II OZ 487/09

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Hauser po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 31 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Bk 407/08 oddalające wniosek o zwrot uiszczonego wpisu sądowego od wniosku o wznowienie postępowania w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] marca 2007 r., Nr [...] w przedmiocie wznowienie postępowania w sprawie II SA/Bk 337/07 ze skargi na decyzję w sprawie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na użytkowanie budynku postanawia oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku (dalej jako: WSA) postanowieniem z dnia 31 marca 2009 r., sygn. akt II SA/Bk 407/08 oddalił wniosek o zwrot uiszczonego wpisu sądowego od wniosku o wznowienie postępowania w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Podlaskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Białymstoku z dnia [...] marca 2007 r., Nr [...] w przedmiocie wznowienie postępowania w sprawie II SA/Bk 337/07 ze skargi na decyzję w sprawie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na użytkowanie budynku. W uzasadnieniu wskazano, że w sytuacji, gdy treść pisma budzi wątpliwości i Sąd będzie podejmował dodatkowe czynności, w szczególności wysyłał odpis skargi - tak jak to miało miejsce w sprawie niniejszej - organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, wówczas opłata powinna zostać pobrana i przepis art. 222 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej jako: ppsa) nie może mieć zastosowania. W zażaleniu na powyższe postanowienie J. W. wniosła o uchylenie skarżonego postanowienia w całości i przyznanie jej zwrotu kosztów wpisu. Skarżąca zarzuciła Sądowi naruszenie przepisów proceduralnych a w szczególności 1) art. 145 § 2 ppsa poprzez zaniechanie oceny własnego postępowania w związku z art. 280 § 1 i art. 277 ppsa oraz 2) art. 222 w związku z art. 280 § 1 ppsa, które miały wpływ na wynik rozstrzygnięcia z dnia 31 marca 2009 r. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podała, iż Sąd nie wezwał skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi przed wezwaniem do uiszczenia wpisu, co spowodowało, że skarżąca uznając w dobrej wierze, że skarga nie posiada braków formalnych, wpłaciła żądany wpis sądowy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z art. 222 ppsa nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. Sąd podziela prezentowany w doktrynie podgląd, że art. 222 ppsa znajduje zastosowanie, w sytuacji gdy już z treści pisma w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że zostanie ono odrzucone. Zastosowanie omawianego przepisu jest natomiast wykluczone w przypadku, gdy niezbędne jest prowadzenie jakiegokolwiek postępowania wyjaśniającego przez Sąd. W sytuacji zatem, gdy treść pisma budzi wątpliwości i Sąd będzie podejmował dodatkowe czynności, wówczas opłata powinna być pobrana (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków 2005 r., s. 549 oraz T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005 r., s. 610, S. Babiarz, B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, Warszawa 2007 r., str. 188 - 189). Odnosząc się do zarzutów zażalenia należy wskazać, że są one niezasadne. Jak trafnie wskazał Sąd I instancji, w rozpatrywanej sprawie treść pisma - skargi o wznowienie postępowania budziła wątpliwości, co spowodowało, że Sąd musiał podejmować dodatkowe czynności. O aktywności Sądu I instancji świadczy to, że w sprawie dokonano szczegółowej analizy terminu wniesienia skargi o wznowienie postępowania, a za tym, w rozpatrywanej sprawie nie został spełniony warunek z art. 222 ppsa (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 9 grudnia 2008 r., II SA/Bk 407/08). Nietrafnie więc strona skarżąca zarzuca Sądowi I instancji niezastosowanie przepisu art. 222 ppsa. W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku należy uznać za zgodne z przepisami prawa, dlatego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa orzekł jak w sentencji.