IV SA/Wa 901/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Joanna Kurek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2008 r. sprawy ze skarg E. K. i W. K. oraz Stowarzyszenia K. z siedzibą w K. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi krajowej - oddala skargi - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad w dniu 27 lipca 2005r. na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych ( Dz. U. z 2003r. Nr 80, poz. 721 z późn. zm. ) złożył do Wojewody Mazowieckiego wniosek z dnia 26 lipca 2005r. o wydanie decyzji ustalającej lokalizację dla inwestycji: rozbudowa drogi krajowej nr [...] na odcinku od skrzyżowania z ulicą [...] w P. do skrzyżowania z drogą krajową nr[...] , wraz z budową obwodnicy G. na drodze krajowej nr [...] i drodze krajowej nr[...] . Do wniosku o wydanie decyzji inwestor przedłożył: mapę z proponowanym przebiegiem drogi, terenem niezbędnym dla obiektów budowlanych oraz istniejącym uzbrojeniem terenu w skali 1:1000; analizę powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, mapy zawierające projekty podziału nieruchomości; określenie zmian w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu; raport o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia drogowego na środowisko; opinie właściwych zarządów powiatu, Zarządu Województwa Mazowieckiego; opinię sanitarną Powiatowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W., opinię Wojewódzkiego Inspektora zabytków w W., Dyrektora Oddziału Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w W.; Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W.. Jednocześnie inwestor wniósł o stosowanie do wniosku przepisów dotychczasowych, tj. przepisów obowiązujących przed wejściem w życie ustawy z dnia 18 maja 2005r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. nr 113 poz. 954). Po przeprowadzeniu postępowania w sprawie ustalenia wyżej wskazanej inwestycji, Wojewoda Mazowiecki decyzją nr [...] z dnia [...] września 2006r., wydaną na podstawie art. 2 ust. 1, art. 7 ust 1. , art. 8 oraz art. 12 ust. 1-3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. – o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, ustalił lokalizację dla inwestycji : rozbudowa drogi krajowej nr [...] na odcinku od skrzyżowania z ul. [...] . w P. do skrzyżowania z drogą krajową nr [...] wraz z budową obwodnicy G. i przebudową infrastruktury technicznej. Decyzją tą zatwierdzony został również projekt podziału nieruchomości na potrzeby powyższej inwestycji. Decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności, o nadaniu którego wystąpił inwestor we wniosku z dnia 26 lipca 2005r. Z treści decyzji wynika, iż zakres przedmiotowy inwestycji obejmuje: - rozbudowę drogi krajowej nr [...] od km 8+ 895 do km 22+680, - budowę obwodnicy G. w ciągu drogi krajowej nr [...] od km 22+680 do km 28+076, - budowę obwodnicy G. w ciągu drogi krajowej nr [...] od km 175+700 km 179+550 -budowę obiektów inżynierskich takich jak: przejścia dla pieszych, przejazdy rowerowe, estakady drogowe, mosty drogowe, kładki dla pieszych, przejścia ekologiczne, wiadukty drogowe, estakady, - budowę dróg dojazdowych, - budowę urządzeń bezpieczeństwa ruchu ( oświetlenie, sygnalizacja świetlna, oznakowanie, bariery ochronne), - budowę urządzeń ochrony środowiska ( ekrany akustyczne, urządzenia podczyszczające ), - przebudowę urządzeń infrastruktury technicznej kolidujących z inwestycją, - wyburzenia budynków mieszkalnych i gospodarczych kolidujących z inwestycją. Organ podał, iż szczegółowe dane dotyczące inwestycji zawiera załącznik nr 1 do decyzji. Decyzja Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2006r. o ustaleniu lokalizacji drogi zawiera: - wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi z określeniem ich kategorii; - określenie linii rozgraniczających teren; - warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony dóbr kultury oraz potrzeb obronności państwa; - wymagania dotyczące uzasadnionych interesów osób trzecich; - zatwierdzenie projektu podziału nieruchomości; - warunki dotyczące projektowania inwestycji wraz z wykazem przepisów, zgodnie z którymi należy projektować inwestycję. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda Mazowiecki wskazał, że przedłożona przez inwestora dokumentacja spełnia wymogi art. 5 ust 1 w/cyt ustawy o szczególnych zasadach przygotowania inwestycji w zakresie dróg krajowych. Organ stwierdził, iż w toku postępowania administracyjnego zapewniono stronom udział w postępowaniu zgodnie z art. 10 § 1 kpa. Stosownie do treści art. 5 ust. 5 w/w ustawy o wszczęciu postępowania organ zawiadomił strony w drodze obwieszczeń umieszczonych na tablicach ogłoszeń Urzędu Miasta i Gminy P., a także G. oraz w prasie lokalnej i na stronie internetowej Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego w W.. W zawiadomieniach wskazano gdzie strony mogą zapoznać się z aktami sprawy oraz gdzie mogą kierować swoje uwagi i wnioski. Organ wskazał, iż z uwagi na treść art. 53 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska ( Dz. U. nr 62 poz. 627 z późn. zm.) zapewniona została możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego sporządzony był raport o oddziaływaniu na środowisko. Na podstawie art. 32 ust. 1 powyższej ustawy podano do publicznej wiadomości informację o zamieszczeniu w – " publicznie dostępnym wykazie danych o dokumentach zawierających informację o środowisku i jego ochronie" – danych o wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji oraz o możliwości składania uwag i wniosków. W związku z treścią art. 32 ust 1 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska – przeprowadzono w dniu 15 lutego 2006r. otwartą dla społeczeństwa rozprawę administracyjną dotyczącą przedmiotowego postępowania. Uczestniczące w rozprawie osoby zgłaszały uwagi i zapytania bezpośrednio bądź pisemnie. W ramach postępowania rozpatrzono wszystkie wnioski. Stosownie do art. 47 w/cyt. ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. – Prawo ochrony środowiska dokonano analiz i ocen dotyczących oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko zostało przedstawione w " Raporcie o oddziaływaniu na środowisko". Odwołanie od decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2006r. o ustaleniu lokalizacji drogi wnieśli: Stowarzyszenie " K."; E. i W. K., B. M., M. i G. G., I. i W. D. oraz K. W.. Stowarzyszenie " K" w swoim odwołaniu wystąpiło o wstrzymanie na podstawie art. 135 kpa wykonania decyzji Wojewody Mazowieckiego oraz o wznowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 kpa postępowania w części dotyczącej inwestycji od skrzyżowania z drogą powiatową nr [...] do skrzyżowania z drogą krajową nr [...] wraz z budową obwodnicy miasta G.. Zdaniem Stowarzyszenia wniosek inwestora o wydanie decyzji został przygotowany w oparciu o wybór jednego wariantu przebiegu obwodnicy G., którego dokonano w dniu 21 kwietnia 2004r. na podstawie fałszywych danych zawartych w dokumencie " Analiza porównawcza dwóch wariantów przebiegu trasy obwodnicy G. w ciągu drogi krajowej nr[...] ". W odwołaniu wskazano, iż porównując przyjęty do realizacji wariant przebiegu obwodnicy ( tzw. wariant[...] ) z wariantem społecznym, podano różne ceny wariantów w protokole Rady Technicznej oraz w tabeli załączonej do analizy porównawczej. Stowarzyszenie zakwestionowało liczbę domów podanych w analizie porównawczej, zagrożonych hałasem, wskazując, iż wg dokumentu tego jest ich 15, podczas gdy z ekspertyzy Politechniki W. – Wydziału [...] , wynika, iż zagrożonych hałasem jest 35 domów, położonych w pasie o szerokości 100 m, liczonym od osi drogi, jak również ilość domów przeznaczonych do rozbiórki. W ocenie Stowarzyszenia tendencyjnie dobrano kryteria porównawcze przy sporządzaniu tabeli PN. " Próba oszacowania oddziaływań poszczególnych wariantów na środowisko przyrodnicze", ponieważ nie uwzględniono takich okoliczności jak; rozcięcia zwartej zabudowy wsi; konieczności wywłaszczenia; zrujnowania dorobku życiowego poszczególnych rodzin; uniemożliwienia prowadzenia działalności rolniczej; ilości domków do wyburzenia. Ponadto Stowarzyszenie postawiło zarzut przeprowadzenia analizy wariantów jedynie dla odcinków drogi biegnącej całkowicie po nowym śladzie, natomiast nie rozpatrywano fragmentu wzdłuż istniejącej drogi nr[...], w wyniku czego nie wzięto pod uwagę do analizy kosztów koniecznej przebudowy odcinka drogi o długości [...] metrów. Zdaniem Stowarzyszenia sporządzenie przez tę samą firmę ([...]) analizy porównawczej i wariantu po[...], budzi wątpliwości co do wiarygodności tych dokumentów, co znalazło potwierdzenie w opinii Politechniki W. orządzonej z inicjatywy Stowarzyszenia. W piśmie z dnia 27 października 2006r., skierowanym do Ministra Budownictwa Stowarzyszenie podniosło dodatkowo, iż lokalizacja drogi ustalona decyzją Wojewody Mazowieckiego wymaga wyburzenia czterech domów we wsi K. i jednego w T., że zniszczy ona centrum wsi K. z uwagi na przeprowadzenie jej na nasypie i na wiadukcie oraz, że trzydzieści sześć domów w pasie liczonym od osi drogi zostanie zagrożonych hałasem i spalinami. Z kolei E. i W. K. w odwołaniu swoim podnieśli, iż zmieniony został projektowany przebieg drogi nr [...]w sąsiedztwie ich działki nr [...] położonej w obrębie [...] w P., który przedstawiła GDDKiA w załączniku do pisma z dnia 15 marca 2004r., a o zmianie tej odwołujący nie zostali poinformowani. Według skarżących E. i W. K. odległość krawędzi jezdni od ich budynku powinna wynosić minimum 25 metrów, natomiast według projektu odległość budynku od krawędzi jezdni wynosi tylko 9 metrów, gdy tymczasem istnieje możliwość przesunięcia zaprojektowanej inwestycji o kilkanaście metrów na długości jednego kilometra w kierunku przeciwnej strony istniejącej drogi nr [...] . Zdaniem skarżących nie ma żadnego uzasadnienia ażeby pozbawić ich części działki nr[...] , na której znajdują się miejsca parkingowe dla pomieszczania handlowego oraz brama wjazdowa, tym bardziej, że przed budową obiektu handlowego Dyrekcja Okręgowa Dróg Publicznych zapewniała pismem z dnia 11 lutego 1998r., że rozbudowa drogi nr [...] nastąpi po przeciwnej stronie istniejącej drogi i nie ograniczy sposobu zagospodarowania ich posesji. B. M. w odwołaniu od decyzji Wojewody Mazowieckiego podniósł, iż jest przeciwny lokalizacji drogi w wariancie przebiegającym przez jego posiadłość stanowiąca działkę nr w obrębie M., ponieważ projektowana droga przebiegać będzie w odległości kilkunastu metrów od naszego domu. Natomiast odwołujący M. i G. G. stwierdzili, że decyzja lokalizacji drogi narusza ich prawo własności do działki nr ew. [...] położonej w obrębie [...] w G.. Zaprojektowana droga dojazdowa dzieli tę działkę pozostawiając właścicielom pas o szerokości 12-13 m, który z jednej strony leży w bezpośrednim sąsiedztwie projektowanej drogi, a z drugiej strony w sąsiedztwie stacji benzynowej, którą wybudowano niezgodnie z przepisami. Zdaniem kolejnych odwołujących I. i W. D. organ prowadząc postępowanie administracyjne zakończone wydaniem decyzji ustalającej lokalizację drogi dopuścił się nieprawidłowości formalnych i prawnych, a także naruszył ich interes jako właścicieli i użytkowników działki nr[...] . Według nich zawiadomienie Wojewody Mazowieckiego zawiera nieprawidłową informację o podziale działek, ponieważ nowe działki można wykazać tylko po dokonaniu wykupu. Ponadto podnieśli, iż zmniejszenie powierzchni ich działki o [...] m 2, ograniczy możliwości jej użytkowania, ponieważ zostaną pozbawieni części miejsc parkingowych dla samochodów ciężarowych, a to z kolei spowoduje utrudnienia w prowadzeniu działalności gospodarczej. Zarzucili także, iż nie przeprowadzono konsultacji związanych z uzyskaniem ewentualnego odszkodowania. Podobnie K. W. w odwołaniu od decyzji Wojewody Mazowieckiego podniósł, iż zawiadomienie o podziale nieruchomości jest wadliwe, bowiem fizycznie podziału nie dokonano, jak również nie dokonano zmian w księgach wieczystych. Dodatkowo wskazał, iż decyzję wydano na podstawie nieaktualnych materiałów geodezyjnych, ponieważ znajdujący się na jego działce budynek gospodarczy oznaczono jako fundament, natomiast jego działka oznaczona jest w projekcie lokalizacyjnym jako działka[...] , a faktycznie posiada ona nr[...] . Ponadto podniósł, iż zaskarżona decyzja spowoduje naruszanie istniejącego na jego działce starodrzewu, a brak jest w tym zakresie decyzji konserwatora przyrody. W wyniku rozpatrzenia powyższych odwołań Minister Budownictwa decyzją z dnia [...] lutego 2007r., wydaną na podstawie art. 138 pkt 1 kpa oraz art. 9 ust 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. – o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych ( Dz. U. z 2003r. nr 80 poz 721 z późn. zm.) w związku z art. 5 ustawy z dnia 18 października 2006r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych oraz o zmianie niektórych ustaw ( Dz. U. z 2006r., nr 220, poz. 1601) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2006r. Minister Budownictwa analizując w trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego dokumenty zgromadzone przez organ pierwszej instancji oraz badając wydaną przez Wojewodę Mazowieckiego decyzję stwierdził, iż decyzja ta czyni zadość wymogom wynikającym z obowiązujących przepisów prawa. Przed wszystkim czyni ona zadość wymaganiom art. 7 ust 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych ( Dz. U. z 2003r., Nr 80 poz. 721 z późn. zm. ) wskazując w sentencji wymagania oraz warunki, które winny być uwzględnione w dalszych etapach postępowania inwestycyjnego. Wojewoda Mazowiecki zachował również procedury poprzedzające wydanie decyzji. Organ drugiej instancji uznał, że przebieg planowanej inwestycji został ustalony prawidłowo. Podkreślił, iż rozbudowa istniejącego odcinka drogi nr [...] i dostosowanie jej do parametrów drogi klasy GP pozwoli na poprawę warunków ruchu i bezpieczeństwa na tym odcinku, natomiast wyposażenie jej w urządzenia ochrony środowiska zminimalizuje jej negatywne oddziaływanie na środowisko i na ludzi. Budowa obwodnicy spowoduje z kolei wyprowadzenie ruchu tranzytowego z G., co przyczyni się do poprawy stanu środowiska w mieście i usprawni ruch drogowy. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniach organ uznał, ze nie zasługują one na uwzględnienie. Rozpoznając odwołanie wniesione przez Stowarzyszenie "K." Minister Budownictwa na wstępie dokonał ustaleń mających na celu wyjaśnienie kwestii posiadania przez Stowarzyszenie legitymacji do wniesienia odwołania. Stwierdził, iż w aktach sprawy znajduje się wniosek z dnia 28 lipca 2007r., w którym Stowarzyszenie zwróciło się do Wojewody Mazowieckiego o dopuszczenie na podstawie art. 31 kpa do udziału na prawach strony w postępowaniu o lokalizację obwodnicy miasta G., argumentując to interesem społecznym. Stowarzyszenie wykazało się zaświadczeniem Starosty Powiatowego w P. potwierdzającym zarejestrowanie Stowarzyszenia w rejestrze jako stowarzyszenie zwykłe oraz regulaminem, w którym w § 2 jako zadanie zostało wymienione działanie w celu zachowania urbanistycznych, przyrodniczych i ekologicznych walorów wsi K. oraz uczestniczenie, opiniowanie i działanie we wszystkich sprawach mogących dotyczyć mieszkańców wsi K.. Organ drugiej instancji uznał, iż pomimo braku w aktach pierwszoinstancyjnych sprawy postanowienia Wojewody Mazowieckiego w przedmiocie dopuszczenia na prawach strony Stowarzyszenia" K.", to jednak fakt, że organ przyjmował składane przez Stowarzyszenie oświadczenia, to należy przyjąć, iż organizacja została dopuszczona do udziału w postępowaniu administracyjnym. Minister Budownictwa wskazał, iż wniosek Stowarzyszenia o wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 kpa nie może być uwzględniony, ponieważ przepis ten ma zastosowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną, natomiast decyzja Wojewody Mazowieckiego nr [...] z uwagi na wniesienie od niej w terminie odwołań nie jest decyzja ostateczną. W związku z tym Minister budownictwa potraktował pismo z dnia 21 września 2006r., na którym powołano się na przepis art. 145 § 1 pkt 1 kpa, jako odwołanie od decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2006r. Ustosunkowując się do głównego zarzutu podniesionego w odwołaniu Stowarzyszenia, a mianowicie zawarcia w " Analizie porównawczej dwóch wariantów przebiegu trasy obwodnicy G. w ciągu drogi krajowej nr [...] " fałszywych danych Minister Budownictwa stwierdził, iż z takim stanowiskiem nie można się zgodzić. Wskazał, iż z dokumentacji wynika, że analiza porównawcza wariantu opracowanego przez inwestora, zawartego w dokumentacji po[...] z wariantem społecznym zaproponowanym przez mieszkańców wsi, zwanym wariantem 2, obejmowała odcinek drogi powiatowej [...] do miejsca włączenia się obwodnicy do drogi krajowej nr[...] . Po przyjęciu w dniu 27 kwietnia 2004r. przez Komisję Oceny Przedsięwzięcia Inwestycji przy Generalnym Dyrektorze Dróg Krajowych i Autostrad do realizacji wariantu po[...] , Stowarzyszenie " K." zgłaszało wielokrotnie zarzut fałszywych danych zawartych w analizie porównawczej. Na pismo Stowarzyszenia z dnia 24 kwietnia 2005r. skierowane do Pełnomocnika Rządu ds. Budowy Dróg Krajowych i Autostrad, udzielono Stowarzyszeniu pismem z dnia 21 czerwca 2005r. odpowiedzi, w której wyjaśniono, iż zarzut fałszywych danych dotyczących kosztów inwestycji jest bezzasadny, bowiem w tabeli kosztów podano koszty dla całego porównywanego odcinka drogi, koszty dla odcinka wspólnego, jak również dla każdego z wariantów obwodnicy. W piśmie tym wskazano, iż tabela kosztów nie pomija żadnych odcinków oraz, że nie opiera się ona na fałszywych danych, ponieważ koszt odcinka obwodnicy w wariancie po [...] uwzględnia również odcinek długości około 2 km, biegnący po starym śladzie drogi krajowej nr[...] . Również za bezpodstawny uznany został zarzut podania w analizie porównawczej nieprawdziwej liczby domów zagrożonych hałasem. Organ podniósł, iż podana w tabeli liczba 15 zagrożonych domów znajduje się w pasie o szerokości 100 m, liczonym po 50 m od osi drogi, nie zaś w pasie po 100 m od osi planowanej drogi. Z kolei występujące w analizie porównawczej różnice dotyczące ilości domów przeznaczonych do rozbiórki według wariantu po [...] i wariantu społecznego spowodowane zostały operowaniem różnymi odcinkami drogi. Analiza stwierdzając, iż w/g wariantu [...] przeznaczono 4 domy, a żadnego w/g wariantu społecznego , uwzględniała odcinek drogi bezpośrednio pod obwodnicą, zaś podana w tejże analizie liczba 5 domów przeznaczonych do rozbiórki odnosi się do innego odcinka drogi , tj. od drogi nr [...] do miejsca, w którym odchodzi obwodnica według wariantu społecznego. Organ odwoławczy wskazał, iż załączona do odwołania Stowarzyszenia opinia opracowana na [...] w sprawie analizy porównawczej dwóch wariantów trasy obwodnicy, była wcześniej przedmiotem wyjaśnień Wojewody Mazowieckiego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. Inwestor wówczas wyjaśnił, iż opinia nie odnosi się do wszystkich czynników zawartych w analizie porównawczej, gdyż pominięto w niej m. in kwestię uzgodnień i opinii, jak również nie przedstawiono porównania oddziaływań obu wariantów na środowisko przyrodnicze. W opinii tej pominięto także fakt, iż wariant społeczny przechodzi przez tereny zmeliorowane, lasy oraz Warszawski Obszar Chronionego Krajobrazu. Odnosząc się do zarzutu nieprawdziwości informacji zawartej w analizie, dotyczącej przebiegu obu wariantów przez teren W. Obszaru Chronionego Krajobrazu organ podał, iż z załączonego do " Raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko" rysunku przedstawiającego granice C. Parku Krajobrazowego oraz W. Obszaru Chronionego Krajobrazu wynika, iż wybrany do realizacji wariant po [...] usytuowany jest wzdłuż granicy W. Obszaru Chronionego Krajobrazu, natomiast wariant społeczny przebiegałby przez teren tego obszaru na znacznym odcinku. Minister Budownictwa uznał, iż wyjaśnienia udzielone organizacji, tj, Stowarzyszeniu "K." przez inwestora na etapie konsultacji społecznych w sprawie wyboru wariantu trasy oraz w trakcie prowadzonego przez Wojewodę Mazowieckiego powstępowania w sprawie wydania decyzji lokalizacyjnej są zasadne i świadczą o tym, iż inwestor dokonał wyboru wariantu opierając się na rzetelnych ustaleniach. Minister podkreślił, iż inwestor dążąc do osiągnięcia kompromisu z projektującymi mieszkańcami wsi Kąty, dopracował i uszczegółowił zaprojektowany przez mieszkańców wariant społeczny przebiegu trasy obwodnicy, w taki sposób, ażeby można było go porównać z pierwotnym wariantem, zwanym po [...] . Na podstawie przeprowadzonej analizy dokonał optymalnego wyboru, biorąc pod uwagę szereg czynników, takich jak koszty inwestycji, elementy techniczne, czynniki społeczne, uzyskane opinie i uzgodnienia oraz oddziaływanie na środowisko naturalne. Ponadto organ odwoławczy zauważył, iż żaden z badanych wariantów nie uzyskał akceptacji o społecznej i każdy z wariantów jest przedmiotem niezadowolenia społecznego. Wskazał na pismo z dnia 18 sierpnia 2006r. wniesione do Wojewody Mazowieckiego przez właścicieli terenów, przez które przebiegałby wariant społeczny, którzy nie zgadzają się na zaproponowany przez Społeczny Komitet zmianę przebiegu trasy obwodnicy. Wyjaśniając, iż są właścicielami działek budowlanych, które zostały wydzielone w 2001r. zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy G.. Na działkach tych powstały urządzenia infrastrukturalne i poszczególni właściciele otrzymali pozwolenia na budowę. Wnoszący pismo podkreślili, że osoby z Komitetu budując domy w swojej okolicy mieli od lat świadomość o projektowanym przebiegu obwodnicy przez wieś K.. Minister Budownictwa ustosunkowując się do zarzutów Stowarzyszenia wykazujących uchybienia jakich dopuścił się inwestor, jak również organ pierwszej instancji akceptując wariant wskazany przez inwestora, wyjaśnił, iż w zakres prowadzonego przez Wojewodę Mazowieckiego w trybie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, postępowania w sprawie wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej nie wchodzi badanie wyboru wariantu przebiegu trasy. Inwestor tego wyboru dokonuje samodzielnie i w załączeniu do wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi przekazuje wojewodzie dokumentację dotyczącą wybranego już do realizacji wariantu. Organ zatem nie ma wpływu na dokonany przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad wybór przebiegu drogi i może jedynie dokonać oceny czy załączona do wniosku o wydanie decyzji dokumentacja wykonana jest zgodnie z prawem. Natomiast organ nie może oceniać dokumentacji, która była wykonywana w latach ubiegłych w ramach opracowywania koncepcji i ustalenia wariantów trasy, ponieważ jej nie posiada i przepisy prawa tego nie nakazują. To oznacza, iż ocenie organu odwoławczego może podlegać jedynie dokumentacja, która stanowiła załączniki do wniosku o wydanie decyzji lokalizacyjnej. Zdaniem organu, w świetle powyższych okoliczności brak jest podstaw do wstrzymania na podstawie art. 135 kpa wykonania decyzji Wojewody Mazowieckiego, o co wnioskowało Stowarzyszenie. Minister Budownictwa podkreślił, iż organ właściwy do wydania decyzji lokalizacyjnej drogi nie ma wpływu na dokonany przez inwestora wybór wariantu. Jednocześnie odnosząc się do zarzutów Stowarzyszenia stwierdził, iż konieczność wyburzenia czterech domów we wsi K. nie może być przesłanką uniemożliwiającą przebieg projektowanej trasy przez wieś. Organ przyznał, iż pozbawienie mieszkańców wsi ich domów jest niewątpliwie ważnym kryterium wyboru trasy, niemniej przy wyborze nie można kierować się jedynie odległością obwodnicy od istniejącej zabudowy. Okolicznością przemawiającą za słusznością poprowadzenia obwodnicy przez wieś K. na nasypie i wiadukcie - w ocenie organu – pozwoli na uniknięcie podziału miejscowości na dwie odrębne jednostki, ponieważ zaprojektowane w ciągu obwodnicy wiadukty nie przerywają szlaków komunikacyjnych, pozostawiając je według istniejącego stanu. Minister Budownictwa przyznał rację skarżącemu Stowarzyszeniu, iż we wsi K. nie było przewidzianej rezerwy pod nową drogę krajowa nr [...] , jednakże okoliczność, iż w pozostałej części Gminy G. rezerwowano korytarz na drogę krajową główna ruchu przyspieszonego uzasadnia wybór wariantu przyjętego do realizacji, który w 70 % pokrywa się z planowana rezerwą, co jest o tyle, iż w zarezerwowanym w planie pasie terenu pod drogę, nie dopuszczono do lokalizacji nowych obiektów. Odnosząc się do zarzutów podnoszonych w odwołaniu skarżących E. i W. K., którzy podnieśli, iż zmieniony został przebieg drogi nr [...] w rejonie działki ewidencyjnej nr [...] w P., w stosunku do przebiegu działki o którym byli informowani w pismach Dyrekcji Okręgowej Dróg Publicznych w W. z dnia [...] lutego 1998r. i z dnia [...] marca 2004r., organ odwoławczy wyjaśnił, iż konieczność zajęcia pod planowaną inwestycję części działki nr [...] o powierzchni [...] m 2 wynika z konieczności dostosowania drogi nr [...] do planowanej klasy SP o ograniczonej dostępności. Pociąga to za sobą konieczność budowy obok jezdni drogi krajowej również dróg dojazdowych i łącznikowych. W rejonie działki nr [...] , po stronie zachodniej istniejącej obecnie jezdni, której położenie pozostanie niezmienione, zaplanowano początek zarówno drogi dojazdowej nr[...] , jak również dochodzącej do planowanej estakady nad ulicą [...] drogi łącznikowej nr [...] . Droga łącznikowa nr [...] powoduje poszerzenie jezdni w pobliżu domu skarżących, niemniej jednak wynika z rysunku nr [...] załącznika nr 1 do decyzji Wojewody Mazowieckiego w miejscu tym zaplanowano budowę ekranów akustycznych. W konsekwencji organ wskazał, iż przebieg linii rozgraniczającej drogi przez teren działki nr [...] jest uzasadniony koniecznością budowy dróg równoległych do jezdni zasadniczej. Z kolei odnosząc się do zarzutu, iż nie zostanie zachowana odległość budynku od krawędzi jezdni drogi krajowej w terenie niezabudowanym, która zgodnie z art. 43 ust 1 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych ( Dz. U. z 2004 r., Nr 204, poz. 2086 z późn. zm.) powinna wynosić minimum 25 metrów, organ odwoławczy stwierdził, iż przepis ten odnosi się tylko do obiektów, które będą dopiero budowane w sąsiedztwie drogi krajowej, a nie dotyczy budynków już istniejących. Organ odwoławczy uznał również za niezasadny zarzut naruszenia prawa własności stawiany kwestionowanej decyzji przez pozostałych odwołujących. Powołując się na art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych stwierdził, że decyzją o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej zatwierdza się projekty podziału nieruchomości. Stosownie zaś do art. 12 ust 3 w/w ustawy decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi stanowi podstawę do dokonania wpisów w księdze wieczystej i w katastrze nieruchomości. Za niezasadny organ odwoławczy uznał również zarzut braku decyzji konserwatora przyrody odnośnie starodrzewów istniejących na działce nr [...] w gminie P.. Organ uznał, iż do wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi inwestor dołączył wymagane art. 5 ust 6 cyt. ustawy opinie organów administracji rządowej. Nadto z " Raportu oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia", stanowiącym załącznik do skarżonej decyzji, wynika iż prowadzono konsultacje z instytucjami i jednostkami, których działania dotyczą ochrony przyrody, w tym z Wojewódzkim Konserwatorem Przyrody. Organ odwoławczy, jak wynika z uzasadnienia, nie podzielił zarzutu odwołujących I. i W. D. nieprzeprowadzenia z nimi konsultacji. Wskazał, iż zgodnie z art. 5 ust. 5 w/w ustawy o wszczęciu postępowania strony zostały powiadomione w drodze obwieszczeń, które zostały zamieszczone na tablicach ogłoszeń w siedzibie Urzędu Miasta i Gminy oraz opublikowane w prasie lokalnej, jak również została podana informacja o możliwości zapoznania się przez strony z dokumentacją złożoną przez inwestora, wnoszenia uwag i wniosków. Ponadto Wojewoda Mazowiecki zorganizował otwartą dla społeczeństwa rozprawę administracyjną. Odnosząc się do zarzutu podnoszonego w odwołaniach nieprzeprowadzenia ustaleń związanych z odszkodowaniem z tytułu ewentualnego wywłaszczenia, Minister Budownictwa podkreślił, iż decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi krajowej wydana w trybie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych nie orzeka o wywłaszczeniu, a zatem nie można wymagać, ażeby organ prowadząc postępowanie w tym zakresie, dokonał ustaleń w przedmiocie odszkodowania. Sprawa nabywania gruntów pod planowaną drogę stanowi odrębny etap procesu inwestycyjnego. Na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] lutego 2007r. wpłynęły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie trzy skargi, z których skargi Stowarzyszenia " K", oraz E. i W. K. zostały merytorycznie rozpoznane przez Sąd. Natomiast Skarga K. W. została prawomocnym postanowieniem Sądu odrzucona z przyczyn formalnych. Skarżące Stowarzyszenie "K." podniosło, iż Minister Budownictwa nie dopełnił należytej staranności w rozpatrywaniu istotnych okoliczności sprawy, do czego był zobowiązany na mocy art. 7 kpa. Zdaniem Stowarzyszenia Minister Budownictwa nie zbadał okoliczności towarzyszących złożeniu wniosku przez inwestora pomimo, że nieprawidłowości w tym przedmiocie były podnoszone przez stronę skarżącą na etapie postępowania odwoławczego. Przyjęcie przez organ, że wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi został złożony przez inwestora w dniu 27 lipca 2007r. wraz z dokumentacją, umożliwiło inwestorowi uchylenie się od obowiązku przedstawienia we wniosku alternatywnego wariantu lokalizacji. Stowarzyszenie podniosło, iż Wojewoda Mazowiecki przychylił się do wniosku Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad o przeprowadzanie postępowania na zasadach określonych w przepisach obowiązujących do dnia wejścia w życie ustawy z dnia 18 maja 2005r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw, gdy tymczasem postępowanie w tej sprawie wszczął po upływie ponad pięciu miesięcy tj. w styczniu 2006r. według skarżącego takie duże opóźnienie wszczęcia postępowania budzi uzasadnione podejrzenie, że wniosek GDDKiA nie był kompletny, a został złożony w tym terminie wyłącznie w celu uniknięcia przedstawienia dwóch wariantów obwodnicy. Poza tym w skardze Stowarzyszenia zostały przytoczone zarzuty podnoszone w postępowaniu odwoławczym. Stawiając powyższe zarzuty Stowarzyszenie wniosło o unieważnienie decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi. Natomiast w piśmie procesowym z dnia 6 lutego 2008r. w toku postępowania sądowoadministracyjnego skarżące Stowarzyszenie dodatkowo podniosło, iż zaskarżona decyzja wydana została mimo braku decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych. Z kolei w piśmie procesowym z dnia 11 lutego 2008r. strona skarżąca wskazała, że obwodnica miasta G. przecina wieś K. niezgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego w miejscu, gdzie wybudowane zostały kilkadziesiąt lat temu domy. W tej sytuacji konieczne byłoby wywłaszczenie właścicieli tych domów, a to możliwe jest tylko w przypadku inwestycji celu publicznego. Zdaniem Stowarzyszenia przepisy ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji z zakresie dróg krajowych nie określają drogi jako celu publicznego. Skarżący E. i W. K., podobnie jak w odwołaniu wskazali na zmianę przebiegu drogi nr [...] w rejonie ich działki, w stosunku do wcześnie opracowywanej i zatwierdzonej koncepcji modernizacji drogi przedstawionej przez Dyrekcję Okręgową Dróg Publicznych w 1998r., jak również do nowej Koncepcji i przebiegu drogi z 2003r. Podkreślili, iż stwierdzenie przez Ministra Budownictwa, iż konieczność zajęcia pod planowaną inwestycję części ich działki wynika z konieczności dostosowania drogi krajowej nr [...] do planowanej klasy drogi głównej ruchu przyśpieszonego, nie jest prawdziwe, gdyż o tym, że planowana droga będzie posiadała klasie GP było wiadomo już w 1997r., a dobudowa drugiej jezdni była planowana po przeciwnej stronie, obecnej drogi, a nie po stronie, po której znajduje się posesja skarżących. Ich zdaniem po przeciwnej stronie drogi niż działka[...] , na długości 1 km jest miejsce, aby całkowicie rozbudować tam projektowana drogę i należało to uwzględnić w koncepcji z 2003r. W odpowiedzi na skargi Minister Budownictwa wniósł o ich oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Wrszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzje administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego na dzień obowiązywania w dacie wydania decyzji. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawa prawną. Dokonując oceny legalności decyzji Ministra Budownictwa z dnia [...] lutego 2007r., w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy ,Sąd uznał, iż skargi są niezasadne, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Decyzja Ministra Budownictwa z dnia [...] lutego 2007r. oraz utrzymana nią w mocy decyzja Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2006r. dotyczą ustalenia lokalizacji dla inwestycji polegającej na rozbudowie drogi krajowej nr [...] na odcinku od skrzyżowania z ulicą [...] w P. do skrzyżowania z drogą krajowa nr [...] wraz z budową obwodnicy G. na drodze krajowej nr [...] i drodze krajowej nr [...] . Decyzje wydane zostały na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych ( Dz. U. Nr 80, poz. 721 z późn. zm. ) w jej brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji. Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych określa zasady i warunki przygotowania inwestycji w zakresie dróg krajowych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych ( Dz. U. z 2000r., Nr 71, poz. 838 z późń. zm. ), w tym warunki lokalizacji i nabywania nieruchomości na ten cel, oraz budowy tych dróg, a także organy właściwe w tych sprawach.( art. 1 ustawy). W rozdziale 2 wyżej cytowanej ustawy zatytułowanym " Lokalizacja dróg" obejmującym artykuły od 2 do 11 w sposób szczegółowy określony został tryb postępowania w sprawach o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi. Zgodnie z art. 2 ust. 1 organem właściwym do wydania decyzji na wniosek Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad jest wojewoda. Wniosek taki składa się po uzyskaniu opinii właściwych miejscowo zarządu województwa, zarządu powiatu oraz wójta ( burmistrza, prezydenta miasta), przy czym niewydanie opinii w terminie 14 dni od dnia zwrócenia się przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad o jej wyrażenie, traktuje się jako brak zastrzeżeń do wniosku ( art. 3 ust. 2 ). W myśl art. 5 ust 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, w jej brzmieniu obowiązującym w dniu 27 lipca 2005r., tj. w dniu złożenia przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad przedmiotowego wniosku do Wojewody Mazowieckiego, wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi winien zawierać: mapę w skali co najmniej 1:5000 przedstawiającą proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych, oraz istniejące uzbrojenie terenu; analizę powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, mapy zawierające projekty podziału nieruchomości sporządzone zgodnie z obowiązującymi przepisami; określenie zmian w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu, raport o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia drogowego na środowisko i wymagane prawem opinie ( art. 5 ust 1 pkt 6). Zakres raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia drogowego na środowisko określił załącznik nr 1 do ustawy 9 art. 5 ust. 4 ). Należy w tym miejscu zauważyć, iż przepis art. 11 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych wprost wyłączał zastosowanie przepisów art. 49-52 oraz art. 55-57 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska ( Dz. U. Nr 62 poz.627 ze zm.). A zatem w sprawach o ustalenie lokalizacji drogi w oparciu o w/w ustawę z dnia 10 kwietnia 2003r. wyłączeniu podlegał również art. 52 w/w ustawy Prawo ochrony środowiska określający zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Z dniem 28 lipca 2005r. weszła w życie ustawa z dnia 18 maja 2005r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. Nr 113, poz. 954 ze zm.), która art. 7 dokonała zmian w ustawie z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych, m.in.. poprzez uchylenie w art. 5 ust. 4 określającego zakres raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia drogowego na środowisko załączonego do wniosku o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi, oraz uchylenie art. 11 Jednocześnie ustawodawca w ustawie tej artykułem 19 ust. 1 wprowadził zapis, zgodnie którym do postępowań w sprawie oceny oddziaływania na środowisko wszczętych, a niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy dotychczasowe stosuje się na wniosek uprawnionego podmiotu. Z uprawnienia tego w przedmiotowej sprawie skorzystał inwestor składając w dniu 27 lipca 2005r. stosowny wniosek. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy do wniosku o wydanie decyzji ustalającej lokalizację drogi, inwestor załączył wymagane dokumenty, o których mowa w art. 5 ust. 1 w/w ustawy. Wobec występujących w przedłożonych do wniosku mapach rozbieżności w kilometrażu drogi miedzy końcówką odcinka I ( km 22=680) i początkiem odcinka II ( km 22 + 700 ), Wojewoda Mazowiecki pismem z dnia [...] września 2005r. wezwał Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad do usunięcia wskazanej niezgodności. Jednocześnie zażądał wykazu działek usytuowanych na terenie objętym inwestycją w uwzględnieniem podziału działek sporządzonym na nośniku elektronicznym, a także kompletu map z projektami podziału nieruchomości zawierających klauzule właściwego organu państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Konieczność uzupełnienia dokumentacji w powyższym zakresie spowodowała wystąpienie inwestora z wnioskiem o zawieszenie postępowania. Wojewoda Mazowiecki uwzględniając przedmiotowy wniosek, w dniu [...] listopada 2005r. wydał postanowienie zawieszające postępowanie w sprawie, które zostało z kolei podjęte w dniu [...] stycznia 2006r.. Wobec zarzutu skargi Stowarzyszenia " K. " które podniosło, iż Wojewoda Mazowiecki bezprawnie uznał, iż wniosek wraz z wymaganą dokumentacją został złożony przez inwestora w dniu 27 lipca 2005r., co z kolei stworzyło możliwość prowadzenia postępowania w trybie dotychczasowych przepisów a mianowicie obowiązujących w brzmieniu do dnia 28 lipca 2005r., rozważenia wymaga kwestia, czy konieczność uzupełnienia dokumentacji w zakresie powyżej opisanym i w konsekwencji zawieszenia z tej przyczyny postępowania, stanowiła przesłankę wykluczającą przyjęcie, że wniosek o wydanie decyzji ustalającej lokalizację przedmiotowej decyzji został złożony w niniejszej sprawie w dniu 27 lipca 2005r. Dokonując analizy akt sprawy w kontekście wymogów wynikających z treści art. 5 ust. 1, 2, 4 w/w ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r., Sąd uznał, iż organy prawidłowo przyjęły, iż inwestor złożył wniosek wraz z wymaganą dokumentacją w dniu 27 lipca 2005r. Zdaniem Sądu okoliczności podnoszone przez stronę skarżącą mające na celu wykazanie, iż załączona do wniosku inwestora dokumentacja nie była kompletna, nie mają znaczenia na ustalenie daty złożenia wniosku. Zgodnie bowiem z art. 3 ust 1 w/w ustawy w brzmieniu obowiązującym w dniu 27 lipca 2005r. ( data złożenia wniosku) Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad składa wniosek o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi, po uzyskaniu opinii właściwych miejscowo zarządu województwa, zarządu powiatu oraz wójta ( burmistrza, prezydenta miasta). W sprawie niniejszej do złożonego w dniu 27 lipca 2005r. wniosku wymagane powyżej wskazanym przepisem opinie właściwych organów zostały dołączone. Również do przedmiotowego wniosku załączone zostały dokumenty wymienione w przepisie art. 5 ust 1 ustawy. Należy zauważyć, iż zgodnie z przepisem art. 4 w/w ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych do postępowania w sprawach o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z zastrzeżeniem przepisów niniejszej ustawy. A zatem do postępowań w tych sprawach ma zastosowanie również przepis art. 61 § 3 kpa, który stanowi, iż datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej. Skoro w sprawie niniejszej wniosek do organu wpłynął w dniu 27 lipca 2005r., to w świetle powyższej regulacji organy prawidłowo przyjęły, iż postępowanie w sprawie zostało wszczęte w tymże dniu. Podkreślić należy, iż w przypadku postępowań administracyjnych wszczynanych na żądanie strony, organ właściwy w sprawie do którego skierowany został w tym zakresie wniosek, nie decyduje o terminie wszczęcia postępowania, bowiem ustawodawca w art. 61 ust. 3 kpa wprost określił, iż jest to dzień doręczenia żądania organowi. Skoro więc wniosek o ustalenie lokalizacji drogi – wszczynający postępowanie w tej sprawie – został złożony w urzędzie w dniu 27 lipca 2005r., o czym świadczy pieczątka tego urzędu zamieszczona na wniosku, to uznać należy, iż postępowanie wszczęte zostało przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 18 maja 2005r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. z 2005r., Nr 113, poz. 954). A zatem, wbrew stanowisku skarżącego Stowarzyszenia nie można zarzucić organom dopuszczenia się naruszenia prawa poprzez zastosowanie dotychczasowych przepisów do postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko. Stosownie bowiem do art. 19 ust. 1 w/w ustawy zmieniającej ustawę Prawo ochrony środowiska, przepisy dotychczasowe stosuje się na wniosek uprawnionego podmiotu. Jak już wcześniej wskazano , w sprawie niniejszej Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad wniosek taki złożył, co oznacza, że spełnione zostały ustawowe przesłanki do zastosowania dotychczasowych przepisów, niezależnie od woli organu. Podobnie nie miała wpływu na datę wszczęcia postępowania okoliczność późniejszego uzupełnienia przez wnioskodawcę złożonej dokumentacji w zakresie określonym w piśmie Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2005r. Stosownie bowiem do przepisu art. 64 § 2 kpa, jeżeli wniosek nie czyni zadość wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, organ ma obowiązek wezwać wnoszącego do usunięcia braków w określonym terminie. Również nie stanowiło naruszenia prawa przez organ prowadzący postępowanie uwzględnienie wniosku inwestora o zawieszenie postępowania na okres niezbędny do przeprowadzenia czynności koniecznych do uzyskania klauzuli właściwych organów państwowych zasobu geodezyjnego i kartograficznego na mapach. Stosownie do przepisu art. 98 § 1 kpa, organ może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu. Bezsporne jest, iż z wnioskiem o zawieszenie postępowania wystąpiła strona spełniająca wymóg, wynikający z powyższego przepisu. Sąd podziela również pogląd wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż organ nie ma wpływu na dokonany przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad wybór przebiegu drogi i może dokonywać oceny wykonania zgodnie z prawem jedynie załączonej do wniosku o wydanie decyzji lokalizacyjnej dokumentacji, zakres, której ściśle określa art. 5 ust 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych. Odnosząc się do zarzutu skarżącego Stowarzyszenia, iż wybór przez inwestora wariantu przebiegu drogi nastąpił na podstawie fałszywych danych zawartych w dokumencie " Analiza porównawcza dwóch wariantów przebiegu trasy obwodnicy G. ciągu drogi krajowej nr[...]" zauważyć należy, iż zarzut ten podnoszony był już w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, a nawet przed złożeniem wniosku o wydanie decyzji lokalizacyjnej. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy pismem z dnia 24 kwietnia 2005r. Stowarzyszenie swoje zastrzeżenia, co do prawdziwości danych w/w analizy skierowało do Pełnomocnika Rządu ds. Budowy Dróg Krajowych i Autostrad. Wówczas skarżącemu udzielono szczegółowych wyjaśnień odnośnie postawionych zarzutów fałszywych danych dotyczących kosztów inwestycji, liczby domów przeznaczonych do rozbiórki, zagrożonych hałasem, jak również tendencyjnego doboru kryteriów porównawczych do oszacowania oddziaływania na środowisko przyrodnicze. Minister Budownictwa potwierdził , iż w świetle powyższych wyjaśnień, zastrzeżenia co do rzetelności danych opisanej "Analiza porównawcza dwóch wariantów przebiegu trasy obwodnicy G. w ciągu drogi krajowej nr[...]" nie były zasadne. Trafnie również Minister Budownictwa podniósł, iż organ prowadzący postępowanie w sprawie ustalenia lokalizacji drogi nie może weryfikować dokumentacji, która była wykonywana w trakcie opracowywania koncepcji, gdyż przepisy prawa takiego uprawnienia jak też obowiązku nie przewidują. Wbrew stanowisku skarżącego Stowarzyszenia zarówno Minister Budownictwa, jak też Wojewoda Mazowiecki w toku prowadzonego postępowania odnieśli się do przedłożonej przy piśmie Stowarzyszenia z dnia 10 lutego 2006r. "Opinii w sprawie analizy porównawczej dwóch wariantów przebiegu trasy obwodnicy G. w ciągu drogi krajowej nr[...]" opracowanej na [...] , stwierdzając, iż opinia ta nie mogła stanowić podstawy do wydania decyzji negatywnej, chociażby z powodu jej ułomności, gdyż jej autor nie ustosunkował się do wszystkich czynników przedstawionych w analizie porównawczej ( np. co do uzgodnień i opinii), jak również nie dokonał porównania oddziaływania obu wariantów w aspekcie wszystkich uwarunkowań ochrony środowiska. Trafnie podniósł organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, iż wskazana opinia nie była wiążąca dla organów. Dodać wypada, iż opinia ta, jako materiał dowody w sprawie, podlegała ocenie organów administracyjnych obu instancji. Ocena ta znalazła odzwierciedlenie w uzasadnieniu wydanych rozstrzygnięć. Chybiony jest zarzut Stowarzyszenia, iż przedmiotowa inwestycja nie jest inwestycją celu publicznego i dlatego nie było podstaw do nadania decyzji ustalającej lokalizację rygoru natychmiastowej wykonalności. Ustawodawca w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U. z 2004r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) ustalił katalog celów publicznych, który obejmuje " wydzielenie gruntów pod drogi publiczne, budowę i utrzymanie tych dróg", czyli inwestycje o tym charakterze. Nietrafny jest również zarzut Stowarzyszenia, iż wydanie zaskarżonej decyzji powinno być poprzedzone uzyskaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Obowiązek wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przed uzyskaniem decyzji o ustalenie lokalizacji drogi krajowej na podstawie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003r. o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych wynika z art. 46 ust. 4 pkt 9 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 18 maja 2005r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustawy ( Dz. U. Nr 1134. poz.954 ), która weszła w życie z dniem 28 lipca 2005r. Jak już wcześniej podniesiono, ww. ustawie w art. 19 ust.1 ustawodawca wprowadził zapis, zgodnie z którym do postępowań w sprawie oceny oddziaływania na środowisko wszczętych a nie zakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie niniejsze ustawy, przepisy dotychczasowe stosuje się na wniosek uprawnionego podmiotu. W sprawie niniejszej inwestor stosowny wniosek złożył, a zatem prawidłowo organy zastosowały przepisy obowiązujące przed dniem 28 lipca 2005r. Sąd nie podzielił także stanowiska skarżących E. i W. K., iż przebieg linii rozgraniczącej drogi przez teren ich działki narusza przepis art. 43 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych ( Dz. U. Nr 204, poz. 2086 z późn. zm.), w którym ustalona została minimalna odległość budynku od krawędzi jezdni drogi krajowej w terenie niezabudowanym wynosząca 25 m. Organ odwoławczy dokonał prawidłowej interpretacji wskazanej normy prawnej, iż wymóg zachowania tej odległości odnosi się do obiektów budowlanych, które będą dopiero lokalizowane w sąsiedztwie drogi krajowej. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.