II OSK 1628/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie: Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz Sędzia NSA del. Janusz Furmanek /spr./ Protokolant: Agnieszka Majewska po rozpoznaniu w dniu 14 października 2010 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Przedsiębiorstwa Budowlanego "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 czerwca 2009 r. sygn. akt VII SA/Wa 1148/08 w sprawie ze skargi E. i B. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania organu I instancji w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę oddala skargę kasacyjną WYROKIEM Z DNIA 4 CZERWCA 2009 R., SYGN. AKT VII SA/WA 1148/08, WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE W SPRAWIE ZE SKARGI E. I B. K. NA DECYZJĘ GŁÓWNEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO Z DNIA [...] MAJA 2008 R. ZNAK [...] UCHYLIŁ ZASKARŻONĄ DECYZJĘ. ZASKARŻONĄ DECYZJĄ GŁÓWNY INSPEKTOR NADZORU BUDOWLANEGO DZIAŁAJĄC NA PODSTAWIE ART. 138 § 1 PKT 2 USTAWY Z DNIA 14 CZERWCA 1960 R. KODEKS POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO (DZ. U. Z 2000R. NR 98, POZ.1071 ZE ZM.), DALEJ ZW. KPA, PO ROZPATRZENIU ODWOŁANIA PRZEDSIĘBIORSTWA BUDOWLANEGO "[...]" SP. Z O.O. WE WROCŁAWIU, OD DECYZJI WOJEWODY DOLNOŚLĄSKIEGO Z DNIA [...] MARCA 2008 R. NR [...], STWIERDZAJĄCEJ NIEWAŻNOŚĆ DECYZJI PREZYDENTA MIASTA JELENIEJ GÓRY Z DNIA [...] SIERPNIA 2007 R. NR NR [...], ZATWIERDZAJĄCEJ PROJEKT BUDOWLANY I UDZIELAJĄCEJ WW. SPÓŁCE POZWOLENIA NA BUDOWĘ BUDYNKU MIESZKALNEGO WIELORODZINNEGO WRAZ Z INFRASTRUKTURĄ TECHNICZNĄ NA TERENIE DZIAŁEK NR 6/1, 1/7, 27/4, 28/1, 33/1 I 42/1 POŁOŻONEGO PRZY UL. [...] W JELENIEJ GÓRZE - UCHYLIŁ ZASKARŻONĄ DECYZJĘ W CAŁOŚCI I UMORZYŁ POSTĘPOWANIE ORGANU I INSTANCJI. W UZASADNIENIU ORGAN WSKAZAŁ, ŻE WOJEWODA DOLNOŚLĄSKI DECYZJĄ Z DNIA [...] MARCA 2008R., DZIAŁAJĄC NA WNIOSEK E. I B. K., STWIERDZIŁ NIEWAŻNOŚĆ DECYZJI PREZYDENTA MIASTA JELENIEJ GÓRY Z DNIA [...] SIERPNIA 2007 R. NASTĘPNIE ORGAN POWOŁAŁ SIĘ NA TREŚĆ ART. 157 § 2 KPA, ART. 28 UST. 2 I 3 PKT 20 USTAWY Z DNIA 7 LIPCA 1994R. PRAWO BUDOWLANE (DZ. U. Z 2006 R., NR 156, POZ. 1118 ZE ZM.), DALEJ ZW. PRAWEM BUDOWLANYM. ORGAN ODWOŁAWCZY STWIERDZIŁ, ŻE Z PROJEKTU ZAGOSPODAROWANIA DZIAŁKI NIE WYNIKA, ABY PROJEKTOWANY BUDYNEK NARUSZAŁ § 12 I § 13 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA INFRASTRUKTURY Z DNIA 12 KWIETNIA 2002R. W SPRAWIE WARUNKÓW TECHNICZNYCH, JAKIM POWINNY ODPOWIADAĆ BUDYNKI I ICH USYTUOWANIE (DZ. U. NR 75, POZ. 690 Z PÓŹN. ZM.), A WIĘC POWODOWAŁ JAKIEKOLWIEK OGRANICZENIA W ZAGOSPODAROWANIU DZIAŁEK WNIOSKODAWCÓW (TJ. NR 1/6, 1/9, 1/10, 32/2). ROZWIĄZANIA TECHNICZNE DOTYCZĄCE PRZYŁĄCZY WODOCIĄGOWEGO I GAZOWEGO TAKŻE ZOSTAŁY W CAŁOŚCI ZAPROJEKTOWANE W OBRĘBIE DZIAŁKI INWESTORA. W ZWIĄZKU Z POWYŻSZYM ORGAN STWIERDZIŁ, ŻE ZAKRES ODDZIAŁYWANIA WW. INWESTYCJI ZAMYKA SIĘ W GRANICACH DZIAŁKI INWESTORA, A ZATEM E. I B. K., NA WNIOSEK KTÓRYCH ZOSTAŁO WSZCZĘTE POSTĘPOWANIE NIEWAŻNOŚCIOWE, NIE MAJĄ PRZYMIOTU STRONY, TYM BARDZIEJ, ŻE NIE WYKAZALI NA PODSTAWIE PRZEPISÓW PRAWA MATERIALNEGO, ABY WW. DECYZJA NARUSZAŁA ICH INTERES PRAWNY. NIE PRZESĄDZA O TYM TAKŻE OKOLICZNOŚĆ EWENTUALNEGO NARUSZENIA SĄSIEDNIEJ WŁASNOŚCI W ZWIĄZKU Z OBECNIE PROWADZONYMI ROBOTAMI BUDOWLANYMI. INSTYTUCJA STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ MA BOWIEM NA CELU WYŁĄCZNIE KONTROLĘ SAMEJ DECYZJI W DNIU JEJ WYDANIA. PODNOSZONA NATOMIAST PRZEZ WNIOSKUJĄCYCH OKOLICZNOŚĆ POMINIĘCIA ICH UDZIAŁU W POSTĘPOWANIU DOT. POZWOLENIA NA BUDOWĘ, NIE STANOWI PRZESŁANKI DO STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI. SKARGĘ NA TO ROZSTRZYGNIĘCIE ZŁOŻYLI E. I B. [...] WNOSZĄC O JEGO UCHYLENIE ORAZ UTRZYMANIE W MOCY DECYZJI ORGANU I INSTANCJI ORAZ POSTANOWIENIA I WSKAZUJĄC, ŻE WŁAŚCICIELE INNYCH DZIAŁEK SĄSIADUJĄCYCH Z DZIAŁKĄ INWESTORA ZOSTALI UZNANI ZA STRONY POSTĘPOWANIA, NATOMIAST SKARŻĄCYM TEGO PRZYMIOTU ODMÓWIONO POMIMO, ŻE SĄ WŁAŚCICIELAMI SĄSIEDNIEJ DROGI I PARKINGÓW. PONADTO, ROBOTY PRZY SIECIACH GAZOWYCH I WODNYCH WYKONANO RÓWNIEŻ NA DZIAŁKACH SKARŻĄCYCH (1/6; 1/9 I 32/2) NIE OBJĘTYCH POZWOLENIEM BUDOWLANYM. WYKOPY POD FUNDAMENTY TAKŻE OBJĘŁY ICH DZIAŁKI. ORGAN NIE ZBADAŁ JAK ZAPROJEKTOWANO SIEĆ GAZOWĄ, A JAK ZOSTAŁA WYKONANA ORAZ NIE ZAUWAŻYŁ, ŻE SIECI SĄ WŁASNOŚCIĄ SKARŻĄCYCH. HYDRANT SKARŻĄCYCH ZOSTAŁ PRZY TYM UJĘTY W PLANIE INWESTORA JAKO ZABEZPIECZENIE PRZECIWPOŻAROWE BEZ ICH ZGODY. PONADTO SKARŻĄCY WSKAZALI, ŻE SĄ RÓWNIEŻ WŁAŚCICIELAMI DZIAŁKI POD STACJĄ TRAFO NR PT-22515, GDZIE ZAPROJEKTOWANY ZOSTAŁ PRZEWÓD ENERGETYCZNY INWESTORA, O CZYM ŚWIADCZĄ M.IN. WARUNKI PRZYŁĄCZENIA ENERGETYCZNEGO Z DNIA 11 CZERWCA 2007, MAPKA POKAZUJĄCA STACJĘ I PRZEWÓD, UPOWAŻNIENIE [...] Z DNIA 2 STYCZNIA 2008R. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ ORGAN WNIÓSŁ O JEJ ODDALENIE I PODTRZYMAŁ STANOWISKO ZAPREZENTOWANE W ZASKARŻONEJ DECYZJI. W UZASADNIENIU WYROKU UCHYLAJĄCEGO ZASKARŻONĄ DECYZJĘ WOJEWÓDZKI SĄD ADMINISTRACYJNY W WARSZAWIE WSKAZAŁ, IŻ W POSTĘPOWANIU DOTYCZĄCYM STWIERDZENIA NIEWAŻNOŚCI DECYZJI O POZWOLENIU NA BUDOWĘ, TAK JAK W POSTĘPOWANIU ZWYKŁYM, DO USTALANIA KRĘGU PODMIOTÓW ZASTOSOWANIE ZNAJDUJE ART. 28 UST. 2 PRAWA BUDOWLANEGO. NIE ZMIENIA SIĘ BOWIEM ZASADNICZY PRZEDMIOT TEGO POSTĘPOWANIA, JAKIM NADAL POZOSTAJE UDZIELENIE POZWOLENIA NA BUDOWĘ. OBOWIĄZKIEM ORGANU, RÓWNIEŻ NA ETAPIE POSTĘPOWANIA ODWOŁAWCZEGO, JEST ZBADANIE W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI, CZY PODMIOT WYSTĘPUJĄCY Z WNIOSKIEM O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI POSIADA PRZYMIOT STRONY. W OCENIE SĄDU, GŁÓWNY INSPEKTOR NADZORU BUDOWLANEGO NIE WYJAŚNIŁ RZETELNIE OKOLICZNOŚCI SKUTKUJĄCYCH UZNANIEM, BĄDŹ ODMOWĄ UZNANIA SKARŻĄCYCH ZA STRONY NINIEJSZEGO POSTĘPOWANIA. W ZASKARŻONEJ DECYZJI ORGAN STWIERDZIŁ JEDYNIE W DWÓCH ZDANIACH, ŻE PROJEKTOWANY BUDYNEK NIE NARUSZA § 12 I 13 WARUNKÓW TECHNICZNYCH A ROZWIĄZANIA TECHNICZNE DOTYCZĄCE PRZYŁĄCZY WODOCIĄGOWEGO I GAZOWEGO, UJĘTE W PROJEKCIE ZAGOSPODAROWANIA DZIAŁKI, ZOSTAŁY W CAŁOŚCI ZAPROJEKTOWANE NA DZIAŁCE INWESTORA NR 1/7 CO NIE POWODUJE OGRANICZENIA W ZAGOSPODAROWANIU DZIAŁEK SKARŻĄCYCH. LAKONICZNOŚĆ STANOWISKA ORGANU ODWOŁAWCZEGO SKUTKUJĄCA BRAKIEM SZCZEGÓŁOWEGO ODNIESIENIA DO MATERIAŁU DOWODOWEGO ZGROMADZONEGO W SPRAWIE, Z JEDNOCZESNYM UWZGLĘDNIENIEM TWIERDZEŃ PODNOSZONYCH WE WNIOSKU SKARŻĄCYCH, CZYNI ZASKARŻONĄ DECYZJĘ WADLIWĄ, BO WYDANĄ Z NARUSZENIEM WW. ZASAD POSTĘPOWANIA ADMINISTRACYJNEGO. SĄD WSKAZAŁ, IŻ PRZY PONOWNYM ROZPOZNANIU SPRAWY OBOWIĄZKIEM ORGANU II INSTANCJI BĘDZIE RZETELNE ZBADANIE AKT SPRAWY, W TYM PROJEKTU BUDOWLANEGO Z ODNIESIENIEM NIE TYLKO DO PLANU ZAGOSPODAROWANIA DZIAŁKI, ALE RÓWNIEŻ DO CAŁOŚCI PROJEKTU ORAZ USTALENIE W SZCZEGÓLNOŚCI, CZY PRZEBIEG PRZYŁĄCZY GAZOWEGO, WODOCIĄGOWEGO I ENERGETYCZNEGO DOTYCZY DZIAŁEK SKARŻĄCYCH I PRZEWIDUJE WPIĘCIE DO SIECI STANOWIĄCYCH ICH WŁASNOŚĆ. DOPIERO PO WYKONANIU POWYŻSZYCH USTALEŃ ORGAN ODWOŁAWCZY BĘDZIE MÓGŁ JEDNOZNACZNIE STWIERDZIĆ, CZY SKARŻĄCY POSIADAJĄ PRZYMIOT STRONY, W ROZUMIENIU POWOŁANYCH WYŻEJ PRZEPISÓW PRAWA BUDOWLANEGO, DO KWESTIONOWANIA W POSTĘPOWANIU NIEWAŻNOŚCIOWYM. OD POWYŻSZEGO WYROKU SKARGĘ KASACYJNĄ WNIOSŁO PRZEDSIĘBIORSTWO BUDOWLANE "[...]" SP. Z O. O. Z SIEDZIBĄ WE WROCŁAWIU, ZASKARŻAJĄC GO W CAŁOŚCI. ZASKARŻONEMU WYROKOWI ZARZUCONO NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, TJ. ART. 145 § 1 PKT 1 LIT. C USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ. U. Z 2002 R. NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.), ZWANEJ DALEJ P.P.S.A., POPRZEZ JEGO NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE W ZW. Z ART. 7, ART. 77 § 1 I ART. 80 K.P.A. POPRZEZ NIEZASADNE UZNANIE, ŻE GŁÓWNY INSPEKTOR NADZORU BUDOWLANEGO NIE WYJAŚNIŁ RZETELNIE OKOLICZNOŚCI SKUTKUJĄCYCH UZNANIEM, BĄDŹ ODMOWĄ UZNANIA E. I B. K. ZA STRONY POSTĘPOWANIA. SPÓŁKA WNIOSŁA O UCHYLENIE W CAŁOŚCI ZASKARŻONEGO ORZECZENIA I PRZEKAZANIE SPRAWY SĄDOWI I INSTANCJI DO PONOWNEGO ROZPOZNANIA ORAZ ZASĄDZENIE NA JEGO RZECZ KOSZTÓW POSTĘPOWANIA. WNOSZĄCY SKARGĘ KASACYJNĄ STWIERDZIŁ, ŻE W ZGROMADZONEJ PRZEZ ORGAN DOKUMENTACJI ZNAJDUJĄ SIĘ DOKUMENTY OPISOWE I GRAFICZNE DOTYCZĄCE WZNOSZONEGO BUDYNKU JAK I ZAGOSPODAROWANIA TERENU, Z KTÓRYCH JEDNOZNACZNIE WYNIKA, ŻE REALIZOWANY BUDYNEK NIE POWODUJE JAKICHKOLWIEK OGRANICZEŃ W ZAGOSPODAROWANIU DZIAŁEK E. I B. K.. JEŚLI ZATEM ZAKRES ODDZIAŁYWANIA INWESTYCJI ZAMYKAŁ SIĘ W GRANICACH DZIAŁKI INWESTORA, TO BRAK JEST PODSTAW DO PRZYZNANIA MAŁŻONKOM K. PRZYMIOTU STRONY. W OCENIE SPÓŁKI KWESTIA PODŁĄCZENIA INFRASTRUKTURY WZNOSZONEGO PRZEZ NIĄ BUDYNKU, DO ISTNIEJĄCYCH SIECI GAZOWYCH, ENERGETYCZNYCH ZOSTAŁA WYJAŚNIONA PRZEZ GŁÓWNEGO INSPEKTORA NADZORU BUDOWLANEGO. ZAPOZNAŁ SIĘ ON BOWIEM Z WYJAŚNIENIEM PRZEDSIĘBIORSTWA WODOCIĄGÓW I KANALIZACJI "[...]" SP. Z O. O. W JELENIEJ GÓRZE – JEDNOSTKI, KTÓRA POSIADA NIEZBĘDNĄ WIEDZĘ W TEJ MIERZE. JEJ ZDANIEM SIECI STANOWIĄCE SYSTEM ZASILANIA OSIEDLA ZABORZE SĄ WŁASNOŚCIĄ SPÓŁKI A NIE MAŁŻ. K.. STANOWISKO TO POTWIERDZONE ZOSTAŁO PISMEM Z DNIA 10 SIERPNIA 2009 R., ZAWIERAJĄCYM OZNACZENIE GRAFICZNE ZAMIESZCZONE NA MAPACH SYTUACYJNYCH. PONADTO POWOŁANO SIĘ NA PLAN SYTUACYJNO – WYSOKOŚCIOWY OSIEDLA ZABORZE SPORZĄDZONY W ROKU 1995, POTWIERDZAJĄCEGO ZDANIEM SPÓŁKI, ŻE SIECI WODOCIĄGOWE NIE MOGŁY BYĆ WYBUDOWANE PRZEZ SKARŻĄCYCH. ORGAN ZAPOZNAŁ SIĘ PONADTO ZE STANOWISKIEM DOLNOŚLĄSKIEJ SPÓŁKI GAZOWNICTWA, WEDŁUG KTÓREJ WARUNKI TECHNICZNE NA PRZEBUDOWĘ ISTNIEJĄCEJ SIECI GAZOWEJ KOLIDUJĄCEJ Z PROJEKTOWANĄ ZABUDOWĄ MIESZKANIOWĄ REALIZOWANĄ PRZEZ SPÓŁKĘ "[...]" ZOSTAŁY ZREALIZOWANE ZGODNIE Z OBOWIĄZUJĄCYMI PRZEPISAMI I NORMAMI. POTWIERDZIŁA ONA NA WNIOSEK SPÓŁKI "[...]", ŻE EKSPLOATOWANY PRZEZ NIĄ GAZOCIĄG NIE PRZEBIEGA PRZEZ GRUNTY MAŁŻ. K.. PONADTO BUDOWA PRZYŁĄCZA ENERGETYCZNEGO REALIZOWANA BYŁA PRZEZ FIRMĘ [...] S. A. ODDZIAŁ W JELENIEJ GÓRZE NA PODSTAWIE ODRĘBNEGO POZWOLENIA NA BUDOWĘ A TRASA LINII KABLOWEJ CAŁKOWICIE OMIJA GRUNTY MAŁŻ. K.. W ODPOWIEDZI NA SKARGĘ KASACYJNĄ E. I B. [...] WNIEŚLI O ODDALENIE SKARGI KASACYJNEJ JUŻ NA POSIEDZENIU NIEJAWNYM, GDYŻ W SKARDZE KASACYJNEJ NIE ZOSTAŁ UZASADNIONY WNIOSEK O PRZYJĘCIE SKARGI DO ROZPOZNANIA. NIE ZGODZILI SIĘ Z ARGUMENTACJĄ SPÓŁKI "[...]" UZNAJĄC JĄ ZA ODBIEGAJĄCĄ OD PRAWDY. DO ODPOWIEDZI NA SKARGĘ ZAŁĄCZYLI SZEREG DOWODÓW W POSTACI DOKUMENTACJI POTWIERDZAJĄCEJ ICH STANOWISKO W SPRAWIE. NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: STOSOWNIE DO TREŚCI ART.183 § 1 USTAWY Z DNIA 30 SIERPNIA 2002 R. PRAWO O POSTĘPOWANIU PRZED SĄDAMI ADMINISTRACYJNYMI (DZ.U NR 153, POZ. 1270 ZE ZM.) DALEJ POWOŁYWANY JAKO P.P.S.A. NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ROZPOZNAJE SPRAWĘ W GRANICACH SKARGI KASACYJNEJ, BIERZE JEDNAK Z URZĘDU POD ROZWAGĘ NIEWAŻNOŚĆ POSTĘPOWANIA, KTÓREJ PRZESŁANKI ZOSTAŁY OKREŚLONE W ART.183 § 2 P.P.S.A. ŻADNA Z PRZESŁANEK NIEWAŻNOŚCI POSTĘPOWANIA WYMIENIONYCH W ART..183 § 2 P.P.S.A NIE ZACHODZI W SPRAWIE. ZATEM SPRAWA MOGŁA BYĆ PRZEZ NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ROZPOZNANA TYLKO W GRANICACH ZAKREŚLONYCH SKARGĄ KASACYJNĄ. GRANICE SKARGI KASACYJNEJ WYZNACZAJĄ MIĘDZY INNYMI WYMIENIONE W ART.176 P.P.S.A PODSTAWY KASACYJNE, KTÓRE ZGODNIE Z ART.174 TEJ USTAWY MOGĄ STANOWIĆ: 1/ NARUSZENIE PRAWA MATERIALNEGO PRZEZ BŁĘDNĄ WYKŁADNIĘ LUB NIEWŁAŚCIWE ZASTOSOWANIE, 2/ NARUSZENIE PRZEPISÓW POSTĘPOWANIA, JEŻELI MOGŁO MIEĆ ISTOTNY WPŁYW NA WYNIK SPRAWY. W PODSTAWACH KASACJI WNOSZĄCY SKARGĘ KASACYJNĄ MUSI WSKAZAĆ KONKRETNĄ NORMĘ PRAWA MATERIALNEGO, CZY PROCESOWEGO, KTÓREJ NARUSZENIE ZARZUCA ZASKARŻONEMU ORZECZENIU. MAJĄC NA UWADZE POWYŻSZE STWIERDZIĆ NALEŻY, ŻE SKARGA KASACYJNA NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE, A ZARZUT NARUSZENIA PRAWA PROCESOWEGO NIE ZASŁUGUJE NA UWZGLĘDNIENIE. ZGODNIE BOWIEM Z ART.107 § 3 KPA UZASADNIENIE FAKTYCZNE DECYZJI POWINNO W SZCZEGÓLNOŚCI ZAWIERAĆ WSKAZANIE FAKTÓW, KTÓRE ORGAN UZNAŁ ZA UDOWODNIONE, DOWODÓW, NA KTÓRYCH SIĘ OPARŁ ORAZ PRZYCZYNY, Z POWODU KTÓRYCH INNYM ODMÓWIŁ WIARYGODNOŚCI I MOCY DOWODOWEJ, ZAŚ UZASADNIENIE PRAWNEJ – WYJAŚNIENIE PODSTAWY PRAWNEJ DECYZJI, Z PRZYTOCZENIEM PRZEPISÓW PRAWA. ARTYKUŁ 107 § 1 KPA ZALICZA DO CZĘŚCI SKŁADOWYCH DECYZJI ADMINISTRACYJNEJ M. IN. UZASADNIENIE FAKTYCZNE I PRAWNE. UZASADNIENIE STANOWI ZATEM INTEGRALNĄ CZĘŚĆ DECYZJI I JEGO ZADANIEM JEST WSZECHSTRONNE WYJAŚNIENIE ZAWARTEGO W NIEJ ROZSTRZYGNIĘCIA. NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY PODZIELA STANOWISKO WOJEWÓDZKIEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO W WARSZAWIE, ŻE DECYZJA GŁÓWNEGO INSPEKTORA BUDOWLANEGO TYCH WARUNKÓW W ŻADEN SPOSÓB NIE SPEŁNIA. POWOŁANIE SIĘ JEDYNIE NA § 12 I 13 ROZPORZĄDZENIA MINISTRA INFRASTRUKTURY Z DNIA 12 KWIETNIA 2002 R. W SPAWIE WARUNKÓW TECHNICZNYCH, JAKIM POWINNY ODPOWIADAĆ BUDYNKI I ICH USYTUOWANIE (DZ.U NR 75, POZ.690 ZE ZM.) NIE STANOWI WYJAŚNIENIA PODSTAWY PRAWNEJ DECYZJI. BRAK TEŻ JAKIEGOKOLWIEK ODNIESIENIA DO WĄTPLIWOŚCI I ZARZUTÓW UCZESTNIKÓW POSTĘPOWANIA. NACZELNY SĄD ADMINISTRACYJNY ZWRACA TEŻ UWAGĘ NA FAKT, ŻE POWODEM STWIERDZENIA PRZEZ WOJEWODĘ DOLNOŚLĄSKIEGO NIEWAŻNOŚCI DECYZJI PREZYDENTA MIASTA JELENIA GÓRA Z DNIA [...] SIERPNIA 2007 R. NR 437/07 O ZATWIERDZENIU PROJEKTU BUDOWLANEGO I UDZIELENIA POZWOLENIA NA BUDOWĘ BYŁ BRAK ZGODNOŚCI PROJEKTU BUDOWLANEGO Z USTALENIAMI MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO. ZGODNIE Z ART.14 UST.8 USTAWY Z DNIA 27 MARCA 2003 R. O PLANOWANIU I ZAGOSPODAROWANIU PRZESTRZENNYM (DZ.U NR 80, POZ.717) PLAN MIEJSCOWY JEST AKTEM PRAWA MIEJSCOWEGO. AKTY PRAWA MIEJSCOWEGO, PODOBNIE JAK ROZPORZĄDZENIA WYDAWANE SĄ NA PODSTAWIE DELEGACJI USTAWOWEJ , A WIĘC ZAJMUJĄ ANALOGICZNĄ POZYCJĘ W HIERARCHII ŹRÓDEŁ PRAWA. RÓŻNICA MIĘDZY ROZPORZĄDZENIEM A AKTAMI PRAWA MIEJSCOWEGO SPROWADZA SIĘ DO INNEGO OBSZARU OBOWIĄZYWANIA KAŻDEGO Z POWYŻSZYCH ŹRÓDEŁ PRAWA, GDYŻ KAŻDY Z ORGANÓW JE WYDAJĄCYCH USYTUOWANY JEST NA INNYM SZCZEBLU ADMINISTRACJI PUBLICZNEJ.. ZARÓWNO ROZPORZĄDZENIA, JAK I AKTY PRAWA MIEJSCOWEGO WIĄŻĄ ADRESATÓW W SPOSÓB ANALOGICZNY, A ZATEM ICH MOC OBOWIĄZYWANIA JEST TAKA SAMA, A DLA PRZYMUSOWEGO WYKONYWANIA OBOWIĄZKÓW WYNIKAJĄCYCH Z ICH SFORMUŁOWANIA LUB Z TREŚCI WYDANYCH NA ICH PODSTAWIE INDYWIDUALNYCH AKTÓW KONKRETYZACJI PRAWA ADMINISTRACYJNEGO, SĄ TE SAME NORMY POSTĘPOWANIA EGZEKUCYJNEGO (TAK WYROK NACZELNEGO SĄDU ADMINISTRACYJNEGO Z DNIA 4 KWIETNIA 2008 R. W SPRAWIE II OSK 102/08, NSA 2008/5/13). Z TREŚCI TEGO PRZEPISU ORAZ ART.40 I 41 USTAWY Z DNIA 8 MARCA 1990 R. O SAMORZĄDZIE GMINNYM (DZ.U DZ 2001 R., NR 142, POZ.1591 ZE ZM.) WYNIKA, ŻE AKTY PRAWA MIEJSCOWEGO, JAK WSKAZANO WYŻEJ SĄ AKTAMI POWSZECHNIE OBOWIĄZUJĄCYMI (CZYLI DOTYCZĄ WSZYSTKICH MIESZKAŃCÓW ORAZ PODMIOTÓW ZNAJDUJĄCYCH SIĘ POD DZIAŁANIEM ORGANÓW STANOWIĄCYCH TAKIE NORMY PRAWNE). NAJWAŻNIEJSZĄ CECHĄ ODRÓŻNIAJĄCĄ PRZEPISY PRAWA MIEJSCOWEGO OD PRZEPISÓW POWSZECHNIE OBOWIĄZUJĄCYCH JEST LOKALNY CHARAKTER MIEJSCA OBOWIĄZYWANIA TYCH NORM, GDYŻ NIE OBOWIĄZUJĄ ONE POZA OBSZAREM NA JAKIM ZOSTAŁY OKREŚLONE. PRZENOSZĄC TE ROZWAŻANIA NA GRUNT TEJ SPRAWY TO ORGAN ODWOŁAWCZY MIAŁ OBOWIĄZEK OCENIĆ, CZY DECYZJA ZATWIERDZAJĄCA PROJEKT BUDOWLANY I UDZIELAJĄCA POZWOLENIA NA BUDOWĘ BYŁA, TAK JAK TO STWIERDZIŁ WOJEWODA DOLNOŚLĄSKI, NIEZGODNA Z USTALENIAMI PLANU MIEJSCOWEGO. NALEŻY TUTAJ PRZYPOMNIEĆ, ŻE ZGODNIE Z ART.35 UST.1 USTAWY Z DNIA 7 LIPCA 1994 R. PRAWO BUDOWLANE (DZ.U NR 2006 R. NR 156, POZ.1118 ZE ZM.) PRZED WYDANIEM DECYZJI O POZWOLENIU NA BUDOWĘ LUB ODRĘBNEJ DECYZJI O ZATWIERDZENIU PROJEKTU BUDOWLANEGO WŁAŚCIWY ORGAN SPRAWDZA M. IN. ZGODNOŚĆ PROJEKTU BUDOWLANEGO Z USTALENIEM MIEJSCOWEGO PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO. RÓWNIEŻ TA OKOLICZNOŚĆ POWINNA BYĆ SPRAWDZONA W PIERWSZEJ KOLEJNOŚCI W TOKU POSTĘPOWANIA NADZWYCZAJNEGO, JAKIM JEST POSTĘPOWANIE O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI DECYZJI O POZWOLENIU NA BUDOWĘ. W POSTĘPOWANIU O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI DECYZJI SPRZECZNEJ Z PRZEPISAMI POWSZECHNIE OBOWIĄZUJĄCYMI W TYM PRZYPADKU AKTEM PRAWA MIEJSCOWEGO, KWESTIA INTERESU PRAWNEGO WNIOSKODAWCÓW, MA W OCENIE SĄDU, W TYM SKŁADZIE, DRUGORZĘDNE ZNACZENIE. WNIOSEK TAKI POWINIEN BYĆ JEDYNIE INFORMACJĄ DLA ORGANU ADMINISTRACYJNEGO DO PROWADZENIA POSTĘPOWANIA O STWIERDZENIE NIEWAŻNOŚCI DECYZJI Z URZĘDU. MAJĄC TE OKOLICZNOŚCI NA WZGLĘDZIE SĄD NA PODSTAWIE ART.184 P.P.S.A ODDALIŁ SKARGĘ KASACYJNĄ.