II SA/Po 676/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Protokolant St. sekretarz sąd. Joanna Wieczorkiewicz-Skoczek po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 17 września 2008r. sprawy ze skargi A. Spółka z o.o. w W. na postanowienie Wojewody W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę oddala skargę /-/ A. Łaskarzewska /-/ W. Batorowicz /-/ B. Kamieńska Skarżąca spółka uzyskała pozwolenie na budowę stacji bazowej telefonii cyfrowej wraz z kontenerem telekomunikacyjnym oraz przyłączem energetycznym. Postępowanie w tej sprawie zostało jednak wznowione postanowieniem z dnia [...] r. w związku z czym M. A. wniosła o wstrzymanie wykonania pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii cyfrowej wraz z kontenerem telekomunikacyjnym oraz przyłączem energetycznym Starosta P. postanowieniem z dnia [...] r. na podstawie art. 152 ustawy z dnia 14.06.1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) wstrzymał wykonanie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej wraz z kontenerem telekomunikacyjnym oraz przyłączem energetycznym. Uzasadniając swoje stanowisko organ wyjaśnił, że wstrzymanie wykonania decyzji nastąpiło na wniosek uzasadniony okolicznością prowadzenia postępowań wznowieniowych w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację inwestycji oraz pozwolenia na budowę. W ocenie organu okoliczności sprawy wskazywały na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowań i wydania decyzji o odmiennej treści. W przewidzianym ustawą terminie zażalenie na postanowienie organu I instancji wniosła skarżąca spółka wskazując na naruszenie art. 152 kpa, a także art. 7-9 i 16 kpa. W przekonaniu strony skarżącej wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej stanowi naruszenie zasady trwałości decyzji ostatecznych. Wojewoda W. postanowieniem z dnia [...] r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy przedstawił dotychczasowy bieg postępowania i ustosunkował się do zarzutów zażalenia wyjaśniając, że w myśl art. 152 § 1 kpa organ wstrzymuje wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia. W ocenie organu w spornej sprawie organ miał obowiązek wstrzymać wykonanie dotychczasowej decyzji, gdyż art. 152 § 1 kpa nie pozostawia organowi swobodnego uznania w tym zakresie. Wojewoda podkreślił, że do wydania takiego postanowienia organ nie musi opierać się na udokumentowanych i wiarygodnych dowodach, ale wystarczy, że okoliczności wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji. W skardze do sądu administracyjnego skarżąca spółka wniosła o uchylenie postanowienia Wojewody oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. Podniesiono zarzut naruszenia art. 152 i16 kpa. Skarżąca spółka wyjaśniła, że ponosi szkody spowodowane niemożnością korzystania ze stacji bazowej, w związku z budową, której zainwestowano konkretne środki finansowe. W ocenie strony skarżącej wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie pozwolenia na budowę jest pochopne i nie znajduje uzasadnienia w zebranym materiale. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, że rozpoznał wszystkie okoliczności sprawy i w jego ocenie brak podstaw do zmiany zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji są, bowiem zgodne z przepisami prawa. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie, w pierwszej kolejności należy podkreślić, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności, mająca obecnie umocowanie i określone granice w przepisach art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z tą zasadą sąd administracyjny nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, zawartą w skardze argumentacją - zobowiązany jest natomiast do oceny praworządności zachowań organów administracji w danej sprawie. Granice rozpoznania skargi przez sąd są z jednej strony wyznaczone przez kryterium legalności działań organów w konkretnej i zaskarżonej sprawie, z drugiej natomiast strony przez zakaz pogarszania sytuacji prawnej skarżącego. Materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonego postanowienia stanowił art. 152 kpa w myśl, którego organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania (§ 1). Bezspornym w niniejszej sprawie pozostaje, że wznowione zostało postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii cyfrowej wraz z kontenerem telekomunikacyjnym oraz przyłączem energetycznym, a organem właściwym w sprawie wznowienia postępowania był starosta, który wydał ostateczną decyzję w sprawie pozwolenia na budowę spornej inwestycji. Poza sporem pozostaje również, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji zgłosiła M. A. - strona postępowania. Przedmiot sporu stanowi natomiast prawidłowość dokonanej przez organy obu instancji oceny spełnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie należy wyjaśnić, że nieuprawniony jest pogląd wyrażony w skardze, jakoby okoliczności wskazujące na prawdopodobieństwo wydania innej decyzji, aniżeli dotychczasowa wymagały udokumentowania stosownymi dowodami. Takiemu rozumieniu dyspozycji przepisu art. 152 § 1 kpa przeczy jego literalne brzmienie. Z treści wspomnianego przepisu wynika, bowiem, że powodem wstrzymania wykonania decyzji może być samo prawdopodobieństwo jej uchylenia w wyniku wznowienia. Nie można zgodzić się z argumentacją skarżącego, co do potrzeby udowodnienia okoliczności wskazujących na uchylenie decyzji w wyniku wznowienia albowiem uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu w znaczeniu ścisłym, co oznacza że nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (W. Siedlecki Postępowanie cywilne. Zarys wykładu. Warszawa 1977 r. s. 307). Brak, więc ustawowych przesłanek uzasadniających formułowanie w odniesieniu do wnioskodawcy wymogu "udokumentowania" okoliczności wskazujących na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji ostatecznej. Co więcej, strona wnioskująca o wznowienie postępowania nie może znajdować się w posiadaniu dowodów innych niż swoje twierdzenia. Również organ, na tym etapie postępowania może jedynie stwierdzić, czy istnieją w sprawie okoliczności wskazujące na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Ustawodawca zobowiązał właściwy organ do wstrzymania wykonania decyzji w sytuacji, jeżeli "okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania". Do zastosowania art. 152 § 1 kpa wystarczy, więc wskazanie tylko prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania i to bez względu na stopień tego prawdopodobieństwa. Zabezpieczający charakter przepisu art. 152 § 1 kpa i użyte w nim określenie "okoliczności wskazujących na prawdopodobieństwo" nie daje żadnych podstaw do przesądzenia, iż rzeczywiście decyzja o pozwoleniu na budowę zostanie uchylona w wyniku wznowienia postępowania. W oparciu o art. 152 § 1 kpa organ nie bada, bowiem stopnia prawdopodobieństwa, jak również na tym etapie postępowania nie musi opierać się na udokumentowanych i wiarygodnych dowodach. Stanowisko takie prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok WSA z 14.03.2006 r., sygn. VII SA/Wa 1514/05, wyrok WSA z 12.05.2006 r., sygn. VII SA/Wa 377/05) i Sąd w niniejszym składzie podziela je. Odnosząc się z kolei do zarzutu skargi, wskazującego na znaczne koszty związane z niemożnością korzystania przez inwestora ze spornej stacji bazowej, wyjaśnić należy, że dla wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę w trybie art. 152 § 1 kpa nie ma znaczenia etap realizacji inwestycji. W przedmiotowej sprawie Starosta jednoznacznie wskazał na motywy podjętego rozstrzygnięcia. Zgromadzony w aktach sprawy materiał (postanowienie w sprawie wznowienia postępowanie w sprawie dotyczącej lokalizacji spornej inwestycji, postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji środowiskowej), jak również podnoszone przez wnioskodawcę zarzuty dotyczące naruszenia art. 145 § 1 pkt 4 kpa, czynią zasadnym stanowisko organów obu instancji, bowiem stwierdzenie tych okoliczności jednoznacznie wskazuje na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż zaskarżone postanowienie i postanowienie je poprzedzające odpowiadają prawu. Rozpoznając niniejszą sprawę nie stwierdzono również naruszenia przepisów postępowania administracyjnego - w tym art. 16 kpa - które miałoby wpływ na sposób załatwienia niniejszej sprawy. Z tych przyczyn uznając, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, na podstawie przepisu art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku. /-/ A.Łaskarzewska /-/ W.Batorowicz /-/ B.Kamieńska MK