SPORZĄDZONY PRZEZ OSOBĘ POSIADAJĄCĄ UPRAWNIENIA RZECZOZNAWCY. TAKI OPERAT W SPRAWIE ZOSTAŁ SPORZĄDZONY I ZŁOŻONY W URZĘDZIE GMINY W LUZINIE. Z DATY WIDNIEJĄCEJ NA TYTUŁOWEJ STRONIE OPERATU (11 PAŹDZIERNIK 2007 R.) WNOSIĆ NALEŻY, ŻE SPORZĄDZONY ON ZOSTAŁ PRZED WSZCZĘCIEM POSTĘPOWANIA (ZAWIADOMIENIE SKARŻĄCEJ WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA NOSI DATĘ 16 PAŹDZIERNIK 2007 R.). JEST TO NIEWĄTPLIWE UCHYBIENIE ORGANU I INSTANCJI, ALBOWIEM CZYNNOŚCI DOWODOWE POWINNY BYĆ PROWADZONE PRZEZ TEN ORGAN DOPIERO PO WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA I POWIADOMIENIU O TYM FAKCIE STRONY. W OKOLICZNOŚCIACH ROZPOZNAWANEJ SPRAWY NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA O KTÓRYM WYŻEJ NIE MIAŁO JEDNAK ISTOTNEGO WPŁYWU NA WYNIK SPRAWY I CO SIĘ Z TYM WIĄŻE NIE MOGŁO STANOWIĆ PODSTAWY DO UCHYLENIA ZASKARŻONEJ DECYZJI NA PODSTAWIE ART. 145 § 1 PKT 1 C USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR153, POZ. 1270 ZE ZM.). JAK WYNIKA Z MATERIAŁU DOWODOWEGO SPRAWY SKARŻĄCA AKTYWNIE UCZESTNICZYŁA W POSTĘPOWANIU PRZED ORGANEM I INSTANCJI. W DNIU 14 LISTOPADA 2007 R. OTRZYMAŁA KSEROKOPIĘ OPERATU SZACUNKOWEGO, CO POTWIERDZIŁA WŁASNORĘCZNYM PODPISEM. PISMEM Z DNIA 5 GRUDNIA 2007 R. ORGAN I INSTANCJI POWIADOMIŁ SKARŻĄCĄ O ZEBRANIU CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO I O MOŻLIWOŚCI ZAPOZNANIA SIĘ Z AKTAMI SPRAWY. W TEJ SYTUACJI PODNOSZONE W SKARDZE ZARZUTY NARUSZENIA PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO SĄD UZNAŁ ZA NIETRAFNE. PONADTO W OCENIE SĄDU SKARŻĄCA NIE WYKAZAŁA, IŻ WYNIKAJĄCA ZE ZŁOŻONEGO OPERATU SZACUNKOWEGO WYCENA NIERUCHOMOŚCI JEST WADLIWA LUB NIE ZOSTAŁA OPARTA NA WŁAŚCIWYCH PODSTAWACH. OPERAT SZACUNKOWY STANOWIĄCY KLUCZOWY DOWÓD W SPRAWIE SPORZĄDZONY ZOSTAŁ PRZEZ OSOBĘ MAJĄCĄ UPRAWNIENIA RZECZOZNAWCZY NA KILKA DNI PRZED WSZCZĘCIEM POSTĘPOWANIA. STANOWI TO O JEGO AKTUALNOŚCI. W DNIU 3 GRUDNIA 2007 ZOSTAŁA PRZEPROWADZONE ZOSTAŁY OGLĘDZINY Z UDZIAŁEM SKARŻĄCEJ I RZECZOZNAWCY. PONADTO ZGŁOSZONY W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM ORAZ W SKARDZE ZARZUT, ŻE AUTOR OPRACOWANEGO OPERATU "UŻYWA POJĘĆ NIEDOOKREŚLONYCH O WYSOKIM STOPNIU NIEDOOKREŚLONOŚCI" JEST W OCENIE SĄDU GOŁOSŁOWNY. STRONA SKARŻĄCA BOWIEM NIE TYLKO NIE WSKAZAŁA NA WADY OPERATU LECZ NAWET NIE UPRAWDOPODOBNIŁA ICH ISTNIENIA. W TAKIEJ SYTUACJI ORGAN ZASADNIE ODMÓWIŁ POWOŁANIA DRUGIEGO RZECZOZNAWCY UZNAJĄC, ŻE BRAK JEST PODSTAWY DO WERYFIKACJI ZŁOŻONEGO OPERATU SZACUNKOWEGO. NIE JEST RÓWNIEŻ UZASADNIONY PODNIESIONY W SKARDZE ZARZUT, ŻE DOKONANIE DAROWIZNY DZIAŁKI NR [...] SKUTKOWAŁO ZWOLNIENIEM SKARŻĄCEJ OD NALICZENIA OPŁATY ADIACENCKIEJ. W ART. 36 UST. 4 USTAWY O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM MOWA JEST O "ZBYCIU" NIERUCHOMOŚCI PRZEZ WŁAŚCICIELA LUB UŻYTKOWNIKA WIECZYSTEGO. TAKIM ZBYCIEM JEST RÓWNIEŻ PRZENIESIENIE WŁASNOŚCI W DRODZE DAROWIZNY. OD POWYŻSZEGO WYROKU A. B. WNIOSŁA SKARGĘ KASACYJNĄ WNOSZĄC O UCHYLENIE ZASKARŻONEJ DECYZJI I PRZEKAZANIE SPRAWY DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA WOJEWÓDZKIEMU SĄDOWI ADMINISTRACYJNEMU W GDAŃSKU ORAZ ZASĄDZENIE KOSZTÓW PROCESU I KOSZTÓW ZASTĘPSTWA PRAWNEGO WEDŁUG NORM PRZEPISANYCH PRAWEM. ZASKARŻONEMU WYROKOWI ZARZUCIŁA NARUSZENIE PRAWA PROCESOWEGO - ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C USTAWY Z 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. NR 153, PÓZ. 1270 Z PÓŹN. ZM.) W ZW. Z ART. 61 § 4 ART. 7, ART. 8, ART. 9, ART. 10 W ZW. Z ART. 77 § 1, 2, 3 , 78 § 1 ORAZ ART. 84 § 1 KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO POPRZEZ PRZYJĘCIE, ŻE SPORZĄDZONY PRZEZ RZECZOZNAWCĘ JESZCZE PRZED WSZCZĘCIEM POSTĘPOWANIA OPERAT SZACUNKOWY NIE MIAŁ ISTOTNEGO WPŁYWU NA WYNIK POSTĘPOWANIA ORAZ, ŻE BRAK BYŁO PODSTAW DO POWOŁANIA DRUGIEGO RZECZOZNAWCY JAKO BRAKU PODSTAW DO WERYFIKACJI OPINII ORAZ NIE UWZGLĘDNIENIE ZAŁĄCZONYCH DO SKARGI WYPISU I WYRYSU Z REJESTRÓW GRUNTU BĘDĄCYCH PRZEDMIOTEM POSTĘPOWANIA. W UZASADNIENIU SKARGI KASACYJNEJ PODNIESIONO, ŻE W INNEJ SPRAWIE TOCZĄCEJ SIĘ PRZED WOJEWÓDZKIM SĄDEM ADMINISTRACYJNYM W GDAŃSKU ZAPADŁ WYROK DNIA 10 WRZEŚNIA 2008 R. SYGN. AKT: II SA/GD 283/08, GDZIE SĄD UWZGLĘDNIŁ W CAŁOŚCI SKARGĘ SKARŻĄCEJ I TO WŁAŚNIE NA TEJ PODSTAWIE, ŻE OPERAT SZACUNKOWY BYŁ SPORZĄDZONY JESZCZE PRZED WSZCZĘCIEM POSTĘPOWANIA. W OCENIE SKARŻĄCEJ SĄD W TAMTEJ SPRAWIE SŁUSZNIE STWIERDZIŁ, ŻE ZGODNIE Z ART. 61 PAR. 4 KPA WSZCZYNAJĄC Z URZĘDU POSTĘPOWANIE NA ORGANIE ADMINISTRACJI CIĄŻY OBOWIĄZEK ZAWIADOMIENIA WSZYSTKICH OSÓB BĘDĄCYCH STRONAMI W SPRAWIE, TAK ABY STRONA MOGŁA UCZESTNICZYĆ ZARÓWNO W ZBIERANIU MATERIAŁU DOWODOWEGO JAK I MIEĆ MOŻLIWOŚĆ ZAPOZNANIA SIĘ Z ZEBRANYM MATERIAŁEM DOWODOWYM. W NINIEJSZEJ SPRAWIE, RÓWNIEŻ ZAWIADOMIENIE O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA JEST Z DATĄ 16 PAŹDZIERNIKA 2007 R., A OPERAT Z DATĄ 11 PAŹDZIERNIKA 2007 R. SWOJE ZASTRZEŻENIA SKARŻĄCA PRZEDSTAWIŁA ORGANOWI ADMINISTRACJI I INSTANCJI W PIŚMIE Z DNIA 20 LISTOPADA 2007 R., WSKAZUJĄC MIĘDZY INNYMI, ŻE NA STR. 14 TEGO OPERATU RZECZOZNAWCA UŻYWA POJĘĆ NIEOSTRYCH - NIEJEDNOZNACZNYCH, CYT,: "... AUTOR OPRACOWANIA UWAŻA ZA NAJBARDZIEJ PRAWDOPODOBNY WZROST WARTOŚCI NIERUCHOMOŚCI...." A WIĘC W TAKIM PRZYPADKU OPERAT SZACUNKOWY WINIEN BYĆ SPORZĄDZONY BEZ ZARZUTÓW, ABY SKARŻĄCA WIEDZIAŁA, ŻE NIE JEST OBCIĄŻANA W SPOSÓB ZAWYŻONY, A CO ZA TYM IDZIE DOWOLNY. A PONIEWAŻ OPINIA NIE JEST JEDNOZNACZNA, TO SKARŻĄCA DWUKROTNIE - W PIŚMIE Z DNIA 20 LISTOPADA 2007 R. I 7 GRUDNIA 2007 R. - ZWRACAŁA SIĘ DO WÓJTA GMINY O POWOŁANIE DRUGIEGO RZECZOZNAWCY W CELU SPORZĄDZENIA KONTROPERATU MAJĄCEGO NA CELU ZWERYFIKOWANIE POWYŻSZEGO RZECZOZNAWCY, KTÓRY PRZECIEŻ ZOSTAŁ SPORZĄDZONY JESZCZE PRZED WSZCZĘCIEM POSTĘPOWANIA. W UZASADNIENIU POWYŻSZYCH WNIOSKÓW PRZEDSTAWIONO SZCZEGÓŁOWO ZASADNOŚĆ SPORZĄDZENIA KONTROPERATU, WSKAZUJĄC ŻE OBECNY OPERAT NIE MOŻE BYĆ PODSTAWĄ WYDANIA DECYZJI. JEDNAKŻE WÓJT GMINY LUZINO POSTANOWIENIEM Z DNIA 5 GRUDNIA 2007 R. ODMÓWIŁ POWOŁANIE INNEGO RZECZOZNAWCY, POUCZAJĄC ŻE NA TO POSTANOWIENIE NIE PRZYSŁUGUJE ZAŻALENIE - A WIĘC NIE BYŁO MOŻLIWOŚCI ZWERYFIKOWANIE SŁUSZNOŚCI POSTANOWIENIA ODDALENIA POSTANOWIENIA WÓJTA GMINY LUZINO. W OCENIE SKARŻĄCEJ, GDYBY RZECZOZNAWCA USTOSUNKOWAŁ SIĘ DO PRZEDSTAWIONYCH ZARZUTÓW, TO MOŻNA BYŁOBY Z JEGO ARGUMENTÓW WYWNIOSKOWAĆ CZY SKARŻĄCA MA RACJĘ W SWOICH ZASTRZEŻENIACH CZY NIE, NATOMIAST RZECZOZNAWCA A. P. W OGÓLE SIĘ NIE USTOSUNKOWAŁA DO PRZEDSTAWIANYCH ZARZUTÓW DO OPINII. W TAKIEJ SYTUACJI ZASTRZEŻENIA SKARŻĄCEJ DO OPINII W OGÓLE NIE BYŁY ZWERYFIKOWANE PRZEZ RZECZOZNAWCĘ, CO JEST SYTUACJĄ NIEDOPUSZCZALNA, PONIEWAŻ BRAK BYŁO WŁAŚCIWEJ KONTROLI FACHOWCA CO DO ZASTRZEŻEŃ SKARŻĄCEJ. TYM BARDZIEJ, ŻE ORGAN ADMINISTRACJI ODMÓWIŁ POWOŁANIA KONTR - BIEGŁEGO. SKARŻĄCA POWOŁAŁA SIĘ NA ORZECZNICTWO NSA ORAZ PRZYTOCZYŁA TREŚĆ PRZEPISÓW PROCESOWYCH STWIERDZAJĄC, ŻE UZNANIE PRZEZ SĄD POWOŁANIA DRUGIEGO RZECZOZNAWCY ZA ZBĘDNE W ZWIĄZKU Z FAKTEM SPORZĄDZENIA OPERATU SZACUNKOWEGO PRZED WSZCZĘCIEM POSTĘPOWANIA JEST NARUSZENIEM PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C P.P.S.A. W ZW. Z ART. 61 § 4 ART. 7, ART. 8, ART. 9, ART. 10 W ZW. Z ART. 77 § 1, 2, 3 , 78 § 1 ORAZ ART. 84 § 1 KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO, TYM BARDZIEJ, ŻE PRZEDMIOTEM POSTĘPOWANIA BYŁA CZĘŚĆ DZIAŁKI 1199/24 - KTÓRA JEST GRUNTEM ROLNYM. RZECZOZNAWCA POWOŁANY W NINIEJSZEJ SPRAWIE NIE WYPOWIEDZIAŁ SIĘ DO ZŁOŻONYCH ZASTRZEŻEŃ. TYMCZASEM W INNEJ SPRAWIE WSA W GDAŃSKU UWZGLĘDNIŁ SKARGĘ SKARŻĄCEJ I UCHYLIŁ DECYZJĘ SKO I POPRZEDZAJĄCĄ JĄ DECYZJĘ WÓJTA GMINY. SĄD NIE UWZGLĘDNIŁ RÓWNIEŻ ZAŁĄCZONYCH DO SKARGI WYPISU I WYRYSU Z GRUNTU, A PRZECIEŻ Z NICH WYNIKAŁO, ŻE JEST TO GRUNT ROLNY, A OPŁATĄ JEST OBJĘTA TYLKO CZEŚĆ DZIAŁKI. NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: ZGODNIE Z TREŚCIĄ ART. 183 § 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. - PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ.U. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.), DALEJ P.P.S.A., NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ROZPOZNAJE SPRAWĘ W GRANICACH SKARGI KASACYJNEJ, BIERZE JEDNAK Z URZĘDU POD ROZWAGĘ NIEWAŻNOŚĆ POSTĘPOWANIA. W NINIEJSZEJ SPRAWIE NIE WYSTĘPUJĄ, ENUMERATYWNIE WYLICZONE W ART. 183 § 2 P.P.S.A., PRZESŁANKI NIEWAŻNOŚCI POSTĘPOWANIA SĄDOWOADMINISTRACYJNEGO. DLATEGO TEŻ, PRZY ROZPOZNAWANIU SPRAWY, NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ZWIĄZANY BYŁ GRANICAMI SKARGI KASACYJNEJ. Biorąc po uwagę tak uregulowany zakres kontroli instancyjnej sprawowanej przez Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdzić należy, że skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna ogranicza się wyłącznie do podniesienia zarzutów dotyczących naruszenia przez Sąd przepisów postępowania, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 61 § 1 i § 4, art. 7, 8, 9 i 10 § 1 a także art. 77, 78 i 84 k.p.a. Przedmiotem rozważań Sądu I instancji, którego wyrok kwestionuje skarżąca, było postępowanie w przedmiocie wzrostu wartości należącej do A. L. nieruchomości spowodowanego zmianą planu zagospodarowania przestrzennego. Przedstawione wyżej stanowisko Sądu - wbrew zawartym w skardze kasacyjnej wywodom - uznać należy za zasadne. NA WSTĘPIE NINIEJSZYCH ROZWAŻAŃ NALEŻY WSKAZAĆ, ŻE Z ARTYKUŁU 7 KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO WYNIKA DLA ORGANÓW ADMINISTRACJI OBOWIĄZEK PRZESTRZEGANIA PRAWA, WYJAŚNIANIA I UDOWADNIANIA KAŻDEGO FAKTU MAJĄCEGO ZNACZENIE PRAWNE (ZASADA PRAWDY OBIEKTYWNEJ) ORAZ UWZGLĘDNIANIA INTERESU SPOŁECZNEGO I SŁUSZNEGO INTERESU STRON. W ARTYKULE 9 KODEKSU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO USTANOWIONA ZOSTAŁA ZASADA ZOBOWIĄZUJĄCA ORGANY ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ DO "NALEŻYTEGO I WYCZERPUJĄCEGO INFORMOWANIA STRON O OKOLICZNOŚCIACH FAKTYCZNYCH, KTÓRE MOGĄ MIEĆ WPŁYW NA USTALENIE ICH PRAW I OBOWIĄZKÓW, BĘDĄCYCH PRZEDMIOTEM POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO". TAK WIĘC ORGAN WINIEN UDZIELAĆ STRONIE INFORMACJI ZARÓWNO O STANIE FAKTYCZNYM, Z KTÓREGO USTALENIEM WIĄŻĄ SIĘ OKREŚLONE NASTĘPSTWA PRAWNE KORZYSTNE LUB NIEKORZYSTNE DLA STRONY, A TAKŻE INFORMOWAĆ JĄ O UPRAWNIENIACH I OBOWIĄZKACH WYNIKAJĄCYCH Z PRZEPISÓW PRAWA PROCESOWEGO, KTÓRYCH REALIZACJA BĘDZIE MIAŁA WPŁYW NA WYNIK SPRAWY. PRAWO DO CZYNNEGO UDZIAŁU, W KAŻDYM STADIUM POSTĘPOWANIA, USTANOWIONE ZOSTAŁO W ART. 10 § 1 K.P.A. ZAWIERAJĄCYM NACZELNĄ ZASADĘ POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO, CZYNNEGO UDZIAŁU STRONY W POSTĘPOWANIU. REALIZACJA TEJ ZASADY NASTĘPUJE PRZEZ ZAGWARANTOWANIE STRONIE UDZIAŁU PRZY CZYNNOŚCIACH POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO (NP. OGLĘDZINACH) JAK RÓWNIEŻ UMOŻLIWIENIE SKŁADANIA STOSOWNYCH WNIOSKÓW DOWODOWYCH. Z ZASADY TEJ WYNIKA TAKŻE DLA STRONY PRAWO DO ZAPOZNANIA SIĘ Z ZEBRANYMI W SPRAWIE DOWODAMI I ZAJĘCIA STANOWISKA W TYM WZGLĘDZIE. MAJĄC POWYŻSZE NA UWADZE NALEŻY STWIERDZIĆ, ŻE ZARZUT NARUSZENIA POWOŁANYCH PRZEPISÓW NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE. SKARŻĄCA BOWIEM AKTYWNIE UCZESTNICZYŁA W POSTĘPOWANIU PRZED ORGANEM I INSTANCJI. W DNIU 14 LISTOPADA 2007 R. OTRZYMAŁA KSEROKOPIĘ OPERATU SZACUNKOWEGO, KTÓREGO ODBIÓR OSOBIŚCIE POTWIERDZIŁA. PISMEM Z DNIA 5 GRUDNIA 2007 R. ORGAN POWIADOMIŁ SKARŻĄCĄ O ZEBRANIU CAŁEGO MATERIAŁU DOWODOWEGO I MOŻLIWOŚCI ZAPOZNANIA SIĘ Z AKTAMI SPRAWY. NIE BYŁO WIĘC PODSTAW, BY STAWIAĆ ORGANOM ADMINISTRACJI ZARZUT W POSTACI UCHYBIENIA ZASADZIE PRAWDY OBIEKTYWNEJ CZY ZASADZIE INFORMOWANIA STRON. ODNOSZĄC SIĘ W DALSZEJ KOLEJNOŚCI DO ZARZUTÓW SKARŻĄCEJ NALEŻY POWOŁAĆ BRZMIENIE ART. 77 K.P.A., ZGODNIE Z KTÓRYM ORGAN ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ JEST OBOWIĄZANY W SPOSÓB WYCZERPUJĄCY ZEBRAĆ I ROZPATRZYĆ CAŁY MATERIAŁ DOWODOWY. ORGAN MOŻE PONADTO W KAŻDYM STADIUM POSTĘPOWANIA ZMIENIĆ, UZUPEŁNIĆ LUB UCHYLIĆ SWOJE POSTANOWIENIE DOTYCZĄCE PRZEPROWADZENIA DOWODU. ORGAN PRZEPROWADZAJĄCY POSTĘPOWANIE NA WEZWANIE ORGANU WŁAŚCIWEGO DO ZAŁATWIENIA SPRAWY MOŻE Z URZĘDU LUB NA WNIOSEK STRONY PRZESŁUCHAĆ RÓWNIEŻ NOWYCH ŚWIADKÓW I BIEGŁYCH NA OKOLICZNOŚCI BĘDĄCE PRZEDMIOTEM TEGO POSTĘPOWANIA. ZGODNIE Z BRZMIENIEM ART. 78 § 1 K.P.A. ŻĄDANIE STRONY DOTYCZĄCE PRZEPROWADZENIA DOWODU NALEŻY UWZGLĘDNIĆ, JEŻELI PRZEDMIOTEM DOWODU JEST OKOLICZNOŚĆ MAJĄCA ZNACZENIE DLA SPRAWY. NATOMIAST ART. 84 § 1 TEJ USTAWY MÓWI, ŻE GDY W SPRAWIE WYMAGANE SĄ WIADOMOŚCI SPECJALNE, ORGAN ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ MOŻE ZWRÓCIĆ SIĘ DO BIEGŁEGO LUB BIEGŁYCH O WYDANIE OPINII. NARUSZENIE ŻADNEGO Z POWOŁANYCH WYŻEJ PRZEPISÓW NIE MIAŁO W NINIEJSZEJ SPRAWIE MIEJSCA. PODSTAWOWYM ŚRODKIEM DOWODOWYM W POSTĘPOWANIU O USTALENIE OPŁATY PLANISTYCZNEJ JEST BOWIEM OPERAT SZACUNKOWY. STANOWIĄC OPINIĘ RZECZOZNAWCY MAJĄTKOWEGO, MA ON WALOR OPINII BIEGŁEGO, O KTÓREJ MOWA W ART. 84 K.P.A. TEN STANOWIĄCY KLUCZOWY DOWÓD W SPRAWIE DOKUMENT NIEWĄTPLIWIE ZOSTAŁ SPORZĄDZONY PRZEZ KOMPETENTNĄ OSOBĘ I BYŁ AKTUALNY NA DZIEŃ WSZCZĘCIA POSTĘPOWANIA, ZAŚ WYNIKAJĄCA Z NIEGO WYCENIA NIERUCHOMOŚCI JEST PRAWIDŁOWA I ZOSTAŁA OPARTA NA WŁAŚCIWYCH PODSTAWACH. PONADTO SPORZĄDZENIE OPERATU SZACUNKOWEGO PRZED WSZCZĘCIEM POSTĘPOWANIA JEST DOPUSZCZALNE, A ŻĄDANIE JEGO POWTÓRNEJ WERYFIKACJI PRZEZ DRUGIEGO RZECZOZNAWCĘ PO WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA MIJAŁOBY SIĘ Z CELEM POD WARUNKIEM, ŻE STRONA MIAŁA MOŻLIWOŚĆ ZAPOZNANIA SIĘ Z JEGO TREŚCIĄ I ZGŁOSZENIA UWAG (POR. WYROK NSA Z DN. 6 KWIETNIA 2006 R. SYGN. AKT II OSK 691/05). MAJĄC NA UWADZE, IŻ W ROZPOZNAWANEJ SPRAWIE STRONA MIAŁA TAKIE MOŻLIWOŚCI STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE POSTĘPOWANIE DOWODOWE POPRZEDZAJĄCE WYDANIE ZASKARŻONYCH DO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO DECYZJI ZOSTAŁO PRZEZ ORGANY ADMINISTRACJI PRZEPROWADZONE PRAWIDŁOWO, ZAŚ WSKAZANE WYŻEJ ZASADY NIE ZOSTAŁY NARUSZONE. NIE ZASŁUGUJE RÓWNIEŻ NA UWZGLĘDNIENIE ZARZUT NARUSZENIA ZASADY CZYNNEGO UDZIAŁU STRONY W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM, NAŁOŻONY NA ORGANY ADMINISTRACJI DYSPOZYCJĄ ZAWARTĄ W § 4 UST. 61 K.P.A. ZGODNIE Z JEGO TREŚCIĄ "O WSZCZĘCIU POSTĘPOWANIA Z URZĘDU LUB NA ŻĄDANIE JEDNEJ ZE STRON NALEŻY ZAWIADOMIĆ WSZYSTKIE OSOBY BĘDĄCE STRONAMI W SPRAWIE". OD TEJ PORY STRONA MA PRAWO BYĆ OBECNA PRZY WSZELKICH CZYNNOŚCIACH DOWODOWYCH I WYSTĘPOWAĆ ZE STOSOWNYMI WNIOSKAMI DOWODOWYMI. CZYNNY UDZIAŁ W POSTĘPOWANIU DOWODOWYM ZAPEWNIA JEJ WPŁYW NA USTALENIA STANU FAKTYCZNEGO, TYM SAMYM NA ZASTOSOWANIE OKREŚLONEJ NORMY PRAWA MATERIALNEGO. W NINIEJSZEJ SPRAWIE A. B. NIE ZOSTAŁA POZBAWIONA TEGO UPRAWNIENIA. MIAŁA ONA BOWIEM – CO ZOSTAŁO WSKAZANE WYŻEJ – MOŻLIWOŚĆ AKTYWNEGO UCZESTNICZENIA W POSTĘPOWANIU ADMINISTRACYJNYM. NALEŻY PONADTO PODKREŚLIĆ, ŻE W SPRAWIE, KTÓRA TOCZYŁA SIĘ PRZED WOJEWÓDZKIM SĄDEM ADMINISTRACYJNYM W GDAŃSKU, ZAKOŃCZONEJ WYROKIEM Z DNIA 8 WRZEŚNIA 2008 R. SYGN. AKT II SA/GD 283/08, NA KTÓRĄ POWOŁUJE SIĘ STRONA WNOSZĄCA SKARGĘ KASACYJNĄ, SĄD I INSTANCJI UCHYLIŁ ZASKARŻONE DECYZJE WŁAŚNIE ZE WZGLĘDU NA UCHYBIENIA, KTÓRYCH DOPUŚCIŁY SIĘ ORGANY OBYDWU INSTANCJI, RAŻĄCO NARUSZAJĄC WSKAZANE WYŻEJ ZASADY POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO. W NINIEJSZEJ SPRAWIE, CO JESZCZE RAZ NALEŻY PODKREŚLIĆ, POSTĘPOWANIE ZOSTAŁO PRZEPROWADZONE PRAWIDŁOWO, ZAŚ JEJ ISTOTĘ STANOWI KWESTIA ZWIĄZANA ZE WZROSTEM WARTOŚCI NIERUCHOMOŚCI, KTÓRY ZOSTAŁ SPOWODOWANY ZMIANĄ PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO. PRZEDMIOTEM POSTĘPOWANIA W NINIEJSZEJ SPRAWIE JEST WYŁĄCZNIE USTALENIE RENTY PLANISTYCZNEJ. BRAK JEST RÓWNIEŻ ZWIĄZKU MIĘDZY ZASADĄ CZYNNEGO UDZIAŁU STRON W POSTĘPOWANIU A MOMENTEM SPORZĄDZENIA OPERATU SZACUNKOWEGO CZY KWESTIĄ ODMOWY SPORZĄDZENIA KONTROPERATU. NALEŻY DODAĆ, ŻE SKARŻĄCA W TOKU POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO NIE PRZEDSTAWIŁA ŻADNYCH RACJONALNYCH ZARZUTÓW PODWAŻAJĄCYCH USTALENIA I WNIOSKI ZAWARTE W OPERACIE SZACUNKOWYM. DLATEGO NIE MOŻNA POSTAWIĆ ORGANOM OBU INSTANCJI ZARZUTU NARUSZENIA PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA ZE WZGLĘDU NA ODMOWĘ POWOŁANIA DRUGIEGO RZECZOZNAWCY. UWZGLĘDNIAJĄC POWYŻSZE, NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY NA ZASADZIE ART. 184 P.P.S.A. ORZEKŁ JAK W SENTENCJI.