II SA/Wa 589/08
WyrokWSA w Warszawie2008-08-05
Skład orzekający: Janusz Walawski, Bronisław Szydło, Sławomir Antoniuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wymierzenia Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji grzywny w związku z niewykonaniem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącego udostępnienia informacji publicznej?Ratio decidendi
Sąd uznał, że istnieją podstawy do wymierzenia grzywny, ponieważ Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji pozostawał w bezczynności w wykonaniu prawomocnego wyroku zobowiązującego go do udostępnienia informacji publicznej, a skarżący dwukrotnie wezwał organ do wykonania wyroku przed złożeniem skargi. Grzywna została wymierzona jako sankcja za naruszenie prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.Stan faktyczny
Skarżący L. D. złożył skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, który przez 35 miesięcy nie wykonał prawomocnego wyroku WSA z 2005 r. zobowiązującego go do udostępnienia informacji publicznej dotyczącej sztandaru Komendy Głównej Policji. Skarżący dwukrotnie wezwał Ministra do wykonania wyroku. Minister twierdził, że wyrok wykonał, udostępniając informacje. Sąd uznał skargę za zasadną.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji grzywnę w wysokości 3.000 złotych oraz zasądził na rzecz L. D. kwotę 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędziowie WSA Bronisław Szydło (spr.), Sławomir Antoniuk, Protokolant Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 05 sierpnia 2008 r. sprawy ze skargi L. D. w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 07 kwietnia 2005 r. sygn. akt: IISAB/Wa 389/04 1.- wymierza Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji grzywnę w wysokości 3.000 (trzy tysiące) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia niniejszego wyroku 2.- zasądza na rzecz L. D. od Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
L. D. złożył w dniu 10 marca 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, polegającą na niewykonywaniu przez okres 35 miesięcy prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2005 r., wydanego w sprawie o sygn. akt: II SAB/Wa 389/04 i ukaranie tego organu grzywną w najwyższej wysokości wynikającej z art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
W uzasadnieniu skargi wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem tym zobowiązał Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do rozpatrzenia wniosku obecnego skarżącego z dnia 17 lutego 2004 r., w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się tego wyroku. Wyjaśnił dodatkowo, że wnioskiem tym domagał się – na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1193 z późn. zm.), udostępnienia materiałów dotyczących ustanowienia, ufundowania i wręczenia sztandaru Komendzie Głównej Policji. Sąd, zobowiązując Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do rozpatrzenia tego wniosku, w uzasadnieniu powołanego wyroku podał, że Minister żądane informacje posiada i w związku z tym zobowiązany został do ich udzielenia skarżącemu. Pomimo tego wyroku, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji do chwili złożenia niniejszej skargi informacji takich nie udzielił. Pismem z dnia 25 lutego 2008 r. skarżący wezwał ten organ do załatwienia sprawy przez rozpoznanie jego wniosku o dostarczenie żądanych informacji dotyczących sztandaru dla Komendy Głównej Policji. Istnieje zatem stan bezczynności organu, co uzasadniało wniesienie skargi na podstawie art. 154 § 1 powołanej ustawy p.p.s.a.
Odpowiadając na skargę, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wskazał, że nie jest w sprawie bezczynny, bowiem pismem z dnia 20 lutego 2008 r. udzielił odpowiedzi na wezwanie skarżącego z dnia 4 lutego 2008 r., a pismem z dnia 25 lutego 2008 r. – na jego ponowne wezwanie do wykonania tego wyroku, wyjaśniając, że udostępniono mu informacje będące w posiadaniu Ministerstwa. Wobec tego, że Minister wykonał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na tej podstawie wnosił o oddalenie wniosku skarżącego o wymierzenie grzywny Ministrowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna. Zgodnie z treścią ust. 154 § 1 powołanej ustawy p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z powołanego przepisu wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby Sąd mógł wymierzyć organowi grzywnę. Po pierwsze organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność, a ponadto strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie obie przesłanki zostały spełnione. Z akt sprawy wynika, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nie wykonał wyroku Sądu z dnia 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II SAB/Wa 389/04, nie udostępnił bowiem skarżącemu informacji dotyczących ufundowania i wręczenia sztandaru Komendzie Głównej Policji, o co ten wystąpił pismem z dnia 17 lutego 2004 r. Niewątpliwie również druga z wymienionych przesłanek została spełniona, bowiem bezspornym jest w sprawie, że skarżący przed wystąpieniem ze skargą o ukaranie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, grzywną przewidzianą art. 154 § 6 ustawy o p.p.s.a., dwukrotnie wezwał Ministra – pismami z dnia 20 i 25 lutego 2008 r., do wykonania powołanego wyroku.
Wobec powyższego uznać należało, że zachodzą podstawy uzasadniające wymierzenie organowi grzywny. Zgodnie z treścią art. 154 § 6 ustawy o p.p.s.a., grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2008 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2007 r. (MP z dnia 13 lutego 2008 r., nr 13, poz. 139), przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2007 r. wynosiło 2691,03 zł. Sąd wymierzył Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji grzywnę w wysokości 3000 zł, uznając, że w przedstawionych okolicznościach grzywna w takiej wysokości będzie adekwatną sankcją, do stopnia zaniedbania przez organ w niniejszej sprawie. Orzeczona grzywna powinna stanowić należytą sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 154 § 6 ustawy o p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło