III SA/Kr 189/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie NSA Grażyna Danielec NSA Krystyna Kutzner spr. Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2008 r. sprawy ze skarg F. T. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr : [...] nr : [...] nr : [...] w przedmiocie określenia długu celnego , podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług s k a r g i o d d a l a I. Skarżący F. T. złożył w dniu 03.08.2007r. w Oddziale Celnym wniosek o zwolnienie z należności celnych i podatkowych mienia osobistego przywiezionego z USA , w tym m.in. samochodu marki DODGE CARAVAN nr [...], o pojemności silnika 3800 ccm3, rok produkcji 2005. Wraz z wnioskiem skarżący złożył zgłoszenie celne na dokumencie SAD OGL nr [...] , do którego dołączył m.in. dwa różne Certificate of Title oraz dokumenty : rejestracyjne , ubezpieczeniowe i zakupu pojazdu. Funkcjonariusz celny przeprowadził weryfikację zgłoszenia celnego w trybie art. 68 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12.10.1992 r ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny ( Dz.Urz. WEL 302 z dnia 19.10.1997r) , zwany dalej WKC, i stwierdził brak udokumentowania używania przedmiotowego samochodu w Stanach Zjednoczonych przez okres co najmniej sześciu miesięcy przed datą, kiedy skarżący opuścił swoje miejsce zamieszkania w kraju , z którego nastąpiło przesiedlenie , co było warunkiem zwolnienia tego pojazdu od cła. W toku prowadzonego postępowania celnego skarżący dostarczył dokumenty dotyczące przedmiotowego samochodu , które - zdaniem organu celnego - dzieliły się na dwa rodzaje: na dokumenty potwierdzające posiadanie pojazdu i dokumenty dotyczące używania pojazdu na obszarze USA. Dokumentami potwierdzającymi posiadanie (własność) samochodu były : dowód kupna (Buyer Receipt) z dnia 30.08.2006 r oraz tytuły własności "Certyficate of Titl" o Nr [...] z dnia 27.03.2007r. i Certyficate of Titl" o Nr [...] z dnia 04.04.2007 r., które zostały wystawione na skarżącego. Natomiast dokumentami potwierdzającymi używanie pojazdu - zdaniem organu celnego - były : Title and Registration Applocation (wniosek o wydanie tytułu własności i rejestrację) z dnia 04.04.2007 r., 30-dniowe pozwolenie na użytkowanie pojazdu bez tablic rejestracyjnych z dnia 11.06.2007 r. oraz dokumenty ubezpieczeniowe tj. zaświadczenie z dnia 04.08.2007 r. wystawione przez agenta ubezpieczeniowego i Tymczasowy Dokument Ubezpieczenia (Insurence Binder) również z dnia 04.08.2007 r. Z dowodu zakupu ww. samochodu wynikało, że skarżący nabył ten pojazd w dniu 30.08.2006 r. Pierwszy dowód własności "Certyficate of Titl" o Nr [...] został wystawiony w dniu 27.03.2007r, a następny Certyficate of Titl" o Nr [...] w dniu 04.04.2007 r. Obydwa te dokumenty zwierały adnotację REST/SALVG, co wskazywało, że samochód przed wydaniem tych dokumentów był uszkodzony i został dopuszczony do ruchu drogowego na terenie Stanów Zjednoczonych po naprawie. Z kolei z dokumentu Title and Registration Applocation wynika, że wniosek o rejestrację został złożony w dniu 04.04.2007 r. (data wystawienia "Certyficate of Titl" o Nr [...] jest również z dnia 04.04.2007 r.). Organ celny ustalił też, że data poprzedniej rejestracji upłynęła w dniu 31.05.2006 r. , co oznacza , że przedmiotowy samochód w okresie od 31.05.2006 r. do 04.04.2007 r. nie był zarejestrowany ( organ celny przyjął , że w tym okresie pojazd był naprawiany ). Z pozwolenia na 30-dniowe użytkowanie pojazdu ([...] 30-day General USE Permit) bez tablic rejestracyjnych wynika, iż skarżący mógł poruszać się pojazdem w okresie od 11.06.2007 r. do 11.07.2007r. W tym okresie tj. w dniu 26.06.2007 r samochód nadano na fracht morski, zgodnie z dokumentem transportowym - Combined Transport Bili of Lading Nr [...]. Z zaświadczenia agenta ubezpieczeniowego i Tymczasowego Dokumentu Ubezpieczenia (Insurence Binder) z dnia 04.08.2007 r. wynikało, że samochód wraz z innymi samochodami był objęty polisą ubezpieczeniową wystawioną na skarżącego, jednakże dokument ten nie zawierał danych dotyczących okresu ubezpieczenia pojazdu. Z wyjaśnień złożonych przez skarżącego w dniu 03.08.2007 r. i 10.08.2007 r. wynikało, że przedmiotowy pojazd został zarejestrowany w dniu 06.09.2006 r. na skarżącego, jego żonę C. i córkę A. , a następnie skarżący przerejestrował go na siebie, aby skorzystać w Polsce ze zwolnienia z należności celnych w ramach mienia przesiedlenia. Dowodu potwierdzającego fakt zarejestrowania samochodu na żonę i córkę skarżący nie dostarczył, ponieważ dokumenty te - jak oświadczył - zostały zniszczone w dniu 04.04.2007r. Z kolei z pisma skarżącego z dnia 13.08.2007 r. wynikało, że skarżący był jednym ze współwłaścicieli , poza żoną i córką , samochodu DODGE od dnia 15.08.2006r , jednak z dowodu kupna ww. pojazdu (Buyer Receipt) z dnia 30.08.2006r wynikało, że samochód ten skarżący nabył w dniu 30.08.2006 r i był jego jedynym nabywcą. Naczelnik Urzędu Celnego, wskazując na powyższe okoliczności , działając na podstawie m.in. :art. 29, art. 68 , art. 201, art. 214 ust.1, art. 221 WKC, art. 2, art. 23 ust.1, ust. 2 i ust. 3, art. 73 ustawy z dnia 19 marca 2004 r.- Prawo celne ( Dz. U Nr 68 póz. 622/2004), art. 2-10, art. 131 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 918/83 z dnia 28 marca 1983 r. z późn. zmianami) ustanawiające Wspólnotowy System Zwolnień Celnych (Dz. Urz. WE L. 105 z 23-04-1983 r.), rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1549/2006 z dnia 17 października 2006 r. zmieniające załącznik l do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej ( Dz. U UE301 z dnia 2006.10.31) - decyzją z dnia [...] nr [...] określił kwotę długu celnego od ww. pojazdu w wysokości 1.452.00 PLN z tytułu importu towaru objętego pozycją CN [...] Taryfy celnej, zgłoszonego do procedury dopuszczenia do obrotu. Jako datę powstania długu celnego organ celny przyjął dzień 03.08.2007 r. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ celny wskazał na art. 2-10 wyżej powołanego Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 918/83 , w których zostały określone przesłanki do skorzystania ze zwolnienia z należności celnych przywozowych mienia osobistego, przywożonego na obszar celny Wspólnoty przez osoby przesiedlające się z państw trzecich. Zgodnie z art. 3 lit.a) zwolnienie to zostało ograniczone do mienia osobistego, które - poza szczególnymi przypadkami uzasadnionymi okolicznościami - pozostawało w posiadaniu oraz, w przypadku towarów nie przeznaczonych do konsumpcji, było używane przez daną osobę w jej poprzednim miejscu zamieszkania przez co najmniej sześć miesięcy przed datą, kiedy osoba ta opuściła swoje miejsce zamieszkania w państwie trzecim. W świetle powyższego przepisu , zdaniem organu celnego , zwolnienie z należności celnych uzależnione zostało od spełnienia m.in. warunku posiadania i używania towarów przez osobę przesiedlającą w jej poprzednim miejscu zamieszkania przez okres co najmniej sześciu miesięcy przed datą, w której osoba zainteresowana przestała zamieszkiwać w państwie trzecim, który opuściła. W rozpatrywanej sprawie , w ocenie organu celnego, warunek posiadania towaru został przez skarżącego spełniony , gdyż samochód został zakupiony w dniu 30.08.2006 r. Nie został natomiast spełniony warunek używania pojazdu . Samochód został załadowany na statek w dniu 26.06.2007r , a zatem skarżący winien udowodnić używanie pojazdu na terenie USA w okresie od dnia 26.12.2006 r. do dnia załadunku. Tymczasem pierwszy dokument, który potwierdza użytkowanie samochodu tj. wniosek o wydanie tytułu własności i rejestrację (Title and registration Applocation) nosi datę 04.04.2007 r. Z przedłożonego w toku postępowania zaświadczenia agenta ubezpieczeniowego i Tymczasowego Dokumentu Ubezpieczenia (Insurence Binder) z dnia 04.08.2007 r. nie wynika, że przedmiotowy samochód był ubezpieczony od dnia 06.09.2006 r. Ponadto organ celny podniósł, że do używania samochodu w każdym kraju konieczny jest dowód rejestracyjny, niezależnie od ubezpieczenia. Używać można samochód zarejestrowany, którym legalnie, zgodnie z panującym w danym kraju porządkiem prawnym, wolno się poruszać. W związku z powyższym, stosownie do art. 23 ust. 2 Prawa Celnego, Naczelnik Urzędu Celnego zobligowany był do wydania decyzji określającej dług celny w prawidłowej wysokości. Przepis ten stanowi, że jeżeli organ celny stwierdzi, że zgłaszający w zgłoszeniu celnym zadeklarował nieprawidłowe dane, mogące mieć wpływ na wysokość kwoty wynikającej z długu celnego lub zastosowana procedurę celną, wydaje decyzję, w której określa kwotę wynikającą z długu celnego ( ... ) . II. Niezależnie od powyższego Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] nr [...] , działając na podstawie m.in. art. 4 ust. 1 pkt. 4, art.10 ust.1 pkt. 4 ust. 8, art. 11 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 20 ust. 2, ust. 5, art. 80 ust. 3 pkt.2 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U Nr 29 poz. 257 ze zm.), § 2 ust. 1 pkt. 2 Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22-04-2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U Nr 87, poz. 825 z 2004 ze zm.), określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym od przedmiotowego samochodu w wysokości 2.309.00PLN . W uzasadnieniu decyzji organ celny wyjaśnił , że stosownie do art. 4 ust. 1 pkt. 4 ww. ustawy o podatku akcyzowym , opodatkowaniu akcyzą podlega m.in. import wyrobów akcyzowych , a zgodnie z art. 13 ust. 3 tej ustawy , w przypadku importu towaru organem podatkowym w zakresie akcyzy jest naczelnik urzędu celnego właściwy, na podstawie przepisów prawa celnego, do wymiaru należności celnych. Z kolei art. 80 ww. ustawy stanowi, że akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Obowiązek podatkowy w akcyzie samochodów powstaje w przypadku importu, z dniem powstania długu celnego w rozumieniu przepisów prawa celnego. W rozpatrywanej sprawie dług celny powstał z chwilą przyjęcia zgłoszenia celnego tj. w dniu [...] i w tym dniu powstał również obowiązek podatkowy. Stosownie do załącznika nr 2 do ww. Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22.04.2004 r. - Tabel dla wyrobów akcyzowych dostarczanych wewnątrzwspólnotowo, nabywanych wewnątrzwspólnotowo i importowanych - stawka akcyzy dla towarów objętych kodem CN 8703 - pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż z pozycji nr 8702), włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi o pojemności silnika powyżej 2.000 ccm3 wynosi 13.6%. Samochód skarżącego posiadał pojemność silnika 3.800ccm, zatem właściwą stawką podatku akcyzowego było 13.6 %. Zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym od sprowadzonego samochodu organ celny określił na kwotę 2.309,00 PLN. W decyzji organ celny przedstawił sposób wyliczenia tej należności i wyjaśnił, że podstawą opodatkowania w przypadku importu towaru z tytułu podatku akcyzowego, jest wartość celna powiększona o należne cło. W rozpatrywanej sprawie w zgłoszeniu celnym skarżący do podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym nie doliczył cła, gdyż złożył wniosek o zwolnienie ww. pojazdu z należności celnych . Określając w niniejszej decyzji zobowiązanie w podatku akcyzowym, powiększono podstawę opodatkowania dodając do wartości celnej należne cło. Podstawa opodatkowania w imporcie wyrobów akcyzowych, obejmuje prowizję oraz koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, jeżeli nie zostały do niej włączone, a już poniesione do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju. W przedmiotowej sprawie koszty transportu do granicy UE, zostały doliczone do wartości celnej, która to wartość była podstawą do naliczenia cła. Koszty transportu od granicy UE do miejsca przeznaczenia zostały wliczone do podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym. III. Konsekwencją wskazanych wyżej decyzji tj. decyzji z dnia [...] Nr [...] określającej kwotę długu celnego od samochodu skarżącego oraz decyzji nr [...] określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym , była kolejna decyzja. Naczelnik Urzędu Celnego, działając na podstawie art. 2 pkt. 7 , art. 5 ust. 1 pkt.3, art. 17 ust. 1 pkt.1 , art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13 i ust. 15 , art. 33 ust. 2 i ust. 4 , art. 34, art. 41 ust.1 i ust. 15 ustawy z dnia 11.03.2004 r o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004 r Nr 54, poz. 535 ze zm. ) , w związku z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 22.04.2004 r w sprawie wykazów towarów do celów poboru podatku od towarów i usług w imporcie (Dz.U. z 2004 r Nr 87, poz. 826 ze zm. ) wydał w dniu [...] decyzję nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług od ww. samochodu osobowego w wysokości 4.244.00PLN . Z kolei w uzasadnieniu tej decyzji organ celny wyjaśnił , że import towarów zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt. 3 ww. ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a podatnikami są m.in. osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła (...) stosownie do art. 17 ust 1 pkt.1 wymienionej ustawy. Właściwy naczelnik urzędu celnego jest obowiązany do poboru podatku należnego z tytułu importu towarów ( art. 33 ust. 6 ww. ustawy ). Obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego (...) ( art. 19 ust. 7 tej ustawy ) . W rozpatrywanej sprawie dług celny powstał z chwilą przyjęcia zgłoszenia celnego tj. w dniu [...] i w tym samym dniu powstał obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług. W przedmiotowej decyzji organ celny przedstawił sposób wyliczenia podatku, wyjaśniając, że podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy. W rozpatrywanej sprawie w zgłoszeniu celnym skarżący do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług nie doliczył cła ani podatku akcyzowego, gdyż złożył wniosek o zwolnienie ww. pojazdu z należności celnych. Określając w niniejszej decyzji podatek od towarów i usług, organ celny powiększył podstawę opodatkowania dodając do wartości celnej należne cło i należny podatek akcyzowy. Stosownie do art. 41 ust. 15 ww. ustawy, podstawowa stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-18, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zgodnie z art. 41 ust. 15 ww. ustawy , do celów poboru podatku od towarów i usług (...) w imporcie, Minister właściwy do spraw finansów publicznych określa w drodze rozporządzenia wykaz towarów wymienionych w załącznikach nr 3 i 6 ustawy o podatku od towarów i usług w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze Towarowej Handlu Zagranicznego (CN), a podlegających, opodatkowaniu podatkiem w wysokości 7% i 3%. Z uwagi na fakt, że towar o kodzie CN [...] nie został wymieniony w wykazie towarów, stanowiących załączniki nr 1 i 2 do ww. Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r., których przywóz z zagranicy jest objęty stawką podatku w wysokości 7% bądź 3% , organ celny zastosował podstawową stawkę podatku w wysokości 22 % . Od powyższych trzech - dodać należy różnych - decyzji skarżący złożył trzy jednobrzmiące odwołania zarzucając naruszenie przepisów Rozporządzenia Rady nr 918/83 z 23 marca 1983, błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, naruszenie zasad określonych w art. 120, art.121, art. 122 i art. 124 Ordynacji podatkowej oraz oparcie decyzji na niewłaściwie zinterpretowanych dowodach. Skarżący nie zgodził się ze stanowiskiem organu celnego, że przedmiotowy samochód nie był przez niego użytkowany na terenie Stanów Zjednoczonych przez okres co najmniej sześciu miesięcy przed datą opuszczenia dotychczasowego kraju zamieszkania w celu przesiedlenia się do Polski. Zaskarżone rozstrzygnięcie organ celny oparł na ustaleniu, że pojazd nie był używany, gdyż był uszkodzony i pozostawał w naprawie. Z kolei z przedstawionych w toku postępowania dokumentów ubezpieczeniowych nie wynikało , w jakim okresie samochód ten był ubezpieczony . W ocenie skarżącego, Urząd przeprowadził postępowanie dowodowe i dokonał analizy dokumentów w sposób dowolny; odrzucił przedstawione przez skarżącego dowody w sposób arbitralny, nie próbując w żaden sposób dokonać ich głębszej analizy , ani zrozumieć przepisów obowiązujących w USA, a w szczególności w stanie [...]. Zasady korzystania ze zwolnienia z należności przywozowych mienia osobistego należącego do osób fizycznych, przenoszących swoje miejsce zamieszkania z państw trzecich na obszar Wspólnoty regulują przepisy zawarte w art. 2 - 10 rozporządzenia Rady EWG Nr 918/83 z 23 II11983. W Rozporządzeniu tym określono definicję mienia osobistego, podstawowe warunki korzystania ze zwolnienia oraz sposób oraz formę zgłoszenia. Art 3 lit. a ww. Rozporządzenia określa zasady ustalania, czy towar rzeczywiście należał do osoby przesiedlającej się i czy był przez nią używany (wykorzystywany) przynajmniej przez sześć miesięcy przed datą przeniesienia się na obszar Wspólnoty. Zdaniem skarżącego, przepisy prawa celnego nie precyzują, jakie dowody winny być przedstawione. Katalog dowodów jest otwarty. Ustawodawca w Ordynacji podatkowej nie wartościuje dowodów. Zgodnie z ogólnymi zasadami postępowania dowodowego, określonymi w Ordynacji podatkowej, dowodem może być wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Skarżący może więc przedstawić: dowody zakupu lub nabycia towaru, dokumenty świadczące o ich remoncie, naprawie lub konserwacji, dowód rejestracyjny pojazdu, czy dokument ubezpieczeniowy. Zgłaszając do odprawy przedmioty w ramach mienia przesiedlenia, a w szczególności dwa samochody osobowe, skarżący przedstawił organowi celnemu wszystkie możliwe i posiadane dokumenty. Organ celny jeden pojazd zwolnił od cła , a w odniesieniu do spornego samochodu uznał , że nie ma podstaw prawnych do objęcia go zwolnieniem, gdyż skarżący nie był w stanie udokumentować jego używania. W przedstawionym Urzędowi Celnemu zaświadczeniu wydanym w dniu 04.08. 2007 przez firmę ubezpieczeniową znajduje się stwierdzenie, iż ...." F. T. był ubezpieczony w naszej firmie od 6 września 2006 wg polisy : [...] , numer [...] (ważna od 6 września 2006 do 6 września 2007)". Przedstawiciel firmy ubezpieczeniowej stwierdza, iż na polisie tej "ubezpieczyliśmy jego samochody, w tym następujący: 2005 Dodge Caravan Numer Identyfikacyjny Pojazdu [...]". W dokumencie tym znajduje się także informacja , iż "zgodnie z prawem [...], aby ubezpieczyć pojazd w stanie [...], musi on być uprzednio zarejestrowany w stanie [...] przed wydaniem polisy ubezpieczeniowej samochodu". W ocenie skarżącego, z zaświadczenia tego wynika niezbicie, iż na polisie ważnej od 6 września 2006 do 6 września 2007 znajdował się także przedmiotowy samochód. Dowodzi to, iż samochód był ubezpieczony, a więc mógł być używany i faktycznie był używany. Skarżący zarzucił, że ze stanowiska organu celnego wynika, iż samochód, jeżeli jest w remoncie z powodu awarii i tym samym fizycznie nie jest używany, to czas pobytu samochodu w warsztacie należy "odliczyć" od czasu używania. Skarżący wniósł o uznanie, iż przedmiotowy samochód był jego własnością przez okres co najmniej sześciu miesięcy w okresie poprzedzającym powrót do Polski oraz że był używany i wniósł o zwolnienie go z należności celnych i podatkowych oraz o dopuszczenie pojazdu do używania na obszarze Wspólnot Europejskich. Dyrektor Izby Celnej decyzjami z dnia [...] odpowiednio nr [...] ( dług celny ) , nr [...] ( akcyza) oraz nr [...] ( VAT ) utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego. Organ odwoławczy podniósł , że Naczelnik Urzędu Celnego oparł swoje rozstrzygnięcie dotyczące długu celnego przede wszystkim na ustaleniu, iż nie zostały spełnione w sposób kumulatywny wszystkie przesłanki uzasadniające zastosowanie operacji uprzywilejowanej zwolnienia z cła mienia przesiedlenia , a to brak sześciomiesięcznego używania przedmiotowego pojazdu przez skarżącego przed datą, w której skarżący opuścił zwykłe miejsce zamieszkania w państwie trzecim ( art. 3 pkt. a ww. Rozporządzenia Rady (EWG) nr 918/83 ). Dyrektor Izby Celnej podniósł, że do używania samochodu w każdym kraju konieczny jest dowód rejestracyjny. Jeśli samochodem nie wolno było się legalnie poruszać, zgodnie z panującym w danym kraju porządkiem prawnym, trudno przyjąć, iż był on używany w danym okresie. Z zaświadczenia agenta ubezpieczeniowego i Tymczasowego Dokumentu Ubezpieczenia (zwanego dalej TDU) z dnia 04.08.2007 r. wynikało, iż skarżący był ubezpieczony przez podaną firmę w okresie od 06.09.2006 r. do 06.09.2007 r., ubezpieczano jego samochody, w tym przedmiotowy pojazd, jednakże nie określono dokładnego okresu ubezpieczenia tego konkretnego pojazdu. Z zapisów na tych dokumentach wynika, że TDU z 04.08.2007 r. został wydany, żeby rozszerzyć zakres ubezpieczenia, można zatem wnioskować - w ocenie organu odwoławczego - że właśnie o ubezpieczenie przedmiotowego pojazdu. Niezależnie od tego, zdaniem Dyrektora Izby Celnej, sam fakt ubezpieczenia pojazdu potwierdza jedynie fakt posiadania, ale nie używania samochodu. Organ celny powtórzył stwierdzenie , że brak rejestracji uniemożliwiał używanie pojazdu. Odnosząc się do adnotacji na ww. dokumencie, że "zgodnie z prawem [...], aby ubezpieczyć pojazd w stanie [...], musi on być uprzednio zarejestrowany w stanie [...] przed wydaniem polisy ubezpieczeniowej samochodu" - Dyrektor Izby celnej stwierdził, iż po pierwsze - z pozostałych dokumentów wynikało, że przedmiotowy samochód był zarejestrowany do dnia 31.05.2006 r., tj. przed wydaniem polisy ubezpieczeniowej, ale nie na skarżącego, po drugie - z przedstawionych dokumentów ubezpieczeniowych jednak nie wynikało, że konkretny pojazd był od początku objęty ubezpieczeniem, a jedynie, że ubezpieczenie zostało rozszerzone. Organ odwoławczy stwierdził, że przedmiotowy pojazd był w posiadaniu skarżącego od dnia 30.08.2006r., jednak używany mógł być legalnie od dnia 04.04.2007 r., zatem warunek używania przez minimum pół roku nie został spełniony, a co za tym idzie nie było podstaw do zastosowania wobec przedmiotowego pojazdu wnioskowanej operacji uprzywilejowanej w postaci zwolnienia od należności przywozowych. Dyrektor Izby Celnej zgodził się z twierdzeniem skarżącego, iż przepisy prawa celnego nie precyzują, jakie dowody powinny być przedstawione, a dowodem może być wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem, natomiast nie zgodził się z zarzutem, iż organ celny przeprowadził postępowanie dowodowe i dokonał analizy dokumentów w sposób dowolny oraz odrzucił przedstawione dowody w sposób arbitralny. Organ I instancji - zdaniem organu odwoławczego - dokonał dogłębnej analizy dokumentów, a odrzucił jedynie oświadczenie skarżącego, które stało w sprzeczności ze stanem faktycznym ustalonym na podstawie tychże dokumentów. Skarżący wyjaśniał, iż przedmiotowy pojazd został zarejestrowany w dniu 06.09.2006 r. na niego, jego żonę i córkę, a następnie przerejestrowany na niego samego, jednak nie udokumentował tego twierdzenia, gdyż, jak stwierdził, dokument ten został zniszczony w dniu 04.04.2007r. Z dokumentu Title and Registration Applocation wynikało , że ważność poprzedniej rejestracji upłynęła w dniu 31.05.2006 i nie było żadnej adnotacji, aby ten dokument zastępował rzekomo zniszczony dokument rejestracji na skarżącego, jego żonę i córkę. Odnosząc się do decyzji określającej podatek akcyzowy, organ odwoławczy w jej uzasadnieniu stwierdził, że Naczelnik Urzędu Celnego prawidłowo zastosował przepisy ww. ustawy o podatku akcyzowym przy określaniu zobowiązania podatkowego w tym podatku. W odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej skarżący przedstawił argumentację i zarzuty dotyczące zwolnienia samochodu od należności celnych , a ta kwestia była rozpatrywana w odrębnym postępowaniu. Orzekanie w tym zakresie raz jeszcze w decyzji podatkowej byłoby niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa i mogłoby prowadzić do zarzutu wielokrotnego rozstrzygania w tej samej kwestii w kilku decyzjach administracyjnych tej samej rangi. To samo stanowisko zostało przedstawione w uzasadnieniu decyzji odwoławczej rozstrzygającej odwołanie skarżącego od decyzji określającej zobowiązanie w podatku od towarów i usług od sprowadzonego samochodu. Na powyższe decyzje Dyrektora Izby Celnej utrzymujące w mocy rozstrzygnięcia w zakresie określenia kwoty długu celnego, zobowiązania w podatku akcyzowym oraz zobowiązania w podatku od towarów i usług zostały złożone trzy jednobrzmiące skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w których skarżący zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięć, niewłaściwą interpretację przepisów, złamanie zasady prawdy obiektywnej, naruszenie zasady wnikliwości, szybkości i prostoty postępowania oraz złamanie zasady postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o ich uchylenie, zastosowanie w stosunku do zgłoszonego towaru operacji uprzywilejowanej skutkującej zwolnieniem z należności celnych i podatkowych oraz o zwrot wpłaconych na konto organów celnych środków finansowych. W uzasadnieniu złożonych skarg podniesiono , że przepisy Rozporządzenia Nr 918 /83 (ani żadne inne przepisy) nie określają i nie precyzują , w jaki sposób osoba przesiedlająca się winna udokumentować fakt używania (wykorzystywania) mienia osobistego, które ma zamiar przywieźć do kraju trzeciego. Katalog możliwych dowodów potwierdzających spełnienie tej przesłanki jest otwarty. Z piśmiennictwa wynika, iż podstawowym dokumentem stwierdzającym fakt używania samochodu jest jego dowód rejestracyjny. Fakt posiadania samochodu przez okres co najmniej sześciu miesięcy - zdaniem skarżącego - został ponad wszelką wątpliwość udowodniony, tak samo jak fakt używania tego pojazdu przez okres co najmniej sześciu miesięcy. Przeciwnego zdania był organ celny, który stwierdził, iż nie został udowodniony fakt używania samochodu w wymaganym okresie, gdyż przedmiotowy samochód przez pewien czas był remontowany, nie mógł być więc używany. Ze stanowiskiem tym nie zgodził się skarżący. Oddanie samochodu do warsztatu nie powoduje, iż czas pobytu auta w warsztacie winno "odliczać się" od okresu jego używania . Organ celny stwierdził, iż "nasuwa się wniosek, że pojazd w tym czasie był naprawiany". Organ jedynie przypuszcza, iż pojazd był naprawiany, dlatego nie można uznać, iż był używany. Skarżący zarzucił, że organ celny nie uwzględnił jego wyjaśnień, iż samochód był rejestrowany na kilku użytkowników. Fakt przerejestrowania pojazdu na jednego użytkownika nie powoduje, iż czas używania pojazdu mierzy się "od początku". W odpowiedzi na skargi Dyrektor Izby Celnej wniósł o ich oddalenie i dodał , że stosowanie operacji uprzywilejowanej pozwalającej na zwolnienie przywożonego towaru z należności celnych stanowi wyjątek od zasady powszechności cła. Z tego powodu warunki, jakie należy spełnić, aby możliwe było skorzystanie z takiego zwolnienia, są ściśle określone przez prawodawcę wspólnotowego w Rozporządzeniu Rady (EWG) nr 918/83 z dnia 28.03.1983r. ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych. W szczególności kwestią sporną w analizowanej sprawie, podnoszoną zarówno przez skarżącego, jak i kwestionowaną przez organy celne, jest ustalenie, czy sporny samochód był używany przez skarżącego przez wymagany okres sześciu miesięcy , zanim nastąpiło przesiedlenie na terytorium Wspólnoty, czy też nie. Dla zastosowania zwolnienia z należności celnych przywozowych w ramach mienia przesiedlenia koniecznym jest, między innymi, spełnienie w sposób kumulatywny przesłanki posiadania oraz używania pojazdu we wskazanym okresie. Zgodnie z art. 131 ww. Rozporządzenia nr 918/83 w przypadku, gdy niniejsze rozporządzenie określa, że zwolnienie stosuje się po spełnieniu pewnych warunków, osoba zainteresowana przedstawia właściwym organom dowody, iż takie warunki zostały spełnione. Oznacza to, że ciężar dowodu spoczywa na podmiocie, który wnioskuje o zwolnienie z cła. W analizowanej sprawie organy celne nie zakwestionowały faktu posiadania przez skarżącego spornego pojazdu , jednak nie było możliwe przyjęcie w oparciu o dokumenty dostarczone przez skarżącego, że używał on pojazd przez sześć miesięcy, o których mowa w art. 3 ww. Rozporządzenia nr 918/83. Odnosząc się do decyzji podatkowych Dyrektor Izby Celnej podniósł, że argumenty zawarte w skargach w całości odnosiły się do kwestii celnych oraz do decyzji organów celnych wydanych w toku postępowania celnego i podlegały rozważeniu w ramach postępowania sądowoadministracyjnego dotyczącego decyzji z dnia [...], nr [...] w sprawie długu celnego. Rozstrzygnięcie w sprawie długu celnego miało istotny wpływ na decyzje wydawane w ramach postępowania podatkowego. Zależność między rozstrzygnięciem w sprawie zobowiązania podatkowego, a rozstrzygnięciem w kwestii długu celnego polega na tym, że ustalenia co do cła kształtują rozstrzygnięcie w zakresie podatku. Ustalenie w niniejszej sprawie, że nie zostały spełnione w sposób kumulatywny wszystkie przesłanki do zastosowania wnioskowanej przez skarżącego operacji uprzywilejowanej w ramach mienia przesiedlenia, prowadziło do wniosku, iż nie jest możliwe zwolnienie z obowiązku uiszczenia podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług z tytułu importu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje : Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania , że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Dz 2002 r Nr 153, poz.1270) . W rozpatrywanej sprawie organy celne ustaliły w sposób nie sporny , że skarżący nabył status osoby przesiedlającej się w rozumieniu art. 4 ww. Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 918/83 z dnia 29.03.1983 r ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych , poprzez zamieszkanie w Stanach Zjednoczonych nieprzerwanie przez okres co najmniej 12 miesięcy. Skarżący przebywał w USA za zgodą miejscowych władz od dnia 21.02.1983r. i zakończył swój pobyt tam w dniu 01.08.2007r. przenosząc swoje stałe miejsce zamieszkania na obszar Polski od dnia 02.08.2007r. Jako osoba przesiedlająca się na obszar Wspólnoty skarżącemu przysługiwało zwolnienie z należności celnych ( a także w konsekwencji z należności podatkowych ) mienia osobistego , stosownie do art. 3 ww. Rozporządzenia Rady. Okolicznością także niesporną było, że to na skarżącym ciążył obowiązek przedstawienia organom celnym dowodów na okoliczność spełnienia warunków wymaganych do zastosowania uzyskania zwolnienia od należności celnych ( art.131 ww. Rozporządzenia ). Art. 3 ww. Rozporządzenia stanowi , że zwolnienie z należności celnych przywozowych mienia osobistego stosuje się, gdy mienie to pozostawało w posiadaniu osoby przenoszącej swoje miejsce zamieszkania z państwa trzeciego na obszar Wspólnoty i , w odniesieniu do towarów nie przeznaczonych do konsumpcji , było używane przez osobę zainteresowaną w jej poprzednim miejscu zamieszkania przez co najmniej sześć miesięcy . Z omawianego przepisu wynika zatem, że zwolnieniem może być objęte mienie osobiste, gdy zostaną kumulatywnie spełnione dwie przesłanki: pierwsza - mienie musiało być w posiadaniu osoby przenoszącej swoje zamieszkanie oraz druga - mienie było używane przez osobę zainteresowaną w jej poprzednim miejscu zamieszkania przez co najmniej sześć miesięcy. W niniejszej sprawie skarżący nie kwestionuje powyższej interpretacji przepisów dokonanej przez organy celne i którą tut. Sąd uznaje za prawidłową. Odnośnie pierwszej przesłanki strony sporu są zgodne co do tego , że skarżący przedstawiając dowód kupna przedmiotowego pojazdu z dnia 30.08.2007 r oraz tytuły własności tzw. "Certyficate of Tit" Nr [...] z dnia 27.03.2007 r i nr [...] z dnia 04.04.2007 wykazał posiadanie spornego samochodu i tym samym spełnienie ww. przesłanki. Na marginesie należy podnieść , że posiadanie , o którym mowa w art. 3 ww. Rozporządzenia jest pojęciem szerszym od pojęcia własności i dotyczy wszystkich sytuacji związanych z legalnym posiadaniem danej rzeczy ( np. udostępnienie samochodu przez pracodawcę do celów służbowych i prywatnych - wyrok TS z dnia 17.03.2005 r Staatssecreataris van Financien v.J.H.M.Feronow ). W rozpatrywanej sprawie spór dotyczy wykazania spełnienia drugiej przesłanki tj. używania pojazdu . W ocenie organów celnych skarżący nie wykazał , że używał sporny samochód przez okres co najmniej sześciu miesięcy przed datą opuszczenia Stanów Zjednoczonych . Organy celne stały na stanowisku , że tylko legalne tj. zgodne z przepisami obowiązującymi w kraju dotychczasowego zamieszkania, używanie pojazdu umożliwia jego zwolnienie . Dowodem takim jest dowód rejestracyjny . Ze stanowiskiem tym nie zgodził się skarżący. W odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego skarżący podniósł, że dowodem na okoliczność używania samochodu było zaświadczenie z dnia 04.08.2007 r wydane przez firmę ubezpieczeniową , w którym stwierdzono , że skarżący był ubezpieczony w tej firmie od dnia 6 września 2006 r do dnia 6 września 2007 . W dokumencie tym potwierdzono, że polisa ta obejmowała sporny samochód, a ponadto , że zgodnie z prawem [...] przed wydaniem polisy ubezpieczeniowej samochód musiał być uprzednio zarejestrowany w tym Stanie . W ocenie skarżącego zaświadczenie to potwierdza, że skoro pojazd był ubezpieczony, to musiał być zarejestrowany i używany. Odnosząc się do tego dowodu Sąd podzielił stanowisko Dyrektora Izby Celnej, który stwierdził, że sam fakt ubezpieczenia samochodu nie potwierdza jego używania w rozumieniu art. 3 ww Rozporządzenia Rady. W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie wprowadził jako przesłanki zwolnienia od należności celnych własności poszczególnych składników mienia osoby przenoszącej swoje zamieszkanie. Wystarczy posiadanie, a nie własność rzeczy. A zatem konsekwentnie należy przyjąć, że dowodem potwierdzającym używanie w przypadku samochodów jest dowód rejestracyjny samochodu lub inny dokument uprawniający do poruszania się po drogach, ale niekoniecznie wystawiony na osobę przenoszącą swoje zamieszkanie. W przypadku, gdy samochód nie jest własnością osoby przenoszącej swoje zamieszkanie i dowód rejestracyjny jest wystawiony na inną osobę, aby skorzystać ze zwolnienia należy wykazać tytuł prawny do używania tego pojazdu np. przydział samochodu służbowego, umowa użyczenia,... Zgodzić należy się ze skarżącym, że przepisy celne w zakresie dowodów nie precyzują, jaki konkretnie dowód jest wymagany dla stwierdzenia istnienia określonej okoliczności , jednak ciężar wykazania takiej okoliczności spoczywa na osobie wnioskującej zwolnienie. W rozpatrywanej sprawie skarżący był właścicielem spornego samochodu, dlatego dowód rejestracyjny powinien być wystawiony na jego nazwisko. Jak wynika z akt sprawy wniosek o rejestrację przedmiotowego pojazdu na swoje imię i nazwisko skarżący złożył w dniu 04.04.2007 r, ale w ocenie Sądu wniosek ten także nie może być uznany za dowód używania pojazdu ( i w tym zakresie nie zgadza się z oceną dokonaną przez organ odwoławczy ). Wniosek wszczyna postępowanie o wydanie dokumentu zezwalającego na poruszanie się samochodem (dowodu rejestracyjnego), ale w żadnym razie go nie zastępuje. W sprawie ani skarżący, ani organy celne nie wykazały, że fakt złożenia wniosku jest automatycznie zezwoleniem na poruszanie się po drogach pojazdem, którego wniosek dotyczył. Jedyny dokument , w ocenie Sądu , który potwierdza używanie spornego samochodu to 30-dniowe pozwolenie na używanie pojazdu bez tablic rejestracyjnych z dnia 11.06.2007 r. Mając na uwadze , że przedmiotowy samochód został nadany na fracht morski do Polski w dniu 26.06.2007 r , co potwierdza dokument transportowy - Combined Transport Bili of Lading Nr [...], oczywistym jest , że nie został spełniony warunek jego używania przez skarżącego przez co najmniej sześć miesięcy w Stanach Zjednoczonych, a w konsekwencji nie mógł być objęty zwolnienia od należności celnych przywozowych. Powyższej oceny nie mogła zmienić argumentacja skarżącego , ani dowód w postaci zaświadczenia firmy ubezpieczeniowej z dnia 04.08.2007 . Z dokumentu tego nie wynikało , że ten konkretny samochód był ubezpieczony od dnia wydania polisy ubezpieczeniowej i wbrew twierdzeniom skarżącego nie można uznać , że pojazd był przez niego używany na terenie Stanów Zjednoczonych od dnia 06.09.2006 r . nawet przy założeniu , że ubezpieczenie musi poprzedzać rejestracja samochodu. Podnieść należy, że z Tymczasowego Dokumentu Ubezpieczenia z dnia 04.08.2007 r wynikało , że dokument ten został wydany , aby rozszerzyć zakres ubezpieczenia istniejącej polisy [...]. Okoliczność ta potwierdzenia wcześniejsze ustalenia : data wydania polisy nie jest jednoznaczna z datą objęcia ubezpieczeniem; zakres ubezpieczenia może być bowiem rozszerzony np. o dodatkowe pojazdy z datą późniejszą niż data wydania polisy. Dodać należy , że ani ww. Tymczasowy Dokument Ubezpieczenia, ani ww. zaświadczenie firmy ubezpieczeniowej w ogóle nie określają , od jakiej daty sporny samochód został objęty tym ubezpieczeniem . Należy podkreślić , że ubezpieczenie samochodu mimo wszystko nie może być uznane za dowód jego używania przy ubieganiu się o zwolnienie od należności celnych przywozowych. Zwolnienie od cła jest wyjątkiem od zasady płacenia , dlatego po pierwsze - przepisy muszą być interpretowane ściśle i nie jest dopuszczalna interpretacja rozszerzająca , po drugie - dowody na okoliczność zwolnienia od cła muszą być bezpośrednie i jednoznaczne , a po trzecie - obowiązek wykazania prawa do zwolnienia spoczywa na osobie ubiegającej się o to zwolnienie. Z tych powodów za oczywiście bezzasadne należy uznać zarzuty skargi , iż organ celny " nie mógł się zdecydować , w jaki sposób należy udowodnić fakt użytkowania przedmiotowego samochodu ". Organy celne obu instancji w uzasadnieniach swych rozstrzygnięć wskazywały , że do używania samochodu w każdym kraju konieczny jest dowód rejestracyjny . Mając powyższe na uwadze, nie mogły odnieść zamierzonego skutku wyjaśnienia skarżącego z dnia 03.08.2007 r. i 10.08.2007 r. , że przedmiotowy pojazd został zarejestrowany w dniu 06.09.2006 r. na skarżącego, jego żonę i córkę, a następnie przerejestrowany tylko na skarżącego, gdyż wyjaśnienia te nie zostały poparte żadnym dowodem. Na marginesie należy podnieść, że zbędne były rozważania organów celnych , co działo się z przedmiotowym samochodem w okresie od dnia 31.05.2006 do dnia 04.04.2007 , czy był w naprawie , czy też nie , gdyż faktycznie nie miało to żadnego znaczenia dla prowadzonego postępowania. Gdyby samochód był zarejestrowany na skarżącego ( jako jedynego , czy też jednego z właścicieli pojazdu ) przez wymagany do zastosowania zwolnienia okres co najmniej sześciu miesięcy , fakt naprawy samochodu w tym okresie nie pozbawiałby skarżącego prawa do uzyskania tego zwolnienia . Podkreślić należy , że ustawodawca w art. 3a Rozporządzenia Rady ( EWG) Nr 918/83 z dnia 28.03.1983 r ustanawiającego wspólnotowy system zwolnień celnych (Dz.U.UE L z dnia 23.04.1983 r ) wprowadził warunek używania pojazdu w sensie prawnym , a nie faktycznym. Pojazd zarejestrowany na osobę ubiegającą się o zwolnienia od należności celnych przywozowych nie musi być faktycznie przez nią używany ( np. może pozostawać w garażu lub w warsztacie naprawczym). Natomiast pojazd faktycznie używany , ale bez rejestracji , nie będzie mógł być objęty takim zwolnieniem. Konsekwencją uznania, że przedmiotowy samochód nie mógł korzystać z operacji uprzywilejowanej w postaci zwolnienia od należności celnych przywozowych jest obowiązek naliczenia przez organy celne należności podatkowych tj. podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług. Sąd w całości podzielił stanowisko organów celnych zawarte w uzasadnieniach decyzji podatkowych w zakresie właściwości organów zobligowanych do wydania decyzji określającej wysokość zobowiązań podatkowych w akcyzie i w podatku od towarów i usług, daty powstania obowiązków podatkowych , stawek podatkowych, podstaw opodatkowania oraz kwot zobowiązań podatkowych. Brak zarzutów o charakterze podatkowym w złożonych skargach uniemożliwia jakąkolwiek polemikę z nimi . Zarzut niezgodności z prawem podatkowym zaskarżonych decyzji podatkowych nie został w tych skargach w jakikolwiek sposób wykazany ; argumentacja skarg odnosiła się wyłącznie do kwestii celnych . Organy celne w sposób należyty i przy zachowaniu obowiązującej procedury ustaliły stan faktyczny sprawy oraz prawidłowo określiły zakres praw i obowiązków strony tego postępowania. Skargi nie mogą być uwzględnione , gdyż wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko Dyrektora Izby Celnej zawarte w zaskarżonych decyzjach nie daje podstaw do wyeliminowania z obrotu prawnego ww. rozstrzygnięć . Nie znajdując podstaw do uznania , że zaskarżone decyzje naruszają przepisy prawa materialnego lub zasady postępowania administracyjnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy , Sąd działając na podstawie art. 151 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.