I OZ 766/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Komendanta Głównego Policji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2008 r., sygn. akt II SO/Wa 15/08 wymierzające Komendantowi Głównemu Policji grzywnę w wysokości 3000 zł za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę p o s t a n a w i a: oddalić zażalenie S. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Komendantowi Policji grzywny za nieprzekazanie Sądowi jego skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nagrody rocznej. W odpowiedzi na wniosek pełnomocnik Komendy Głównej Policji jako przyczynę opóźnienia podał konieczność skompletowania akt sprawy, udział w licznych posiedzeniach sądowych, wykonywanie pomocy prawnej na rzecz innych organów oraz problemy zdrowotne. Ponadto wskazał, iż organ oczekiwał na rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 42/08, bowiem skarżący podnosił w tej sprawie identyczne argumenty jak w skardze z dnia 13 lutego 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając wniosek stwierdził, iż skarga S. K. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przekazana do Sądu z 51-dniowym opóźnieniem. Okoliczności wskazane przez pełnomocnika, zdaniem Sądu, nie usprawiedliwiają tego opóźnienia. Część tych okoliczności związana jest bowiem wyłącznie z osobą pełnomocnika organu i nie powinna mieć wpływu na terminową realizację obowiązku określonego w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podobnie Sąd ocenił powoływaną przez pełnomocnika organu konieczność skompletowania akt sprawy. Odnosząc się natomiast do argumentu polegającego na oczekiwaniu przez organ na rozstrzygnięcie Sądu w sprawie II SA/Wa 42/08, Sąd I instancji stwierdził, że z wyjaśnień pełnomocnika organu nie wynika, aby między tymi sprawami istniał tego typu związek, który powodowałby niemożność przekazania Sądowi skargi S. K. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] nr [...] w przedmiocie nagrody rocznej wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowieniem z dnia 5 sierpnia 2008 r. wymierzył Komendantowi Głównemu Policji grzywnę za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w wysokości 3000 zł. Komendant Główny Policji reprezentowany przez pełnomocnika wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik wskazał, iż zdarzenia z powodu, których doszło do uchybienia terminu do przekazania skargi miały charakter incydentalny, losowy i niezawiniony przez organ, co w kontekście prewencyjnego celu grzywny nie uzasadnia jej wymierzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie niezastosowania się do obowiązków, o jakich mowa w art. 54 § 2 powołanej ustawy, tj. przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Zatem powołane przepisy przewidują wyłącznie dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie takiej grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Podkreślenia wymaga, że sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nakazuje przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w powyższym przepisie ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny. Na przyjęcie bowiem wyłącznie dyscyplinującego charakteru grzywny wskazanej w art. 55 § 1 powołanej ustawy nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 tej ustawy. Zawarte w art. 55 § 1 ustawy stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do obowiązków, o jakich mowa w art. 54 § 2 w/w ustawy należy przekazanie przez organ: skargi, akt sprawy, odpowiedzi na skargę, przy czym wszystkie te dokumenty winny być przedstawione sądowi w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi. To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość. Mając zatem na względzie, że w niniejszej sprawie organ przesłał skargę S. K. ze znacznym opóźnieniem wymierzenie grzywny przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie należy uznać za w pełni uzasadnione. W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że skarga S. K., akta sprawy i odpowiedź na skargę zostały przekazane przez organ ze znacznym opóźnieniem. Spełniona zatem została przesłanka wymierzenia grzywny określona w art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tym samym, wbrew twierdzeniom pełnomocnika organu, wymierzenie grzywny przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie należy uznać za w pełni uzasadnione. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu