I SA/Kr 539/08

Sygn. akt I SA/Kr 539/08 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 września 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba, Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek (spr.), Asesor: WSA Inga Gołowska, Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 września 2008 r., sprawy ze skargi W. B., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości, - skargę oddala - W akcie notarialnym z dnia [...] czerwca 1999r. (Rep. A nr [...] W. B. dokonał sprzedaży na łączną kwotę 944.100,00 zł, przysługujących mu udziałów wynoszących po 1/4 części we współwłasności nieruchomości. W dniu [...] czerwca 1999r. W. B. złożył w Urzędzie Skarbowym deklarację PIT-23 oraz oświadczenie, że przychody uzyskane ze sprzedaży tych nieruchomości przeznaczy na cele mieszkaniowe. Pomimo złożonego przez podatnika oświadczenia, organ podatkowy wystawił tytuł wykonawczy Nr [...] z dnia [...] na kwotę 94.410,00 zł i przekazał go do realizacji organowi egzekucyjnemu. W dniu [...] kwietnia 2004r. podatnik złożył korektę deklaracji PIT-23, w której zadeklarował podatek dochodowy ze sprzedaży nieruchomości w kwocie 76.850,00 zł, a w dniu [...] czerwca 2004r. złożył w Urzędzie Skarbowym wniosek o stwierdzenie nadpłaty zryczałtowanego podatku dochodowego ze sprzedaży nieruchomości. We wniosku podatnik powołując się na przepisy art. 21 ust. 1 pkt 32 i art. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazał, że złożył oświadczenie o wydatkowaniu przychodu na cele mieszkaniowe, tym samym zobowiązanie podatkowe z tytułu sprzedaży nieruchomości stało się wymagalne dopiero po upływie dwóch lat od sprzedaży. Złożenie deklaracji PIT-23 nie uprawniało do wystawienia tytułu wykonawczego i wszczęcia egzekucji, gdyż nie zawierała ona klauzuli na podstawie, której organ podatkowy nabył prawo do prowadzenia egzekucji. Podatnik podniósł także, że wskutek bezprawnego wszczęcia postępowania egzekucyjnego uniemożliwiono mu wydatkowanie zadeklarowanej w oświadczeniu kwoty przychodu ze sprzedaży nieruchomości na cele mieszkaniowe. Pierwotną decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] nr [...], którą określono zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym w kwocie 58.850,00 zł i stwierdzono nadpłatę w tym podatku w kwocie 18.000.00 zł, Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] uchylił w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia w celu przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego, co do okoliczności powstania nadpłaty. Decyzją z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego określił wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomość w dniu [...] czerwca 1999r. w wysokości 58.850,00 zł i stwierdził nadpłatę w kwocie 18.000,00 zł w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości. Wydając takie rozstrzygniecie organ wziął pod uwagę złożone przez podatnika wyjaśnienia oraz przedłożone przezeń odpisy aktów notarialnych. Na tej podstawie organ doszedł do wniosku, że podatnik wydatkował na cele mieszkaniowe kwotę 175.600,00 zł (akt notarialny z dnia [...] maja 1999r. Rep. [...], obejmujący umowę sprzedaży nieruchomości nr [...] objętej księgą wieczystą nr [...] oraz nieruchomość nr 292/4 objętej księgą wieczystą nr [...]) oraz kwotę 180.000,00 (akt notarialny z dnia [...] Rep. [...], obejmujący umowę sprzedaży nieruchomości stanowiącej zabudowaną działkę nr [...] w K. objętą księgą wieczysta nr [...]). Organ nie uwzględnił natomiast kwoty wydatkowanej przez podatnika na podstawie umowy przedwstępnej z dnia [...] listopada 1999r. (akt notarialny Rep. [...]) wraz z aneksami z dnia [...] stycznia 2000r. i [...]marca 2000r., ponieważ nie doszło do zawarcia umowy przenoszącej własność. W ocenie organu pozostawało bez znaczenia twierdzenie podatnika, że zawarcie umowy ostatecznej nie nastąpiło wyłącznie z powodu braku środków spowodowanego przez bezprawnie prowadzoną egzekucję. W odwołaniu z dnia [...] listopada 2004r. od tej decyzji podatnik wytknął organowi I instancji rażące naruszenie przepisów prawa podatkowego powołując się na okoliczność, że skoro w dniu [...] czerwca 1999r. złożył oświadczenie o wydatkowaniu przychodu na cele mieszkaniowe to zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości stało się wymagalne dopiero po upływie dwóch lat od sprzedaży. Organ wszczął postępowanie egzekucyjne bez podstawy prawnej, co spowodowało w konsekwencji brak możliwości wykonania zobowiązania z umowy przedwstępnej z dnia [...] listopada 1999r. Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej uchylił decyzję organu I instancji z dnia [...] nr [...] w całości i określił wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości w wysokości 58.850,00 zł i stwierdził nadpłatę w kwocie 27.891,50 zł. Podzielając pogląd odwołującego się, że możliwość wymiaru podatku zryczałtowanego w okresie 2-letnim od dnia dokonania sprzedaży tj. od dnia [...]czerwca 1999r. jest zawieszona z mocy prawa, gdyż podatnik złożył oświadczenie o wydatkowaniu kwoty uzyskanego przychodu na cele mieszkaniowe - odstąpiono od naliczania 50% odsetek. Uznano za zasadne nieuwzględnienie przez organ I instancji kwot wydatkowanych na podstawie umowy przedwstępnej, gdyż do zawarcia umowy przyrzeczonej nie doszło. We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skardze z dnia [...] maja 2005r. W. B. zażądał uchylenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Skarżący podobnie jak wcześniej w odwołaniu, powołał się na wykładnię przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych dokonaną przez Ministerstwo Finansów w piśmie z dnia 10 stycznia 2002r. nr PBZ/MK-033-024/02. Jego zdaniem pismo to potwierdza jednoznacznie, że złożone przez niego oświadczenie o przeznaczeniu dochodu ze zbycia nieruchomości wyłączało możliwość wydania przez organ podatkowy decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego przez okres, w którym miał on prawo wydatkować uzyskany przychód na cele objęte zwolnieniem podatkowym. W sytuacji zaś niespełnienia określonych ustawowo przesłanek zwolnienia z mocy art. 28 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatek jest płatny najpóźniej następnego dnia po upływie terminu wraz z odsetkami naliczonymi od terminu płatności określonego w art. 28 ust. 2 ustawy do dnia zapłaty w wysokości połowy odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych. Tymczasem pomimo złożonego oświadczenia Naczelnik Urzędu Skarbowego działając jako organ egzekucyjny na podstawie wydanego tytułu wykonawczego w okresie od [...] grudnia 1999r. do [...] lipca 2001r. ściągnął od niego bezprawnie kwotę 108.919,60 zł na poczet nieistniejącej zaległości podatkowej. W konsekwencji ściągnięcia od niego odsetek w wysokości 100% zamiast przepisanej - 50% uniemożliwiono mu faktycznie skorzystanie ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zdaniem skarżącego przy wydawaniu zaskarżonych decyzji organy nie wzięły pod uwagę przywołanych wyżej okoliczności, czym naruszyły zasady wynikające z art. 187 § l i art. 191 Ordynacji podatkowej. Ponadto organ odwoławczy nie ustosunkował się do wszystkich podniesionych przez niego w odwołaniu zarzutów (naruszenia art. 121, art. 122, art. 125 i art. 200 Ordynacji podatkowej oraz art. 21 ust. 1 pkt 32 i art. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), podczas gdy jego ustawowym obowiązkiem było rozpatrzenie wszystkich żądań strony i ustosunkowanie się do nich w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Oznacza to zdaniem skarżącego poważne uchybienie obowiązkowi wynikającemu z art. 233 Ordynacji podatkowej. Wskazano również na naruszenie art. 121 § 1 oraz art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż osoba prowadząca postępowanie odwoławcze poinformowała skarżącego, że organ odwoławczy zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o przekazanie dokumentów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, których do dnia otrzymania decyzji mu nie okazano. Skarżący podniósł również, że stwierdzenie przez organ podatkowy "wpłaty dokonane w okresie od [...] grudnia 1999 roku do [...] lutego 2000 roku" nie dotyczą jego sprawy, ponieważ nie dokonał żadnej wpłaty na poczet zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych. Wszystkie te kwoty zostały od niego bezprawnie ściągnięte przez organy podatkowe. Dodatkowo W. B. podniósł nowy zarzut, że część sprzedanych nieruchomości tj. działki nr [...] obr. 15 o powierzchni 1ha 28a 48 m2 wchodziła w skład gospodarstwa rolnego, a tym samym na mocy art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychód z jej sprzedaży jest zwolniony od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę w całości podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Odnosząc się do zarzutu niepodnoszonego w toku postępowania podatkowego wskazał, że z treści aktu notarialnego z dnia [...] maja 1999r. i z dnia [...] czerwca 1999r. wynika, że zgodnie z projektem technicznym na tych nieruchomościach mają być wybudowane cztery budynki wielorodzinne, a w planach zagospodarowania przestrzennego powyższe działki przeznaczone są pod budownictwo mieszkaniowe i dla tych działek zostały wydane ostateczne decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zatem w świetle art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny lub leśny, przedmiotowe działki te nie podlegają wyłączeniu spod opodatkowania podatkiem dochodowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Kontrola sądowa aktów administracyjnych zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sprawowana jest na podstawie kryterium legalności, co oznacza, że sąd administracyjny bada, czy zaskarżona decyzja narusza konkretny przepis prawa. Stosownie do treści art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga na działanie organu podlega uwzględnieniu, jeżeli w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, lub też naruszenia dającego podstawę do wznowienia postępowania bądź też istotnego naruszenia przepisów postępowania administracyjnego. Kontroli Sądu poddana została decyzja, którą Dyrektor Izby Skarbowej uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego i określił skarżącemu zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości 58.850,00 zł od przychodu ze sprzedaży nieruchomości oraz stwierdził nadpłatę w tym podatku w wysokości 27.891,50 zł. W przedmiotowej sprawie Sąd nie dopatrzył się takiego naruszenia prawa, które mogłoby uzasadniać uchylenie zaskarżonej decyzji. Z bezspornych ustaleń faktycznych w sprawie wynika, że W.B. w dniu [...] czerwca 1999r. aktem notarialnym Rep. [...] dokonał sprzedaży nieruchomości za łączną kwotę 944.100,00 zł, a następnie w dniu 16 czerwca 1999r. złożył w Urzędzie Skarbowym deklaracje PIT -23 oraz oświadczenie, w których zadeklarował zamiar wydatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości na cele mieszkaniowe. W myśl art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w 1999r. wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży nieruchomości w części wydatkowanej na nabycie w kraju, nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży: budynku mieszkalnego, jego części, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, remont lub modernizację własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego. Zatem wydatkowanie przychodu ze sprzedaży nieruchomości na powyżej wymienione cele mieszkaniowe może skutkować zwolnieniem tego przychodu z podatku dochodowego od osób fizycznych, który w tym wypadku, zgodnie z art. 28 ust. 2 powołanej ustawy, ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% od uzyskanego przychodu. Należy zgodzić się z prezentowanym przez skarżącego w toku postępowania podatkowego jak również w skardze stanowiskiem, że fakt złożenia przez skarżącego takiego oświadczenia skutkował, zawieszeniem z mocy prawa możliwości wymiaru podatku w okresie 2-letnim. Nie kwestionowały tego na żadnym etapie postępowania również organy podatkowe obu instancji. Inną niesporną okolicznością w sprawie również jest, że w dniu [...] Urząd Skarbowy, bezpodstawnie (przedwcześnie) wystawił tytuł wykonawczy i przekazał go do realizacji organowi egzekucyjnemu i nastąpiło egzekucyjne ściągnięcie nienależnego na ten czas podatku. Nadto z zebranego materiału dowodowego wynika, że skarżący w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży nieruchomości nie wydatkował wszystkich środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości. Organ podatkowy uznał zgodnie z przedłożonymi aktami notarialnymi, że skarżący wydatkował jedynie kwotę 355.600,00 zł. Natomiast spór dotyczył wydatkowania kwoty wynikającej z umowy przedwstępnej z dnia [...] listopada 1999r. W ocenie Sądu odmowa przez organ podatkowy uznania tych wydatków za poniesionych na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest uzasadniona. Z umowy przedwstępnej wynikało, że skarżący dokonał wpłaty części ceny na poczet zakupu działek. Jednakże jak sam skarżący wyjaśnił do protokołu z dnia [...] listopada 2004r. nie doszło do zawarcia ostatecznej umowy. Zatem ostatecznie skarżący nie nabył przedmiotowej nieruchomości. Analiza treści normy prawnej sformułowanej w art. 21 ust. 1 pkt 32 ustawy podatkowej, a w szczególności użyte w nim słowa "w części wydatkowanej na nabycie" prowadzi do jednoznacznego wniosku, że wolny od podatku jest przychód wydatkowany w części na definitywne nabycie nieruchomości tzn. skutkujące przeniesieniem własności. Treścią umowy przedwstępnej jest jedynie zobowiązanie się stron do zawarcia umowy przyrzeczonej (przenoszącej własność), lecz tej własności sama nie przenosi. Skoro jak oświadczył skarżący nie doszło do przeniesienia własności, to przedmiotowa umowa przedwstępna, a konkretnie wynikająca z tej umowy kwota zapłacona na poczet ceny, nie mogła zostać uwzględniona w tej części przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości, która została wydatkowana na cele mieszkaniowe nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży. W ocenie Sądu zapłata części ceny na podstawie umowy przedwstępnej uzasadniałaby zwolnienie podatkowe, jeżeli w zawartej następnie umowie sprzedaży wpłata zostanie zaliczona na poczet ustalonej ceny (por. uchwała NSA z dnia 17 lutego 1997r., sygn. akt FPS 9/96, wyrok NSA z dnia 9 kwietnia 1997r., sygn. akt SA/Ka 1920/95). W rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie miała miejsca, albowiem w ogóle nie doszło do zawarcia umowy sprzedaży. Wyjaśnienie skarżącego, że zawarcie umowy ostatecznej nie nastąpiło wyłącznie z powodu braku środków finansowych spowodowanego bezprawnie prowadzoną egzekucją, jakkolwiek nieodrzucone przez organ podatkowy, samo w sobie nie może zmienić sytuacji faktycznej, a z niej bezspornie wynikało, że skarżący przychód w kwocie 944.100,00 zł uzyskany ze sprzedaży nieruchomości wydatkował tylko w części tj. kwotę 355,600,00 zł na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem niewydatkowana część przychodu w kwocie 588.500,00 zł podlegała opodatkowaniu 10% podatkiem dochodowym. Skarżący oczywiście ma rację, kiedy twierdzi, że egzekucja prowadzona na podstawie deklaracji PIT-23 była bezprawna. Sąd całkowicie zgadza się ze stanowiskiem skarżącego, że skoro możliwość wymiaru podatku była zawieszona na okres dwóch lat z mocy prawa, nie było podstaw prawnych do wszczęcia egzekucji. Nie kwestionował tego oczywistego błędu również organ wydający zaskarżoną decyzję, czemu dał wyraz odstępując od naliczenia 50% odsetek. Rację ma również skarżący, że organ II instancji dokonał pewnego nadużycia, kiedy w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia stwierdził, że "Podatnik od [...] grudnia 1999 roku dokonał wpłat podatku, pomimo, iż możliwość wymiaru podatku w okresie 2 letnim od dnia dokonania sprzedaży tj. 02.06.1999r. jest zawieszona z mocy prawa", w sytuacji, gdy nie było dobrowolnych wpłat, lecz w drodze egzekucji nastąpiło wykonanie obowiązku ciążącego na skarżącym. Jednakże wszystkie te okoliczności, noszące znamiona bezprawnego działania i niewątpliwie bardzo dolegliwe dla skarżącego nie mogły spowodować odstąpienia organu podatkowego od obowiązku określenia w prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości. W kontekście powyższego nie można zgodzić się z zarzutem, że organ podatkowy wydając decyzję i określając prawidłową wysokość zobowiązania podatkowego naruszył art. 21 ust. 1 pkt 32 i art. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W skardze został postawiony zarzut naruszenia szeregu przepisów postępowania podatkowego, a to art. 121, art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej. Skarżący przytacza te przepisy w ich pełnym brzmieniu, podpierając się stosownymi komentarzami oraz orzecznictwem sądów administracyjnych, nie wskazując jednak, na czym to naruszenie miałoby polegać i na jakim etapie postępowania wystąpiło. Sąd badając z urzędu przebieg postępowania podatkowego w sprawie nie dopatrzył się naruszenia procedury w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Stan faktyczny sprawy jest niesporny, dlatego brak jest podstaw do sformułowania zarzutu naruszenia art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez okazanie skarżącemu tylko części materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, należy uznać go za bezzasadny, gdyż nie znajduje on potwierdzenia w aktach sprawy. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] został skarżącemu wyznaczony siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w zakresie zebranego materiału dowodowego w sprawie. Postanowienie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu [...] marca 2005r. W aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dokumentu (pisma), z którego by wynikało, że skarżący przed wydaniem decyzji składał zastrzeżenia, co do kompletności materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie przedstawionego mu do zapoznania się. Skarżący wytknął również, że organ odwoławczy w swojej decyzji nie ustosunkował się do podniesionego w odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego, zarzutu w zakresie naruszenia przepisów art. 121, art. 122, art. 125 i art. 200 Ordynacji podatkowej. Otóż powyższy zarzut należy uznać za całkowicie chybiony, a to z tej przyczyny, że odwołanie, na które wskazuje skarżący takiego zarzutu nie zawierało. Natomiast do zarzutu naruszenia art. 21 ust. 1 pkt 32 i art. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, organ odwoławczy szczegółowo ustosunkował się w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu podlega odrzuceniu jako niezasadny, podniesiony dopiero w skardze zarzut naruszenia art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez nieuwzględnienie faktu, że część sprzedanej nieruchomości tj. działka Nr [...] wchodziła w skład gospodarstwa rolnego, a tym samych przychód uzyskany z jej sprzedaży jest wolny od podatku. Z treści powołanego wyżej przepisu wynika, że wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny i leśny. Z kolei z oświadczeń stron zawartych w aktach notarialnych z dnia [...] maja 1999r. i z dnia [...] czerwca 1999r. znajdujących się w aktach sprawy, obejmujących zakup i sprzedaż w/w działki wynika, że zgodnie z projektem technicznym na sprzedawanych nieruchomościach mają być wybudowane (w czterech etapach) cztery budynki mieszkalne, wielorodzinne i zgodnie z planami zagospodarowania przestrzennego przeznaczone są pod budownictwo mieszkaniowe oraz pod obszar sportu. Strony umowy zapewniły również, że dla tych nieruchomości wydane zostały ostateczne decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla zespołu czterech budynków wielorodzinnych wraz z garażami. Skarżący uzasadniając przedmiotowy zarzut przytoczył tylko część przepisu, która stanowi o zwolnieniu od podatku przychodów uzyskanych ze sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego. Pominął natomiast zdanie końcowe, które normuje sytuację, kiedy zwolnienie nie przysługuje, a właśnie ta część powyższej normy prawnej będzie miała zastosowanie do przychodu uzyskanego przez skarżącego z tytułu sprzedaży nieruchomości na podstawie umowy z dnia [...] czerwca 1999r. Z powyższych względów zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego, a ponieważ nie stwierdzono również naruszeń przepisów proceduralnych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.