II OZ 1187/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Paweł Tarno po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Rady Miejskiej w G. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 983/08 wstrzymujące wykonanie uchwały Rady Miejskiej w G. M. z dnia [...], nr [...] w sprawie ze skargi Wojewody M . na uchwałę Rady Miejskiej w G. M. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów gminy G. M. dla części wsi C. L. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie uchwały Rady Miejskiej w G. M. z dnia [...], nr [...] w sprawie ze skargi Wojewody M. na uchwałę Rady Miejskiej w G. M. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów gminy G. M., dla części wsi C. L.. Uzasadniając powyższe orzeczenie Sąd pierwszej instancji podał, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może wstrzymać wykonanie uchwały jeśli zostanie wykazana przesłanka wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Podano, że wejście w życie uchwały z dnia [...] otworzy możliwość wydawania decyzji administracyjnych, na podstawie obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Ewentualne natomiast stwierdzenie przez sąd nieważności przedmiotowej uchwały oznaczałoby, iż decyzje wydane zostały bez podstawy prawnej, co spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika Rada Miejska w G. M.. W piśmie tym zarzucono Sądowi I instancji naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z: 1. art. 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w zakresie w jakim zaskarżone postanowienie uniemożliwia gminie wykonywanie zadań publicznych wynikających z uchwalonego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez co naraża Gminę na utratę dofinansowania z Funduszu Spójności dla realizowanego projektu pod nazwą ,,Gospodarka Wodno – Ściekowa w Gminie G. M., w części dotyczącej wsi C. L." , 2. art. 93 ust. 2 ustawy w/w ustawy o samorządzie gminnym poprzez przyjęcie, iż w tej konkretnej sytuacji – uchwała Rady Miejskiej z [...] jest sprzeczna z prawem i w wyniku jej wykonania nastąpiłyby wyłącznie negatywne, nieodwracalne i nie dające się przewidzieć skutki prawne. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia ewentualnie jego zmianę poprzez wyłączenie wstrzymania tej części przedmiotowej uchwały, która określa realizacje inwestycji celu publicznego Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wyżej wskazanego art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje zaskarżona uchwała. Akt Rady Miejskiej w G. M. z dnia [...], nr [...], którym uchwalony został miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego terenów gminy G. M., dla części wsi C. L. nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Wydanie zaskarżonej uchwały nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów. Samo wydanie uchwały nie wywołuje żadnych skutków materialnych, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej uchwały. Skutki takie mogłyby spowodować dopiero wydane na jej podstawie decyzje administracyjne, które w przypadku ewentualnego stwierdzenia przez sąd nieważności uchwały, mogłyby skutkować wskazanym w art. 61 § 3 p.p.s.a. niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 i 197 § 2 w związku z art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.