III SA/Wa 1054/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędziowie Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska (spr.) Asesor WSA Maciej Kurasz, Protokolant Alicja Bogusz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2008 r. sprawy ze skargi P. S.A. w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lutego 2008r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. stwierdził niedopuszczalność odwołania P. S.A. (dalej "Spółka" lub "Skarżąca") z dnia 21 listopada 2007r. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W.. Z akt sprawy wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego W. wydał w stosunku do spółki akcyjnej P. decyzję z dnia [...] października 2007r., którą dokonał zabezpieczenia kwoty 164.096 zł na rachunku bankowym Spółki w Banku [...] S.A., na poczet zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001r. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji wyjaśnił, że w wyniku przeprowadzonej u Skarżącej kontroli ksiąg i dokumentów oraz faktu, że Spółka nie złożyła zeznania podatkowego CIT-8 za 2006r. i zatwierdzonych sprawozdań finansowych za lata 2005-2005r., w jego opinii, zaistniała obawa, że określone zobowiązanie podatkowe po zakończonym postępowaniu podatkowym nie zostanie przez nią wykonane. W odwołaniu od decyzji z dnia [...] listopada 2007. Spółka wniosła o uchylenie decyzji. W uzasadnieniu stwierdziła, że zablokowane konta spółki nieprowadzącej żadnej działalności gospodarczej i nieuzyskującej żadnych dochodów, spowoduje, iż zostanie ona pozbawiona wszelkich nawet najmniejszych kwot na prowadzenie spraw w celu odzyskania majątku. Ponadto zarzuciła, że ustalenia pokontrolne nie dawały żadnych podstaw do wymierzenia zaległego podatku, a także że decyzja organu została wydana po upływie półtora roku od przeprowadzonej kontroli, co jej zdaniem w istotny sposób narusza przepisy art. 139 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej "Ordynacja". Dyrektor Izby Skarbowej w W. stwierdzając na podstawie art. 228 § 1 pkt 1 i § 2 Ordynacji niedopuszczalność wniesionego przez Spółkę odwołania wyjaśnił, że w dniu, w którym Spółka wniosła odwołanie od wskazanej decyzji w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych decyzja ta nie funkcjonowała w obrocie prawnym, ponieważ wygasła na podstawie art. 33a § 1 pkt 2 Ordynacji na skutek doręczenia w dniu 10 listopada 2007r. decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] października 2007r. określającej dla Spółki wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001r. w kwocie 133.777 zł. Pismem z dnia 26 marca 2008r. Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu stwierdziła, że wbrew twierdzeniom organu, decyzja od której wniosła odwołanie nie funkcjonuje w obrocie prawym jest błędne, ponieważ decyzja ta w dalszym ciągu wywołuje skutki prawne poprzez ustanowienie hipoteki przymusowej na nieruchomości wpisanej do księgi wieczystej nr [...]. Ponadto stwierdziła, że zabezpieczenie jest dla Spółki bardzo dotkliwe i niezgodne z przepisami prawa. Zarzuciła także, że wszelkie zobowiązania Spółki za 2001 rok uległy przedawnieniu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko wniósł o oddalenie skargi. W dniu 25 września 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo procesowe Spółki, w którym podtrzymała skargę i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu stwierdziła, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] października 2007r. nie jest decyzją ostateczną, bowiem na skutek wniesionego przez Spółkę odwołania, Dyrektor Izby Skarbowej przekazał sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Decyzja z dnia [...] października 2008r. w ogóle nie może być wykonana, ponieważ została zastąpiona nową z dnia 9 września 2008r. , a także dlatego, że jest niezgodna z przepisami prawa podatkowego – Ordynacją i ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych. Wyjaśniła, że wszelkie zobowiązania podatkowe zostały przez Spółkę zapłacone. Zarzuciła również naruszenie art. art. 21, 54, 59 § 1 ust. 9, 68, 139, a także art. 121-125 i art. 128, 129 Ordynacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej ppsa), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 tej ustawy, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w tym zakresie należy stwierdzić, że jest ono zgodne z prawem. Dyrektor Izby Skarbowej w W. w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy prawidłowo zastosował przepisy art. 228 §1 pkt 1 w zw. z art. 33 a §1 pkt 2 Ordynacji, stwierdzając niedopuszczalność odwołania wniesionego od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] października 2007r. o zabezpieczeniu dokonanym na rachunku bankowym Skarżącej Spółki, na poczet zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001r. i należnych odsetek na zwłokę. Zgodnie z art. 33 a § 1 pkt 2 Ordynacji, decyzja o zabezpieczeniu wygasa z dniem doręczenia decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego. Jak wynika z akt sprawy, decyzja określająca Spółce zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001r. z dnia [...] października 2007r. doręczona została Skarżącej w dniu 10 listopada 2007r. Z tym tez dniem wygasła decyzja o zabezpieczeniu. Z kolei odwołanie Spółki od decyzji o zabezpieczeniu sporządzone w dniu 21 listopada 2007r., nadane zostało w urzędzie pocztowym w dniu 24 listopada 2007r. W tym stanie rzeczy złożone w dniu 24 listopada 2007r. odwołanie, wobec braku przedmiotu zaskarżenia, uznać należało za niedopuszczalne, stosownie do przepisu art. 228 §1 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Zgodnie z powołaną regulacją organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia niedopuszczalność odwołania. Stosownie do §2 omawianego przepisu, postanowienie w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania jest ostateczne. Powszechnie przyjmuje się, iż niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym lub podmiotowym. Niedopuszczalność o charakterze przedmiotowym obejmuje m.in. sytuacje, w których wystąpi brak przedmiotu zaskarżenia. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi wyjaśnić należy, iż Sąd administracyjny jest zawsze związany granicami sprawy, w której skargę wniesiono i nie może wkraczać swoimi ocenami prawnymi w inną sprawę, niż ta, jaka była przedmiotem postępowania przed organami administracji. Sprawę rozpatrywaną przez Sąd określa strona skarżąca, wskazując konkretny akt (decyzję, postanowienie), którego skarga dotyczy. Skarżąca wniosła skargę na postanowienie o charakterze formalnym w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W tak zakreślonych granicach sprawy Sąd nie mógł merytorycznie rozstrzygać zasadności wydania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. decyzji o zabezpieczeniu, nie mógł także odnieść się do zarzutu przedawnienia zobowiązań podatkowych za rok 2001. Z przedstawionych wyżej względów na uwzględnienie nie zasługują także zarzuty zwarte w piśmie procesowym z dnia 23 września 2008r. Jak wyjaśniono na rozprawie w dniu 26 września 2008r. postanowieniem z dnia [...] marca 2008r. organ odwoławczy rozpoznając odwołanie spółki od decyzji określającej jej zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 2001r., działając w trybie art. 230 §1 Ordynacji, zwrócił sprawę organowi pierwszej instancji, celem dokonania wymiaru uzupełniającego. Decyzja w tym przedmiocie wydana została w dniu [...] września 2007r. Strona podnosi, iż decyzja z dnia [...] października 2007r. nie może być wykonana, gdyż została zastąpiona nową decyzją. Niezależnie od tego jest ona niezgodna przepisami prawa podatkowego, a w całym postępowaniu uderza nieuwzględnianie przez organ wszelkich terminów z art. 21, 54, 59 §1, ust. 9, 68,139 Ordynacji. Powołane wyżej okoliczności nie mogą zostać poddane ocenie Sądu w niniejszej sprawie, bowiem dotyczą one zasadności prowadzenia postępowania wymiarowego, względne egzekucyjnego, a kwestie te pozostają poza zakresem rozpoznawanej sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 ppsa orzekł jak w sentencji.