I SA/Wa 818/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie Asesor WSA Agnieszka Miernik Asesor WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2008 r. sprawy ze skargi C. P. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] w W. z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dziekana Wydziału [...] Uniwersytetu [...] w W. z dnia [...] grudnia 2007 r. bez numeru; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Rektora Uniwersytetu [...] w W. na rzecz skarżącego C. P. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Rektor Uniwersytetu [...] w W., po rozpatrzeniu odwołania C. P., decyzją z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dziekana Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. o skreśleniu dnia [...] grudnia 2007 r. C. P. z listy studentów II roku studiów stacjonarnych, licencjackich odbywanych na Wydziale Prawa i Administracji, kierunku Administracja. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. Dziekan Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2007 r. orzekł o skreśleniu dnia [...] grudnia 2007 r. C. P. z listy studentów II roku studiów stacjonarnych, licencjackich odbywanych na Wydziale Prawa i Administracji, kierunku Administracja. W uzasadnieniu organ wskazał, że powodem skreślenia z listy studentów jest niezaliczenie roku akademickiego. Od powyższej decyzji C. P. wniósł odwołanie. W uzasadnieniu podniósł, że nie rozliczył indeksu, nie posiada wpisów z egzaminu z prawa finansowego, międzynarodowego, administracyjnego, wpisów z ćwiczeń z postępowania administracyjnego i finansowego. Oświadczył, że nie zdał w pierwszym terminie egzaminu z podstaw prawa karnego, a drugi termin nie został wyznaczony. C. P. podniósł, że powodem nieuzyskania wpisów z tych przedmiotów był brak możliwości ich uzyskania wynikający z niezawinionego przez odwołującego się braku kontaktu z wykładowcami, mimo podejmowanych prób uzyskania wpisów. C. P. wskazał, że u dr F. wykładowcy z prawa finansowego był 7 razy lecz nie uzyskał informacji, czy zdał egzamin, ponieważ wykładowca nie oddał protokołów do dziekanatu. Podał, że zdał egzamin u prof. M. wykładowcy z prawa międzynarodowego, jednak, mimo podjętych trzech prób, uzyskanie wpisu było niemożliwe ponieważ profesor nie pojawiał się na dyżurach. Jeżeli chodzi o prawo administracyjne C. P. oświadczył, że nie miał możliwości przyjścia na drugi egzamin z postępowania administracyjnego, gdyż nie została wyznaczona data tego egzaminu. Nie mógł w związku z tym uzyskać wpisu. W przypadku prawa karnego do drugiego egzaminu umówionego z dr M. S. i wyznaczonego na dzień 14 listopada nie doszło. Dzień wcześniej wykładowca dostarczył zwolnienie lekarskie. C. P. podał, że w późniejszym terminie poprosił za pośrednictwem maila o nowy termin poprawki. Mail pozostał bez odpowiedzi. W dziekanacie uzyskał informację, że egzamin odbył się dzień wcześniej. Rektor Uniwersytetu [...] w W. decyzją z dnia [...] marca 2008 r. utrzymał w mocy decyzję Dziekana Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że fakt nieuzyskania przez C. P. wpisów zaliczeniowych z licznych przedmiotów jest bezsporny. Organ podał, że C. P. w odwołaniu sformułował liczne zarzuty dotyczące pracowników Wydziału Prawa i Administracji, które - jego zdaniem - powinny zostać uwzględnione przy rozpatrywaniu odwołania od decyzji o skreśleniu z listy studentów. Rektor zauważył, że skierowanym do Prorektora ds. Kształcenia i Spraw Studenckich piśmie Dziekan Wydziału Prawa i Administracji prof. C. M. wyjaśnił, że w przypadku zarzutów dotyczących dr M. F., z pisemnego oświadczenia przedłożonego przez dr M. F. wynika, że w roku akademickim [...] przeprowadziła ona zajęcia i odbywała dyżury zgodnie z planem. Tylko jeden raz w jej zastępstwie zajęcia przeprowadził mgr K. B. W przypadku zarzutów dotyczących prof. dr hab. M. M. organ poinformował, że uzyskał wyjaśnienie na piśmie. Profesor pełni dyżury systematycznie przed wykładami, nawet, jeśli czasami dochodziło do spóźnień. Ponadto nie było możliwe jak twierdzi skarżący, że dwa razy pisał egzamin, ponieważ egzamin w formie pisemnej odbywa się tylko jeden raz jako I termin, natomiast termin II i egzamin dla osób, które z różnych powodów nie stawiły się w I terminie zawsze przeprowadzany jest w formie ustnej. Profesor zaprzeczył również, aby kiedykolwiek zdarzyło mu się zgubić prace egzaminacyjne. W przypadku zarzutów dotyczących dr K. W. i mgr P. I. zarzuty są niejasne. Skarżący błędnie kojarzy prawo administracyjne z postępowaniem administracyjnym i domaga się przepisania ocen nie wiadomo z jakiego przedmiotu. Wyjaśniam także, że nie jest prawdą jakoby II termin z postępowania administracyjnego nie został wyznaczony. Na tablicy ogłoszeń dla studentów była bowiem wywieszona informacja, że II termin egzaminu odbędzie się [...] września 2007 r. o godz. 14 przy ul. [...] oraz że egzamin będzie miał formę egzaminu ustnego. Ponadto z pisemnego oświadczenia mgr P. I. wynika, że student C. P. nie miał wystarczającej liczby obecności i nie zaliczył testu końcowego z ćwiczeń. W przypadku zarzutów dotyczących dr M. S. rektor wskazał, że zgodnie z jej pisemnym oświadczeniem w roku akademickim [...] egzamin z podstaw prawa karnego odbył się w następujących terminach: I termin – [...] maja 2007 r., II – [...] czerwca 2007 r., III - termin [...] września 2007 r. Terminy podane w skardze 14 listopad 2007 r. i 28 listopad 2007r. jako terminy tego egzaminu są zdaniem dr M. S. wymyślone przez skarżącego. Od decyzji Rektora Uniwersytetu [...] w W. z dnia [...] marca 2008 r. C. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając zaskarżonej decyzji i decyzji organu pierwszej instancji brak uzasadnienia prawnego i faktycznego, co pozbawia te pisma waloru decyzji i uniemożliwia rzetelną polemikę z nieujawnionymi przesłankami prawnymi i faktycznymi skreślenia. Jego zdaniem decyzja organu odwoławczego została podpisana przez Prorektora bez powołania się na upoważnienie Rektora. W skardze wniósł o uchylenie obu decyzji. W uzasadnieniu podniósł, że z uzasadnienia obu wydanych w sprawie decyzji nie wynika, jakie okoliczności zaszły oraz jakie przesłanki wystąpiły, że spośród możliwości przewidzianych w § 30 ust. 1 regulaminu studiów U. [...] organ wybrał właśnie skreślenie (pkt 1), a nie zawarte tam opcje, w szczególności z pkt 2. Co więcej przywołany w (poprzez § 31 ust. 1 regulaminu) art. 190 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.) zawiera ewidentnie zwrot: "może skreślić". Dookreślenie przesłanek powinno zatem nastąpić właśnie w regulaminie studiów. Inaczej decyzja uznaniowa, podjęta na podstawie niedoprecyzowanych przesłanek jest wadliwa z powodu swej arbitralności. Zdaniem skarżącego w decyzji organu pierwszej instancji wskazano hurtowo wszystkie regulaminowo możliwe, choć wzajemnie wykluczające się przepisy, co powoduje, że nie jest znana regulaminowa podstawa prawna skreślenia z listy studentów. Bezzasadny jest również argument organu, że fakt nieuzyskania przez C. P. wpisów zaliczeniowych jest bezsporny. Z przepisów ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym nie wynika, aby była to przesłanka skreślenia studenta z listy. Sam fakt niezłozenia indeksu lub braku wpisów nie może stanowić samoistnej podstawy skreślenia. Podstawą taką jest fakt nieuzyskania zaliczenia, co potwierdzają protokoły zaliczeń przedmiotów i egzaminów oraz karty okresowych osiągnięć prowadzone obligatoryjnie przez uczelnię zgodnie z rozporządzeniem z dnia 2 listopada 2006 r. w sprawie dokumentacji przebiegu studiów (Dz. U. Nr 224, poz. 1634). Skarżący podał również, że organy obu instancji nie wzięły pod uwagę faktu studiowania w ramach indywidualnego toku studiów, który charakteryzuje się indywidualnym ustalaniem terminów egzaminów i uzależnia studenta od łaski i niełaski wykładowców. Skarżący poinformował, że w końcu 2007 r. wysłał do Prodziekana WPiA e-mail, w którym prosił o administracyjne wpisanie i uwzględnienie jego ocen z protokołów wobec braku możliwości uzyskania wpisów w indeksie, na który do dziś nie uzyskał odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę Rektor U. [...] wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podniósł, że rację ma skarżący, iż organ dokonał skreślenia na podstawie § 30 pkt 1 regulaminu studiów, zgodnie z jego brzmieniem i w wypełnieniu hipotezy tego paragrafu, która upoważnia Dziekana do podjęcia decyzji, w sytuacji, gdy dany student nie zaliczył określonego roku studiów. Tym samym teza skarżącego, jakoby nie zostało wskazane uzasadnienie faktyczne i prawne wydanej decyzji nie może zasługiwać na uwzględnienie, gdyż z dokumentacji, którą posiadał Dziekanat wynika, iż w istocie student nie zaliczył II roku studiów, a to zostało wskazane jako podstawa skreślenia. Nie zasługuje również na uznanie argumentacja skarżącego, że nie została dokonana konkretyzacja przyczyn skreślenia w regulaminie studiów, w kontekście art. 190 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Wymieniony przepis w sposób enumeratywny wylicza przypadki w jakich następuje (ust.1) oraz może nastąpić (ust. 2) skreślenie studenta z listy. Ustawa nie zawiera upoważnienia do uszczegółowiania tego przepisu w regulaminie studiów; stąd też prawidłowe jest odwołanie się w § 31 regulaminu studiów w U. [...] do art. 190 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. Nieuzasadniony jest też zarzut, że decyzja Dziekana została podjęta w sposób arbitralny. Uznaniowości organu administracji, w granicach wynikających z przepisu prawa nie można, jak sugeruje skarżący, utożsamiać z arbitralnością. W odniesieniu do tezy o sprzecznych podstawach prawnych, przywołanych w tekście decyzji o skreśleniu skarżącego z listy studentów, organ stwierdził, że teza ta jest nieuzasadniona. Tej sprzeczności skarżący bliżej nie precyzuje. Jeżeli chodzi jednoczesne przywoływanie paragrafów: 30 ust. 1 pkt 1 oraz 31 ust. 1, to taka sprzeczność nie występuje, gdyż pierwszy z nich wskazuje termin w jakim student powinien zaliczyć rok studiów oraz konsekwencje niezaliczenia roku - zgodnie z art. 190 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, a drugi jedynie wskazuje przepisy, ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, określające przypadki, w których student może zostać skreślony z listy studentów. Jeżeli zaś chodzi o zarzut podpisania decyzji przez Prorektora bez upoważnienia Rektora organ wskazał, że art. 107 § 1 i art. 268a KPA nie wprowadzają obowiązku zamieszczania przy podpisie klauzuli upoważnienia do działania w imieniu organu. Niezamieszczenie takiej klauzuli nie stanowi rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji. Poza tym Prorektor ds. Kształcenia i Spraw Studenckich posiadał pisemne upoważnienia Rektora do wydawania decyzji administracyjnych w sprawach studenckich, co potwierdza pełnomocnictwo w aktach sprawy. W piśmie z dnia 22 czerwca 2008 r. C. P. podniósł, że wbrew temu co twierdzą pracownicy uczelni skarżący jest obowiązkowy i był w stanie sprostać wymogom akademickim. Skarżący podał, że dwa Uniwersytety w Wielkiej Brytanii dały mu bezwarunkowe przyjęcie na studia. Skarżący wybrał University of [...] – szóste miejsce w Wlk. Brytanii, pierwsze w S. oraz zdał egzamin IELTS na 8. C. P. zwrócił uwagę na fakt niemożności przeniesienia się na inną uczelnię, gdyż nie miał ocen z przedmiotów które zdał. Podał, że dr F. w marcu twierdziła, że skarżący nie pisał egzaminu z prawa finansowego, a więc nie ma oceny z tego przedmiotu. W postępowaniu prowadzonym przez organy ścigania wykładowca zeznał, że skarżący egzamin pisał i uzyskał z niego ocenę pozytywną. O tym fakcie skarżący nie dowiedział się, mimo podejmowanych prób uzyskania informacji w dziekanacie i na dyżurach dr F. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. Należy zauważyć, że decyzja o skreśleniu studenta z listy studentów zapada po przeprowadzeniu przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni postępowania administracyjnego w trybie przepisów KPA (art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym - dalej Psw), nakierowanego na ustalenie jednej z podstaw skreślenia, określonych w art. 190 Psw. Na organ załatwiającym sprawę skreślenia studenta z listy w oparciu o przepis art. 190 ust. 2 pkt 2 Psw ciąży zatem obowiązek dokładnego i wszechstronnego wyjaśnienia, w oparciu o całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego okoliczności świadczących o uzyskaniu, czy też nieuzyskaniu przez studenta zaliczenia semestru lub roku studiów w określonym terminie (art. 7, art. 77 § 1, art. 80 KPA), czemu organ winien dać wyraz w uzasadnieniu decyzji (art. 8, art. 11 i art. 107 § 1 i 3 KPA). Sąd zauważa, że zastosowanie się przez organ do wskazanych wyżej obowiązków nabiera szczególnie istotnego znaczenia w przypadkach określonych w ust. 2 art. 190 Psw, a więc wtedy gdy organ wydaje decyzję w ramach tzw. uznania administracyjnego, tj. wówczas gdy kierownik może skreślić studenta z listy (a więc nie musi). Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie organy obu instancji naruszyły przepisy art. 7, 8, 11, 77 § 1, 80 i 107 § 1 i 3 KPA w związku z art. 190 ust. 2 pkt 2 Psw, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że w decyzji z dnia [...] grudnia 2007 r. Dziekan Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] w ogóle nie wskazał okoliczności świadczących o niezaliczeniu przez skarżącego II roku studiów stacjonarnych licencjackich odbywanych na Wydziale Prawa i Administracji, kierunek Administracja. Z kolei w decyzji z dnia [...] marca 2008 r. Rektor Uniwersytetu [...] w W. utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji powołał się na bezsporny fakt nieuzyskania przez C. P. wpisów zaliczeniowych z licznych przedmiotów. Tymczasem – jak słusznie podnosi skarżący – kwestia nieuzyskania wpisów zaliczeniowych nie może być podstawą do wydania decyzji w trybie art. 190 ust. 2 pkt 2 Psw, skoro przepis ten jako podstawę do skreślenia wymienia niezaliczenie semestru lub roku. Zgodnie zaś z § 22 ust. 1-3 regulaminu studiów U. [...] warunkiem zaliczenia roku akademickiego jest spełnienie wszystkich wymagań (zaliczenie zajęć, złożenie egzaminów, odbycie praktyk) określonych w planie studiów dla danego okresu nauki oraz terminowe złożenie w dziekanacie indeksu i karty egzaminacyjnej. Przy czym warunkiem przystąpienia do egzaminu z danego przedmiotu jest zaliczenie określonych w planie studiów obowiązkowych zajęć (wykładów, ćwiczeń, konwersatoriów, itd.). Z uzasadnienia oraz przedłożonego Sądowi materiału dowodowego nie wynika natomiast, jakich to licznych zajęć i egzaminów C. P. nie zaliczył i czy nastąpiło to – zgodnie z § 30 ust. 1 regulaminu – do dnia 30 września danego roku, czy w innym terminie (jakim), skoro skarżący odbywa studia w ramach indywidualnego toku. W decyzji tej organ wyższego stopnia odnosząc się do przesłanki niezaliczenia roku studiów powołał się na jeden konkretny dowód - pisemne oświadczenie mgr P. I., z którego wynika, że student C. P. nie miał wystarczającej liczby obecności i nie zaliczył testu końcowego z ćwiczeń. Jednak poza tym że w aktach sprawy brak tego oświadczenia, z jego treści nie wynika, czy dotyczy ono postępowania administracyjnego, czy prawa administracyjnego. Jak trafnie zauważył organ – z odwołania C. P. nie sposób bowiem wywnioskować którego z tych przedmiotów dotyczyły ćwiczenia prowadzone przez mgr P. I. Zdaniem Sądu, pozostałe wywody organu odwoławczego nie wnoszą niczego do kwestii zaliczenia roku akademickiego, lecz stanowią odpowiedź na zarzuty skarżącego dotyczące wadliwego funkcjonowania uczelni i nienależytego wykonywania swych obowiązków przez pracowników naukowych i dydaktycznych – prof. dr hab. M. M., dr K. W., dr M. S., prof. dr hab. A. N., prof. dr hab. F. P. (m in.: pełnienia dyżurów, terminów i formy wyznaczonych egzaminów, prowadzenia seminariów magisterskich, nieodbierania przez pracowników dziekanatu telefonów i nieodpowiadania przez pracowników uczelni na pisma i maile skarżącego). Na poparcie tych wywodów brak w aktach sprawy stosownego materiału dokumentacyjnego. Skład orzekający niniejszą sprawę pragnie też zwrócić uwagę na to, że ocena przypadku niezaliczenia przez studenta roku studiów nie może być dokonywana li tylko na podstawie oświadczeń studenta i pracowników uczelni go oceniających, skoro w sprawie występują obiektywne dowody na tę okoliczność w postaci dokumentów. Po pierwsze - z przepisu art. 192 Psw wynika, że minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego został zobowiązany do określenia, w drodze rozporządzenia, m. in. sposobu prowadzenia przez uczelnie dokumentacji przebiegu studiów, w tym obowiązku i sposobu dokumentowania przebiegu studiów, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego tworzenia i gromadzenia dokumentacji niezbędnej dla przebiegu studiów i – co warto podkreślić - kontroli procesu dydaktycznego. Po drugie – z wydanego na podstawie art. 192 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 2 listopada 2006 r. w sprawie dokumentacji przebiegu studiów wynika, że uczelnia zakłada każdemu studentowi akta osobowe, w których przechowuje karty okresowych osiągnięć studenta (§ 2 ust. 1 pkt 5 rozp.). Przebieg studiów jest zaś dokumentowany w: 1) protokołach zaliczenia przedmiotu zawierających: nazwę przedmiotu, którego dotyczy zaliczenie lub egzamin, imiona i nazwiska studentów, numery albumów, oceny, datę i podpis osoby zaliczającej lub przeprowadzającej egzamin; 2) kartach okresowych osiągnięć studenta zawierających: imię (imiona) i nazwisko studenta, numer albumu, imię i nazwisko oraz tytuł naukowy lub stopień naukowy prowadzącego zajęcia (zaliczającego lub przeprowadzającego egzamin), nazwy przedmiotów, które student zaliczył w okresie zaliczeniowym, określenie formy zaliczenia, uzyskane oceny oraz liczbę punktów, zgodnie z Europejskim Systemem Transferu i Akumulacji Punktów (ECTS), daty i podpisy osób egzaminujących i zaliczających poszczególne przedmioty oraz podpis kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni dokonującego wpisu na kolejny rok (semestr) studiów; 3) indeksie studenta (§ 10 ust. 1 rozp. i § 26 ust. 2 regulaminu). W tej sytuacji, ustalenie faktu zaliczenia bądź niezaliczenia określonego roku studiów, w kontekście warunków określonych w § 22 regulaminu, winno odbyć się na podstawie dokumentacji z przebiegu studiów, zwłaszcza, że zgodnie z § 2 ust. 9 regulaminu, dopiero ocena pozytywna wpisana do protokołu egzaminacyjnego jest ocena ostateczną, a sprawa zaliczenia, czy zdania egzaminów przez skarżącego budzi wątpliwości, skoro student nie ma pełnej wiedzy na ten temat. Po trzecie - pewną wskazówką świadczącą o wiodącej roli dowodu z dokumentów w sprawach studenckich jest też treść przepisu § 6 ust. 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 3 października 2006 r. w sprawie warunków i trybu przenoszenia osiągnięć studenta (Dz. U. Nr 187, poz. 1386), z którego wynika, że decyzję o uznaniu punktów ECTS podejmuje z urzędu kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej prowadzącej kształcenie, po zapoznaniu się z dokumentacją przebiegu studiów odbytych poza macierzystą uczelnią. Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd zauważa, że samodzielnej podstawy do skreślenia studenta z listy nie stanowi fakt braku wpisów w indeksie. Jednakże zgodnie z § 22 ust. 2 regulaminu warunkiem zaliczenia roku, prócz zaliczenia zajęć, złożenia egzaminów i odbycia praktyk, jest też złożenie w dziekanacie indeksu i karty egzaminacyjnej. Jeżeli zaś chodzi o brak wzięcia przez organ pod uwagę indywidualnego toku studiów i związane z tym trudności w ustaleniu z egzaminatorami indywidualnego terminu egzaminu trzeba wskazać, że student ma prawo, a nie obowiązek studiowania według indywidualnego planu studiów i programu nauczania (§ 15 pkt 2 regulaminu). Decydując się na tego rodzaju studia skarżący winien mieć świadomość trudności związanych z taką organizacją procesu studiowania, zwłaszcza, w sytuacji zamieszkiwania poza siedzibą uczelni. To na studencie ciąży przecież obowiązek terminowego dopełniania obowiązków związanych ze studiami (§ 16 pkt 1 lit. b regulaminu), a także zapisywania się na zajęcia, uczestniczenia w nich oraz ich zaliczania, jak również zdawania egzaminów zgodnie z planem studiów i harmonogramem sesji (§ 16 pkt 2 lit. a regulaminu). Student otrzymuje bowiem do wiadomości plan studiów, terminy i wyniki egzaminów (§ 9 ust. 4, § 13 ust. 6 i § 24 ust. 5 regulaminu); nie jest też ograniczony jednym terminem ustalonego egzaminu, ponieważ dodatkowo może przystąpić do egzaminu przed sesją, egzaminu poprawkowego, a nawet komisyjnego (§ 15 pkt 11, 13 i 14 regulaminu). Student może też na warunkach określonych w § 33 i 34 regulaminu skorzystać z urlopu. Poza tym student może wnioskować o skierowanie na powtarzanie roku studiów, jednakże wówczas termin zaliczenia przedmiotów objętych wpisem warunkowym określa dziekan, przy czym termin ten nie może być dłuższy, niż do końca ostatniej sesji poprawkowej w roku akademickim (§ 30 ust. 1 pkt 2 i ust. 2-5, § 32 regulaminu). Sąd nie podziela zarzutu skarżącego, że zaskarżona decyzja podpisana przez prof. U. [...] dr hab. M. K. – Prorektora ds. Kształcenia i Spraw Studenckich U. [...] została wydana bez upoważnienia organu. W aktach sprawy znajduje się bowiem upoważnienie ks. prof. dr hab. R. R. – Rektora U. [...] z dnia 16 stycznia 2007 r., umocowujące Prorektora do wydawania w imieniu Rektora decyzji administracyjnych w sprawach studenckich. Z kolei podniesione przez skarżącego zarzuty dotyczące nieprawidłowości w funkcjonowaniu uczelni i nienależytego wykonywania swych obowiązków przez jej pracowników nie mają znaczenia dla sprawy. Biorąc to wszystko pod uwagę Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w związku z art. 135, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.