II FZ 527/10

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 20 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. sp. z o.o. z siedzibą w Z. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 czerwca 2010 r. sygn. akt I SA/Gl 570/08 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 26 marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 r. postanawia oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, sygn. akt I SA/GI 570/08, odrzucił zażalenie P. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 26 marca 2008 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Z przebiegu sprawy wynika, że 14 stycznia 2009 r. spółka wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 kwietnia 2009 r., w którym odmówiono jej przyznania prawa pomocy. Orzeczenie to stało się prawomocne po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia o oddaleniu wniesionego na nie zażalenia w dniu 29 lipca 2009 r. (sygn. II FZ 267/09). Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 sierpnia 2009 r. spółka została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Spółka w dniu 14 września 2009 r. zamiast uiścić wpis sądowy nadała w urzędzie pocztowym kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Ponownie WSA w Gliwicach odmówił spółce przyznania prawa pomocy, na które spółka wniosła zażalenie do NSA. Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 10 maja 2010 r. uchylił to postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu postanowienia NSA wskazał, że wniosek spółki o przyznanie prawa pomocy, złożony w dniu 14 września 2009 r. nie wstrzymał biegu terminu do uiszczenia wpisu od zażalenia z dnia 14 stycznia 2009 r. W związku z tym Sąd powinien rozważyć zastosowanie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w uzasadnieniu powołał art. 220 § 3 p.p.s.a., który ma zastosowanie do niniejszej sprawy. Sąd uznał, że termin do uiszczenia wpisu od zażalenia z dnia 14 stycznia 2009 r. bezskutecznie upłynął w dniu 14 września 2009 r., ponieważ zgodnie z postanowieniem NSA z dnia 10 maja 2010 r., biegu terminu nie wstrzymało złożenie przez spółkę wniosku o przyznanie prawa pomocy. Spółka złożyła zażalenie na w/w postanowienie, w którym wniosła o jego uchylenie, przywrócenie terminu, zwolnienie spółki z kosztów sądowych i przyjęcie skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu zażalenia spółka podniosła, że jest ona pozbawiona środków finansowych i nie jest w stanie ponosić kosztów postępowania sądowego. Poza tym spółka nie prowadzi działalności gospodarczej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. "skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd". Analiza akt sprawy doprowadziła Naczelny Sąd Administracyjny do wniosku, iż rozstrzygnięcie Sądu orzekającego w pierwszej instancji jest prawidłowe i nie narusza prawa. Słusznie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie spółki na podstawie powyższego przepisu, na skutek nieuiszczenia wpisu sądowego od zażalenia. Rację ma Sąd pierwszej instancji, że termin do uiszczenia wpisu od zażalenia z dnia 14 stycznia 2009 r. bezskutecznie upłynął w dniu 14 września 2009 r., co potwierdzają akta sprawy. Uznać także należy, że Sąd pierwszej instancji wywiązał się z zaleceń Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartych w postanowieniu z dnia 10 maja 2010 r. o sygn. akt II FZ 115/10. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.