II SA/Wa 894/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung, Sędzia WSA Adam Lipiński, Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.), Protokolant Mateusz Rogala, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2008 r. sprawy ze skargi D. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby funkcjonariusza Policji – oddala skargę – Komendant Główny Policji rozkazem personalnym z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), uchylił rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w części dotyczącej daty zwolnienia [...] D. M. ze służby w Policji, ustalił datę zwolnienia ze służby w Policji na dzień [...] kwietnia 2008 r., w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny. W postępowaniu administracyjnym organy ustaliły następujący stan faktyczny sprawy. [...] D. M. raportem z dnia 9 października 2007 r. zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. o zwolnienie go ze służby w Policji z dniem 31 października 2007 r. Z uwagi na tryb zwalnia funkcjonariuszy Policji, określony w art. 41 ust 3 ustawy o Policji, określający trzymiesięczny termin na wykonanie przez organ pisemnego oświadczenia funkcjonariusza o zwolnieniu ze służby, Komendant Wojewódzki Policji w K. wyznaczył termin zwolnienia policjanta na dzień 9 stycznia 2008 r. Funkcjonariusz został powiadomiony o powyższym w dniu 24 października 2007 r. oraz o możliwości cofnięcia raportu z dnia 9 października 2007 r. Z uwagi na kolejne wystąpienia funkcjonariusza podkreślające, iż jego raport o zwolnienie ze służby z dniem 31 października 2007 r. jest ostateczny i nieodwołalny, przełożony policjanta uznał, iż strona rezygnuje ze zwolnienia ze służby w wyznaczonym terminie, o czym poinformował policjanta pismem. Następnie pismem z dnia 28 listopada 2007 r. funkcjonariusz wezwał do niezwłocznego zrealizowania oświadczenia woli z dnia 9 października 2007 r. W wyniku negatywnej odpowiedzi organu, policjant złożył do Komendanta Głównego Policji zażalenie na niezałatwienie ww. sprawy w terminie. W związku z powyższym Komendant Główny Policji poinformował wnioskodawcę, iż jego zażalenie zostało potraktowane jako ponowny raport o zwolnienie ze służby, zaś Komendantowi Wojewódzkiemu Policji w K. organ wyznaczył dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia 21 lutego 2008 r. W dniu [...] lutego 2008 r. Komendant Wojewódzki Policji w K. wydał rozkaz personalny, którym zwolnił D. M. ze służby w Policji z dniem [...] lutego 2008 r. W uzasadnieniu organ przywołał dotychczasowy stan faktyczny sprawy oraz powołał się na obowiązek wynikający art. 41 ust. 3 ustawy o Policji zwolnienia funkcjonariusza ze służby w zakreślonym terminie do trzech miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia przez niego wystąpienia ze służby. Ponadto organ wyjaśnił, iż nie mógł uczynić zadość prośbie policjanta zawarcia ugody w tym zakresie w trybie art. 114 kpa, ponieważ akt ten jako wyraz zgodnego oświadczenia woli może być zawarty przez strony postępowania administracyjnego, tymczasem w niniejszej sprawie Komendant Wojewódzki Policji w K. jako organ administracji publicznej obowiązany jest wydać decyzję administracyjną będącej aktem woli organu. Od powyższej decyzji D. M. w dniu 20 lutego 2008 r. złożył odwołanie wnosząc o uchylenie powyższego rozkazu o zwolnieniu ze służby. W uzasadnieniu funkcjonariusz wskazał, iż organ rażąco naruszył prawo odmawiając mu zwolnienia ze służby we wskazanym w jego oświadczeniu woli terminie. Zarzucił organowi niekonsekwentne działanie, ponieważ skoro organ nie uczynił zadość prośbie funkcjonariusza opierając się na terminie przewidzianym w art. 41 ust. 3 ustawy o Policji, to winien był zwolnić go ze służby w dniu 9 stycznia 2008 r. Organ, zdaniem skarżącego, nie miał podstawy prawnej do kierowania do niego zapytań i warunkowania jego zwolnienia ze służby od udzielonych przez funkcjonariusza odpowiedzi, a następnie uznania braku jego odpowiedzi jako rezygnację ze zwolnienia ze służby. Ponadto stwierdził, iż organ błędnie potraktował jego zażalenie jako powtórny raport o zwolnienie ze służby w Policji. Ponownie wniósł o zawarcie ugody na podstawie art. 114 kpa polegającej na zachowaniu dodatku funkcyjnego II kategorii, jaki przysługiwał mu na dzień 31 października 2007 r., a następnie zwolnienie go ze służby z dniem 28 lutego 2008 r. Po rozpatrzeniu powyższego odwołania Komendant Główny Policji rozkazem personalnym z dnia [...] kwietnia 2008 r. uchylił rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] lutego 2008 r. w części dotyczącej daty zwolnienia ze służby w Policji, nową datę zwolnienia ustalił na dzień [...] kwietnia 2008 r., w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz. Organ przyznał rację przedstawionym argumentom organu I instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie D. M. wniósł o uchylenie zaskarżonego rozkazu i rozkazu go poprzedzającego, o zwolnieniu go ze służby w Policji ze skutkiem jaki by to niosło w dniu 31 października 2007 r., tj. z zachowaniem dodatku funkcyjnego II kategorii w wysokości 1600 zł, uznanie praw nabytych, wynikających z dalszego pełnienia służby do dnia 30 kwietnia 2008 r., rozstrzygnięcie kwestii nabycia z dniem 1 marca 2008 r. prawa do waloryzacji emerytury, którą powinien pobierać od dnia 1 listopada 2008 r. oraz rozpatrzenia skargi jako uzasadnionego przypadku poza kolejnością wpływu. W uzasadnieniu skargi funkcjonariusz zarzucił organowi naruszenie przepisów art. 41 ust. 3 ustawy o Policji oraz art. 61 kc oraz art. 7 kpa. Stwierdził, iż organ naruszył zasadę równości wobec prawa z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP nierozpatrując jego raportu o zwolnieniu ze służby z dnia 9 października 2007 r. Podkreślił, iż jego zdaniem, raport o zwolnieniu ze służby z dnia 9 października 2007 r., ze względu na jego treść był jego oświadczeniem woli określonym w art. 61 kc, a nie dokumentem rozpatrywanym na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji, dlatego też raport ten nabrał mocy prawnej z chwilą jego skutecznego doręczenia organowi. Stąd też organ miał obowiązek jego realizacji. Ponadto wskazał, iż postępowanie administracyjne było prowadzone bez jego udziału, ponieważ był na zwolnieniu lekarskim. Zarzucił organowi świadome działanie na jego szkodę, ponieważ został zwolniony ze służby w czasie, gdy nie przysługiwał mu już podwyższony dodatek funkcyjny, ponadto "przymuszając" go do pełnienia służby do dnia [...] kwietnia 2008 r. organ pozbawił go przeprowadzonej w dniu 1 marca 2008 r. waloryzacji emerytury. Wskazał, iż okres od dnia 1 listopada 2007 r. do dnia 30 kwietnia 2008 r. traktuje jako "czas przymuszania go do bycia policjantem wbrew jego woli". Stwierdził też, że okres ten powinien był być zaliczony do ciągłości służby oraz uznania jego praw nabytych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozkazie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Materialno-prawną podstawą zaskarżonej decyzji jest art. 41 ust. 3 ustawy o Policji. Przepis ten stanowi, iż policjanta zwalnia się ze służby w terminie do 3 miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia przez niego wystąpienia ze służby. Powyższe oznacza, że organowi administracji pozostawiono jednak swobodę w zakresie określenia daty, w jakiej nastąpi zwolnienie policjanta, z tym zastrzeżeniem, że moment zwolnienia musi zamykać się w okresie 3 miesięcy od daty złożenia wniosku. Uzasadnieniem dla takiej normy jest z jednej strony ochrona policjanta przed nadmiernie odległym wyznaczeniem daty zwolnienia ze służby, co mogłoby prowadzić do zniweczenia dobrowolnego charakteru służby w Policji, z drugiej zaś strony wzgląd na dobro służby, które może wymagać, aby policjant przez jakiś czas wykonywał jeszcze swoje obowiązki (por. wyrok NSA z 20 listopada 2001 r. sygn. akt II SA 1866/01, LEX nr 121908 oraz wyrok NSA z 11 kwietnia 2006 r. sygn. akt I OSK 958/05, nie pub.). Ponadto użycie w tym przepisie zwrotu "zwalnia się" oznacza, że zwolnienie ze służby na tej podstawie ma charakter obligatoryjny, a zatem nie zostało pozostawione uznaniu administracyjnemu. W takim razie wnioskować należy, iż w sytuacji, w której policjant składa raport o zwolnieniu ze służby w Policji i proponuje datę zwolnienia, to data ta nie jest wiążąca dla organu, który ma swobodę w jej określeniu, pod warunkiem zmieszczenia się w granicach 3 miesięcy od daty złożenia wniosku. W przedmiotowej sprawie skarżący D. M. wystąpił z raportem z dnia 9 października 2007 r. z oświadczeniem woli dotyczącym zwolnienia go ze służby w Policji z dniem 31 października 2007r., ale Komendant Wojewódzki Policji w K. – jako adresat oświadczenia woli nie wyraził zgody na zwolnienie go we wnioskowanym terminie i poinformował go pismem z dnia 18 października 2007 r., iż zaproponowana data jest niemożliwa i wskazał, z zwolnienie nastąpi w dniu [...] stycznia 2008 r. tj. po trzech miesiącach od złożenia oświadczenia woli, co jest zgodne z treścią cyt art. 43 ust. 3 ustawy o Policji. Tak więc skarżący miał świadomość tego , iż zwolnienie nastąpi w późniejszym terminie. Następnie skarżący złożył w dniu 30 października 2007 r. ponowny raport , w którym wskazał, z data zwolnienia go dniem 31 października 2007 r. jest datą ostateczną i nieodwołalną , co została potraktowane przez organ pierwszej instancji jako odwołanie oświadczenia woli o zwolnieniu go ze służby, o czym został poinformowany pismem doręczonym funkcjonariuszowi w dniu 14 listopada 2007 r. Na skutek zażalenia skarżącego na bezczynność organu pierwszej instancji skierowanego w trybie art. 37 kpa do Komendanta Głównego Policji organ drugiej instancji uznał zażalenie zasadne i wyznaczył nowy termin zwolnienia funkcjonariusza ze służby Policji na dzień [...] lutego 2007 r. na co zezwala organowi drugiej instancji treść art. 37§ 2 kpa. Termin ten był zgodny z wolą skarżącego, który zaakceptował go w piśmie z dnia 29 stycznia 2008 r. złożonym do Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. Tak, więc data zwolnienia pana D. M. wskazana w decyzji organu pierwszej instancji jest zgodna zarówno z przepisami regulującymi postępowanie administracyjne, jak i wolą skarżącego. Skarżący złożył odwołanie od decyzji do Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. Podnieść, więc należy, że decyzja o zwolnieniu ze służby funkcjonariusza, który się od niej odwołał uzyskuje moc prawną dopiero od dnia wydania decyzji odwoławczej albo od wydania postanowienia kończącego sprawę w inny sposób. Termin orzeczonego ostatecznie zwolnienia nie może być wcześniejszy od decyzji ostatecznej w tym przedmiocie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 grudnia 2000 r., sygn. akt II SA 2224/00 Lex nr 53773). Tak więc Komendant Główny Policji wydając rozkaz personalny nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. postąpił zgodnie prawem uchylając rozkaz personalny Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w części dotyczącej daty zwolnienia skarżącego ze służby, ustalając jednocześnie nową datę zwolnienie na dzień [...] kwietnia 2008 r. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.