II SA/Lu 308/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom, Sędzia NSA Krystyna Sidor, Protokolant Asystent sędziego Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w dniu 16 września 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. W. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Lu 1013/06 dotyczącej specjalistycznych usług opiekuńczych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Z. W. domagał się wznowienia postępowania w sprawie sygn. akt II SA/Lu 1013/06. Uzasadniając powyższe żądania powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2007 r. sygn. akt I OSK 59/07 oraz wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 lutego 2008 r. i II SA/LU 741/07 i II SA/LU 742/07. Wskazał w związku z tym, że zachodzi podstawa wznowienia postępowania określona w art. 273 par. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania w sprawie sygn. akt II SA/Lu 1013/06 podlega odrzuceniu. Z uwagi na to, że skarżący zachował określony w art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ppsa, trzymiesięczny termin do wniesienia skargi oraz powołał się na wynikającą z art. 273 § 3 ppsa podstawę wznowienia, nie zachodziły przesłanki do odrzucenia skargi na posiedzeniu niejawnym w myśl art. 280 § 1 ppsa. Należało zatem wyznaczyć rozprawę. Na rozprawie, zgodnie z art. 281 ppsa, sąd rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia i odrzuca wniosek (skargę), jeżeli brak ustawowej postawy wznowienia. W rozpatrywanej sprawie wskazana przez Z. W. podstawa wznowienia w rzeczywistości nie zachodzi. Zgodnie z art. 273 § 3 zd. 1 ppsa można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W sprawie, w której Z. W. domagał się wznowienia postępowania (sygn. akt II SA/Lu 1013/06) wyrokiem z dnia 11 grudnia 2007 r. uchylono decyzję organów obu instancji w przedmiocie specjalistycznych usług opiekuńczych. Natomiast wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2007 r. sygn. akt I OSK 59/07, na który powołał się skarżący żądając wznowienia postępowania wydany został w sprawie, której przedmiotem był zasiłek celowy. Różny przedmiot postępowań w obu sprawach jednoznacznie wskazuje, że wyrok w sprawie sygn. akt I OSK 59/07 nie zapadł w tej samej sprawie, co wyrok w sprawie sygn. akt II SA/Lu 1013/06. Skarżący żądając wznowienia postępowania na podstawie art. 273 § 3 ppsa powołał się również na wyroki w sprawach sygn. akt II SA/Lu 741/07 i II SA/Lu 742/07. Wyroki w tych sprawach wydane zostały w dniu 14 lutego 2008 r., zaś wyrok w sprawie sygn. akt II SA/Lu 1013/07 zapadł w dniu 11 grudnia 2007 r. Z zestawienia tych dat wynika, że w dacie wydania wyroku w sprawie sygn. akt II SA/Lu 1013/06, w której wznowienia postępowania domagał się skarżący, wyroki w sprawach sygn. akt II SA/Lu 741/07 i II SA/Lu 742/07 nie istniały, co wyklucza istnienie podstawy wznowienia określonej w art. 273 § 3 ppsa. Z przepisu tego wynika, że orzeczenia, na które powołuje się strona żądająca wznowienia postępowania muszą być prawomocne i to zanim zapadł wyrok w postępowaniu, którego wznowienia strona żąda (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 maja 1967, sygn. akt I PZ 20/67 (OSNC 1967/11/209) oraz z dnia 26 czerwca 1997 r. (OSNC 1998/1/9). Skoro wyroki w sprawach sygn. akt II SA/Lu 741/07 i II SA/Lu 742/07 wydane zostały później niż wyrok w sprawie, w której skarżący domagał się wznowienia postępowania (II SA/Lu 1013/06), to oczywiste jest, że nie zachodzi omawiana podstawa wznowienia postępowania. W pismach zawierających żądanie wznowienia postępowania Z. W. wskazał również na swoją chorobę psychiczną, załączając orzeczenie w sprawie sygn. akt [...] Sądu Rejonowego oraz sporządzoną w tej sprawie opinię psychologiczną. Podniesione przez skarżącego okoliczności mogą wskazywać, że powoływał się on również na podstawy wznowienia określone w art. 271 pkt 2 i art. 273 § 2 ppsa. Z. W. jako osoba fizyczna posiadał w czasie rozpatrywania sprawy II SA/Lu 1013/06 zdolność sądową (art. 25 § 1 ppsa). Miał też zdolność procesową, gdyż mimo choroby psychicznej, na którą się powołuje, posiadał pełną zdolność do czynności prawnych (art. 26 § 1 ppsa). W toku postępowania w tej sprawie reprezentowany był przez profesjonalnego pełnomocnika. Jak wynika z akt II SA/Lu 1013/06 nie był też pozbawiony możności działania. W toku tego postępowania składał pisma procesowe i był zawiadamiany o podejmowanych czynnościach. Stwierdzić zatem należy, że nie zachodzi podstawa wznowienia postępowania określona w art. 271 pkt 2 ppsa. Nie zachodzi również podstawa wznowienia wymieniona w art. 273 § 2 ppsa. Dowody, na które powołał się skarżący w postaci orzeczenia w sprawie sygn. akt IIV K 84/04 oraz opinii psychiatrycznej znane były skarżącemu w toku postępowania w sprawie sygn. akt II SA/Lu 1013/06. Wynika to z faktu, iż w sprawie tej złożył postanowienie Prokuratora Rejonowego z dnia [...], sygn. akt [...], w uzasadnieniu którego zawarte jest odniesienie do orzeczenia Sądu Rejonowego w sprawie sygn. akt [...]. W tej sytuacji nie można uznać, że Z W. nie mógł skorzystać z tych dowodów w poprzednim postępowaniu (II SA/Lu 1013/06). Wobec nieistnienia żadnej ze wskazanych przez skarżącego podstaw do wznowienia postępowania skargę o wznowienie postępowania zależało odrzucić w myśl art. 281 ppsa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 1999 r., sygn. akt III AO 5/99, Lex nr 40654). Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu.