II SA/Wa 2046/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędziowie WSA Bronisław Szydło (spr.), Janusz Walawski, Protokolant Anna Siwonia, po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi E.T. na prawomocne postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odrzucającego skargę na rozwiązanie stosunku pracy przez Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 30 września 2005 r. Nr II SA/Wa 1089/05 w przedmiocie wznowienia postępowania postanawia odrzucić skargę W skardze z dnia 9 lipca 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie E. T. wniosła o wznowienie postępowania sądowego w powyższej sprawie, na podstawie art. 273 § 3 i art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej zwaną ustawą p.p.s.a., z uwagi na późniejsze wykrycie prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W uzasadnieniu skargi podała, iż w związku z odrzuceniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jej skargi na rozwiązanie stosunku pracy przez Dyrektora Izby Celnej w W. wyrokiem z dnia 30 września 2005 r., wydanym w sprawie o sygn. akt: II SA/Wa 1089/05, wystąpiła z pozwem do Sądu Rejonowego Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych dla W., który wyrokiem z dnia [...] stycznia 2006 r., sygn. akt: [...], powództwo oddalił. Wyrok ten zaskarżyła do Sądu Okręgowego [...] VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, który w trybie art. 390 § 1 kpc wystąpił do Sądu Najwyższego z pytaniem prawnym. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2007 r., wydanym na rozprawie w sprawie o sygn. akt: [...], Sąd Najwyższy odmówił udzielenia odpowiedzi na pytanie, ale w uzasadnieniu postanowienia wskazał, że rozeznanie tego sporu powinno nastąpić w trybie administracyjno-sądowym, określonym w art. 81 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (tekst jednolity: Dz. U. z 2004 r. Nr 156, poz. 1641 z późn. zm.), a nie przed sądem pracy. Na tej podstawie Sąd Okręgowy [...] VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych postanowieniem wydanym na posiedzeniu niejawnym z dnia [...] marca 2007 r., sygn. akt: [...], uchylił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego i pozew odrzucił. Odpis tego postanowienia skarżąca otrzymała w dniu 27 maja 2007 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej odrzucenie, a w uzasadnieniu podał, że wskazana przez E. T. przesłanka wznowienia postępowania nie zachodzi, bowiem orzeczenie sądów wyższych nie zapadły przed orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w sprawie o sygn. akt: II SA/Wa 1089/05, w związku z tym nie mogły być wykryte później. Orzeczenia sądów cywilnych wydane zostały po uprawomocnieniu się postanowienia sądu administracyjnego, a więc nie mogły być wykryte później. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 września 2005 r., sygn. akt: II SA/Wa 1089/05, odrzucając skargę E. T. o wznowienie postępowania, stwierdził, że Dyrektor Izby Celnej w W. słusznie zauważył, iż wskazaną w art. 273 § 3 powołanej ustawy p.p.s.a. podstawą wznowienia jest późniejsze wykrycie orzeczenia czy orzeczeń dotyczących tej samej sprawy, a orzeczenia te powinny zapaść przed zakończeniem postępowania w sprawie. Dotyczy to ponadto orzeczeń, które zapadły wyłącznie przed sądem, który wydał orzeczenie objęte skargą o wznowienie (w tym przypadku podstawę taką stanowić mogłyby wyłącznie orzeczenia sądów administracyjnych). Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej od tego postanowienia pełnomocnika skarżącej, uznał, że skarga kasacyjna oparta była na usprawiedliwionych podstawach i na tej podstawie, postanowieniem z dnia 28 listopada 2007 r., wydanym w sprawie o sygn. akt: I OSK 1699/07, uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu podał, że stosownie do postanowień art. 273 § 3 ustawy p.p.s.a., można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Wprawdzie co do zasady, podstawą skargi o wznowienie postępowania może być tylko takie, wykryte później, prawomocne orzeczenie dotyczące tego samego stosunku prawnego, które było już prawomocne, zanim zapadło orzeczenie w postępowaniu, którego wznowienia się żąda, niemniej jednak w okolicznościach tej sprawy skargę o wznowienie postępowania sądowego przed wojewódzkim sądem administracyjnym należy uznać za dopuszczalną, skoro sąd powszechny, pomimo wcześniejszego odrzucenia skargi przez sąd administracyjny, pozew E. T. odrzucił, wskazując na właściwość dochodzenia roszczeń w tej sprawie przed sądem administracyjnym. W przeciwnym bowiem razie doszłoby do naruszenia konstytucyjnego prawa do sądu. Ponownie rozpoznając sprawę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 277 ustawy p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, liczonym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Termin ten jest terminem procesowym zawitym. Strona, która uchybiła powyższemu terminowi, może złożyć wniosek o przywrócenie terminu na podstawie art. 86 ustawy p.p.s.a. O rozpoczęciu biegu terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania decyduje data, w której strona faktycznie dowiedziała się o podstawie wznowienia. W ocenie Sądu skarżąca faktycznie dowiedziała się o przyczynach wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 września 2005 r., sygn. akt: II SA/Wa 1089/05 o odrzuceniu jej skargi na rozwiązanie przez Dyrektora Izby Celnej w W. stosunku pracy, z treści uzasadnienia wydanego na rozprawie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia [...] stycznia 2007 r., sygn. akt: [...]. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd Najwyższy stwierdził bowiem, że "... rozeznanie tego sporu powinno nastąpić w trybie administracyjno-sądowym..." Na rozprawie przed Sądem pełnomocnik skarżącej oświadczył, że doręczenie tego postanowienia nastąpiło w dniu 14 lutego 2007 r. Skoro więc skargę o wznowienie postępowania skarżąca wniosła w dniu 9 lipca 2007 r., Sąd uznał, że skargę tę wniesiono po upływie terminu określonego w art. 277 ustawy p.p.s.a. i dlatego też na podstawie art. 281 tej ustawy, skargę odrzucił.